Solidarisme.be

Bovenstaande vraag stelt Bob Jacobs, directeur van Kras Jeugdwerk, zich in een opiniestuk in de links-liberale krant De Morgen. En zoals alle pseudo-linkse intellectuelen, heeft hij op die vraag ook het antwoord klaar. Dezelfde antwoorden die ervoor gezorgd hebben dat ons land een soort Palestina is geworden, waar de inheemse bevolking onderdrukt en verdrukt wordt door de nieuw ingeweken landbezetters.

Ook Dewinter van het VB heeft alle begrip voor de Joodse kolonisatoren in Palestina, maar zijn vermogen om een binnenlandse parallel te trekken schiet tekort. Tja, rechtse populisten laten zich wel eens vangen door gelul, zeker als het met een koosjer sausje is overgoten.

In Palestina zijn het de zionistische inwijkelingen die de autochtone bevolking verdrongen hebben, maar hier in ons land is het een diffuse massa aan vreemdelingen van allerlei slag die de klus klaart. Georganiseerd door onze elite weliswaar, diezelfde elite die zich nu de vraagt stelt waarom haar politiekorps als boksbal dient voor "jongeren".

De resultaten zijn echter dezelfde. Net zoals de Muur die de zionisten opgetrokken hebben om de Palestijnen uit door Joden bezette wijken te houden, moet hier  geweldpleging tegen het autochtone gezag als een soort muur dienen om autochtonen buiten te houden. De meeste autochtone bewoners zijn al lang uit de gettowijken weggepest, maar dat pesten is, zoals een reportage over seksuele intimidatie van vrouwen onlangs aangetoond heeft, nog steeds een "work in progress".

Het kan dus niet het geweld van de autochtone bevolking zijn dat de allochtonen aanzet tot verzet tegen politie of staat. Want het geweld komt van de allochtonen en is gericht tegen iedereen die hen hindert in hun poging tot steeds meer gebiedscontrole. Als Bob Jacobs zich dus afvraagt waarom Youssef, Rachid en Mohammed zo dikwijls door de politie naar hun papieren wordt gevraagd op straat en Bob, Jan en Peter niet, dan lijkt ons dat simpel.

Men kan de zaak ook omkeren en zich afvragen waarom de politie bij inbraken of andere criminele feiten waar bijvoorbeeld meermaals een Golf GTI gespot werd (zoals bij de bende van Nijvel het geval was) de politie vlugger een Golf GTI zal stoppen dan pakweg een Lada. Dat is niet omdat de politie de pest heeft aan GTI's, dat komt gewoon omdat deze wagens blijkbaar meer dan anderen betrokken zijn bij criminele feiten. En sorry dat ik het zo moet schrijven, maar de Belgische wet gebiedt mij om geen rechtstreekse verbanden te leggen tussen criminaliteit en vreemdelingen. Dus bedien ik mij van Orwelliaanse Newspeak. De vrijheid van mening(suiting) is een beetje verkracht in dit land, zoals zoveel andere zaken.

Toch kunnen wij Bob Jacobs een stuk volgen in zijn redenering, al is onze conclusie niet dezelfde. Volgens hem ben je bij een probleem zoals discriminatie niet geholpen door het probleem op te lossen zoals je met een natte vloer zou doen: dweilen tot hij droog is. Zijn oplossing is radicaler en kunnen we wel smaken: "Ik zou de kraan toedraaien die de vloer nat maakt", schrijft hij. Nu, daar kunnen wij het volledig mee eens zijn!

De kraan toe voor immigratie en de rest van de zooi opdweilen door  remigratie aan te moedigen.

Al zal dat wel niet de oplossing zijn die de halfzachte "jeugdwerker" bedoelt. Maar het is wel die van ons.

Hoe komt het dat sommige jongeren zo reageren op de politie?

Uiteraard is fysieke agressie niet goed te keuren en wordt er best consequent gereageerd zodat het zich niet herhaalt. Natuurlijk is elk toerekeningsvatbaar individu verantwoordelijk voor elke daad die hij stelt. Maar is het niet zo dat contextfactoren het gedrag van mensen kunnen beïnvloeden? En heeft daar de samenleving dan niet een verantwoordelijkheid?

Ik doe geen uitspraak over de concrete situatie in Brussel of daarrond maar vertrek vanuit de Antwerpse context, waarin ik woon en werk. Het spreekt voor zich dat veel stedelijke fenomenen en problemen zich in de verschillende steden in België gelijkaardig voordoen.

Hoe komt het dat sommige jongeren met frustraties zitten en zo reageren op de politie? Is de jeugd van tegenwoordig crimineler dan vroeger of hebben bepaalde jongeren een aanleg om baldadiger te zijn? Of zijn er contextfactoren die een invloed hebben op het gedrag van jongeren waardoor ze gevoeliger worden voor bepaalde zaken? Hoe komt het dat veel maatschappelijk kwetsbaren zich geviseerd voelen door de politie? Misschien heeft dat te maken met onvoldoende specifieke vorming van agenten om in de complexe stedelijke context te kunnen werken? Ik weet hoe het voelt om als 23 jarige plattelandsjongen aan te komen in een stad als Antwerpen. Gelukkig moest ik niet de moeilijke taak van agent opnemen. Hoe komt het dat Mohamed (derdejaars maatschappelijk assistent), Rachid (student kantoor en rijzende voetbalster) en Youssef (jongerencoach in een Antwerpse school) wekelijks een paspoortcontrole ondergaan terwijl Jan, Kobe en Kevin in de afgelopen jaren nog nooit hun paspoort moesten laten zien?

Argusogen Politieagenten stralen gezag uit. Zij zijn vertegenwoordigers van de samenleving. Wanneer minderheidsgroepen en maatschappelijk kwetsbaren frustraties oplopen in die samenleving, is de kans groot dat die zich uiten naar de politie.

Wanneer we als samenleving een structurele verandering willen aanbrengen in het gedrag van baldadige jongeren, zullen we hen perspectief moeten bieden. Een perspectief dat hen evenveel kansen biedt als een ander, zoals dat in gespecialiseerd jeugdwerk, door straathoekwerkers en door geëngageerde leerkrachten wordt gegeven. Niet het perspectief dat je krijgt wanneer elke politiebeambte je meteen met argusogen aankijkt, wanneer de leerkracht bij voorbaat denkt dat je beter een 'lagere' studierichting volgt of wanneer je voor de 43ste keer geen reactie kreeg op je sollicitatiebrief.

Want van dit perspectief zou ik ook opstandig worden. Heel opstandig. Zou die opstandigheid mijn eigen schuld zijn, met als enige oplossing hardere repressie? Sommigen denken van wel, net zoals de enige oplossing voor een natte vloer dweilen zou zijn. Ik zou opteren om de kraan dicht te draaien.

Bron: De Morgen