Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Wednesday26 July 2017

Friday, 13 July 2012 10:26

Financiële democratie: de ware aard van het Libor-schandaal

Written by 

 

Wie het nieuws een beetje volgt, zal de laatste weken wel van het LIBOR-schandaal gehoord hebben. Kort samengevat: LIBOR (London Interbank Offered Rate) is dé wereldwijde referentie voor prijszetting van veranderlijke interestvoeten op leningen tot één jaar. Een selectie van 16 megabanken geven onafhankelijke schattingen van de interestvoet en datagigant Thomson Reuters komt elke dag met een berekening op basis van die schatting. En zo wordt bepaald tegen hoeveel de een kan lenen en de ander een rendement op investering kan verwachten (leningen op korte termijn zijn bepalend voor de financiële markt).

Je kan al vragen beginnen stellen bij een klein panel van banken dat de wereldwijde rentevoet bepaalt op basis van arbitraire schattingen en... verrassing, dat is precies waar het mis is gegaan. Nu blijkt dat die grote banken (Barclays en the usual subjects zoals JPMorgan, RBS en Citi) al eventjes hun "schattingen" op elkaar afstemmen. Je weet wel, kartelvorming, zoals in zowat elke sector op de planeet verboden is, op bepaalde openlijk (i.t.t.) schimmige oligopolies (olie, diamanten) na. Case in point: stel dat alle autofabrikanten besluiten duizend euro extra aan te rekenen voor hun stationcars en je ziet het probleem voor de kleine man.

En je ziet de omvang van het probleem wanneer je beseft dat bijvoorbeeld ook de derivatenmarkt van USD 1.200 triljoen (= 1.200 miljoen miljoen) nogal onderhevig is aan deze korte termijnmarkt. En hedgefunds. En professionele portofolio's. En obligaties. En... nou ja, en het wordt nog leuker, ze doen dit nu al op dagbasis sinds 2005, dus nog voordat de internationale kapitaalmarkt hondsdol werd in 2008. En raad eens wat een bepalende variabel was in de bailouts voor de banken destijds? Niet voor niets werd het opvallende gedrag van LIBOR destijds al in vraag gesteld, maar een kniesoor die daar om maalt in tijden van acute crisis natuurlijk!

Waarom deden zij dit? Omdat lage interestvoeten blijk geven van gezonde financiën, zowel wat betreft de markt als de banken zelf. Maar dit houdt een groot operationeel risico in - alsook een serieuze middelvinger naar de belangen van investeerders, die toch niet helemaal onbelangrijk zijn om de kapitaalmarkt draaiende te houden.

De ironie is dat centrale banken zelf 'schuldig' zijn aan deze praktijk, aangezien zij andere rentevoeten bepalen door hun controle over de munt en de obligatiemarkt én dit via supranationale instellingen (ECB, IMF) op elkaar afstemmen! In het geval van de Federal Reserve betreft het zelfs een gelijkaardig conglomeraat van private banken, maar ook IMF en ECB zijn afhankelijk van de private kapitaalmarkt voor hun fondsen. En als we nog wat verder in de matrix duiken, dan zien wij dat er inmiddels bewijs is van de Engelse centrale bank (Bank of England) die met Barclays heeft zitten smoezelen!

Dus even zien of we nog volgen: centrale banken werken samen, werken samen met private banken die samenwerken en zo elk tarief op de financiële markt bepalen.

Als schoolvoorbeeld van corporate governance kan het wel tellen. Wiens belangen worden hier nu behartigd? Die van burgers of die van overheden? Die van investeerders of die van banken? Waar stopt de een en waar begint de ander?

En waar zijn onze eurocraten (en internationalisten, m.n. PVDA) vandaag over bezig? Juist, eurobonds en geld drukken om de rentevoeten beheersbaar te maken want, hou je vast, dat is in het belang van de kleine man!

Bonus: De betrokken banken zijn zelf ook nog steeds niet blakend van gezondheid. Naast de boetes, zal het naar schatting een deuk in het rendement van meer dan 20% voor de komende twee jaar betekenen! Dat wordt nog interessant als Schotland onafhankelijk wordt in 2014 en als eerste daad mag aankloppen bij het IMF voor een Ierse behandeling vanwege haar zinkend vlaggenschip RBS. Die selectieve 'onafhankelijkheid' heeft een bittere nasmaak, ongeacht de hoeveelheden whisky of whiskey je het mee weg probeert te spoelen.

Concluderend kunnen wij opnieuw concluderen dat wij in een financiële democratie leven. Het leenkapitaal is een supranationaal kartel met belangen tegengesteld aan die van de natie en haar burgers. Publiek of privaat, zij bepalen de regels en wij hebben te gehoorzamen.

Ons antwoord blijft dan ook principieel: de transformatie van de wereldwijde kapitaalmarkt nastreven door de totale oorlog aan leenkapitaal te verklaren.

Iets minder zou onzinnig zijn.

Wat, te idealistisch? Kijk in dat geval eens naar hoe China het doet. Zij bepaalt wel haar eigen spelregels, al is dat ook niet ideaal.

Voor wie meer over Libor wil weten: een chart van accountingdegree.net

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter