Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog Artikels Displaying items by tag: liberalisme

Wednesday17 October 2018

Gisteren hebben de twee kopstukken van het burgerlijke nationalisme, Bart De Wever en Filip Dewinter, in De zevende dag de degens gekruist over "immigratie" en de multiculturele samenleving die daar het logische gevolg van is.

Die multiculturele samenleving is voor beide partijtenoren een niet te aanvaarden these. Niet immigratie op zich is voor de heren dus een probleem, wel het feit dat immigratie kan leiden tot een verandering van de culturele en morele waarden in een samenleving. Wat beiden evenmin aanvaarden, is het feit dat immigratie geld kost en niet enkel geld opbrengt. De uitgangspunten van hun respectieve partijen, zowel die van het Vlaams Belang als die van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, zijn immers ingegeven door de liberalistische visie die ze hebben van de samenleving.

Wat de kern van de zaak betreft, immigratie dus, daar hebben beide partijen niets tegen. In de grondbeginselen van het VB spreekt artikel 4 over inpassen en aanpassen als voorwaarde voor verblijf; er staat op geen enkel ogenblik dat immigratie moet worden verboden of tegengegaan op basis van welk motief anders dan het niet integreren. In congresteksten van die partij staat expliciet dat een jaarlijkse instroom tot 10.000 vreemdelingen op jaarbasis zelfs een voorwaarde is voor economische vooruitgang. Bij de N-VA zijn ze daar nog een stukje explicieter in: daar heet het dat van immigratie weer(?) een "positief verhaal" moet worden gemaakt. Ook daar is de kritiek op immigratie beperkt tot neveneffecten zoals de multicultuur en de te lage  productiviteit van de huidige vreemdelingenpopulatie. Dat zijn de verwijten die de N-VA  en het VB tot de andere burgerlijke politieke fracties richten. Het feit dat immigratie wordt aangewend als instrument van een liberaal-economisch arbeidsmarktbeleid staat bij geen van beide partijen echter ter discussie.

N-VA en VB redeneren als burgerlijk-nationalistische partijen vanuit een liberaal denkkader, waarin een monocultuur met een win-win resultaat vooropstaat: immigratie moet geld opbrengen en de immigranten moeten zich conformeren aan de consumptiemaatschappij en de economische cultuur van het liberale regime. Daarbij staat niet een rechtse of nationaaldemocratische monocultuur voorop, maar wel de liberalistische gelijkheidscultuur. De opstelling van beide partijen weerspiegelt in feite de veranderde mentaliteit binnen het liberale establishment, waarbij het VB en vooral de N-VA zich proberen te profileren als een burgerlijke fractie die een modern (of progressief) liberalisme voorstaat. En dat "progressisme" of wat men zou kunnen omschrijven als "rechts op vlak van de arbeid en links op vlak van de waarden" is bij de N-VA een welbewuste keuze. Bij het VB is het veeleer het gevolg van het niet durven (of niet kunnen) ontwikkelen van een alternatieve toekomstvisie. In die veranderde liberale optiek is een invoer van arbeidskrachten om het industriële kapitalisme te voorzien van een goedkoop arbeidsreservoir niet langer aan de orde, nu industrieën massaal worden afgebouwd en gedelokaliseerd. Wel is volgens beide partijen een nieuwe hoogopgeleide groep immigranten nodig voor een vernieuwde economie gebaseerd op diensten en op een hoogtechnologisch infrastructuur met hoge meerwaarde.

De economische elite denkt de crisis te kunnen bezweren door onderzoek en ontwikkeling aan te moedigen en bijvoorbeeld meerwaarde via patentrechten te genereren. Daarrond zou een dienstensector moeten worden gecreëerd die aan hoge internationale vereisten voldoet. En dat men inderdaad zal moeten overgaan tot dergelijke economische veranderingen is een feit. Alleen willen die progressieve liberalen, zij die een "moderner" kapitalisme voorstaan, zoals de N-VA en het VB, die economische ontwikkeling versnellen en ondersteunen met een nieuwe invoer van hoogopgeleide buitenlandse arbeidskrachten. En zo zal op termijn, wat op het eerste zicht een anti-immigratiediscours leek, uitdraaien op een volgende immigratiegolf om die economische noden te beantwoorden. Dit keer zullen niet zozeer de lageropgeleiden het gelag betalen voor de buitenlandse concurrentie, maar wel de middenklasse en een groot deel van de hogeropgeleiden. En het is alsof veel van onze jongeren die koude en gure wind al voelen komen aanwaaien. Er zijn immers nog nooit zoveel jonge hoogopgeleiden op zoek geweest naar een bestaan in het buitenland als vandaag. De nationale brain drain is reeds een feit.

Het besluit dat men moet trekken is dan ook dat er eigenlijk geen echte anti-immigratiepartijen (of fracties binnen het establishment) bestaan die immigratie samen met het liberalisme afwijzen. En immigratie en liberalisme zijn aan elkaar verbonden zoals een blinde aan zijn geleidehond. Daarom is het meer dan noodzakelijk dat we de immigratie-agenda van de burgerlijke partijen ontmaskeren. En de gevaarlijkste zijn daarbij diegene die een pro-immigratiepolitiek wegstoppen achter een discours van inburgerring of anti-islamisme of hun kritiek op de immigrantenpopulatie beperken tot een discussie over transfers van rijkdom. De bedoeling van die partijen is immers niet om die rijkdom te herverdelen onder het eigen volk, maar wel om die te gaan delen met de nieuwe ingevoerde vreemdelingen en de elites die daar grof geld aan zullen verdienen (zoals die dat gedaan hebben met elke gastarbeidersgolf).

Dàt is de agenda van het liberalisme, en een agenda die inherent verbonden is aan het liberalisme. En de burgerlijke Vlaams-nationale partijen zijn daarbij voorlopers en gangmakers van de meest progressieve liberale politiek van deze tijd. Daar iets aan doen is de taak van nationaal-revolutionairen. Een partij en een beweging uitbouwen die geen nieuwe immigratiegolf zal dulden. Een beweging die steunt op de krachten van het eigen volk en het eigen land. Dat is wat we nodig hebben. Ons volk bevrijden van het kapitalistische juk dat ons een multi-etnische dictatuur opdringt. Dat hebben we nodig. De rest is parlementaire prietpraat.

Published in Artikels
Thursday, 10 May 2012 20:33

Werklozen krijgen kwart minder uitkering

Gejuich alom bij een deel van de massa dat door het liberalisme zo gek is gemaakt dat ze   bereid is de eigen sociale bescherming om zeep te helpen.

Plots worden links en de socialisten (die deze maatregelen mee mogelijk maken) gezien als mensen met verantwoordelijkheidzin. Eindelijk worden de werklozen aangepakt, menen zij die meeschuiven op het ritme van de liberaaldemocratie en die daarom graag meegaan in het verhaal van blinde besparingsdrift.

Dat men werklozen kan en moet dwingen om werk aan te nemen als het er is en dat men daarvoor niet mensen die geen werk vinden op droog moet zetten, daar heeft de goegemeente niet aan gedacht.

De uitkeringen moeten naar omlaag en liefst helemaal afgeschaft, vinden zij. En vanaf november krijgen zij gedeeltelijk hun zin. In feite krijgt de elite haar zin, maar dat onstapt aan het begripsvermogen van de door het liberalisme geïndoctrineerde massa. Dat de regering feitelijk geen zaken heeft met de hoogte en de modaliteit van de uitkering, omdat de werkloosheidsvergoeding eigenlijk een verzekering is betaald door werkgevers en werknemers en aldus door een corporatief orgaan van beiden bepaald moet worden, dat laat links- en rechtsliberalen siberisch.

Stel je voor dat de regering morgen gaat bepalen dat je bij een autoongeval maar een deel terugkrijgt van waar je eigenlijk verzekerd voor bent. Met als reden dat er veel misbruik gemaakt wordt van de verzekering en er te veel fraude gepleegd wordt. Het kot zou te klein zijn en men zou zeggen dat de regering er geen zaken mee heeft. Men zou zeggen dat het de  verzekeringscontroleurs zijn die nagaan of er recht op vergoeding is. En als die er niet uit wijs raken, dat er dan rechtbanken over gaan.

Wel, bij de werkloosheidsverzekering bestaan die mechanismen ook. Ten eerste is er de Rijksdienst voor Arbeidsbemiddeling (RVA) die bij een aanvraag tot uitbetaling nagaat of je wel recht hebt op een uitkering. Komen de verzekerden en de RVA niet tot een akkoord, dan zijn er ten tweede arbeidsrechtbanken.

Dus de hoogte van de uitkering heeft niets te maken met het feit dat er teveel misbruik zou zijn. Het laks beleid van de controlerende instantie  is hier wel verantwoordelijk. Wat heeft trouwens mogelijk misbruik met de hoogte van een uitkering te maken?

De waarheid is dat de elite op bevel van Europa moet besparen, maar bovenal dat Europa de werkenden wil verplichten om slechtbetaalde jobs aan te nemen. Dan moet men het bestaan van die "moeilijk in te vullen" jobs met een kistje zout nemen. Want er zijn in totaal meer dan 800.000 werklozen in plaats van de 400.000  die de overheid vermeldt.

En als men zo veel jobs op overschot heeft, waarom zijn er dan 120.000 laageschoolden actief in  dienstenchequebedrijven? Waarom subsidieert de overheid dan 20 euro per gewerkt uur in die branche? Zo kost een tewerkgestelde in die branche 140 euro per dag en dus 2.940 euro op een maand aan subsidie. Dat zijn dure werklozen, als je het ons vraagt.

En omdat men nu geen binnenlandse krachten (waaronder veel ingevoerde vreemdelingen) meer vindt om binnen die sector te werken (een staatssector in feite), voert de elite nu nog meer Polen en andere vreemdelingen in om die op te vullen.

Terwijl er dus 800.000 mensen aan de dop hangen.

En waarom neemt men van die werklozen de vergoeding grotendeels af en geeft men aan vreemdelingen tot 2.940 euro subsidie, terwijl de blanke werkloze die jobs onstolen wordt? Dat zou men zich eens moeten afvragen.

Maar wij weten het antwoord al.

De elite heeft nu zo veel vreemdelingen ingevoerd, dat zij op de arbeidsmarkt onze mensen verdringen. En anderzijds heeft de elite een massa werklozen bijgemaakt door korte werkopdrachten in de OCMW te orgaiseren, waarna die vreemdelingen ook aan de dop kunnen.

En wie zal de grap mogen betalen?

Dat zijn onze eigen mensen, die met de rug tegen de muur staan, geen werk vinden maar gekort worden op hun uitkering.

En dat liberaal tuig maar juichen.

Voor de rekening van het eigen volk.

Published in Artikels

 

Wanneer men in dit land over extremisme spreekt, dan gaat het over ‘links,’ ‘rechts’ of 'religieus' extremisme. Eens je dit label op zak hebt, geraak je er niet makkelijk van af en in het slechtste geval wordt je er zelfs voor veroordeeld (cfr. Eddy Hermy, Dyab Abou Jahjah). Zo'n beslissing omwille van je keurmerk maken, is dan ook niet meer dan een truukje van de gevestigde machten om alle oppositie monddood te maken, ook intern. Vraag maar eens aan Rudy De Leeuw, hij heeft de voorbije dagen mogen ondervinden wat een mediahetze in de praktijk wilt zeggen. All is fair in love and war. And liberal democracy.

Extremisme is dus een nogal rekbaar begrip. Volgens ons is bijvoorbeeld Guy Verhofstadt toch wel een pak gevaarlijker voor deze maatschappij dan (opnieuw) Eddy Hermy. Heeft iemand Eddy Hermy bijvoorbeeld al eens horen oproepen tot oorlog in Syrië of Libië? Verhofstadt doet dat openlijk. Hij wil de Syrische terroristen zelfs bewapenen, nadat er al 4.000 soldaten overleden zijn in de recente conflicten! Dit terwijl Eddy Hermy reeds jaren campagne voert onder de noemer ‘oorlog is volksbedrog’. Kunnen we niet beter investeren in onderwijs en sociale voorzieningen dan met Amerikaanse F16's onder het bevel van Amerikaanse NAVO-generaals de 'vrijheid' van Verhofstadt en aanverwanten door de strot van soevereine naties te rammen? Of laten we ons weer meeslepen met de bloeddorstige oorlogspropaganda van de internationale gemeenschap? Vergis u niet, de ‘massavernietigingswapens’ van Saddam zijn ook nog altijd niet gevonden, maar nu met de Iraanse A-bom, dit keer zijn we zeker! En Libië is trouwens ook geen paradijs op aarde geworden na afslachting van leider Kadhaffi, de interventies hebben alvast geen 'erger' voorkomen met deze pyrrusoverwinning.

Dus als deze ophitsing leidt tot oorlogen die mensen zoals Verhofstadt op hun geweten hebben, telt dat dan niet als oorlogsmisdaad?

En wat te zeggen over Griekenland? Verhofstadt ligt, samen met zijn EU-sovjets en financiële partners, mee aan de basis van de crisis in dat land. En alsof de Grieken nog niet genoeg hebben afgezien, moet het van Generalinspekteur Verhofstadt allemaal nog wat radicaler. Met welk recht, vragen wij ons af? Waar haalt hij het recht vandaan om van Griekenland te eisen dat het zichzelf uitverkoopt? Is dit in het Europese belang of in het belang van de Grieken? De enige twee die hiervan profiteren zijn de Chinezen (na Portugal kopen zij nu ook half Griekenland op) en de leiders van het vierde rijk (o.a. Duitslands nieuwe grootindustriekabinet, er is dus niets veranderd). China versterkt de belangen in Europa, Duitsland versterkt het aandeel in de Grieks bezetting en kan er nu tegen lagere kosten fabrieken opkopen en ontmantelen. Troika is Grieks voor Weimardemocratie. De huidige eerste minister van Griekenland is een big banker van Goldman Sachs en nooit verkozen, en dat in de bakermat van de democratie… Voor Verhofstadt geen probleem natuurlijk, het zijn toch maar luie Grieken.

Published in Blog
Monday, 30 January 2012 14:48

Open brieven en liberaal egoïsme

 

Wanneer je een pet draagt, is het moeilijk de mensen te bereiken zonder bij voorbaat in een hoekje geduwd te worden. Je standpunten passen binnen een vastomschreven context, maar je krijgt meestal niet de kans om die context uit te leggen.

Daarom is het ook moeilijk de stem van een bepaalde maatschappelijke groep te helpen vertegenwoordigen. Wanneer vertegenwoordig je die stem immers en wanneer ben je eigen standpunten aan het vertalen in hun verzuchtingen? Dat laatste is populisme, of het nu gaat over sociale problemen te manipuleren tot etnisch conflict of sociale verworvendheden tot logistieke problemen, dat is even laakbaar.

Een studentenvertegenwoordiger van het liberalisme schrijft dus een open brief in eigen naam en krijgt ruime bijval. Dat is heel joviaal en onbaatzuchtig en natuurlijk, studenten missen niet graag hun examens! Maar hebben deze studenten tussen hun examenstress door die brief wel goed gelezen? Willen die studenten zoals Nick Roskams het publiek onderwijs privatiseren? Willen zij zich distantiëren van hun medestudenten overal ter wereld, die protesteren tegen sociale wantoestanden in (onder andere) Chili, Spanje, Griekenland, Italië en het Verenigd Koninkrijk? Vergeten wij niet iets?

Zonder deze clausules is deze brief manipulatie, punt. Niet alleen omwille van wie Nick Roskams verzwijgt te zijn, maar ook omdat hij zijn liberalisme bewust tussen de regels door laat sijpelen. En van dergelijke asymmetrische informatie hebben we al langer dan vandaag last. Wij schreeuwen al jaren van de daken dat de N-VA een liberale modelpartij is, het valt nog mee dat ze niet in de federale coalitie zitten of de besparingengolf had nu reeds een tsunami kunnen zijn. Maar nee, daarover geen discussie, dankzij de aansluitende mediamanipulatie wil half Vlaanderen nog steeds stemmen voor een dubieuze partij waar ze vrijwel niets van weten. En vanwege het notoir gebrek aan debat in dit land, moeten wij jaren later lezen dat de N-VA haar liberalisme "het best bewaarde geheim van de Wetstraat is." Nee toch, je meent het, en nu dit?!

Het moet dan ook niet verbazen dat wanneer een dergelijke open brief eenzelfde behandeling krijgt, wij oprecht verontwaardigd zijn over deze manipulatie. Is dit wat wij onder een liberaal charmeoffensief moeten verstaan? De sociale klassen worden tegen elkaar opgezet en het moet dan ook niet verbazen dat wij daar vervolgens op wijzen. Als wij dat niet beleefd genoeg doen voor de tere zieltjes, zie het als een wake up call. Geloof ons, jullie hebben nog geen echte woede meegemaakt. En dan spreken wij ook van de terugslag eens de maatschappij ontdekt dat zij voorgelogen zijn geweest door media en establishment om jullie dubbelzinnige boodschap te promoten.

Als deze open brief dus niet zo heimelijk in de context van de auteur zou worden geplaatst, zou het dan nog steeds op zoveel bijval mogen rekenen? Of zou dat juist leiden tot meer steun voor de vakbonden, in de plaats van syndicalisten nog verder te distantiëren van de studentengemeenschap en vice versa? Dat is de vraag die wij stellen en die discussie moeten wij opentrekken, want zo is dit je reinste manipulatie!

Published in Artikels
Friday, 27 January 2012 18:19

Nick Roskams en het liberaal egoïsme

Nick Roskams, we hadden nog nooit van hem gehoord, maar de laatste dagen stonden alle kranten vol met een open brief gericht aan Rudi De Leeuw van de socialistische vakbond ABVV.

Waarom die brief niet aan de voorzitter van de liberale vakbond en die van het ACV gericht was, zal te maken hebben met de politieke voorkeur van schrijver en met diens haat voor socialisten.

De open brief van mijnheer Roskams is geschreven naar aanleiding van de algemene staking die op 30 januari doorgaat en die mijnheer in zijn normale doen mateloos hindert die dag. Mijnheer is  namelijk student rechten en actief bij het LVSV (liberaal studentenverbond) en iedereen weet hoe druk die het hebben.

Published in Artikels
Wednesday, 30 November 2011 17:34

Degressiviteit, de weg naar armoede!

Het  liberaalkapitalisme heeft zo zijn eigenaardigheden. En die eigenaardigheden tonen dan weer perfect aan wie de vrienden van het liberaalkapitalistische establishment zijn en wie ze als vuiligheid zien. Neem nu de degressiviteit in de werkeloosheidsverzekering die door de rode kapitalisten van de sociaalkleptocratie PS en SP.A werd bedisseld in hun regeerakkoord.

We nemen het voorbeeld van een alleenstaande persoon die pakweg de laatste 5 jaar continu heeft gewerkt. Hij of zij wordt door de komende tsunami van de recessie werkloos en moet gaan doppen. Reeds na 3 maanden gaat zijn of haar uitkering omlaag en na 1 jaar valt ze  terug op 900 euro. Als u in het verleden had gedacht dat u zich de weelde van een echtgenote of echtgenoot kon veroorloven en u dus gehuwd of samenwonend bent, dan komt nu de afrekening voor uw overmoed en het gezamenlijke vertrouwen in de toekomst. Immers, als u samenwonend of gehuwd bent en uw partner heeft de slechte gewoonte om toch een inkomen te genereren, dan valt uw uitkering, terug op het formidabele bedrag van ... 480 euro. De liberaalkapitalisten noemen dat een hangmat, de sociaalkleprocraten van de rode bourgeoispartijen vinden het een aangepast sociaal beleid. Maar in feite is het een snelweg naar de armoede.

Ons verhaal is echter nog niet gedaan. De armoedegrens in dit zalige land van melk en honing ligt op 860 euro. Het leefloon van het OCMW bedraagt 770 euro  voor een alleenstaande. En daar moet u geen dag uw botten voor hebben afgedraaid en geen duizenden euro's aan sociale bijdragen voor hebben afgedragen. U, die dus 5 jaar (het voorbeeld waar wij ons op richten) duizenden euro's hebt afgedragen, krijgt nu als alleenstaande 130 euro per maand meer dan iemand die pakweg nog nooit gewerkt heeft. Dat is dus al graaf, vinden wij.

Maar de klap op de vuurpijl is dat, indien u samenwonend bent, u als werkloze na een jaar nog 480 euro per maand krijgt. En, pakweg een Roma-zigeuner of een ander individu dat in dit land is aangewaaid en als alleenstaande een procedure lopen heeft, strijkt 513 euro op. Het verschil tussen 480 euro en 513 euro is niet spectaculair, dat geven we grif toe. Als u echter 5 jaar en - in vele gevallen - nog meer jaren hebt bijgedragen en nu minder krijgt dan iemand die hier gewoon vegeteert als economische vluchteling (die nog nimmer een eurocent aan ons sociale systeem heeft afgedragen), dan kunnen wij begrijpen dat u woedend wordt.

Als u dan nog weet dat pakweg een Roma-zigeuner of een andere uitkeringsgerechtigde van de multikulindustrie ook nog meer financiële steun krijgt van het OCMW (zoals  een sociale woning) - en dus de facto veel meer inkomsten overhoudt dan waar u met al de afgedragen centen ooit recht op zal hebben - dan zal uw woede nog groter worden, rekenen wij.

Maar één ding is zeker: de liberaalnationalisten van het Vlaams Belang en de donkerblauwe nitwits van de N-VA hebben het steeds, als het over werklozen gaat, over mensen die in hun hangmatten leven en de luxe niet meester kunnen, dus daarom geresponsabiliseerd moeten worden met een spuit vol 'degressiviteit'. Terwijl onze eigen arbeiders echter moeten inleveren en hun bijdragen aan het sociale systeem op die manier  door de liberale elite ontstolen worden, blijven steuntrekkers van "den vreemde" buiten schot en krijgen zij (zie ons voorbeeld) soms zelfs meer geld dan een eigen werkloze volksmens.

Wat de stelling van het N-SA nog maar eens bewijst: donkerblauwe nationalisten zijn een gevaar voor het eigen volk. En in die zin verschillen zij dus in niks van de andere liberaaldemocraten. En haten zij de eigen arbeiders even erg als de rode kleptocraten.

Burgelijke politiek partijen? Eén pot vuiligheid. 

Published in Artikels

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter