Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday23 November 2017

Monday, 11 July 2011 16:10

11 juli Vlaamse strijddag: Vlaamse Sociale Republiek? JA! Vlaamse "onafhankelijke" EU-lidstaat? NEEN!

Written by 

Langs deze weg wenst het N-SA bestuur iedereen een leuke en strijdbare 11de juli toe! Het N-SA maakt van deze dag gebruik om nogmaals de noodzaak van een eigen nationale staat voor de Vlamingen te benadrukken in de vorm van een Vlaamse Sociale Republiek.

In tegenstelling tot de hoofdstroom in de Vlaamse (partijpolitieke) Beweging alsook het officiële Vlaanderen, stapt het N-SA geenszins mee in het verhaal waar onafhankelijkheid moet dienen voor een ultraliberale politiek op de kap van de Vlaamse werkmensen, kleine middenstanders, boeren, werklozen en studenten.

Wie ergens ten lande vandaag of in de voorbije dagen een officiële 11-juli viering bijwoonde, zag en hoorde vooral de zelfgenoegzame pseudo-elite die zich weer eens van haar meest Vlaamsgezinde kant liet zien, de sociale contacten en relaties wat onderhield, elkaar schouderklopjes gaf, gekruid met een pittige maar politiek-correcte toespraak en daarna voor de rest van het jaar weer overgaat tot de orde van de dag.

Ondertussen zijn de N-VA en haar voorzitter Bart De Wever in de media tot het Walhalla verheven, al zullen de echte Goden er toch even de wenkbrouwen bij fronsen. De kritiek die Bart De Wever de voorbije dagen leverde op de nota van di Rupo bevat wat het N-SA betreft een aantal bedenkelijke zaken.

Voor de goede verstaander, wij keuren die nota geenszins goed, maar dan wel om andere redenen. De Wever vindt het blijkbaar storend dat de notionele intrestaftrek (NIA, een fictieve rente die vennootschappen kunnen aftrekken van hun winst) zou aangepakt worden. Deze NIA werd ingevoerd om ademruimte in de economie te brengen die tot hogere tewerkstelling had moeten leiden. Uit diverse onderzoeken blijkt dat de NIA in werkelijkheid vooral de aandeelhouders ten goede komt waarbij sommige multinationale ondernemingen nauwelijks nog belastingen betalen op woekerwinsten. Nieuwe tewerkstelling of investeringen zijn evenwel ondermaats gebleven. Voorts zaagt De Wever dat er onvoldoende wordt bespaard in de sociale zekerheid (lees: zieke mensen kosten te veel), het werkloosheidsstelsel (lees: doppers zijn profiterende luiaards),... en dat er niet wordt geraakt aan de loonindexering.

Kortom, stuk voor stuk kritieken die de facto op de rug van de gewone man terecht komen. Als De Wever stelt dat hij de werkende Vlaamse middenklasse verdedigt, dan liegt hij! Zijn voorstellen en kritieken dienen voor de volle 100% het patronaat, de rijken, de aandeelhouders,... die hun rijkdom op internationale schaal scheppen en nemen waar mogelijk.

Wat vanuit nationalistisch oogpunt nog straffer is, is dat De Wever het betreurt dat de aanbevelingen van de EU in de wind worden geslagen. Zowel de N-VA als ook (maar in mindere mate) het eurokritische Vlaams Belang slagen er telkens weer in Vlaamse onafhankelijkheid en autonomie ondergeschikt te maken aan de willen en grillen van de Europese Unie, een instrument dat bedoeld is om nationale staten hun onafhankelijkheid te ontnemen of uit te hollen.

De blindheid binnen de traditionele Vlaamse Beweging voor het gevaar die vanwege de EU uitgaat mag zonder overdrijven gigantisch genoemd worden. Een eurokritische instelling is zondermeer onvoldoende! De EU is het nieuwe belgië maar dan nog groter, machtiger en minstens even ondemocratisch. Binnen het Vlaams-nationale wereldje slaagt men er maar niet in post-belgisch te denken. Nu al is ongeveer drie kwart van de wetgeving dat nog door de nationale parlementen passeert louter omzettingen van EU-richtlijnen die een uiterst liberale inslag vertonen. De EU streeft naar vrij verkeer van personen, goederen, diensten en kapitaal en is dus zondermeer in tegenspraak met elke vorm van zelfstandig nationaal beleid.

Als N-SA wensen we op de 11de juli dan ook nogmaals te benadrukken: niet enkel belgië barst, maar bovenal ook EU barst! Uiteraard is Vlaanderen geen eiland en zal handelvoeren, verdragen afsluiten, transnationale samenwerking tot stand brengen,... steeds deel uitmaken van het politieke en economische gebeuren. Maar dit betekent geenszins dat men nationale onafhankelijkheid te grabbel mag gooien tot profijt van het internationale grootkapitaal en ten koste van de eigen Vlaamse werkmens.





11 juli Vlaamse strijddag: Vlaamse Sociale Republiek? JA! Vlaamse “onafhankelijke” EU-lidstaat? NEEN!

Langs deze weg wenst het N-SA bestuur iedereen een leuke en strijdbare 11de juli toe! Het N-SA maakt van deze dag gebruik om nogmaals de noodzaak van een eigen nationale staat voor de Vlamingen te benadrukken in de vorm van een Vlaamse Sociale Republiek. In tegenstelling tot de hoofdstroom in de Vlaamse (partijpolitieke) Beweging alsook het officiële Vlaanderen, stapt het N-SA geenszins mee in het verhaal waar onafhankelijkheid moet dienen voor een ultraliberale politiek op de kap van de Vlaamse werkmensen, kleine middenstanders, boeren, werklozen en studenten. Wie ergens ten lande vandaag of in de voorbije dagen een officiële 11-juli viering bijwoonde, zag en hoorde vooral de zelfgenoegzame pseudo-elite die zich weer eens van haar meest Vlaamsgezinde kant liet zien, de sociale contacten en relaties wat onderhield, elkaar schouderklopjes gaf, gekruid met een pittige maar politiek-correcte toespraak en daarna voor de rest van het jaar weer overgaat tot de orde van de dag.

Ondertussen zijn de N-VA en haar voorzitter Bart De Wever in de media tot het Walhalla verheven, al zullen de echte Goden er toch even de wenkbrouwen bij fronsen. De kritiek die Bart De Wever de voorbije dagen leverde op de nota van di Rupo bevat wat het N-SA betreft een aantal bedenkelijke zaken. Voor de goede verstaander, wij keuren die nota geenszins goed, maar dan wel om andere redenen. De Wever vindt het blijkbaar storend dat de notionele intrestaftrek (NIA, een fictieve rente die vennootschappen kunnen aftrekken van hun winst) zou aangepakt worden. Deze NIA werd ingevoerd om ademruimte in de economie te brengen die tot hogere tewerkstelling had moeten leiden. Uit diverse onderzoeken blijkt dat de NIA in werkelijkheid vooral de aandeelhouders ten goede komt waarbij sommige multinationale ondernemingen nauwelijks nog belastingen betalen op woekerwinsten. Nieuwe tewerkstelling of investeringen zijn evenwel ondermaats gebleven. Voorts zaagt De Wever dat er onvoldoende wordt bespaard in de sociale zekerheid (lees: zieke mensen kosten te veel), het werkloosheidsstelsel (lees: doppers zijn profiterende luiaards),… en dat er niet wordt geraakt aan de loonindexering. Kortom, stuk voor stuk kritieken die de facto op de rug van de gewone man terecht komen. Als De Wever stelt dat hij de werkende Vlaamse middenklasse verdedigt, dan liegt hij! Zijn voorstellen en kritieken dienen voor de volle 100% het patronaat, de rijken, de aandeelhouders,… die hun rijkdom op internationale schaal scheppen en nemen waar mogelijk.

Wat vanuit nationalistisch oogpunt nog straffer is, is dat De Wever het betreurt dat de aanbevelingen van de EU in de wind worden geslagen. Zowel de N-VA als ook (maar in mindere mate) het eurokritische Vlaams Belang slagen er telkens weer in Vlaamse onafhankelijkheid en autonomie ondergeschikt te maken aan de willen en grillen van de Europese Unie, een instrument dat bedoeld is om nationale staten hun onafhankelijkheid te ontnemen of uit te hollen. De blindheid binnen de traditionele Vlaamse Beweging voor het gevaar die vanwege de EU uitgaat mag zonder overdrijven gigantisch  genoemd worden. Een eurokritische instelling is zondermeer onvoldoende! De EU is het nieuwe belgië maar dan nog groter, machtiger en minstens even ondemocratisch. Binnen het Vlaams-nationale wereldje slaagt men er maar niet in post-belgisch te denken. Nu al is ongeveer drie kwart van de wetgeving dat nog door de nationale parlementen passeert louter omzettingen van EU-richtlijnen die een uiterst liberale inslag vertonen. De EU streeft naar vrij verkeer van personen, goederen, diensten en kapitaal en is dus zondermeer in tegenspraak met elke vorm van zelfstandig nationaal beleid. Als N-SA wensen we op de 11de juli dan ook nogmaals te benadrukken: niet enkel belgië barst, maar bovenal ook EU barst! Uiteraard is Vlaanderen geen eiland en zal handelvoeren, verdragen afsluiten, transnationale samenwerking tot stand brengen,… steeds deel uitmaken van het politieke en economische gebeuren. Maar dit betekent geenszins dat men nationale onafhankelijkheid te grabbel mag gooien tot profijt van het internationale grootkapitaal en ten koste van de eigen Vlaamse werkmens.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter