Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog Blog N-SA

vrijdag06 maart 2015

N-SA

N-SA

zondag, 06 januari 2013 11:47

Mededeling betreffende activisme

Bij het begin van het nieuwe jaar - een jaar waarin het N-SA tal van activiteiten zal houden - willen we enkele zaken duidelijk stellen. Dit is nodig, omdat de repressie in dit land absurde vormen begint aan te nemen. Zo zijn de GAS-boetes (Gemeentelijk Administratief Strafrecht) van 250 euro naar max 350 euro verhoogd. De toepassing van deze boetes zijn volledig arbitrair en men kan daarmee treffen wie men ook wil. Het is duidelijk dat de politieke elite met dit repressiemiddel tegenstanders zal willen schaden. Daarom hebben wij in samenspraak met onze raadsman enkele zaken besloten.

Elke activiteit van onze organisatie zal vergund zijn. Dat betekent dat iedereen die deelneemt aan een dergelijke manifestatie of activiteit -op voorwaarde dat men zich aan de richtlijnen van de organisatie en de overheid houdt- geen  gevaar lopen gesanctioneerd te worden.

Onze activiteiten zijn volledig legaal en dus veilig. Indien er zich desondanks toch een incident voordoet, dan kan de deelnemer op de vrijwillige solidariteit van de organisatie rekenen, bijvoorbeeld door tussenkomst in het betalen van boetes. Dit kan evenwel uitsluitend indien de activiteit onder ons toezicht gebeurt.

Elke aankondiging terzake op onze blog - officieel orgaan van N-SA/NDP - zal dienen als bewijs daarvan. Elke deelname aan activiteiten die niet door onszelf zijn ingericht, vallen onder de verantwoordelijkheid van die individuen zelf. Er zal dan ook geen beroep gedaan kunnen worden op onze tussenkomst. Dit in tegenstelling tot het verleden, waar wij dit wel al eens hebben gedaan.

Wij hebben verder besloten dat er affiches noch stickers ter verspreiding worden aangemaakt. Het aanbrengen van dergelijk materiaal - waar men een GAS-boete tot 350 euro per aangeplakt stuk voor kan opleggen - kan dus nooit door onze organisatie zijn gebeurd. Indien er toch dergelijk materiaal opduikt, dan zal onze organisatie direct klacht tegen onbekenden neerleggen.

Deze beslissingen nemen wij niet omdat wij ons willen conformeren aan het systeem, maar om onze organisatie en onze leden te beschermen tegen repressie. Wij beschouwen het vetmesten van de overheid door het betalen van boetes niet als een revolutionaire daad en dus is het niet slim om in de val van de elite te lopen.

De veiligheid van onze mensen gaat voor alles. Wij zullen verder onze strijd tegen het systeem voeren, maar wel op een doordachte manier.

woensdag, 02 januari 2013 09:27

Stop de economische immigratie!

 

Een toenemende economische immigratie uit het Zuiden dreigt België te overspoelen met vreemde belangen en gebruiken. Deze immigrant is een chauvinistische vluchteling, hij vindt de eigen cultuur superieur aan de onze. Maar in de plaats van iets aan zijn politieke situatie te veranderen, komt deze nu ons land vergiftigen met zijn restaurants, cafés, waarden en normen.

Niet alleen pist deze immigrant op alles wat niet zoals hem is, hij neemt zonder verpinken deel aan groepsverkrachtingen.  Hij is vadsig en goor, het betreft hier een werkelijk massieve immigratie. Maar zij die hem bekritiseren, worden door onze eigen rechtbanken veroordeeld.

En hoewel hij hier alle rechten kan vinden die hij wil en vrijwel geen belastingen betaalt, toch zal deze immigrant zijn kapitaal in het thuisland blijven ontwikkelen. Deze kolonialisering moet stoppen!

Gérard Depardieu, u bent niet welkom in België! Dégage!

 

(Ja, wij kunnen ook wel eens lachen.)

486629-gerard-depardieu-a-balance-une-petite-637x0-2

zaterdag, 22 december 2012 13:54

Prettige feestdagen!

N-SA/NDP wenst iedereen prettige feestdagen en een revolutionair 2013!

De blog zal de komende twee weken op een lager pitje werken, maar kijk toch alvast uit naar de aankondiging van enkele interessante initiatieven!

woensdag, 12 december 2012 22:02

Voorpost in het verzet?

 

Gerolf Annemans, de kersverse voorzitter van het Vlaams Belang (proto-voorzitter op het moment van schrijven), wil aan de buitenwereld tonen dat de ‘radicalen’ de partij niet hebben overgenomen. Dan vragen wij ons af, wie bedoelt hij daar in Allah’s (swt) naam mee? Doelt hij op FDW, of waar heeft hij het over? Is dit een zoveelste dekmantel om alle ideologische vernieuwing in de kiem te smoren?

Feit is dat de actiegroep Voorpost, die vooral gekend staat om haar hand-en-spandiensten voor de partij, dapper ingaat tegen deze tendens. Ook de NSV! doet haar duit in het zakje. Herinner u bijv. Filip De Winter die op de nationale televisie collaboreerde met het systeem door de Duitse NPD en het Griekse Gouden Dageraad uit te schelden. Na enkele uren had hij al een mail van terecht verontwaardigde NSV!’ers in zijn virtuele bus! En wat te denken van een vooraanstaand Nederlands lid van Voorpost, die het terecht opneemt voor de Duitse kameraden die te lijden hebben onder een extreme vorm van fysieke, politieke, maatschappelijke en links-extremistische repressie? Wij hebben, toen we de Duitse beweging nog steunden in hun betogingen (daar hebben wij wat reserves bij gekregen, zoals veel Duitse bewegers), samen met hen in Berlijn gelopen zelfs!

Daarenboven gaat Voorpost op 31 januari een lezing organiseren over de Italiaanse fascistische beweging Casa Pound Italië. Deze beweging is leidinggevend in het nationaalrevolutionaire milieu en wordt ook reeds jaar en dag bestudeerd en aangehaald door het N-SA. Mag Voorpost zich van Annemans nog wel verbranden aan zoiets?

Wij juichen het verzet tegen de partijtop in ieder geval toe en ook onze mensen die nog binnen de partijstructuren aanwezig zijn zullen zich blijven verzetten tegen het neoliberalisme, het internationale zionisme, het anti-islamstandpunt en het euroregionalisme van de partij!


Wij steunen Voorpost volop in zijn strijd! Wij zijn een bondgenoot!

woensdag, 12 december 2012 21:21

De top-ego-econoom en zijn microkosmos

 


Laat ons een verhaal vertellen, iets waar veel uit te leren valt.

Ziet u, er loopt een topeconoom rond in dit land, al heeft u waarschijnlijk nog nooit van hem gehoord.

Gaan wij even terug naar maart 2009. De Vlaamse bewegers werden zich eindelijk bewust van de grote financiële en economische crisis, dus hield de NSV! Leuven een debat tussen communisme, solidarisme en liberalisme. Voor communisme kwam een pro-N-VA spreker van Meervoud opdagen (een grap op zich). Voor liberalisme iemand van Liberales met weinig debatvaardigheden; En voor het solidarisme... Pieter Vandermoere. Die laatste want Vlerick. En dat is het zowat, want later is de man interim voorzitter en daarna ondervoorzitter van de VVB geworden. Maar ja, Vlerick. Dat is zoiets als The Economist, je moét wel weten waar je het over hebt als je daarmee kan associëren!

Nu goed. Het debat werd natuurlijk een volslagen oninteressante schertsvertoning. Hoofdcoördinator Eddy Hermy en andere leden van het N-SA zaten zich hieraan te vergapen, maar Eddy hield het er daar natuurlijk niet bij en ging in de aanval.

De initiatiefnemer van dat debat, destijds actief bij Voorpost en zo fier als een haan met stront tussen de tenen over een al even onzinnige "speciale editie economie" van het Voorpost blad "Revolte" (waar daarna geen woord meer over gerept werd, overigens), was niet zo blij met die dynamiek. Nu, dat 'debat', deze topeconoom had gehoopt op een steriel gebeuren waar hij dan zijn naam vervolgens aan kon ophangen, met alle 'grote' namen daar aanwezig. Zo is het (jammer voor hem) niet gelopen. Mijnheer was dan ook behoorlijk op zijn hanenpootjes getrapt.

Gaan we vooruit naar 2011. Plots gaan er mails rond voor een wereldschokkend nieuw initiatief: Nieuwe Economische Theorie (NET). Verschillende N-SA leden kregen hier ook een uitnodiging voor, maar niet meer dan dat. Een paar maanden later kregen de aangeschrevenen een hiërarchie doorgestuurd. De namen (Vlaams Belanger Barbara Bonte, o.m.) zeiden iets, de inhoud niets. Fijn om te weten en een mooi staaltje communicatie.

In maart zou er dan een vormingsweek volgen "georganiseerd door een CVO, gericht naar opleidingen boekhouden en rechtspraktijk". En: "Voor de medewerkers van NET (Nieuw Economische Toekomst), een aantal van deze activiteiten zullen worden ingeschreven als een activiteit ;-)". Mijnheer heeft zich dus al opgewerkt tot Grote Leider. Let dus op, dit is pas de derde keer dat wij iets te horen krijgen van dat illustere NET. Opnieuw hetzelfde als met voornoemd debat: iets dat semi-professioneel overkomt met semi-belangrijke thema's en personen. Waarschijnlijk kwam er ook bij kijken dat mijnheer gewoon deze cursussen zelf aan het volgen was, maar ach.

Nu goed.

20 Oktober (ja, we zitten alweer een half jaar verder, schiet op zo) is er dan eindelijk de eerste activiteit aangekondigd: "Onze eerste activiteit is een vormingsdag met verschillende vormingen." Een "vormingsdag" houdt inderdaad "verschillende vormingen" in, maar ach!

De economische crisis zou wel eens uitgelegd worden door, wederom, Pieter Vandermoere. Blijkbaar ook al (maar allicht niet zo vrijwillig) lid van "NET". Of hoe de ondervoorzitter van de VVB zich tevens aansluit bij een organisatie van een Voorposter, waar ook nog een Vlaams Belanger in zetelt. Trek je eigen conclusies, zouden wij zo zeggen. De rest: wat professoren en een redacteur bij Trends, vast ook niet goed wetende waar zij in gerold zijn maar desalniettemin opnieuw, jawel, grote namen waar de topeconoom zijn ego aan kan hangen.

Oh, en i.s.m. NSV! Leuven. Op de eerste affiche stond zelfs NSV! Nationaal maar de geplande (en vervolgens afgelaste) Nationale Viering zou daarmee in conflict zitten, zo moest dat aan deze toporganisator gemeld worden. Zijn reactie was nogal zuur, dat N-SA erachter zat alludeerde hij, maar die samenzweringstheorieën hoor je wel vaker over een "marginale groep" zoals de onze.

Naar de latere verslagen, niet zo'n interessante avond. Wel interessant is te weten dat indien Jan de Beule of Eddy Hermy aanwezig zouden zijn, de heer top-ego-econoom de politie zou bellen, gezien diens ervaringen drie jaar geleden. Mogen wij er ook aan helpen herinneren dat Jan de Beule partijraadslid is en Barbara Bonte, ook partijraadslid, dus 'bestuurslid' van "NET" is? Mooie partijeenheid, al kan het goed zijn dat mijnheer de top-ego-econoom natuurlijk geen interne discussie had over deze beslissing, zoals hij ook geen communicatie elders had.

Enfin. Overigens was professionele tuinkabouter Francis van den Eynde - die vorig jaar op Voorpost hun Radicale Sporenherdenking sprak en dit jaar opriep voor de N-VA te stemmen - ook aanwezig, dat zal NET vast geholpen hebben.

Nadien een behoorlijk wanhopig mailtje waarin de top-ego-econoom "een antwoord verwacht" (!) voor het einde van de maand. Met zijn project wil hij namelijk de economische inhoud van "de Beweging" (de Vlaamse, dus) heulemaal invullen (echt wel!) en hij zou toch zo graag willen dat iedereen zijn autoriteit hierin erkent. (En wij overigens maar denken dat de bedoeling van een beweging het veranderen van de maatschappij is.)

Sindsdien, niets meer.

Of toch? Jawel, mijnheer heeft zijn activiteiten inmiddels naar Jong N-VA Leuven verplaatst! Dus, van NSV! naar Voorpost en van solidarisme naar euroregionalistische, neoliberale volksverraders van de N-VA? De N-VA, die de sociale zekerheid liever kwijt dan rijk is. De N-VA, die voor euro-obligaties is. De N-VA, die alles wat België vandaag nog inhoudt wil overhevelen naar een hoger niveau tot het geen bestaansreden meer heeft en daarom door onze achterlijke pers "nationalistisch" genoemd wordt?!

Maar u kent de teneur, die herhalen we nu al jaren op deze site. Hoe dan ook, daarin zien wij de uiteindelijke evolutie van de top-ego-econoom in ons verhaal, het zal Barbara Bonte haar reputatie vast ook vooruithelpen van NET bestuurslid te zijn geworden.

De reden dat wij dit schrijven is omdat we hier zien hoe iemand op al die jaren geen spat kan bijleren. Solidarisme begon hij interesse voor te hebben door een sadomasochistische sympathie voor het Verdinaso (natuurlijk die van voor de Nieuwe Marsrichting, want hij wilde wel leuk gevonden worden door de Vlaamse beweging). (En voor alle duidelijkheid, voor ons is solidarisme in de geest van de Wet van 20 september 1948, het Verdinaso zien wij louter in een historische context en daar zijn wij heel nuchter in, meer dan de hele Vlaamse beweging bijeen.) Al jaren verklaart hij een "Nieuwe Economische Theorie" voor te staan. Al jaren verklaart hij economisch onderlegd te zijn, wat in zijn geval neerkomt op een belastingaangifte van een gepensioneerde in te kunnen vullen.

De ego-top-econoom was zelfs zo ervaren, onderlegd en ronduit geniaal, dat hij zich geplaatst zag om de Vlaamse beweging in haar totaliteit te fixen met een artikel op Rechts Actueel, overigens de enige site die reclame voor zijn NET-activiteit maakte. Dat artikel was voor zowat 80% copy-paste uit CVO-boekjes bedrijfsbeheer maar, inderdaad, hij klonk er tenminste slim door.

Nee, zijn naam hoeven wij niet te noemen. Dat doe je met een publiek persoon, maar die erkenning geniet hij niet. Iemand die twaalf stielen en dertien ongelukken op drie jaar tijd heeft gehad en nog geen stap verder staat, zo iemand is tragikomisch. Net als die Vlaamse beweging. Een 'beweging' die niet beweegt, waar individuen elkaar voortdurend proberen te overtreffen in arrogantie en pseudo-intellectualisme. Een beweging die wel iets voortbrengt als en ruimte geeft aan iemand als onze top-ego-econoom.

Daarom is er nood aan een coherent verhaal en een breuk met het individualisme dat de Vlaamse beweging (door VVB, N-VA etc.) promoot. Daarom is er iets zoals het N-SA. Wat er ook over ons gezegd wordt, wij staan mijlenver van een dergelijke mentaliteit.

En voordat wij het vergeten: als mijnheer de top-ego-econoom zich wil verantwoorden, hij hoeft maar een plaats en tijdstip te noemen. Wij organiseren het debat wel. Maar hij moet dan wel beloven de politie niet te bellen wanneer wij achterlijke (tegen)stellingen tegenspreken. Bij het debat "Wie bepaalt onze agenda" van de NSV! Antwerpen hebben wij al bewezen wat de gevolgen kunnen zijn van te denken het beter dan ons te kunnen. In het geval van de top-ego-econoom kunnen wij zelfs garanderen dat hij nog geen tien minuten zijn mannetje kan houden.

Het trieste is dat hij zich nog belangrijk zal voelen ook door dit stuk. Het is echter niet vanwege zijn belang dat wij dit verhaaltje hebben uitgeschreven, anders hadden wij zijn naam wel genoemd, maar juist omdat hij als top-ego-econoom niemand is, nooit iemand zal zijn en toch binnen een microkosmos een zekere mate van bekendheid kan halen, wat voor hem genoeg is.

Een trieste clou voor een triest verhaal. Onze excuses als wij uw tijd hiermee verdaan hebben, maar het bewijst dat je een structuur, een organisatie, nodig hebt om ergens te raken. Je kan kansen binnen die organisatie krijgen, maar die individuele initiatiefjes en chefs zijn welletjes geweest.

Laat NET de laatste schertsvertoning zijn, de tijd dringt zo onderhand.

 

De in 1885 gestichte Belgische Werkliedenpartij kende drie strekkingen: een groep leidende reformistische intellectuelen, een behoudsgezinde kern kleinburgerlijke ambachtslieden en de revolutionaire Gentse en Waalse arbeidersklasse. De laatste werd met argwaan bekeken door de beide andere delen der partij [1]. Rond de eeuwwisseling werd het begrip ‘Arm Vlaanderen’ een centraal element in de propaganda der Vlaamse socialisten. Toen startten zij immers een intensieve campagne om het Vlaamse platteland te bereiken, dat door de toevoeging van het rurale district Eeklo aan de kieskring Gent in 1900 onontbeerlijk geworden was voor hun doorbraak, maar waar enkel de Daensisten voet aan de grond hadden gekregen. Uiteraard speelden er vooroordelen mee over ‘het verachterd Vlaanderland’, maar ‘Arm Vlaanderen’ moest ook refereren aan het achterstellingsgevoel der plattelandsbevolking en de aandacht vestigen op het verwaarlozingsbeleid van de flaminganten die niets deden aan de sociale miserie. Al wie niet meestreed voor de schoolplicht, het algemeen stemrecht en de achturenwerkdag was ‘een vijand van het Vlaamsche volk’. Bovendien sloot ‘Arm Vlaanderen’ ook aan bij de lange Vlaamse Gemeinschaftstraditie der Gentse socialisten, die insinuaties over hun matige flamingantisme niet onbeantwoord lieten [2].

Na de mislukte algemene staking van april 1902 woedde een zware crisis in de partij en vooral in de vakbonden. De militanten kregen het gevoel dat de revolutionaire bezieling definitief voorbij was. Een doctrineloos opportunisme overheerste nu de Werkliedenpartij: de arbeiders raakten via de coöperatie ingeschakeld in de welvaartsmaatschappij en kregen een profiteursingesteldheid mee. Hoewel het coöperatieve socialisme niet van kritiek gespeend bleef, raakte de hele partij begeesterd door deze zakkenvullersmentaliteit, die de leden tot fortuinzoekers maakte. Dit was uiteraard niet de bedoeling van de Gentse socialistische leider Edward Anseele toen hij de coöperatie Vooruit oprichtte. Voor hem was dit een middel om het proletariaat politiek en sociaal te bevrijden en een nieuwe maatschappij op te bouwen. Hij wou de bezittende klasse bestrijden met gelijke wapens door het bundelen van de financiële kracht van de arbeiders. De Gentse Vooruit was de eerste socialistische coöperatie en fungeerde als model voor alle volgende. Het socialistische défaitisme en de bijhorende ‘kruideniersmentaliteit’ zouden in de daaropvolgende jaren zwaar op de korrel worden genomen door de marxistische linkerzijde in de partij (Huysmans, De Man, de Brouckère) [3]. In 1911 leverde Hendrik De Man (1885-1953) in zijn brochure ‘Die Arbeiterbewegung in Belgien’ felle kritiek op het socialistische coöperatisme. Juist in Gent lag dat heel gevoelig, omdat de partij daar in belangrijke mate steunde op de coöperatie Vooruit. Edward Anseele was er dan ook niet over te spreken [4]. Ook van flamingantische zijde kwam er protest: in 1912 schreef de Gentse katholieke flamingant Alfons Sevens een hekelschrift tegen de “Bende van Vooruit”, waarin hij Vooruit een klasse van parvenu’s en Anseele een (kapitalistische) bedrijfsleider van een grote firma Vooruit noemde. Tevens vroeg hij zich af of Vooruit niet beter een vakschool zou oprichten in plaats van bedrijven om zo het werkvolk te ontwikkelen en te bevrijden uit de barbaarsheid [5].

Vooruit werd in 1880 gesticht met een kapitaal van 2.000 frank van de vakbond der Broederlijke Wevers als een coöperatieve bakkerij en werd tegen 1900 een groot bedrijf met een industriële bakkerij, 7 kruidenierswinkels, 4 apotheken, een kolenbedrijf, een garen- en linnenhandel, een kleermakerij, een spaarbank en een maatschappij voor hulp aan behoeftigen, weduwen en zieken. Het betrof een soort ‘socialistisch kapitalisme’ waarbij de leden zich financieel verbonden aan de coöperatie en daardoor aanzienlijke leningen zonder interest aan Vooruit verstrekten in ruil voor een korting van 6% in de winkels van Vooruit en een interest van 4% bij de spaarbank. Gepensioneerden kregen tevens een jaarpensioen van 120 frank aan aankoopbons. De koffiehuizen en feest- en vergaderzalen van Vooruit waren echte ‘Volkshuizen’, waar het geloof in de socialistische droom van een rechtvaardigere wereld de mensen recht hield. Anseele hield hen voor: “Eerst brood en dan onderwijs”. De “Eerst brood”-oproep, samen met het verstrekken van directe materiële voordelen, sloeg aan bij hongerige en in krotten levende mensen, waardoor het socialisme in 1900 1 miljoen leden had. Tegen 1914 was vermoedelijk twee derden der stedelijke arbeiders voor het socialisme gewonnen [6].

Aan de feesten voor het 75ste bestaan van België in 1905 had de socialistische pers een zodanig vette kluif dat al het buitenlandse nieuws, zoals de Russische gebeurtenissen van januari 1905, er door in de verdrukking raakte. Vooruit propageerde het hele jaar een Groot-Nederlandse afwijzing van deze feesten vanwege onder meer het katholieke getwijfel over het wetsvoorstel-Coremans en de communautaire spanning in de Belgische Werkliedenpartij (bijvoorbeeld de Vlaamse wrevel over de Waalse coöperaties die hun financiële verplichtingen niet nakwamen tegenover de centrale partijorganen). Hiermee benaderde het Gentse socialisme de houding van de kleine minderheid flaminganten die zich ook afzijdig hield en al even negatief was over ‘1830’. Het middencomiteit verstrekte op 15 mei 1905 zelfs concrete voorschriften aan de partijleden: ze mochten hun huizen niet versieren, noch aanwezig zijn op patriottische manifestaties. Op 18 juni plakte de Socialistische Jonge Wacht in heel Gent een affiche aan tegen de viering van de 75-jarige ‘onafhankelijkheidsleugen’: “Wij feesten niet. Wij doen niet mede! Werklieden, doet het ook niet”. Sociaal was het een rumoerig jaar met mijnstakingen in de Borinage en een langdurige textielstaking in Gent. Politiek gezien deed de geplande uitbreiding van de Antwerpse haven stof opwaaien. In de periode 1899-1901 overheerste in Gent een rabiaat antiflamingantisme, maar dit veranderde na 1902. Hierdoor ontstond een mildere houding tegenover de vernederlandsing der Gentse universiteit. Steven Boersen kon bijvoorbeeld vanaf dan in de krant Vooruit ongeremd zijn flamingantische en Groot-Nederlandse stellingen verkondigen en ook de socialistisch-flamingantische studentenvereniging Ter Waarheid manifesteerde zich in die periode, terwijl de Socialistische Jonge Wacht zich evenzeer flamingantisch opstelde [7].

Nadat de oorspronkelijke lokalen van Vooruit in mei 1897 door brand getroffen waren, werd in september 1902 ‘Ons Huis’ ingehuldigd. Het was een modern, monumentaal gebouw aan de Vrijdagsmarkt, waarin lokalen voor vakverenigingen, een drankgelegenheid, een feestzaal, een bibliotheek, vergaderzalen e.d. waren voorzien. Een tweede gelijkaardig gebouw deed dienst als winkel en was het eerste grote warenhuis van Gent. Terzelfdertijd werd aan de Hoogpoort ook de Volksdrukkerij geopend in een 16de-eeuws patricïersgebouw. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1907 kwam te Gent een katholiek-socialistisch gemeentebestuur tot stand [8]. Het socialisme werd een nieuwe ‘Kerk’. De Volkshuizen heetten ‘tempels van het socialisme’ en de militanten waren ‘apostelen’ van een ‘geloof dat mirakels bracht’. Dit heroïsche socialisme was bezield door het enthousiasme van de ‘geloofswerverij’. Wie lid werd van deze ‘Kerk’, brak met de oude banden en trad toe tot een hoopgevende beweging van andere miskenden, die echter nagenoeg uitsluitend op het materiële was gericht en het religieuze weerde. De antireligiositeit van het socialisme was onvermijdelijk door het misbruik dat de katholieke Kerk van het christelijke geloof maakte om de liberaal-burgerlijke orde te ondersteunen. Hierdoor is de Kerk medeverantwoordelijk voor de omvorming van de gewone volksmensen tot welstellende, maar willoze massawezens [9].

Socialistische jongeren richtten in 1886 de Gentse afdeling van de Socialistische Jonge Wacht (SJW) op na het bloedige neerslaan van een arbeidersopstand, maar de organisatie wortelde vooral in het verzet tegen het lotingsysteem voor het Belgische leger en het antimilitarisme. Daarnaast getuigde de SJW van de intellectuele opstandigheid binnen de Belgische Werkliedenpartij door de vele geschoolde jonge arbeiders en studenten die er bij aangesloten waren. Zij botsten regelmatig met de oudere partijbonzen die praktische medewerkers wilden. Dé exponent van die vaak uit de bourgeoisie afkomstige jongeren was de Antwerpenaar Hendrik De Man, die te Gent studeerde. Met Hippoliet Vandemeulebroucke en de latere minister Désiré Bouchery (1888-1944) vormde hij de Gentse Socialistische Jonge Wacht om tot de links-marxistische vleugel van de socialistische partij. De SJW zette scholing voor de leden op, maar hamerde ook steeds op arbeidersopvoeding [10]. In Gent leek het anarchisme onder de Jonge Wachters opnieuw enige respons te krijgen. In de krant Vooruit werd toen ook geregeld van leer getrokken tegen het anarchisme en in het bijzonder tegen Ferdinand Domela Nieuwenhuis, die in zijn blad De Vrije Socialist het Gentse socialisme en Anseele niet spaarde. In Gent radicaliseerde de SJW verder. In 1905 organiseerde de SJW er een debat tussen De Man en een anarchist, hoewel dat jaar ook de SJW’er Prosper Plasschaert omwille van zijn anarchisme uit de partij werd gezet. De Man was zelf lid van de studentenbond Ter Waarheid. In deze afscheuring van het liberale ’t Zal Wel Gaan waren diverse progressieve strekkingen vertegenwoordigd, gaande van anarchisme tot De Mans marxisme, gecombineerd met een radicaal flamingantisme [11].

De Vlaamse vleugel van de Socialistische Jonge Wacht vormde vanaf 1 januari 1906 een ‘Vlaamsche federatie van SJW’, die te Gent zetelde. Alleen de SJW van de provincie Antwerpen (met uitzondering van Mechelen) trad niet toe en vormde een eigen federatie. Voor de SJW was Gent een krachtcentrum, waarvan een dynamiek uitging. Het blad De Waarheid deed dienst als spreekbuis. De Mans antimilitaristische stellingen werden op het Vlaamse SJW-congres van 21 januari 1906 volledig én unaniem aanvaard, waarna ook het nationale SJW-congres in mei 1907 deze standpunten overnam [12]. Na 1906 verzwakte de Socialistische Jonge Wacht door partijrepressie, door interne tegenstellingen en doordat Hendrik De Man in Leipzig ging studeren. In januari 1908 lanceerde de Vlaamse SJW nog tevergeefs een nieuw blad onder redactie van De Man – De Jonge Socialist – dat reeds in november 1908 ten onder ging, hoewel het ook aanvaard werd door de Antwerpse SJW. De oorzaken van deze mislukking waren dat de Volksdrukkerij de periodiek nog langer weigerde te drukken, dat De Man ontslag nam en de slechte financiële situatie. In dezelfde periode werd ook de vormingswerking met een scheef oog bekeken door de partijleiding. In 1909 beleefde de SJW een absoluut dieptepunt, maar tegen 1911 herstelde de jongerengroepering zich. Toch presteerde de SJW tot 1914 niet veel meer en het kampte ook met een onduidelijk profiel. Nochtans drong De Man sinds 1908 aan op een centralisatie van de SJW naar het voorbeeld van Duitse, Oostenrijkse en Zweedse socialistische jeugdorganisaties en hoewel dit aanvaard werd op het nationale congres van 1908, werd dit voor de Eerste Wereldoorlog niet gerealiseerd. Het bleef dus bij regionaal centralisme, waarbij Gent in Nederlandstalig België het overwicht had [13].

De socialisten waren, behoudens enkele uitzonderingen, niet antiflamingantisch. Ook Anseele verdedigde in het parlement bijna iedere taalwet, hoewel hij wel meende dat de kennis der Franse taal nodig was om de arbeiders uit hun sociale minderwaardigheidspositie te halen. De meeste Vlaamse socialisten oordeelden dat de democratie de taalgrieven zou oplossen en dat de taalstrijd verloren moeite was. Bovendien zagen deze internationalisten iedere nationale beweging als een hinderpaal voor de arbeidersemancipatie. Daarnaast wantrouwden zij de Vlaamse Beweging vanwege het burgerlijk-klerikale karakter. Pas na 1894, toen in het parlement de eerste taalwetten opdoken, stelden de Vlaamse socialisten zich flamingantisch op. Ondanks Anseeles aarzelingen en het verzet der Waalse socialisten verklaarde het Vlaamse socialisme zich nu voorstander van de vernederlandsing der Gentse universiteit [14].

De eerste parlementsverkiezingen op basis van het algemeen meervoudig stemrecht in oktober 1894 brachten een electorale tegenstelling aan het licht tussen een klerikaal Vlaanderen en een antiklerikaal Wallonië. Al kort na deze verkiezingen waarschuwde August Dewinne, redacteur van Le Peuple sinds 1891, dat de Vlaamse kwestie geen splijtzwam mocht worden binnen de Belgische Werkliedenpartij. De Vlaamse en Waalse arbeiders moesten hun gezamenlijke vijand, de kapitalistische burgerij, samen bestrijden. De politieke tegenstrevers der socialisten, zowel in Vlaanderen als in Wallonië, gebruikten de taalkwestie om er electoraal garen bij te spinnen. In Luik lokten wallinganten zo relletjes uit op meetings van Anseele, die in 1894 in die stad opkwam. In de gespannen communautaire sfeer was een Nederlands klinkende naam al voldoende om in Luik als volksvreemd beschouwd te worden [15].

Het Vlaamse socialisme stond nochtans voorzichtig positief tegenover het flamingantisme, maar in Gent, de bakermat van het Vlaamse socialisme, kwam het tot een botsing: Anseele haalde regelmatig fel uit naar de Vlaamse Beweging, waarvan hij zich een liberaal-conservatief beeld gevormd had. Zeker in Gent behoorden de vrijzinnige flaminganten tot het liberalisme en hun weekblad Het Volksbelang was uitgesproken antisocialistisch. Het gevolg was dat het dagblad Vooruit vaak het flamingantisme aanviel [16]. Toch was er tijdelijk toenadering tussen de beide strekkingen door onder meer debatten tussen flaminganten en socialisten en doordat het flamingantisme een sterkere sociale inslag kreeg met de vertogen van professor Julius Mac Leod en Lodewijk De Raet, die op de sociaal-economische betekenis van de taalkwestie wezen.

Hendrik De Man claimde in zijn autobiografie [17] Edward Anseele tot het flamingantisme te hebben bekeerd via de debatten in de Vooruit met de studentenkring Ter Waarheid, waar De Man toe behoorde. Ook Leo Picard, eveneens lid van Ter Waarheid, onderschreef dit in zijn werk over de Vlaamse Beweging [18]. De toen in zwang zijnde sociale gedachte werkte krachtig door in Ter Waarheid. In mei 1905 kwam het tot een rustig debat van 2 avonden in het socialistische ‘Ons Huis’ tussen de Gentse partijleiding en leden van Ter Waarheid. Het resultaat was een slotmotie van enerzijds Anseele en Aimé Bogaerts namens de socialisten en anderzijds De Man, Jules Van Roy en Oscar De Gruyter voor Ter Waarheid. Hierin pleitten zij voor verplicht lager onderwijs, arbeidswetgeving, gelijkberechting der beide landstalen en vernederlandsing der universiteit. Daarmee was men tot een principieel akkoord gekomen. Picard ging wat al te kort door de bocht toen hij beweerde dat Anseele als gevolg van dit debat uit 1905 in 1911 het wetsontwerp ter vernederlandsing ondertekende. Er was hoogstens sprake van toenadering, want de oude ruzies tussen flaminganten en socialisten bleven sluimeren. In 1912 vond er bijvoorbeeld een felle strijd plaats tussen Anseele en de flamingant Alfons Sevens, die in 1911 en 1912 te Gent opkwam met de kieslijst De Vlaamsche Blok, waarbij alle gemeenschappelijke standpunten waren verdwenen [19]. Sevens beschuldigde Anseele onder meer in een schotschrift dat deze het arme Vlaamse volk niet aanzag als doel, maar wel als middel tot zelfverheffing [20].

Zolang de materiële nood der arbeiders zo groot bleef, beschouwde Anseele de taalstrijd als iets van bijkomende orde. De arbeider was immers zo uitgebuit dat hij niet kon genieten van zijn Vlaamse ‘vaderland’. Het patriottisme was dan ook enkel voor de bevoorrechten [21]. Zelfs de herhaalde openbare besprekingen met flaminganten, onder meer met Hippoliet Meert en leden van de studentenkring Ter Waarheid, leverden slechts tijdelijke resultaten op. Weliswaar erkende Anseele steeds het rechtmatige van de Vlaamse eisen, stemden de socialisten mee de taalwetten en was Anseele zelf ondertekenaar van een wetsvoorstel tot vernederlandsing van de Gentse universiteit, toch bleef zijn uitspraak: “Het Vlaamse volk heeft eerst biefstukken en dan pas een universiteit nodig” voortleven. Die houding moet begrepen worden vanuit het pauperisme van het laatste kwart der 19de eeuw. Daarnaast was het flamingantisme natuurlijk ook een geduchte mededinger voor het socialisme [22].

Hoe vaak de socialisten ook biefstukken eisten voor het volk, toch liet de Vlaamse kunst hen niet onverschillig. Ze besteedden continue aandacht aan de Vlaamse cultuur. Ondanks een zekere reserve tegenover de burgerlijke Vlaamse literatoren bewonderde Vooruit mensen als Karel Ledeganck (1805-1847), Hippolyte Van Peene (1811-1864) en Hendrik Conscience (1812-1883). De Gentse socialisten zouden trouwens tijdens de volledige vooroorlogse periode blijven opkomen voor de Vlaamse cultuur, hoewel Vooruit natuurlijk vaak niet te spreken was over het ‘lauwe’ sociale engagement van de Vlaamse Beweging. Bovendien bestond er bij de Gentse socialisten reeds ca. 1885, ongeacht hun soms hevige antiflamingantisme, geen twijfel over de legitimiteit van de taalstrijd. Ook bleken de Gentse socialisten steeds weer niet onverschillig voor het taalverschil, ondanks hun slechte relaties met de Vlaamse Beweging. Toch zou de communautaire rust voor 1914 niet weerkeren in de Belgische Werkliedenpartij [23]. De 2 belangrijke standpunten van de Socialistische Jonge Wacht – het antimilitarisme en het algemeen stemrecht – waren in 1914 niet bereikt. Hendrik De Man, ontwerper van het marxistische programma van de SJW, werd oorlogsvrijwilliger. De eens zo geroemde SJW verdween in de oorlogsmaand augustus van het toneel zonder het minste verzet tegen het aankomende oorlogsdrama, doordat men zich vooral beziggehouden had met de redactie van heilige teksten en programma’s, die onvoldoende gekend waren door de leden [24].

 

Filip Martens

Bron: Bitter Lemon

 


 

 

 

Noten


[1] VAN ISACKER (Karel), Mijn land in de kering 1830-1980. Deel 1: Een ouderwetse wereld: 1830-1914, Kapellen, De Nederlandse Boekhandel, 1980, pp. 174.

[2] VAN GINDERACHTER (Maarten), Vaderland in de Belgische Werkliedenpartij (1885-1914). Sociaal-democratie en nationale identiteit From Below. Een casusstudie van Gent, Brussel en de Borinage, Gent, onuitgegeven doctoraatsverhandeling, UG, 2004, pp. 338-339.

[3] VAN ISACKER (Karel), Mijn land in de kering 1830-1980. Deel 1: Een ouderwetse wereld: 1830-1914, Kapellen, De Nederlandse Boekhandel, 1980, pp. 174-175 en VAN GINDERACHTER (Maarten), Vaderland in de Belgische Werkliedenpartij (1885-1914). Sociaal-democratie en nationale identiteit From Below. Een casusstudie van Gent, Brussel en de Borinage, Gent, onuitgegeven doctoraatsverhandeling, UG, 2004, pp. 359.

[4] DAANE (Marco), De vrijheid nog veroveren: Richard Minne 1891-1965, Amsterdam, Arbeiderspers, 2001, pp. 68.

[5] SEVENS (Alfons), De Vlaamschgezindheid en de Moed van Edward Anseele en van De Bende van Vooruit, Gent, Hemelsoet, 1912, pp. 42 en 47.

[6] VAN ISACKER (Karel), Mijn land in de kering 1830-1980. Deel 1: Een ouderwetse wereld: 1830-1914, Kapellen, De Nederlandse Boekhandel, 1980, pp. 175-176.

[7] VAN GINDERACHTER (Maarten), Vaderland in de Belgische Werkliedenpartij (1885-1914). Sociaal-democratie en nationale identiteit From Below. Een casusstudie van Gent, Brussel en de Borinage, Gent, onuitgegeven doctoraatsverhandeling, UG, 2004, pp. 361, 383-384, 398, 407 en 432-433.

[8] KENIS (Paul), Het leven van Edward Anseele, Gent, De Vlam, 1930, pp. 241, 256 en 246.

[9] VAN ISACKER (Karel), Mijn land in de kering 1830-1980. Deel 1: Een ouderwetse wereld: 1830-1914, Kapellen, De Nederlandse Boekhandel, 1980, pp. 176.

[10] DAANE (Marco), De vrijheid nog veroveren: Richard Minne 1891-1965, Amsterdam, Arbeiderspers, 2001, pp. 64.

[11] MOULAERT (Jan), Rood en zwart: de anarchistische beweging in België, 1880-1914, Leuven, Davidsfonds, 1995, pp. 378.

[12] VANSCHOENBEEK (Guy), Ontstaan, situering en karakterisering van de Socialistische Jonge Wacht 1866-1914: bijdrage tot de geschiedenis van politieke jongerenbewegingen, 2 delen, Gent, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, UG, 1978, pp. 107, 123-124 en 163.

[13] DAANE (Marco), De vrijheid nog veroveren: Richard Minne 1891-1965, Amsterdam, Arbeiderspers, 2001, pp. 64 en 79. VANSCHOENBEEK (Guy), Ontstaan, situering en karakterisering van de Socialistische Jonge Wacht 1866-1914: bijdrage tot de geschiedenis van politieke jongerenbewegingen, 2 delen, Gent, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, UG, 1978, pp. 126 en 215.

[14] VAN ISACKER (Karel), Mijn land in de kering 1830-1980. Deel 1: Een ouderwetse wereld: 1830-1914, Kapellen, De Nederlandse Boekhandel, 1980, pp. 177.

[15] VAN GINDERACHTER (Maarten), Vaderland in de Belgische Werkliedenpartij (1885-1914). Sociaal-democratie en nationale identiteit From Below. Een casusstudie van Gent, Brussel en de Borinage, Gent, onuitgegeven doctoraatsverhandeling, UG, 2004, pp. 313-314.

[16] PICARD (Leo), Evolutie van de Vlaamse Beweging van 1795 tot 1950, deel 3: De twee oorlogen en later, Antwerpen/Amsterdam, NV Standaard-Boekhandel, 1963, pp. 35.

[17] CLAEYS-VAN HAEGENDOREN (Mieke), Hendrik de Man. Persoon en ideeën, deel 1: Autobiografie, Antwerpen/Amsterdam, Standaard Wetenschappelijke Uitgeverij, 1974, pp. 551.

[18] PICARD (Leo), Evolutie van de Vlaamse Beweging van 1795 tot 1950, deel 3: De twee oorlogen en later, Antwerpen/Amsterdam, NV Standaard-Boekhandel, 1963, pp. 38-39.

[19] PICARD (Leo), Evolutie van de Vlaamse Beweging van 1795 tot 1950, deel 3: De twee oorlogen en later, Antwerpen/Amsterdam, NV Standaard-Boekhandel, 1963, pp. 39.

[20] SEVENS (Alfons), De Vlaamschgezindheid en de Moed van Edward Anseele en van De Bende van Vooruit, Gent, Hemelsoet, 1912, pp. 46.

21] VAN GINDERACHTER (Maarten), Vaderland in de Belgische Werkliedenpartij (1885-1914). Sociaal-democratie en nationale identiteit From Below. Een casusstudie van Gent, Brussel en de Borinage, Gent, onuitgegeven doctoraatsverhandeling, UG, 2004, pp. 408.

[22] KENIS (Paul), Het leven van Edward Anseele, Gent, De Vlam, 1930, pp. 271-272.

[23] VAN GINDERACHTER (Maarten), Vaderland in de Belgische Werkliedenpartij (1885-1914). Sociaal-democratie en nationale identiteit From Below. Een casusstudie van Gent, Brussel en de Borinage, Gent, onuitgegeven doctoraatsverhandeling, UG, 2004, pp. 162-163 en 410.

[24] VANSCHOENBEEK (Guy), Ontstaan, situering en karakterisering van de Socialistische Jonge Wacht 1866-1914: bijdrage tot de geschiedenis van politieke jongerenbewegingen, 2 delen, Gent, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, UG, 1978, pp. 166 en 232.

maandag, 10 december 2012 08:16

Algemene Vergadering nu Zaterdag

Deze zaterdag, 15 december 2012 om 14u30, vindt een algemene vergadering plaats in Gent. Alle leden zijn welkom: gelieve via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. uw aanwezigheid te bevestigen.

De exacte locatie staat op dit moment nog niet vast.

Het thema betreft de algemene werking van de organisatie, aangevuld met daarbij relevante vorming. Hiervoor wordt voortgebouwd op wat de afgelopen vergaderingen in de steigers werd gesteld. In dit licht zullen ook de activiteiten voor 2013 besproken worden.

vrijdag, 07 december 2012 06:45

FARC: Interview met Tanja Nijmeijer & Manifest

 

De afgelopen dagen heeft het Colombiaanse leger opnieuw aanvallen op de revolutionairen van FARC uitgevoerd. Dit ondanks het staak-het-vuren, aangekondigd door FARC. Het getuigt dan ook van goede wil dat de onderhandelingen in Havana toch sinds gisteren terug doorgaan.

Tanja Nijmeijer heeft met Russia Today gesproken, hieronder vindt u het zeer interessante interview. Ook interessant in dit licht is het manifest van FARC, dat door Open Revolt vertaald werd in 2011:

FARC-Manifest

Voor wie het Engels machtig is, deze twee bronnen tonen de waarheid achter FARC. 52% Van het land wordt door 1.15% van de bevolking gecontroleerd, de strijd van FARC is dus sowieso gelegitimeerd en hun revolutionaire houding dwingt respect af.

 

Hieronder een nieuwsitem over de actie aan het Tzahal-concert in Antwerpen.

Ook willen wij in dit licht even herinneren aan het debat tussen Jan de Beule en Sam Van Rooy aanstaande donderdag in Antwerpen. Klik hier voor meer informatie.

zondag, 18 november 2012 18:45

Eerste Foto's Actie voor Palestina

Pagina 12 van 50

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter