Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog Blog N-SA

Saturday19 August 2017

N-SA

N-SA

Biljetten van 500 euro

Dirk Gerrits wijst naar een terras naast het politiebureau, de plek van registratie voor veel vluchtelingen. “Daar zitten mensen met vijf telefoons de hele dag te bellen. Anderhalve maand lang ook twee Syriërs met een Belgische verblijfsvergunning. Ze gaven zich uit als fotograaf maar toen dat door de politie werd gecheckt waren ze direct vertrokken.”

Zijn echtgenote Joke viel het gisteravond op dat er zo’n lange rij van vluchtelingen stond bij het geldtransfer-bedrijf Western Union op de markt. Dat was niet om de weg te vragen. Zelf draait Gerrits het hele seizoen zwaar verlies, want toeristen raken niet in een koopstemming met al die hangende mensen in het park en op de bankjes: “Weet je wie goeie zaken doet? Mijn collega die de nieuwste telefoons verkoopt. Hij zei me dat vluchtelingen betalen met biljetten van 500 euro. Hij liet me zelf de dikke stapels zien.”

Bron: Arnold Karskens (15 augustus 2015). ‘Niemand is naar Kos gevlucht omdat zijn leven gevaar liep’, The Post Online.

Deze crisis is te mooi om ze onbenut te laten passeren. Helemaal in het begin zei Schäuble me: we kunnen ons de sociale staat niet meer permitteren. Zo buiten ze de humanitaire crisis schaamteloos uit: dankzij deze crisis kunnen ze al die pijnlijke dingen realiseren: snoeien in de lonen, de pensioenen, privatiseringen doorvoeren, al die dingen waarvoor een volk bij verkiezingen nooit zou voor stemmen. De gesprekken waren een soort van ‘oorlogsvoering’, een financiële oorlogsvoering, vandaag de dag heb je geen tanks meer nodig om iemand te verslaan. Zij hebben hun banken om dat te doen. Er worden geen moordenaars meer op pad gestuurd, nu men deurwaarders naar een Europees land kan sturen.

Yanis Varoufakis, voormalig Grieks minister van Financiën, in Knack

Varoufakis benoemt in het bovenstaande citaat de strategie van de Europese kapitaalselite om van Europa één groot ultraliberaal lageloongebied te maken. Wat hij als linkse daarentegen (moedwillig) onbesproken laat, is het feit dat diezelfde elite de immigratiestromen aanmoedigt en organiseert (want door zich niet te verzetten tegen de instroom, hem  – schijnbaar – op zijn beloop te laten, organiseert ze in feite mee de instroom). En dus is links, ook (en vooral) extreem-links, mee schuldig aan het asociaal maken van de Europese arbeidsmarkt en arbeidsomstandigheden. Links kan zich ook niet tegen die strategie van de kapitaalselite verzetten zonder afbreuk te doen aan het ‘humanistisch internationalisme’, dat deel uitmaakt van de eigen wereldvisie en ideologie. Daarom lopen de ultra-liberale doelstellingen inzake massa-immigratie gelijk met de extreem-linkse, die uitgaan van de één-wereldtheorie en het zogenaamde wereldproletariaat.

Dat objectieve bondgenootschap met het grootkapitaal verlamt links in zijn strijd tegen datzelfde grootkapitaal, waardoor het worstelt met ‘onoverbrugbare’ intern-ideologische tegenstellingen. Een voorbeeld van een dergelijke dialectiek is het volgende: superkapitalist Fernand Huts wil af van het beschermde statuut van de havenarbeiders, de PVDA zegt het tegenovergestelde. In de praktijk gebruikt Huts echter de redenering dat juist door de afschaffing van dat statuut er veel meer jobs voor vreemdelingen vrij komen (in zijn bedrijf werken al veel vreemdelingen), uiteraard voor lagere lonen dan de dokwerkers. Maar ook de PVDA eist dat er véél meer vreemdelingen aan het werk moeten in de haven. Wat uiteindelijk het resultaat zal zijn, dat kan een kleuter voorspellen (maar blijkbaar niet de hooggeschoolde kiekens bij de PVDA). De jobs voor vreemdelingen zullen er komen, maar ten koste van die van blanke arbeiders én voor lagere lonen. Subjectief lijken de doelen van Fernand Huts en die van de PVDA tegenstrijdig, objectief sporen ze echter wonderwel omdat het resultaat zal zijn wat de elite wil. Het subjectieve ligt in het feit dat de PVDA stelt nooit een afbreuk aan de rechten van dokwerkers te zullen tolereren, maar tegelijkertijd zegt te streven naar een ‘herverdeling’ van arbeid en inkomen (wat hun ‘objectieve’ doel is). Dat maakt van de kapitaalselite en links dus ‘objectieve’ bondgenoten.

Een man als Varoufakis is zich van dat alles natuurlijk héél goed bewust. Daarom zwijgt hij ook over de immigratie-invasie die vandaag wordt georganiseerd door de kapitalisten en klaagt hij alleen de financiële onderdrukking door die laatsten aan. Wat nog maar eens duidelijk maakt dat alleen nationalisten in de 21ste eeuw een juiste analyse van het kapitalisme en de crisis kunnen maken (zonder dat de meesten dat evenwel doen). Onze bondgenoten zijn lotgenoten, en daarbij maken we geen onderscheid tussen binnenlands georiënteerd kapitaal en volk. Omdat voor ons de belangen van het vaderland voorgaan op die van een klasse.

Thursday, 13 August 2015 18:47

Als schijnheiligheid politiek beleid wordt

Een deel van de dikbetaalde gilde defaitistische politieke smoelentrekkers in ons land is tijdens de door het Vlaams Belang geëiste extra zitting van de commissie Binnenlandse Zaken weer volop haar schijnheilige zelve geweest.

Het begon met een diepe buiging en één minuut stilte voor omgekomen criminelen: mensen die zonder papieren of toelating Grieks, Italiaans en Spaans (dus Europees) grondgebied binnendringen. Toch een misdaad zou je denken? Wij mogen in ons eigen land niet eens zonder identiteitskaart onze kinderen van school halen; strafbaar is dat. Kun je nagaan in welk soort van gevangenis de autochtone bevolking leeft... Maar voor hen die alle wetten aan hun laars lappen en ons grondgebied binnendringen, voor hen geldt alle begrip van onze politieke dievenklasse. Misschien ware een wake voor de mensensmokkelaars die uit de goedheid van hun hart deze mensen ‘helpen’ om onze landen te bezetten nog een meer gepast gebaar geweest. Tenslotte helpen zij de liberale economie een handje vooruit: het BBP (bruto nationaal product) zal ongetwijfeld stijgen met deze business.

De groei wordt verzekerd door een transfer van geld van de inheemse bevolking naar de onze landen bezettende indringers. En daar wil de liberale N-VA nu graag de privé-sector van laten meeprofiteren (tenslotte werkt Bart De Wever voor het Vlaamse patronaat, zoals hij zelf graag beklemtoont). Zijn partij doet dan ook dienst als Vlaams ‘hedge fund’ voor industrie en kapitaalklasse. Logisch dat staatssecretaris voor Asiel en (Belgische) Migratie(belangen) Theo Francken nu ook de privé-sector wil inschakelen in de opvang van immigranten (hij wil 10.000 opvangplaatsen door de Sodexho en Carestel laten organiseren), zo kan de Vlaamse neringdoener ook een flinke euro aan de mensentrafiek in zijn zakken steken. Het bijkomende voordeel is natuurlijk dat er op die manier een basis binnen de ‘middenklasse’ wordt gecreëerd, een basis die verdere immigratie ondersteunt. Een economische middenklasse die vanuit een positie van ‘profijt’ bereid is om het land verder naar de knoppen te helpen. Op die manier wordt, terloops gezegd, ook gepoogd een alliantie met een ‘nationale’ of ‘nationalistische’ kracht onmogelijk te maken. De immigratielobby wordt op deze manier een samengaan van staat en privékapitaal. Zoals het een echte liberale doctrine past: van de invoer van Chinese prullen tot de invoer van mensen. Het BBP zal er wel bij varen: de verliezen komen op onze kosten, de baten bij betrokken ambtenaren (via carrières, lonen en hoge pensioenen) en nu dus ook privéhandelaren. Bij de oplossing van de bankencrisis heeft de liberale kapitaalklasse (en haar politieke waterdragers) gezien dat het volk dit allemaal zonder morren slikt. En bij de immigratie-business kan het liberaal establishment ook nog op de steun van socialisten en groenen rekenen om de rekening door te schuiven naar het volk. En al deze partijen rekenen hun winst al uit, dit keer wanneer de ‘Nieuwe Belgen’ ook zullen moeten gaan stemmen in de toekomst. Payback time voor de partijkassen.

De buiging die Theo Francken tijdens deze één minuut stilte in de Kamer maakte, was dan ook ronduit een van de meest schijnheilige vertoningen die ik ooit gezien heb. Hij liet daarbij de kop zakken tot op zijn borst. De pedofiele bisschop die betrapt werd op het masturberen van zijn neef en daarna deemoedig de kop liet zakken om zijn spijt te betuigen, wel, die kon niet aan Theo Franckens vertoning tippen. Nooit een meer muilentrekkende tjeef op tv gezien, en er treden er nochtans veel op. En ook ‘extreemrechtse’ Filip Dewinter van de ‘sociale volkspartij’ Vlaams Belang stond recht in de houding tijdens die ene minuut herdenkingsstilte in de Kamer... Noblesse oblige. Deze ‘beroepsmatige’ anti-immigratie-megafoon van de burgerij treurde dus mee om hen die niet aan land zijn geraakt tijdens hun invasiepoging. Dat is logisch, want elke vluchteling die het haalt (en dus naar ons land afzakt) is voor zijn partij een win-win verhaal. Hij vroeg zich gisteren dan ook af, na de schabouwelijke vertoning van de herdenkingsminuut ‘of deze vreemdelingen hier wel hoefden te zijn’ (VTM-nieuws, 12/08). Want, zei het Orakel van Antwerpen: ‘wanneer zij (de indringers) hier zijn, dan is het logisch dat ze opgevangen worden’. Ja, gekker moet het bij het Vlaams Belang niet worden. Of is dat nietszeggende antwoord een illustratie van wat voorzitter Van Grieken als het nieuwe humanitaire gelaat van de partij noemt. Zeer geloofwaardig is dat, zo'n schertsvertoning.

Natuurlijk ‘moeten’ die vluchtelingen hier niet zijn, die moeten tegengehouden worden met alle middelen! Die mogen hooguit in terugkeerkampen terechtkomen en moeten dan buitengezet worden. We hebben toch ‘reddingsschepen’ genoeg? We ‘redden’ die mensen terug naar hun eigen land. In elk geval, deze situatie laat nog maar eens toe om een andere vraag te stellen: kan de politieke elite de eigen bevolking nog verdere besparingen en antisociale maatregelen opleggen in deze omstandigheden? Als onze politieke elite immers zo graag een traantje wegpinkt bij de ‘miserie’ van de hele wereld, waarom probeert ze dan om een steeds groter deel van de eigen bevolking in een minder sociaal, extreemliberaal regime te duwen? Met andere woorden, waarom pakken ze onze welvaart af? Moeten wij soms vluchteling in eigen land worden? Dient dat soms om de invasie van het Westen en van ons land te kunnen financieren? En voor er weer een paar zulthoofden beweren dat wij racisten zouden zijn: zijn de hier verblijvende allochtonen niet even ongelukkig met deze ‘nieuwe’ invasie en immigratiegolf die ons vandaag overspoeld?

Ik kan mij voorstellen dat de allochtonen (zij die nu al Belg geworden zijn) wat graag meegenieten van ons (overblijvende) sociale systeem, maar of ze dat ook willen delen met nieuwkomers en daarbij zelf inleveren? Het zou wel eens heel interessant kunnen zijn om dat te onderzoeken. Maar dat zullen de allochtone praatjesmakers zoals de Abu’s-van-mijn-kloten en de rest van het multiculturele circus niet doen. Dan zou immers blijken wat wij allang weten: het echte racisme, etno-centrisme en egoïsme zit bij hen.

“In plaats van eruit [uit de publicatie van De Duivelsverzen, nvdr] geleerd te hebben ons te verweren tegen diegenen die onze vrijheid van meningsuiting willen inperken hebben we gemeend dat we hen daarentegen moeten sussen met compromissen en toegevingen.

[...]

Men kan de terugkeer van het politiek correcte denken in ons intellectueel milieu betreuren, maar waar niemand het over heeft, is de angst. Wanneer er vandaag geen mensen gedood zouden worden en wanneer er geen bommen zouden ontploffen en kalasjnikovs ratelen, dan zou het debat er helemaal anders uitzien. De angst vermomt zich als respect.”

Salman Rushdie in Knack (5-11 augustus 2015)

Bron: Barbier, C & Coste P. (2015) 'De angst vermomt zich als respect', Knack, 45 (32), p. 10.

Verder moeten we niet verwonderd zijn dat de atheïstische en extreme linkerzijde - met op kop de PVDA - het recht op onverdoofd slachten om religieuze (Peter Mertens is dan ook het toonbeeld van de linkse hypocriete zak) redenen verdedigt. Ze hebben met name zelf een lange traditie in het onverdoofd slachten van ‘klassenvijanden’. Wat zouden die dan om een schaap malen? En al helemaal niet als deze houding hun stemmetjes - en dus geld van de kapitalistische staat - opbrengt.

De PVDA beweert anders te zijn dan de andere partijen, maar waar dat ‘anders zijn’ op slaat weet ik niet. De eigen atheïstische ideologie verloochenen omwille van stemmen, goedkoper kan niet. Moreel corrupter zeker niet. En alle burgerlijke partijen doen het, ook de PVDA.

Voor of na de bevrijding: wie zal het zeggen?

De geallieerden wisten niet wat ze aan moesten met de duizenden Joden die in de concentratiekampen door hen waren ‘bevrijd’, waarbij het woord bevrijd niet helemaal de lading dekte. Zo blijkt uit recent onderzoek van Eric Lichtblau over de situatie van de opgesloten Joden in de kampen na de bevrijding. Ze bleven namelijk gevangenen, ditmaal van de geallieerden, omdat men niet wist waar naartoe met de brave lieden.

Ook de bewakers bleven dezelfde: de ‘zogenaamde’ SS-beulen knapten de klus op. De Amerikanen (met generaal George Patton op kop) waren nochtans verantwoordelijk voor het beheer van de bevrijde concentratiekampen, maar waren (toen Israël nog niet bestond en er dus nog geen Amerikaanse basis in Arabisch gebied was) niet speciaal vurige fans van het Uitverkoren volk. Daarom werd van de nood een deugd gemaakt: de accommodatie en faciliteiten waren toch al aanwezig in de kampen, dus kon men de ex-gevangenen (die nu gevangenen van de geallieerden waren geworden) verder rustig in de concentratiekampen blijven opsluiten. De bewakers en verzorgers waren ook nog ter plaatse, krijgsgevangen gemaakte leden van de SS. Verzorgers waren ook voorzien, dokters en verplegend personeel allemaal Angehörige der SS. De Amerikanen vertrouwde de bewaking van Joden dus toe aan mensen die - tot vandaag - officieel ‘kampbeulen’ worden genoemd.

De geschiedenis van de holocaust is wettelijk beschermd, dat wil zeggen: men mag daar niets van in twijfel trekken. Maar het feit dat de Amerikanen na de bevrijding van de kampen zogenaamde kampmonsters in dienst namen om Joden te bewaken, dat doet toch de ogen flikkeren. Of niet soms?

Meer informatie: Eric Lichtblau, Nazi’s in Amerika, Meulenhof.

Was het de bedoeling van de Arabische Lente om de islam te democratiseren?

Er wordt door onze elite, en de met haar verbonden propaganda-pers, vaak beweerd dat de Arabische Lente de wil van Arabische volkeren naar een "democratischer" systeem vertolkte. Een systeem dat op onze (wat dat dan ook moge betekenen) "westerse waarden" gestoeld is, een systeem waarin de koppeling tussen godsdienst en staat wordt verworpen. Met andere woorden: was deze revolutie er een die het westerse begrip democratie een Arabische invulling zou geven? Juist daarom werd immers volgens de westerse media en elite de Arabische Lente door de Arabische volkeren gevoerd.

Dat zou ook zijn impact hebben op de miljoenen moslims die in onze "westerse" wereld leven. Zij zouden daardoor het idee – de ontkoppeling tussen staat en godsdienst - hier makkelijker aanvaarden, we zouden een "Europese" islam krijgen (trouwens een eis die het Vlaams Belang stelt aan moslims om hier te integreren). Allemaal dingen die de liberale elites in het Westen op hun verlanglijstjes hebben, kwestie van die landen volledig open te kunnen breken voor de zaligheid van een op consumentistische logica gebaseerd maatschappijmodel.

Maar lag aan de oorsprong van de "Arabische Lentes" misschien niet iets veel minder prozaïsch ten grondslag dan de wens om de islam en de Arabische regimes democratiseren? Voedseltekort bijvoorbeeld, en bijgevolg de stijgende prijzen van voedsel?

"Tijdens de hittegolven van 2010 besliste de Russische regering om een embargo op de uitvoer van graan in te stellen, dat leidde tot een chaos op de beurzen voor voedsel en grondstoffen: wat tot pieken in de prijsstijgingen voor voedsel aanleiding gaf. Dat had tot gevolg dat er in Azië, de Arabische landen alsook in Afrika voedselrellen plaatsvonden. Deze onrusten en rellen noemen we vandaag 'Arabische Lente'" (bron: Stephen Emmott, 10 Billion).

Een alleszins beangstigende conclusie, want dit impliceert dat er van een revolutie in de beleving van de islam helemaal geen sprake is en was. Een Europese islam kan door hen die denken dat te kunnen implementeren in het Westen op hun christelijke buik geschreven worden. Tot daar de droom van burgerlijk-liberale nationalisten, zoals die van het Vlaams Belang. Het is en zal een wensdroom blijven. En wat zoiets met de strijd tegen immigratie van doen heeft heb ik al helemaal nooit begrepen.

Maar wil dat dan zeggen dat we hier geen Arabische Lente zullen meemaken? Helemaal niet. Wanneer we straks met acht miljard mensen (en in 2050 met tien miljard) op deze planeet rondlopen, zullen er (vanwege klimaatsveranderingen, water- en voedseltekort) nog meer en massalere massa’s immigranten naar Europa afzakken (onder wie immense aantallen moslims), dan zal ook hier een voedseltekort ontstaan. De prijzen zullen de pan uitswingen, temeer omdat voedsel in een kapitalistische marktomgeving als gewone handelswaar wordt beschouwd. Dat lijkt raar in een tijd dat onze boeren op straat komen vanwege de lage prijzen die ze op de markt krijgen. Zij zijn echter door het streven naar winstmaximalisatie van de agro-industrie (waarbij agro niet voor "boerenwerk" maar wel voor kapitaalscumulatie op de kap van boeren staat) en door de geglobaliseerde retail-business (vrijhandel) tot verdwijnen gedoemd. Of we moeten die boerenbedrijven - op een of andere manier nationaliseren. Dat kan door staatssubsidies, zonder er kolchozen van te maken natuurlijk. Er zijn middelen genoeg om onze boeren te redden, als we maar afstappen van het absolute winstprincipe dat binnen het huidige kapitalisme heerst. En als we maar terug "nationalistisch" denken en handelen. Eigen boeren eerst!

Anders zullen we niet een gewone "Arabische Lente" krijgen (die nog onderdrukt kon worden in derdewereldlanden, omdat de regimes daar nog niet zijn verzwakt door een verwijfde "westerse" moraal), maar heuse hongeropstanden.

En als je vandaag ziet hoe agressief bandeloos en anarchistisch, illegalen bij de tunnels van Calais tekeergaan, en hoe zwak de staat daartegen optreedt, dan weet je genoeg. Zonder tegengeweld zullen wij verpletterd worden. Het probleem (tot nu toe, maar dat zal veranderen, wees er maar zeker van) is de politieke correctheid, wat eigenlijk een eufemisme voor politieke lafheid is.

En om deze ommekeer te realiseren is er een nieuw soort politieke beweging/partij nodig. We weten dus wat we moeten doen. En om te eindigen een strofe uit een liedje: "Zwijgen kan niet meer, ik zou niet weten hoe. Zwijgen kan niet meer, ik zou niet weten waarom."

Ook toen een vorige oorlog dreigde ging het feest door, net zoals nu.

Spijts het feit dat sommigen er lacherig over deden, het smalend weglachten, zoals het schoolmeestertje van de N-VA (Peter De Roover ) deed toen ik hem met deze vraag confronteerde tijdens de vragenronde na een voordracht over Europa en Vrede, zijn wij van het N-SA altijd blijven beweren dat de mogelijkheid (waarschijnlijkheid) van een (burger)oorlog in Europa bestond en bestaat. Vandaag meer dan ooit. En dit mede als gevolg van massa-immigratie. En vandaag kan de oorlog tussen Turkije en de Koerden - die op dit eigenste ogenblik weer is opgelaaid - de lont zijn die het vuur aansteekt. Die de bom zal doen barsten. Wie zal er dan nog lachen? Dat mannetje in Antwerpen dat zich nu al moet verstoppen achter paracommando’s en geheime agenten? Die dwerg met zijn Latijnse spreuken misschien? Ik denk het niet. Hijzelf en zijn familie hebben reeds hun voorzorgen genomen, ze gaan op reis met tien man van de veiligheidsdienst en twee gepantserde wagens. Hij weet wat er komt, zijn familie geniet dan ook nu al bescherming.

Ontkenners van deze feiten zijn er bij N-VA genoeg, net zoals bij alle burgerlijke partijen. (Om nog maar te zwijgen over de grote massa, die geen slecht nieuws wil horen. Zij wil niks weten van een ‘Tomorrowland’ waar bloed in plaats van drugs en drank vloeit.) Ontkenning is het resultaat en het doel van massahypnose. Zeker wanneer de ontkenners (negationisten) ook nog eens in partijpublicaties ervoor pleiten voorstander te zijn van afscheuring van grote delen van het Turks grondgebied om er de Koerden hun eigen staat (Koerdistan) te laten oprichten, wat de N-VA (nota bene een regeringspartij) doet. Sommigen denken dat ‘separatisme’ - de scheuring van een staat of land - een soort van onschuldig, voor sommigen zelfs winstgevende hobby is. Zeker Vlaams-nationalistische separatisten bekijken dat op deze manier, terwijl ze in eigen land participeren in ‘Belgische’ regering(en). Zelfs in Belgische parlementen en instellingen de eenheid van dit land in stand helpen houden. Maar terwijl ze in eigen land hun vel niet durven te riskeren, door amok te maken tegen de Belgische elite (om hun ‘separatisme’ uit te voeren), staan ze wel luid te juichen voor elke club die dat doel nastreeft in het buitenland. En het feit, dat daarbij terroristische methoden worden gebruikt, schijnt die Vlaams-nationalisten van de N-VA (en ja, ook van die van het VB) niet te storen. Het is weinig geruststellend te weten dat een dergelijke partij de minister levert die het ‘terrorisme’ moet bestrijden in ons land. Het stoort de supporters van de Koerden ook niet dat de PKK van Öcalan keiharde stalinisten zijn, bondgenoten van onze eigenste PVDA. Mooi gezelschap nochtans, een club die massamoord als politiek instrument niet ongenegen is. Is het daarom dat de N-VA geen krimp geeft wanneer Peter Mertens, volkscommissaris van de PVDA, zijn zoveelste optreden voor de VRT komt opvoeren? Zich op het scherm komt ‘ontlasten’: door met vuiligheid te smijten naar ‘racisten’, ‘enge’ nationalisten, anti-multiculturalisten en verder naar al wie die fan van de communistische concentratiekampen zo voor de ziekelijke geest komt?

Als men maar het woord afscheuring of separatisme in de mond neemt, dan juichen de heren van het belgicistisch Vlaams-nationalisme als gekken, dan kan je hun steun krijgen. Nu ja, verwacht daar ook weer niet teveel van natuurlijk. De eigen ‘nationaal-revolutionairen’ steunen ze natuurlijk nooit. Bah nee, daar zijn ze vies van! Ik kan mij niet herinneren dat burgerlijke Vlaams-nationalisten de VMO ooit gesteund hebben. Nee, zij (wij) werden ‘wandluizen’ genoemd door dat schorem van de Vlaams-nationale partijpolitiek. En ja, ook bij het VB was het niet anders. Geen voorzitter of ander kopstuk van de partij was op de begrafenis van Bert Erikson te zien. De heren leden die dag aan Belgische parlementaire buikloop. De ‘Belgische’ burgerij zou het hun ‘kwalijk’ nemen, zo werd mij gezegd, de linksen zouden het kunnen ‘misbruiken’ griende de boodschapper van dienst. Maar de Koerden van de PKK, de Basken van de ETA , de Ieren van de IRA, de Hottentotten ... mensenlief, wat steunen ze de afscheidingsbewegingen die in de wereld bestaan! Nochtans waren en zijn dat allemaal communisten, buiten de Hottentotten dan, die zijn te klein om met een hamer en een sikkel rond te zeulen. En we moeten die van IS niet vergeten natuurlijk, die gasten halen ook alles uit de kast om Syrië, Irak en Libië te splitsen, eigenlijk niet zo verschrikkelijk veel verschil met de doelstellingen van wat de Koerden willen bereiken in die landen, en dat daarna Iran aan de beurt komt is een zekerheid. Als er maar gesplitst wordt, nog zo goed, dan kunnen de grootmachten er gemakkelijker mee spelen. Kunnen die volkeren als hansworst dienen, net zoals wij voor hansworst mogen spelen binnen de Europese Unie. Immers, deze belachelijke, vernederende autonome regio Vlaanderen in Europa lijkt wel een afdeling van een supermarkt. En dat is het ook: een afdeling vol artificiële producten, met permanente afslag op de sociale welvaartstaat als doelstelling. Uitverkoop, leegkoop.

In het verleden kon men dat allemaal nog als een uiting van een soort Vlaams-nationaal kermisgevoel benoemen, folklore die werd gekoesterd: voor separatist spelen en staan juichen aan de zijlijn, bedoel ik, en wel voor buitenlandse communisten die zich voor de gelegenheid vermomd hadden als nationalist. Het was ongevaarlijk amusement. Maar vandaag dreigt ‘separatisme’ aanwakkeren - in het buitenland - toch andere koek te worden. Anders dan in eigen land, waar het thema alleen als stemmenlokker dient en door niemand serieus wordt genomen, zelfs niet door de separatisten zelf. Het bewijs ervan is, dat wanneer zij aan de macht zijn, ze niet meer spreken over ‘splitsen’ maar ijveren voor het cumuleren van Belgische mandaten. Zodat ze goed aan de Belgische staat kunnen blijven plakken. Pappen en nathouden, zo heet dat in technische termen.

Maar door de invoer van vreemde ‘culturen’ in ons land zitten er hier nu veel separatistische communisten, samen met de voorstanders van een islamitisch kalifaat (een soort van commune) in onze wijken en steden. Ze voelen zich Belg of Vlaming zeggen ze, maar staan te koken van colère als er zich in hun ‘tweede’ thuisland (hun echte thuisland eigenlijk) een akkefietje voordoet, waarbij ons land voor hen enkel dient als bevoorradingsdepot om zich tegoed te doen aan de door ons opgebouwde welvaart. Dat krijgen we dagelijks op onze nieuwszenders te zien: negers uit Congo, Somaliërs, Ethiopiërs, Roma-zigeuners, Tadzjieken, Rwandese Hutu’s (afgewisseld door Rwandese Tutsi’s), Afrikaanse Zoeloes, Koerden, Turken, Basken en verder alles wat er in de multiculturele soep aan smurrie drijft. Dat volkje komt op gezette tijden in onze straten boel schoppen, elkaar met geweld en uitroeiing bedreigend. Een vredelievende bende, dat moge duidelijk zijn. Ze doen geen vlieg kwaad, zegt de elite (ook onze politie zingt hetzelfde liedje), maar zo te zien zouden ze elkaar toch liever de schedel inslaan, terwijl ze de blanke autochtonen voor rot schelden omdat ze hier (voorlopig) hun goesting niet mogen doen. Ze gebruiken in feite onze straten om hier hun oude strijd verder uit te vechten, strijd die ze in hun eigen land ‘zogezegd’ ontvlucht zijn. Raar is dat: ze zijn ooit hun land ontvlucht, omdat daar altijd geweld en strijd heerst, maar zijn er als de kippen bij om hun ‘nationale’ strijd hier gewoon voort te zetten, in onze straten.

En nu komen we op een kritiek punt: naarmate de ‘vreemde’ gemeenschappen die in ons land woekeren hun stammentwisten in hun thuislanden zien escaleren, zullen ze die in hun gastlanden proberen te implementeren. Ongetwijfeld opgejut door de geheime diensten van hun thuislanden, maar ook met steun en opgepookt door ‘bevriende’ partijen in de gastlanden zelf (bijvoorbeeld steun van de PVDA voor de PKK, maar ook steun van de N-VA voor andere Koerdische groepen – zie de invloed van de Koerdische Zuhal Demir in die partij) en in andere partijen zitten dan weer andere soorten van minderheden die daar de dienst uitmaken. Groen! is daar al het verst in gegaan. Deze niet-confessionele partij wordt geleid door een moslima. Dat zal ons partijenstelsel sowieso op een gegeven ogenblik doen springen, het is al bezig. Wie herkent zich nog in een bestaande partij? Ze dragen niet meer de kleur van een ideologie, maar de kleur van culturele, etnische, raciale ‘diversiteit’.

In het geval van het verder escalerende conflict tussen Koerden en Turken - of beter gezegd: tussen Koerdische Turken en Turken van niet-Koerdische afkomst - kan het dus spannend worden in ons ‘Europa van de Volkeren’ en in ons eigen land. Vermits België het Madurodam van Europa is, staan wij aan de frontlijn. Dit kan een testcase voor het ontvlammen van een algemene burgeroorlog op Europese bodem worden. De cijfers zijn hallucinant te noemen, zo leven er in ons land 150.000 Turken en 30.000 Koerden. In Duitsland is het nog angstaanjagender, daar leven 3 miljoen Turken naast (nou ja, naast is een verkeerd woord) 750.000 Koerden. Als het conflict tussen de Koerden en de Turkse staat tot een open oorlog escaleert (wat nu schijnt te gebeuren naar aanleiding van de eerste bombardementen op Koerdische stellingen in Irak) zal vroeg of laat ook bij ons gevochten worden. Of dat in de vorm van terreuraanslagen of met openlijke straatopstanden zal gebeuren is onderhevig aan het feit hoe dit conflict verder zal evolueren. En ook van het feit of en hoe onze elite zich opsplitst in fracties die de verschillen (culturen) zullen steunen die in hun schoot al actief zijn.

En wij zijn betrokken partij, laat daar geen twijfel over bestaan. De Turken opereren vandaag onder NAVO-paraplu. En een bijkomend gevaar is dat de coalities aan vechtende partijen in Syrië (of waar dan ook in het Nabije Oosten) op elk ogenblik van samenstelling kunnen wisselen. Nu de Turken de autonome regio’s van de Koerden bombarderen en ze misschien zelfs zullen binnenvallen (om ze als ‘veilige zones’ te bezetten). Op dat ogenblik zullen de Koerden waarschijnlijk (met hulp van Iraakse fracties en andere spelers in de regio) Turkije aanvallen? En dan barst de bom ook in de NAVO landen los. Volgens het NAVO-verdrag zijn wij immers op dat ogenblik verplicht om Turkije te helpen. Dan zijn wij betrokken partij geworden in een (echte) oorlog, vroeger zou dat misschien (op eigen bodem) tot een paar terreuraanslagen hebben geleid in de NAVO-lidstaten, en dat zou het zijn geweest. Vandaag zullen de betrokken, maar ook hier levende volkeren de oorlog tot in onze huizen brengen. Opgejut door linkse en (door fracties van) nationalistische partijen, die de kant zullen kiezen van de ‘separatisten’, in dit geval de Koerden).

En dat is op zich dé voorwaarde voor elke burgeroorlog: de elite die zich in fundamenteel tegengestelde fracties opsplitst, terwijl er ‘gewapende’ groepen actief worden die de strijd willen (zullen) uitbreiden naar binnenlandse doelen, en wel om zo (onder andere) de steun aan de NAVO ongedaan te maken die in het buitenlandse conflict actief is. Maar ook om andere doelen te bereiken zal er dan gevochten worden. Zo zal links (samen met de vreemdelingenpopulaties in ons land en de multiculturele collaborateurspartijen) een machtsgreep proberen te plegen om een paradigmawissel van macht naar de multiculturele elites mogelijk proberen te maken. Dit zal verpakt worden als een antifascistische, antiracistische strijd, strijd tegen discriminatie en ongelijkheid, een beetje zoals de Russen de nationale revolutie in Oekraïne proberen te nekken. Rusland is dan ook het moederland wat betreft de marxistische retoriek over antifascistische strijd. Het gebruikte deze retoriek zelfs in hun concentratiekampen om het moorden te rechtvaardigen. En delen van de elite in de Europese Sovjetunie zal maar wat graag dat liedje overnemen, met als doel om hun multiculturele gedrocht Europa aan de bevolking definitief op te dringen. Frankrijk kijkt daarbij zelfs in de richting van het Middellandse Zeegbied en in ruil voor brokken van de buit laat Duitsland betijen. Daardoor valt verdere islamitische immigratie niet meer te stoppen in het kerngebied van Europa.

En als eenmaal de duivel uit de doos is, zal men een verdere fractionering van alle bevolkingsgroepen zien ontstaan. Kijk naar het voorbeeld van Irak, Syrië en Libië, waar iedereen tegen iedereen vecht. Dan zullen we een ware multiculturele revolutie meemaken, eentje die ons zal doen sidderen en beven, ons zal doen verdwijnen als volk als we ons niet organiseren; En het ziet er niet naar uit dat dat laatste zal lukken, vanwege het egoisme en malfoutisme dat we zo koesteren. Wanneer we ons niet organiseren, willen we immers niet terugvechten, wat van ons uiteindelijk de nieuwe vluchtelingen zal maken.

Ik weet niet of Fernand Huts dat heeft bedoeld toen hij in Knack van deze week zei bang te zijn voor een nieuwe oorlog in Europa, maar voor ons is het duidelijk: er zal inderdaad een oorlog uitbreken. Laten we ons daarop voorbereiden.

"Ik heb nooit iemand gekend die minder oprecht is, die een grotere minachting voor de waarheid [heeft]… Of eigenlijk is het woord minachting niet juist: want zij hebben zo weinig respect voor de waarheid dat ze er zich op geen enkele manier om bekommeren. Al schrijvend of sprekend wippen ze de waarheid in en uit zonder het te beseffen, helemaal vervuld van het effect dat ze op dat moment willen bereiken.

Ik weet niet of ik in deze wereld van egoïstische ambities waarin ik heb geleefd [Franse regering en politiek] ooit mensen ben tegengekomen die minder aan het algemeen welzijn dachten dan zij. Ik heb massa’s mensen het land zien ontregelen, dit ter meerdere eer en glorie van zichzelf: dat is de gangbare perversiteit; maar ‘zij’ [politici] zijn denk ik de enigen die me elk moment bereid lijken om de wereld op zijn kop te zetten, alleen maar als verstrooiing."

Alexis de Tocqueville, Herinneringen

Weg met de Europese Unie, weg met rompstaat België! Leve Dietsland, ons vaderland!

Page 12 of 84

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter