Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Blog Blog N-SA

donderdag24 april 2014

N-SA

N-SA

zaterdag, 16 juni 2012 10:15

Moet onze landbouw ruimen voor nieuwbouw?

 

Dit is niet nieuw. De federale, regionale en Europese landbouwsubsidies zijn altijd gericht geweest op een productiviteits- en afzetverhaal, geen sufficiëntieverhaal en niet gericht op de eigenlijke vraag. De landbouwsector is hier afhankelijk van geworden (en bovendien milieuonvriendelijk), maar er is al jaren een moratorium gelegd op deze subsidies. Dit verhullen zij onder de fluwelen mantel van 'fair trade' en 'gespecialiseerde landbouw,' wat niet meer is dan georchestreerde concurrentievervalsing ten voordele van grote distributiebedrijven en multinationals zoals Monsanto. Niet voor niets heeft dit reeds tot rellen over heel Europa geleid, onze boeren hebben zeker het recht zich bedrogen te voelen en niemand neemt het voor hen op vanwege de dubieuze economische en politieke belangen.

De landbouwsector heeft hierdoor een weinig aantrekkelijke reputatie gekregen in onze landen. Onze landbouwsector verdwijnt dan ook gestaag en dit wordt door onze overheid aangemoedigd door (her)bestemmingsplannen op te leggen aan groene zones zoals de Kempen en het Pajottenland. Boerderijen (en alle daarbijhorende oeverzones etc.) worden zo omgebouwd tot sociale woningen, nieuwbouw en zelfs megaprojecten. Het is niet ver gezocht dat de gewestelijke overheid een vastgoedbubbel in Vlaanderen probeert te sturen door deze geforceerde betonnering van het weinige groen dat ons nog rest. Alleen al de geplande bouwprojecten blijven de markt aanzwengelen, zelfs wanneer deze nog lang niet aan de orde zijn. Er is dus een groot financieel belang ten koste van onze landbouwsector. En de sector herstellen is vrijwel onmogelijk zonder staatsgeleide mobilisatie, dus elke boerderij die verdwijnt komt niet meer terug.

Het N-SA gelooft dat dit proces enkel omgedraaid kan worden door ons in de eerste plaats te onttrekken van de fair trade-maffia en het Europese beleid tegen onze landbouwsector. Zonder deze stap zal elke andere poging tot herstel zinloos blijven, men moet dus goed beseffen dat dit een kwestie is waar grote economische en politieke belangen aan hangen. Onze diepvriesaardappelen komen uit Canada en een varken gaat als het ware drie keer de wereld rond alvorens in de schappen te belanden. En dat terwijl onze aardappels op de velden liggen rotten en onze varkensteelt zich in een constante staat van crisis bevindt. Dit is overigens nog een reden waarom de kinderachtige halaldiscussie volslagen naast de kwestie is, industriële teelt kent god noch gebod.

Vervolgens moeten de lokale gemeenschappen geactiveerd worden tot herstel van en planning rond hun lokale landbouw in het kader van sufficiëntie. De boerderijen staan op gemeenschapsland, zij moeten dan ook een integraal onderdeel van de gemeenschap worden. Zo kan er zowel een afzetsector zijn alsook een agro-ecologisch verantwoorde voedselbron waar de lokale gemeenschap in ruil voor hun inzet een deel zelf kunnen afnemen. Om dit te begrijpen moet men nu eens kijken hoeveel teelt op de akkers blijft rotten omdat het te veel kost om plukkers in dienst te nemen of omdat wat blijft liggen niet aan de (vaak louter esthetische) eisen van de veiling voldoet. En dan zwijgen wij nog maar over de vernietiging van grote hoeveelheden melk, tomaten etc.

Dit corporatief model (coöperatieve landbouw) staat de lokale gemeenschappen toe een sociale buffer te genereren die niet afhankelijk is van grootindustrie. Dat dit in se gratis is en onttrokken van geldcirculatie (incl. belastingen), is nog een reden waarom dergelijke projecten nooit ter sprake komen in ons establishment. Ondertussen wordt de landbouw ook afgestemd op het land, de gemeenschap en per extensio de natie als corporatief geheel.

Wat tot slot de huisvesting betreft, sociale woningen (alsook strijkateliers, OCMW en dienstencheques) mogen niet meer dan een tijdelijke oplossing zijn, maar tegen dit tempo wordt een groot aandeel van de bevolking afhankelijk gemaakt van het politieke establishment. Dit is een perverse ontwikkeling omdat er meer dan genoeg huizen zijn. De eigenlijke problematiek is dan ook de leegstand en de georchestreerde verloedering van hele wijken. Over een alternatief en een écht sociaal woningbeleid wordt meer dan genoeg geschreven, de kern van de zaak is dat de verdere vernietiging van onze vruchtbare gronden absoluut niet nodig is.

 

 

 

 


Wij hebben de laatste tijd een overaanbod aan vragen gehad. Deze zijn goed ontvangen en zullen allemaal mettertijd beantwoord worden.

Heb je een concrete vraag die niet specifiek op de actualiteit slaat, stel deze aan  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. . Als de vraag geschikt is voor publicatie, zullen wij ze met een intern besproken antwoord toevoegen op de site.

Voor vragen over de actualiteit kan je trouwens nog altijd terecht op  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. . Daar bespreekt Eddy Hermy de actualiteit, de artikels op de site en de ingezonden vragen.

 

De elites van dit land willen nog maar eens de bevolking duidelijk maken dat ze beter haar mond kan houden over de vreemdelingen- en immigratieproblematiek. Nochtans wijst alles er op dat de multiculturele samenleving is mislukt en welke uitermate negatieve gevolgen daar voor het merendeel van de bevolking mee gepaard gaan.

Naar aanleiding van die feiten worden zij die dit aanklagen nu politiek de mond gesnoerd door het afnemen van burgerrechten. Eddy Hermy citeerde letterlijk de woorden uit een stuk in Knack, waarin werd aangeklaagd dat "meisjes door vreemdelingenbendes [worden] verkracht en geschoffeerd". Blijkt nu dat als je de pers citeert je blijkbaar oproept tot "haat", hem zijn de burgerrechten voor vijf jaar afgenomen.

Voormalig parlementslid Frans Wymeersch heeft nu, na een proces van meer dan vijf jaar, zijn burgerrechten voor niet minder dan tien jaar verloren. Omdat hij ervan uitging dat vreemdelingenbendes achter vandalisme in zijn gemeente zaten. Men kan het hem kwalijk nemen, maar is een vooronderstelling nu ook al racisme? En verdient dat tien jaar politiek gecastreerd te worden? terwijl deze feiten in verschillende media reeds werden behandeld en zelfs tot meerdere politieke debatten hebben geleid?

Uit dit gegeven blijkt duidelijk dat deze veroordelingen louter een politiek manoeuvre zijn en niks van doen hebben met een normale rechtspraak.

Nog straffer is de volgende uitspraak van Eddy Hermy: "Onze arbeiders, jong en oud, worden geminacht en vernederd. Door vreemde elites worden ze in het gezicht gespuwd." Deze uitspraak was gericht tegen de Europese financiële en economische elites. Maar omdat het woord "vreemde" erin voorkomt, vindt het Openbaar Ministerie blijkbaar dat kritiek op Europa een oproep tot haat tegen immigranten impliceert. De burgerij wil blijkbaar elke kritiek op de euro-maffia onmogelijk maken door deze als haatoproep te criminaliseren.

En dus, voor het plegen van deze halsmisdaden, worden zij die het opnemen voor de toekomst van ons land vogelvrij verklaard.

Wij van het N-SA roepen u daarom op: DURF SPREKEN! Voor de vrije meningsuiting, solidariteit met Frans Wymeersch! Amnestie voor alle politieke vervolgden!

Wij komen vrijdag 22 juni 2012 om 18:30 samen aan het gemeentehuis (Grote Markt) van Wymeersch zijn thuisdorp Sint-Niklaas, waar dan de gemeenteraad plaatsvindt.  Wees erbij!

Meer info: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. - +32(0)476/39.83.66

Omdat er misschien nog verwarring over was, voor u zetten wij hieronder enkele (highlights van) resoluties op een rij die aantonen dat de Europese Unie een transatlantisch project is dat ons economisch, politiek en cultureel ketent aan de Verenigde Staten. Merk vooral de chronologische consistentie op. Lees na en zie dan onderstaande video, waarin Philippe de Fontaine Vive - vicevoorzitter van de Europese Investeringsbank - stelt dat de VSA voor de EU zal beslissen als we er zelf niet tijdig uitkomen.

In de US of A noemt men zoiets een shotgunwedding.

 


 

Nieuwe Transatlantische Agenda 1995

Wij, de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie, bevestigen onze overtuiging dat de banden tussen onze volkeren tegenwoordig nog even sterk zijn als de afgelopen vijftig jaar. 

[...]

Maar wij zien ons op dit moment geconfronteerd met nieuwe uitdagingen, zowel binnen als buiten onze grenzen. Om die aan te gaan moeten wij het partnerschap dat ons zulke goede diensten heeft bewezen, verder versterken en aanpassen. Uitdagingen binnen onze grenzen mogen geen voorwendsel zijn om onze ogen te sluiten voor wat zich buiten die grenzen afspeelt ; wij kunnen van elkaars ervaringen leren en werken aan een nieuwe transatlantische verstandhouding. Wij moeten eerst en vooral gebruik maken van de kans die de historische veranderingen in Europa ons bieden om de democratie en de vrije-markteconomie op het hele continent te consolideren.

Wij delen een gemeenschappelijke strategische visie op de toekomstige veiligheid in Europa. Gezamenlijk hebben wij een koers uitgezet die gericht is op een duurzame vrede in Europa tot in de volgende eeuw. Wij willen ons inzetten voor de opbouw van een nieuwe Europese veiligheidsstructuur waarin de Noordatlantische Verdragsorganisatie (NAVO), de Europese Unie (EU), de Westeuropese Unie (WEU), de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en de Raad van Europa complementaire en elkaar versterkende rollen te spelen zullen hebben.

Wij bevestigen opnieuw de ondeelbaarheid van de transatlantische veiligheid. De NAVO blijft voor haar leden het centrale orgaan van de transatlantische veiligheid, en zorgt voor de onmisbare verbinding tussen Noord-Amerika en Europa. Een verdere aanpassing van de politieke en militaire structuren van het Bondgenootschap om zowel het volledige spectrum van al zijn taken als de ontwikkeling van de opkomende Europese Veiligheids- en Defensie-identiteit recht te doen, zal de Europese pijler van het Bondgenootschap versterken.

[...]

Wij zijn vastbesloten om een Nieuwe Transatlantische Markt tot stand te brengen waardoor er meer handels- en investeringsmogelijkheden zullen komen en de werkgelegenheid aan beide zijden van de Atlantische Oceaan zal toenemen. Dit initiatief zal mede bijdragen tot de dynamiek van de wereldeconomie.

Op de drempel van een nieuwe eeuw ligt er een nieuwe wereld voor ons open waaraan wij vorm kunnen geven - een wereld vol kansen en mogelijkheden, maar met net zulke ernstige problemen als die waarmee vorige generaties geconfronteerd zijn. Alleen als de hele inter nationale samenleving de handen ineenslaat zal het mogelijk zijn die problemen aan te pakken en die mogelijkheden volledig te benutten. Wij zullen in het kader van de Verenigde Naties en andere multilaterale fora bilateraal met anderen samenwerken.

[...]

 

EU-resolutie 5 januari 2005

–  gezien de Transatlantische Verklaring van 1990 over de betrekkingen tussen de EU en de VS en de Nieuwe Transatlantische Agenda van 1995,

[...]

1.  hoopt dat de tweede ambtstermijn van president Bush en de nieuwe regering zal leiden tot een nieuw begin in de transatlantische betrekkingen EU-VS; verklaart dat de Europese Unie en vooral het Europees Parlement bereid zijn om samen te werken met het doel problemen op wereldniveau op te lossen die inspanningen op wereldniveau en een gemeenschappelijke aanpak vereisen;

[...]

3.  wijst erop dat de transatlantische dialoog als voornaamste taak moet hebben om het partnerschap tussen de EU en de VS op voet van gelijkheid te definiëren, waarbij de rollen van beide partners op wereldniveau en op regionaal vlak vastgesteld worden en de grote inzet van beide partners voor een multilaterale aanpak en een op het internationaal recht gebaseerd systeem worden bevestigd; herhaalt hierbij zijn standpunt dat de Verenigde Naties de enige autoriteit moet zijn die beslissingen neemt over internationale militaire interventie en verzoekt de VS zich actief in te zetten voor een hervorming van de VN, met name van de Veiligheidsraad en de samenstelling van dit orgaan, teneinde de VN efficiënter en verantwoordelijker te maken en deze organisatie beter in staat te stellen haar beslissingen ten uitvoer te leggen;

[...]

5.  is de mening toegedaan dat nauwe samenwerking tussen de EU, de VS, de toekomstige Palestijnse president en de nieuwe Israëlische regering noodzakelijk is om een eind te maken aan het geweld en om nieuwe onderhandelingen te beginnen op basis van de in de 'road map' gedane toezeggingen, teneinde voor meer stabiliteit te zorgen in de regio van het Midden-Oosten;

6.  is uiterst bezorgd over de mogelijk ernstige gevolgen van het groeiende begrotingstekort van de VS voor de wereldeconomie en het evenwicht van de internationale valutamarkten; doet een beroep op de VS de gedeelde verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de economische stabiliteit in een wereld waarin de landen steeds meer op elkaar aangewezen zijn; spreekt de hoop uit dat er ondanks diverse bilaterale handelsgeschillen in het kader van de aan de gang zijnde WTO-onderhandelingen spoedig belangrijke vorderingen zullen worden gemaakt op weg naar een goed functionerende transatlantische markt, gezien de vergaande integratie van beide economieën;


Resolutie Transatlantische Betrekkingen 25 april 2007 

[...]

Ook roepen zij de VS op om hun inspanningen voor raadpleging en uitleg over het geplande raketafweersysteem binnen de NAVO te verdubbelen, teneinde de alliantie en Europa in staat te stellen om verenigd te blijven,

[...]

 

Het Parlement geeft zijn krachtige steun voor het initiatief van het Duitse voorzitterschap om een Nieuw Transatlantisch Economisch Partnerschap op te zetten met een stappenplan voor de instelling van een transatlantische markt zonder belemmeringen, die investeringen, intellectuele eigendomsrechten, innovaties, overheidsopdrachten en de relatie tussen handel en veiligheid omvat. Het EP roept de Raad en de Amerikaanse regering op om de WTO-Ontwikkelingsagenda van Doha succesvol af te ronden en te bespreken hoe er vooruitgang kan worden geboekt op het punt van de toegang van ontwikkelingslanden tot geneesmiddelen. De EU en de VS moeten zich op de top van 2007 ertoe verbinden om voor een positieve doorbraak tegen de zomer van 2007 te ijveren.

 

[...]

 

De leden van het EP onderstrepen het belang van grotere betrokkenheid van het Congres, het Europees Parlement en de nationale parlementen en vinden dat de bestaande interparlementaire uitwisseling geleidelijk in een feitelijke "transatlantische assemblee" omgezet moet worden. Aan de Commissie wordt gevraagd om met de bevoegde commissies van het Europees Parlement van gedachten te wisselen over haar mandaat alvorens met haar tegenhangers aan Amerikaanse zijde onderhandelingen te beginnen over wetgevingsvraagstukken.

 

Ten slotte vraagt het EP zijn begrotingscommissie om een permanente officiële vertegenwoordiging van het Europees Parlement in Washington DC te installeren om de eigen activiteiten van het Europees Parlement op institutionele wijze gestalte te geven en de contacten tussen het EP en het Amerikaanse Congres te verbeteren.

 Het Europees Parlement,

– gezien zijn eerdere resoluties over de trans-Atlantische betrekkingen,

[...]

in de Verenigde Staten, de stabiliteit en voorspoed van onze economieën en de welvaart van onze burgers bedreigt en dat nauwere economische samenwerking tussen Europa en de Verenigde Staten om deze crises te bestrijden nooit zo noodzakelijk is geweest als nu;

D. overwegende dat het gebod om thuis vrijheid en veiligheid te vrijwaren niet mag leiden tot het opofferen van kernbeginselen met betrekking tot burgerlijke vrijheden en de noodzaak vast te houden aan gemeenschappelijke mensenrechtennormen;

E. overwegende dat het trans-Atlantisch partnerschap berust op gedeelde centrale waarden als vrijheid, democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat, en op gemeenschappelijke doelstellingen als sociale vooruitgang en betrokkenheid, open en geïntegreerde economieën, duurzame ontwikkeling en vreedzame oplossing van conflicten, en dat het de hoeksteen vormt van de veiligheid en stabiliteit in de Euro-Atlantische regio;

[...]

2. verzoekt de autoriteiten in de EU en de VS een gezamenlijk trans-Atlantisch initiatief voor banen en groei te ontwikkelen en te starten, inclusief een routekaart voor de bevordering van handel en investeringen;

3. verzoekt de EU en de VS een mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing in te stellen om protectionisme in de onderlinge betrekkingen op te sporen en te beletten; herinnert eraan dat het voor de trans-Atlantische handel belangrijk is dat er open markten zijn voor aanbestedingen, met gelijke toegang voor alle aanbieders, met name kleine en middelgrote ondernemingen, en verzoekt de VS daarom geen "buy American"-bepalingen in te voeren; benadrukt dat de GPA (van de WTO) van belang is om te zorgen voor de hierboven bedoelde open en evenwichtige toegang tot beide markten;

4. benadrukt het feit dat het proces van de Trans-Atlantische Economische Raad (Transatlantic Economic Council, TEC) moet worden versterkt voor het halen van deze doelstellingen, met name de ontwikkeling van gemeenschappelijke normen voor nieuwe gebieden waar regelgeving nodig is, zoals nanotechnologie, of opkomende economische sectoren als technologie voor elektrische voertuigen; dringt er bij de EU en de VS op aan dat zij de vertegenwoordigers van de trans-Atlantische wetgeversdialoog (Transatlantic Legislators' Dialogue, TLD) ten volle en rechtstreeks bij de TEC betrekken, aangezien de parlementsleden de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van en de controle op tal van TEC-besluiten delen met de overeenkomstige uitvoerende instanties;

[...]

7. benadrukt het feit dat de samenwerking op het gebied van een efficiënt gebruik van de hulpbronnen moet worden bevorderd, dat moet worden gewerkt aan de vaststelling en uitvoering van een gezamenlijke routekaart van de EU en de VS voor grondstoffen voor de periode tot 2050, met de nadruk op zeldzame aardmetalen, en dat het onderzoek naar alternatieven moet worden versterkt en de samenwerking moet worden bevorderd op het gebied van innovatie met betrekking tot de technologie voor de winning en recyclage van grondstoffen;

[...]

10. herinnert eraan dat vrije en open democratieën vrede en stabiliteit bevorderen en de beste waarborg zijn voor de mondiale veiligheid en verzoekt de EU en de VS voort de samenwerking te intensiveren om vrede te bevorderen, met name in het Midden-Oosten, en de ontluikende democratieën in Noord-Afrika te steunen;

[...]

12. veroordeelt krachtig het escalerende gebruik van geweld in Syrië en steunt de inspanningen van de VS en de EU-lidstaten in de VN-Veiligheidsraad om een resolutie goed te keuren waarmee het gebruik van dodelijk geweld door het Syrische regime wordt veroordeeld en wordt opgeroepen om hieraan een einde te maken en waarmee sancties worden vastgesteld, voor het geval aan deze oproep geen gevolg wordt gegeven; is tevreden met de schorsing door de Arabische Liga van Syrië als lid en met de oproepen van koning Abdullah van Jordanië aan president Bashar al-Assad om af te treden;

13. verzoekt zowel de EU als de VS de Libische overgangsautoriteiten te blijven steunen in al hun inspanningen om een inclusieve en democratische maatschappij op te bouwen; benadrukt tegelijk het feit dat deze steun afhankelijk moet zijn van de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat en van politieke participatie voor alle burgers, met name vrouwen;

14. is zeer bezorgd door de aantijgingen in het recentste rapport van het Internationaal Atoomagentschap (International Atomic Energy Agency, IAEA) met betrekking tot de vooruitgang die is geboekt door Iran in de richting van het verwerven van de nodige know-how voor het ontwerp en de bouw van een kernwapen;betreurt het feit dat Iran, ondanks het feit dat het voortdurend benadrukt dat zijn kernprogramma uitsluitend bedoeld is voor vreedzame doeleinden inzake energieopwekking voor civiel gebruik, niet volledig met het IAEA samenwerkt;is van mening dat de EU en de VS nauw moeten blijven samenwerken, ook binnen de P5+1, om de druk op Iran hoog te houden, en dat zij alle politieke, diplomatieke en economische middelen moeten inzetten, inclusief sancties, om Iran te overtuigen om zijn internationale verplichtingen op het gebied van non-proliferatie na te komen en om de bedreiging die het land voor de internationale veiligheid vormt, in te perken;

[...]

17. onderstreept dat de top ook moet dienen voor het uitwisselen van standpunten en het verbeteren van de coördinatie van het beleid ten aanzien van derde landen, in het bijzonder de BRIC's;

[...]

23. onderstreept het belang van een degelijke uitvoering van de tussen de EU en de VS gesloten overeenkomsten over uitlevering en wederzijdse rechtsbijstand en de bilaterale instrumenten op dit gebied;

 

 

Wij, de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie, bevestigen onze overtuiging dat de banden tussen onze volkeren tegenwoordig nog even sterk zijn als de afgelopen vijftig jaar. Meer dan vijftig jaar lang al is het transatlantisch partnerschap de drijvende kracht geweest achter het streven naar vrede en voorspoed voor onszelf en voor de wereld. Gezamenlijk hielpen wij tegenstanders tot bondgenoten worden, en dictaturen tot democratieën. Gezamenlijk hebben wij instellingen en samenwerkingsmodellen opgezet die zorgden voor onze veiligheid en economische kracht. Dat waren roemvolle wapenfeiten.

Maar wij zien ons op dit moment geconfronteerd met nieuwe uitdagingen, zowel binnen als buiten onze grenzen. Om die aan te gaan moeten wij het partnerschap dat ons zulke goede diensten heeft bewezen, verder versterken en aanpassen. Uitdagingen binnen onze grenzen mogen geen voorwendsel zijn om onze ogen te sluiten voor wat zich buiten die grenzen afspeelt ; wij kunnen van elkaars ervaringen leren en werken aan een nieuwe transatlantische verstandhouding. Wij moeten eerst en vooral gebruik maken van de kans die de historische veranderingen in Europa ons bieden om de democratie en de vrije-markteconomie op het hele continent te consolideren.

Wij delen een gemeenschappelijke strategische visie op de toekomstige veiligheid in Europa. Gezamenlijk hebben wij een koers uitgezet die gericht is op een duurzame vrede in Europa tot in de volgende eeuw. Wij willen ons inzetten voor de opbouw van een nieuwe Europese veiligheidsstructuur waarin de Noordatlantische Verdragsorganisatie (NAVO), de Europese Unie (EU), de Westeuropese Unie (WEU), de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en de Raad van Europa complementaire en elkaar versterkende rollen te spelen zullen hebben.

Wij bevestigen opnieuw de ondeelbaarheid van de transatlantische veiligheid. De NAVO blijft voor haar leden het centrale orgaan van de transatlantische veiligheid, en zorgt voor de onmisbare verbinding tussen Noord-Amerika en Europa. Een verdere aanpassing van de politieke en militaire structuren van het Bondgenootschap om zowel het volledige spectrum van al zijn taken als de ontwikkeling van de opkomende Europese Veiligheids- en Defensie-identiteit recht te doen, zal de Europese pijler van het Bondgenootschap versterken.

De autonome maar elkaar aanvullende processen in verband met de toetreding van nieuwe leden tot de NAVO en de EU zouden een significante bijdrage aan een grotere veiligheid, stabiliteit en voorspoed in heel Europa moeten leveren. De verdere ontwikkeling van het Partnerschap voor de Vrede en de Noordatlantische Samenwerkingsraad en de instelling van een partnerschap voor veiligheid tussen de NAVO en Rusland en tussen de NAVO en Oekraïne zullen leiden tot een nooit eerder geziene samenwerking op veiligheidsgebied.

Wij versterken de OVSE zodat zij haar vermogen om destabiliserende regionale conflicten te bezweren, kan waarmaken en het vooruitzicht van vrede, veiligheid, voorspoed en democratie voor allen dichterbij kan brengen.

Onze gemeenschappelijke veiligheid wordt nog vergroot door de versteviging en de herbe vestiging van de banden tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten in het kader van het bestaande netwerk van onderlinge betrekkingen.

Onze economische betrekkingen zijn de grondslag van onze veiligheid en vergroten onze welvaart. Wij onderhouden met elkaar de belangrijkste handels- en investeringsrelatie ter wereld. Op ons rust een bijzondere verantwoordelijkheid om multilaterale inspanningen te laten uitmonden in een opener wereldhandels- en investeringsbestel. Onze samenwerking heeft iedere wereldwijde handelsovereenkomst mogelijk gemaakt, van Kennedy-Ronde tot Uruguay-Ronde. Via de G-7 werken wij samen om wereldwijde groei te bevorderen. In het kader van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) ont wikkelen wij strategieën om structurele werkloosheid te bestrijden en ons aan te passen aan demografische veranderingen.

Wij zijn vastbesloten om een Nieuwe Transatlantische Markt tot stand te brengen waardoor er meer handels- en investeringsmogelijkheden zullen komen en de werkgelegenheid aan beide zijden van de Atlantische Oceaan zal toenemen. Dit initiatief zal mede bijdragen tot de dynamiek van de wereldeconomie.

Op de drempel van een nieuwe eeuw ligt er een nieuwe wereld voor ons open waaraan wij vorm kunnen geven - een wereld vol kansen en mogelijkheden, maar met net zulke ernstige problemen als die waarmee vorige generaties geconfronteerd zijn. Alleen als de hele inter nationale samenleving de handen ineenslaat zal het mogelijk zijn die problemen aan te pakken en die mogelijkheden volledig te benutten. Wij zullen in het kader van de Verenigde Naties en andere multilaterale fora bilateraal met anderen samenwerken.

Wij zijn vastbesloten om ons politieke en economische partnerschap te versterken, zodat wij een invloedrijke kracht in dienst van het goede kunnen zijn. Te dien einde zullen wij voortbouwen op het uitgebreide overleg dat is ingesteld bij de Transatlantische Verklaring van 1990 en de conclusies van onze Topconferentie van juni 1995 en overgaan tot gemeenschappelijk optreden.

 

Spanje staat klaar om als klein visje #3 door de grote boze oceaan verzwolgen te worden. Spooksteden in het midden van nergens, een recentelijk gesloten luchthaven Madrid-Zuid (op 200km van Madrid), een bankrun van €100 miljard op drie maanden (wat niet handig is wanneer je vooral aandoenlijke zombiebankjes hebt)... Enfin, we weten het ondertussen wel. Double-dip recession, want wee het gebeente van wie het woord depressie durft te gebruiken.

Maar Spanje is voor velen dan ook grotendeels een paellabestemming.  De Spanjaard is mañana en moet je niet mee laten draaien in het Germaansch calvinisme van de Noord-Europeanen... Behalve natuurlijk de Catalaan, de Vlaming van het Zuiden, de dierenrechtenactivist, de antifascistische nationalist, toonbeeld voor de N-VA... Oeps.

De herfinanciering (en voorzichtige nationalisering maar dat mag niet) van de Spaanse banken door de LTRO's van de EU heeft weinig uitgehaald. En met stijgende rente en dalende investeringen, dreigt de financiële gezondheid over de kop te gaan. En dat geldt ook voor Catalonië, waar Spanje's grootste probleemkind Bankia ligt.

De oplossing voor Catalonië? Wel, de autonome regio roept nu op dat de federale overheid vooruit moet met centraal gestuurde regionale herstellingsplannen, want anders houden zij het zelf niet vol. De federalisering van Spanje houdt in dat zowat de helft van de belastingen door de regio's zelf geïnd en gespendeerd worden. Dat werkte in het voordeel van de Catalanen, tot de immo ineenstortte en men nu met zo'n 13 miljard euro aan schulden voor dit jaar zit, dat ze met haar eigen draagvlak niet meer kan herfinancieren. Dat is overigens meer dan 1/3de van de totale 36 miljard EUR, terwijl de regio zelf voor niet meer dan 1/5de van de nationale economie staat, mooi rolmodel.

Maar Catalonië kan dan toch zelf naar de internationale markt stappen? Wel, niet wanneer je zelf schuldig bent aan de onlangs weer verlaagde rating (alsof het iets zou uitmaken in een tijd dat zelfs Duitsland haar obligaties niet aan de man krijgt). De ECB dan? Ja, zouden ze wel willen, dan zijn zij volledig van de 'Spaanse dwingelandij' verlost. En hier komen we dan ook aan de clou van het verhaal.

Om herfinanciering van de ECB te krijgen, zullen lidstaten moeten gehoorzamen aan het plan Merkel: het Europees Fiscaal Pact. Dat legt vanaf 2013 strenge regels op aan de individuele begrotingen, gecontroleerd vanuit Brussel. Haal je die niet, dan privatiseer je nog maar wat meer.

De 'nationalistische' regering van Catalonië staat achter dit pact, de regerende coalitie was dan ook reeds toen de socialistische regering in Spanje aan de macht was in de sociale uitgaven aan het kappen. En die weg (nu onder rechtsliberale federale regering) wil zij verder op. Door nu de fiscale autonomie over te dragen aan het neoliberale project van Brussel, komt Catalonië zo dichter bij een 'stabiele' (uche) 'autonomie' (kuch) binnen een 'verenigd' (proest) 'Europa der Volkeren' (hatsjie!). En gezien de ondemocratische en financieelkapitalistische structuur van de EU is het een dwaling te denken dat hier ooit een sociaal project uit voort kan komen. Laat staan dat de Catalaanse regerende CDC dat ooit zou steunen.

En wie had hier ook alweer een geforceerde fiscale unie voorspeld? Juist.

Trouwens, iemand die niet akkoord ging met dat Pact is nog zo'n jacobijns gedrocht, het Verenigd Koninkrijk. Hoe gaat het eigenlijk op dat eiland? Onafhankelijk Ierland heeft gisteren in een referendum ook voor het Pact gestemd. Nog zo'n 'nationalistisch' toonbeeld, 14% werkloos, ineenstorting van het BBP en 70.000 man die het land vorig jaar uitgevlucht zijn, op zoek naar betere oorden. Hm! Met zulke cijfers zie je dat ook zij een ineenstorting van hun belastinginkomen mogen verwachten. Daarmee wordt het Fiscaal Pact óf een dode letter óf een sociaal bloedbad.

En dan is er Schotland, waar de SNP deze maand haar Yes-campagne gelanceerd heeft voor het onafhankelijkheidsreferendum in 2014. De SNP, nog zo'n broertje van de hoera-identitairen van de N-VA, wil Schotland in de Europese Unie als onafhankelijke lidstaat, met de euro en de hele reutemeteut. Maar dat kunnen de Schotten heus wel, want zij hebben olie. Afgezien van dat het onzeker is hoe zij die van het Verenigd Koninkrijk gaan lospeuteren, is er nog steeds Peak Oil in 2015. Hoe wil Schotland daarop een eigen economische toekomst uitbouwen? En gaat zij de megaleningen om haar banken het hoofd boven water te houden aan Londen terugbetalen? Het Schots draagvlak is op dat vlak nog meer miserabel dan dat van Catalonië.

Of... zal men in dat referendum niet gewoon besluiten dat het beter is Schotland binnen een meer coherente, versatiele en niet-EU-gehorige Britse Unie te houden? Niet dat wij het land van 'The City' verdedigen, maar het gaat hier om het mechanisme.

Gezien de afslachting van pro-besparingspartijen in recente verkiezingen (Duitsland, Frankrijk, Griekenland etc.), zullen wij de komende jaren een wederopstanding van sociale partijen zien, om nog niet van een sociale (en nationale) revolutie tegen Europa te spreken. Waar staan we dan met de pseudonationalistische neoliberalen zoals de CDC, Fine Gael, SNP en de N-VA?

Wij zagen dit als eersten al van ver aankomen en nu volgt dan ook een nieuwe voorspelling: regionalistische partijen worden de komende jaren ideologisch ontmaskerd als universalistische fascisten en electoraal weggevaagd als neoliberale verraders. Quebec is al voorgegaan, maar dat lijkt iedereen moedwillig te vergeten. En ook de N-VA kan maar zolang nog de façade hooghouden.

Ons alternatief is dat economisch-compatibele regio's een tegenunie oprichten naast de Europese.  Of dit nu een Belgische Unie moet worden, een Noordwest-Europese of een sexy Delta-Unie, dat doet er niet toe. Of Wallonië en Vlaanderen daarbinnen aparte lidstaten worden, dat doet er ook niet toe, vandaar dat wij altijd vanuit een post-Belgische context denken. Als zowel Vlaanderen en Wallonië een sociale politiek willen voeren, dan moeten wij samen een vuist tegen de neoliberale EU kunnen ballen. Waarom zou een sociale Noordwest-Europese Unie niet kunnen maar een asociale Europese Unie wel? Wij laten ons niet vangen door dezelfde dwalingen als economische analfabeten, de tafelspringers bij de N-VA.

Als nationalisme nog een toekomst wil als strijdmiddel tegen de dictatuur van Berlijn, Brussel en Frankfurt, dan moet zij pragmatisch kunnen zijn op dit vlak. Als het Vlaams Belang haar sociaal-economisch programma waar wil maken, dan zal zij moeten beseffen dat Vlaanderen dit draagvlak net zo min heeft als Catalonië en Schotland (cfr. Dexia-debacle). Wij leven reeds in een post-Belgische context, de onafhankelijkheidsstrijd moet geen "landerisation" worden, zoals het Front National dat noemt, maar een échte monetaire, fiscale en economische zelfbeschikking.

donderdag, 31 mei 2012 16:11

Hollande is de Franse Obama

Weet u nog hoe Obama tot de Grote Verandering werd verheven in de VSA? En weet u nog hoe hij toen alle financiële postjes binnen instanties zoals de Federal Reserve, de Treasury etc. dezelfde liet? En weet u nog hoe hij - na een Nobelprijs voor de Vrede te ontvangen "als aanmoediging" - meer troepen naar Afghanistan stuurde, de drone-aanvallen in Pakistan opvoerde en Libië platbombardeerde?

Noam Chomsky omschrijft het cyinisch als volgt: Bush martelde, Obama doodt. Yes we can!

En nu in Frankrijk:

President Hollande citeert Bernard-Henri Lévy (persoonlijke vriend Sarkozy) omtrent Syrië en sluit een militaire interventie niet uit. Geen commentaar omtrent hoe het in Libië geëindigd is met de 'interventie' van zijn trigger-happy voorganger.

De nieuwe Minister van Financiën onder Hollande is ondertussen Laurent Fabius, Eerste Minister onder bankier en Algerijnen-executeur Mitterrand en goed bevriend met de baas van ratingbureau Fitch (Marc Ladreit de Lacharrière) en (nogmaals) Bernard-Henri Lévy. In februari was hij nog voor relaties te bestendigen op tournée door Israël en Qatar. 

Merken wij hier een patroon?

En moet het nog gezegd worden dat etnische en religieuze minderheden in de VSA en in Frankrijk, die hoopten op een ander beleid, zich weer mooi bij de neus hebben laten nemen? Vooral zij zullen zich ondertussen behoorlijk onnozel vinden.

Bush of Obama, om het even. Sarkozy of Hollande, idem dito.

En wacht maar eens af hoe de campagne van de N-VA in 2014 zal zijn. De excuusallochtonen op de gemeenteraadslijsten voor oktober zijn nog maar een voorproefje, maar ze gaan hen nodig hebben om hun pro-Trojka en pro-NAVO beleid achter te verbergen tot na hun urnen gevuld zijn.

woensdag, 30 mei 2012 10:28

Wanneer wordt Jan Jambon ontluisd?

 

Bij de N-VA is het zo dat elementen die overkomen van het Vlaams Belang een ontluizingsperiode moeten doormaken. Op die manier wil de partij overgelopen leden ontdoen van hun extreemrechtse dwalingen, van hun racistische 70-puntenluizen en (last but not least) van enige lepennistische Holocaustontkenning.

De vraag die wij aan Bart De Wever willen stellen is dan ook: wanneer wordt Jan Jambon ontluisd? Of zijn de vroegere activiteiten van Jambon - in de woorden van Le Pen - "een detail in de geschiedenis"?

Wij publiceren deze foto's van Jan Jambon in het gezelschap van Franck Vanhecke, Francis Van den Eynde, Koen Dillen, Filip Dewinter en (last but not least) Jean-Marie Le Pen, omdat deze zich situeren in een tijdperk dat het VB en Le Pen nog volop als een bende extreme racisten en Holocaustontkenners werden bestempeld, ook door mensen zoals Jambon.

En de propere heren van de N-VA willen tot op heden hun handen niet vuilmaken aan dit soort mensen.

Daarom worden zij ontluisd.

Wij hebben nog wel wat meer materiaal dat de hypocrisie van de baronnen van het partijpolitieke establishment aantoont.

Allicht kunnen wij de vrienden van Dewinter daar op een mooie dag mee bedienen.

Gratis en voor niets.

Jan Jambon met Frank Vanhecke, Jean-Marie Le Pen
Eerste links: Francis van Den Eynde; Tweede links: Jan Jambon; Uiterst rechts: Frank Vanhecke

Frank Vanhecke, Jean-Marie Le Pen, Koen Dillen, Filip Dewinter

Van links naar rechts: Frank Vanhecke, Jean-Marie Le Pen, Koen Dillen en Filip Dewinter

Foto's mogen mits expliciete bronvermelding worden overgenomen. Pers kan contact opnemen met Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. voor versies zonder watermerk.

 

maandag, 28 mei 2012 12:14

Open brief aan bankiers

Voorzitter Valkeniers verkondigde onlangs nog dat de rangen binnen zijn Vlaams Belang dan eindelijk eens gesloten zijn. De partij biedt ruimte aan jong talent en de initiatieven komen van alle kanten. En dan mag er al eens een stijlverschil zijn, men moet niet altijd de harde lijn van Dewinter en zijn bikinibabes volgen. En daarvoor hebben we mensen zoals Vlaams volksvertegenwoordiger Frank Creyelman, die zich eerder al in had geschreven voor het inburgeringsproject 'Samen inburgeren'. Want, aldus Creyelman december j.l., de allochtonen die er vandaag zijn, die zullen ook blijven. Wij stelden ons toen wel de vraag bij wat dan het nut was van de remigratiecampagne eerder dat jaar, maar ach.

Inmiddels zalft Creyelman weer daar waar Dewinter slaat, nu met een initiatief voor de gematigde Vlaamse moslim. Zijn initiatief heet Ik Woon in Vlaanderen, bevat een open brief en moslims kunnen zowaar een verklaring ondertekenen, waarin zij afstand nemen van het een en het ander. Overigens opvallend minder concrete eisen dan Dewinter, je zou haast denken dat Creyelman er straks een paar op zijn Mechelse gemeenteraadslijst wil (wij weten dat die lijsten moeilijk gevuld raken). Al zou hij dan wel rangen moeten breken met zijn baas, die wel een Oost-Europeaan op zijn lijst zou willen, maar nooit een moslim (Bosniërs zijn blijkbaar geen Oost-Europeanen voor Dewinter.)

Nu goed. Wij stellen ons twee vragen. Ten eerste of het eigenlijk niet beter zou zijn dat Creyelman eens naar de moslims zelf gaat luisteren, andere moslims dan Abu Imran en de karikaturen in de boekjes van partij-uitgeverij Egmont. Zo'n verklaring zou van hen zelf uit moeten gaan, dit is anders een nogal halfslachtig neokolonialisme.

Ten tweede, laat ons de prioriteiten op orde stellen, alstublieft. Het sociaal-economisch programma van het Vlaams Belang, in februari met veel tamtam onthuld en zeker niet slecht, vind je nu enkel nog in een donker hoekje op de site in de vorm van een PDF. Ga je gang, we dagen iedereen uit het nu nog terug te vinden. Sindsdien is het de klok rond dezelfde islampraat geweest die we zo onderhand wel kennen. Voor 2014 moet hier dringend iets aan veranderen, want het vraagt geen genie om te beseffen wat de prioriteit van de kiezer zal zijn.

Maar als het parlementairen tegenwoordig vrij staat initiatieven te lanceren voor de meerdere eer en glorie van hun personlijke profilering, dan vragen wij ons af waarom nog steeds niemand iets rond de economische crisis doet. Het kan toch niet zo zijn dat wij de standpunten moeten blijven inlepelen?

Om toch blijk te geven van onze constructieve houding, zullen wij nog eens tonen hoe het moet. Geheel in de stijl van Creyelman lanceren wij daarom de campagne Ik Bankier in Vlaanderen. Aan gematigde bankiers richten wij een open brief en zij die het beste met de Vlaming voor hebben kunnen de verklaring ondertekenen, waarin zij afstand nemen van hun extremistische broeders en zusters.

Natuurlijk beseffen wij maar al te goed dat deze extremisten tot op de wortel moeten worden uitgeroeid - op dat vlak hanteren wij Dewinter zijn stijl, alleen is het hier wel gerechtvaardigd. Maar wij begrijpen dat je soms eens de hand moet uitreiken, wat gematigder uit de hoek moet komen en hen een kans geven zich te integreren in de plaats van te parasiteren.

Oh, en als een parlementair deze campagne wil overnemen, laat ons dan gerust wat weten, wij hebben de copyright bewust weggelaten.

 

 


 

 

Beste bankiers,

Enkele decennia geleden werd Bretton Woods afgeschaft om jullie betere leefomstandigheden te geven. Jullie konden onmiddellijk genieten van de monetaire expansie en fiduciariteit die dit land te bieden heeft. Jullie kinderen kunnen deelnemen aan één van de beste elitescholen in Zwitserland. Worden jullie ziek, dan is er een efficiënte bailoutpolitiek. Heb je geen werk dan is er een Gemeentelijke Holding en word je geholpen cash flow te vinden. Na jaren bonussen is er de Raad van Bestuur en een moderne privéjet. Jullie kunnen jullie stem laten horen in alle vrijheid. Een vrijheid die in geen enkel land zo absoluut is als in een democratische westerse rechtsstaat.

In de praktijk worden velen onder jullie zelfs beter behandeld dan de Vlamingen. Talrijk zijn immers de belangenvermeningen en doorvloeimogelijkheden die jullie bevoordelen omdat jullie maar zouden deelnemen aan onze maatschappij en er een positieve bijdrage aan zouden leveren.

Al deze sociale en maatschappelijke verwezenlijkingen zijn het werk van generaties politieke en economische elites en ze werden met WHO, IMF en EU bevochten. Wij gunnen ze jullie want Vlamingen zijn een genereus volk. Het enige wat wij daarvoor terugvragen is respect.

Respect voor de economie van het volk dat jullie al die voordelen op een schoteltje heeft aangeboden. Respect voor het spaargeld en de sociale verworvenheden van dat volk. Respect voor de normen en waarden eigen aan het monetaire soevereiniteitsmodel dat het onze is. In de praktijk willen we dat jullie Vlaams bankieren voor en door Vlamingen.

Is dat nu zo veel gevraagd? Nee toch? Een groot deel van jullie gemeenschap heeft dat ook begrepen (en is gevlucht naar Londen en Manhattan), maar een ander significant en invloedrijk deel niet. De radicalen onder jullie willen zelfs raken aan de fundamenten van onze sociale rechtstaat. Zij willen dat allerlijk rechten en gebruiken worden getolereerd waarvan Vlamingen gruwen: ongelijke behandeling van de productieve economie, gedwongen besparingen, Bologna in scholen, bailouts, gescheiden boeking van verliezen, ritueel belastingsparadijsjes ontzien, aparte belastingvoeten, het privaat maken van een openbare dienst… Het houdt maar niet op. Na iedere toegeving volgt een nieuwe eis.

Al die eisen getuigen niet van respect, integendeel. Ze geven de Vlamingen het gevoel dat ze worden gekoloniseerd en onderworpen aan een supranationale elite.

Weet dat geen enkel volk – ook het brave Vlaamse volk niet – zich zijn land, zijn economie, zijn spaargeld en zijn sociale verworvenheden laat afpakken zonder slag of stoot.

De radicalen onder jullie wensen de totale confrontatie. En ja, als zij op deze weg verder gaan dan zal die confrontatie er vroeg of laat komen. Wij, Vlamingen, willen ze niet, integendeel, maar alleen jullie kunnen deze tijdbom ontmantelen door de radicalen te stoppen en duidelijk afstand te nemen van hun eisen en voorstellen.

Wat hebben jullie te winnen bij de overwinning van Verhofstadt, Dehaene, Lippens, Draghi, Barroso en de Gucht? Was het dan niet om te ontsnappen aan de armoede en de onvrijheid in jullie harde valuta dat jullie ouders met een eigen versie van de Wet Pompidou-Giscard-Rothschild naar hier zijn gekomen? Willen jullie echt dat dit land lijkt op het Duitsland waaruit jullie ouders zijn gevlucht of het Latijns-Amerika waar jullie nu uit vluchten? Als het leenkapitaal lukt, zullen jullie uiteindelijk jullie eigen verleden tegenkomen!

Onze Vlaamse economie mag dan niet perfect zijn, ze biedt wel belangrijke zekerheden die in een land als Venezuela onbestaande zijn: schuldeneconomie, fractioneel bankieren, geen verantwoordingsplicht en politieke vertegenwoordiging voor corruptie.

Vriendelijk, maar kordaat,

Nieuw-Solidaristisch Alternatief/Nationaaldemocratische Partij (N-SA/NDP)
Politieke beweging

 

N-SA/NDP ROEPT ALLE BANKIERS OP OM EEN VERKLARING TE ONDERTEKENEN WAARIN ZE BEVESTIGEN DAT ZE BEREID ZIJN VLAMING TE WORDEN ONDER DE VLAMINGEN.
DEZE VERKLARING IS TE VINDEN OP IKBANKIERINVLAANDEREN.SOLIDARISME.BE

 

 

 

Als er eens goed nieuws is, gaan we het zeker niet laten om dat te melden. Spraken we in het begin van het jaar nog onze zorg uit over het opkomen van nieuwe bewegingen zoals Partij 2030, dan mogen we nu constateren dat dit gedrocht ondertussen alweer tot het verleden behoort. Reden? Gebrek aan enthousiasme bij de achterban, na amper drie congressen kwam er uiteindelijk bijna niemand meer opdagen. Nieuwsflits: de zo bejubelde “facebook-generatie” laat zich niet meer mobiliseren tot een massabeweging, laat staan een politieke partij! De “virtuele democratie” blijkt al evenzeer een imaginaire luchtbel als het sociale medium zelf.

Nu, dat maakt met de Nederlandse verkiezingen in het najaar voor de deur alvast één orgaan minder dat gaat pleiten voor een federaal Europa en een neoliberaal Wilde Westen-klimaat. Niet getreurd echter, er zijn nog genoeg nuttige idioten in “BV Nederland”...

 


2030: geen partij, geen deelname aan verkiezingen

Het kernteam van 2030 heeft besloten niet mee te doen aan de komende Tweede Kamerverkiezingen. Ook de optie van een beweging is van tafel.

Met dit besluit komt een eind aan een periode van bijna een jaar aan brainstorms, opzetten van actielijsten en hervormingsprogramma’s, en natuurlijk de online discussie. In juni 2011 kwam een kleine groepbetrokken jongeren bijeen, omdat Nederland niet hervormt, er geen aandacht is voor de toekomst van jongeren, en het bij oude partijen ontbreekt aan een duidelijke visie en strategie voor de lange termijn. Zou het tijd worden voor een nieuwe partij die wél een fundamenteel verhaal op de toekomst kan formuleren en dat ook op een eigentijdse manier kan doen?

Zeker na de publicatie van ons ‘openingsartikel’ in nrc.next in januari 2012, regende het reacties op onze plannen. De publieke brainstorms werden ook goed bezocht met telkens tientallen betrokken burgers, jong en oud, uit het hele land. Opvallend was dat de hoofdlijnen van ons hervormingsprogramma, zoals het streven naar een federaal Europa, direct werden omarmd.

Toch gaan we niet verder met 2030. Dat heeft alles te maken met de tijd die we vrij kunnen maken als kernteam. Maar ook was er te weinig beschikbaarheid van een achterban voor actie en organisatie. Of je nu een partij of beweging start, de energie moet meteen in overvloed aanwezig zijn, en dat was helaas niet het geval. Zeker nu de verkiezingen voor de deur staan, blijkt de animo voor deelname daaraan beperkt.

We hopen dat mensen die enthousiast zijn geworden door 2030, zich op een andere manier kunnen inzetten voor verbetering van de politiek. Bijvoorbeeld door aanmelding bij G500. Wel hebben de vele reacties en de denkkracht van de 2030-fans aangetoond dat Nederland op een betere, slimmere manier kan worden georganiseerd en dat jongeren echt op zoek zijn naar 21ste eeuwse manieren om politiek te bedrijven. Het experiment van 2030 is dan misschien mislukt, maar het heeft heel wat waardevolle inzichten gebracht – en wie weet wat daaruit nog voortkomt.

Het kernteam van 2030,
Amsterdam/Den Haag/Brussel
2 mei 2012

Bron: http://www.partij2030.nl

dinsdag, 22 mei 2012 09:32

Vlaams Belang of Likoed Vlaanderen?

 

Pagina 12 van 43

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter