Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Tuesday12 December 2017

Wednesday, 18 May 2011 00:04

Belfortploeg huppelt achter N-SA-ideologie aan

Written by 

De Belfortploeg onder leiding van oud-VB-parlementair Francis Van den Eynde pleit nu al enkele weken voor tendensrecht binnen het Vlaams Belang. Voor mij als een van de pioniers van de partij – en dus kenner van mensen als Francis Van den Eynde – komt dit over als een soort operette-aria die gevallen engelen zingen als hun vleugels gebroken zijn na een zware val en er dus een klaagzang op zijn plaats is. Een soort huilen van spijt, nadat men van de zweep heeft gekregen waarmee men anderen zo graag vol striemen mepte toen men binnen de partij nog macht bezat.

Rechts Actueel neemt in een commentaarstuk de besognes van de Belfortploeg over en vraagt zich af of er ruimte voor tendens in de partij kan worden ingevoerd – en of dat dan zal blijken tijdens de behandeling van de tuchtzaak die in de partij loopt tegen de dissidente groep. De meeste medewerkers van Rechts Actueel zijn echter werknemers van het VB en weten zeer goed dat er van tendensrecht binnen de partij nooit sprake is geweest en dat daar ook nooit sprake van zal zijn. De partij is volledig in handen van Dewinter, die niet geïnteresseerd is in sociaaleconomische thema’s en de werknemers van de partij die van hem een blog mogen exploiteren – en zich daar luidop afvragen of er ooit een sociaaleconomisch of op solidaristische leest geschoeid programma binnen de partij zal worden uitgewerkt en in het partijprogramma geïmplementeerd – weten drommels goed dat zij aan het luchtfietsen zijn.

Maar die mensen zijn net zoals vele militanten en kaders aangetast door de malaise die binnen de partij als een gure wind door de afdelingen schuurt. Wat daarbij belangrijk is, is dat de achterban die een beetje nadenkt, beseft dat een partij toch een minimum aan ideologisch profiel moet hebben en daarbij moet vaststellen dat daarvan niks in huis gaat komen. Het semi-ideologische discours binnen de partij draait bijna volledig rond islamisering en wordt gestuurd door de belangen van Israël en Amerika. De belangen van de achterban in de volkswijken worden straal genegeerd – en die mensen krijgen dan maar een surrogaat, bestaande uit kritiek op de soera’s uit de Koran, als alternatief voorgeschoteld.

Maar net als bij Wilders in Nederland, het grote voorbeeld van Dewinter, neemt de interesse voor een negatieve koranstudie bij die bevolkingsgroep snel af. Dat is ook begrijpelijk: de kritiek op de islam is eigenlijk een bezigheid voor intellectuelen. De massa is dermate geseculariseerd dat ze godsdienstkritiek niet meer relevant vindt. Als er volksmensen tegen moskeeën betogen, dan is hun achterliggende gedachte niet een kritiek op de soera’s en op de vijf pijlers van de islam, maar speelt het simpele feit dat die mensen de overwoekering door vreemdelingen niet langer pikken. Voor hen is een antimoskee-wandeling een antivreemdelingenmanifestatie. De moskee is daarbij het zinnebeeld van die bezetting door vreemdelingen – en daar stopt dan ook meestal het verband met de islam op zich.

Mocht de islam hier enkel door autochtonen worden beleden, dan zouden er hoogstens linkse mensen, homogroepen en vrouwenrechtenorganisaties tegen betogen. Veel Vlaams Belang-militanten zijn immers – zonder dat ze het soms zelf beseffen – cryptoaanhangers van wat in verband met gezinsopvattingen, waarden, homoseksualiteit e.d. in de Koran staat. Aldus heeft islamkritiek een beperkte houdbaarheidsdatum bij die volksmensen. Zeker als de sociaaleconomische situatie nog benarder zal worden in de volkswijken waarover het VB zegt dat het er goed ingeburgerd is en dat het zijn autochtone bewoners vertegenwoordigt. Beperkte houdbaarheidsdatum, ook omdat een deel van de intellectuelen en militanten in de partij beseft dat de komende jaren een sociaaleconomische tsunami ons land zal overspoelen. Daarom zoeken zij nu politieke antwoorden op die nakende situatie. Het N-SA doet dit al een kleine vier jaar, maar nu de partij een paar uppercuts van zijn electoraat heeft moet incasseren zijn sommige slapende intellectuelen in het VB plots wakker geschoten.

Er zal inderdaad een neoliberale tsunami door onze volkswijken en over de middenklasse rollen: een door het imperiumstreven van Europa aangedreven tsunami. Die laatste zal de sociale pacten die de nationale burgerij met de bevolking heeft gesloten na de Tweede Wereldoorlog volledig op de helling zetten. Er zal een nieuw sociaal pact aan de bevolking worden opgedrongen – en dit zal op maat van de uitvoerindustrie worden gemaakt. Een uitvoerende industrie die aan goedkope prijzen moet toeleveren aan de Duitse industrie en daarbij gebruik moet maken van Franse energie en financiële belangen. De monopolisten van Europa.

De N-VA die vooraan loopt als “nationalistische” partij – en het VB van die voortrekkersrol voorlopig heeft weggeduwd – heeft al duidelijk laten verstaan in welke richting ze dat nieuwe sociaal pact ziet evolueren en aan welke kant ze staat. Het Vlaams Belang is nog niet eens aan een begin van deze oefening toe. Of toch niet helemaal: de neoliberalen binnen die partij hebben wel al stelling genomen. Zij zien wel iets in de N-VA-opstelling – en zij zijn talrijk en worden gesteund door Dewinter en Valkeniers, voor zover die laatste er ook maar iets toe doet.

Dat zoiets tot een enorme spreidstand in de communicatie naar de militanten en de buitenwereld leidt, kon men opmerken tijdens de 1 mei-toespraak van VB-voorzitter Valkeniers. Die zei op de 1 mei-manifestatie dat, wat betreft de beperking van de werkeloosheidsuitkering in de tijd, zijn partij niet het voorbeeld van de N-VA volgt waar die de uitkeringen in de tijd wil beperken. Maar iedere insider weet dat daar binnen het partijkader helemaal anders over wordt gedacht en gepraat. Ook de militanten zijn voor het overgrote deel vergiftigd door de neoliberale praat van de top. Als het op het bekritiseren van het N-SA aankwam, werd ons standpunt inzake werkeloosheid dan ook door diezelfde mensen gebruikt om ons af te doen als socialisten en marxisten. Om dan op de 1 mei-manifestatie van het VB krak hetzelfde te horen verkondigen door de voorzitter van die partij.

Valkeniers een cryptocommunist? Nee, natuurlijk niet. Het weerspiegelt alleen maar dat die partij  schizofreen is en alleen in slogans spreekt en daarbij slogans aanpast naargelang de gelegenheid en het publiek. Een consistente visie zit daar niet achter. Dat is ook niet nieuw trouwens. Een consistent opgebouwde redenering in functie van doelen is alleen te vinden op vlak van nationale onafhankelijkheid. In bijna alle andere gevallen geeft de partij een dubbel antwoord. Het is altijd een beetje koud en een beetje warm blazen. Om nog maar te zwijgen van de totaal tegenstrijdige verhaallijnen die sommige standpunten bevatten. Je hebt daar mensen die de ene dag pleiten voor een Europees superrijk en de dag daarop pleiten voor het herinvoeren van de landsgrenzen. Of de aanwezigheid op de hulde aan gevallen soldaten in Duitse dienst in Stekene (waar partijkader en -mandatarissen hulde brengen aan soldaten die zijn gesneuveld in Duitse dienst), terwijl hun partijkopman aan de Joodse gemeenschap verzekert dat hij elke positieve connotatie met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog zal uitroeien binnen de partij.

Het lijkt wel een diepgewortelde kwaal bij klassieke nationalistische partijen om verschillende standpunten, die inhoudelijk totaal hun tegengestelde doel voorstaan, gewoon achter elkaar te verkondigen als zijnde een logisch geheel. Nochtans zou het zeer verrijkend zijn, mochten er geluiden vanuit de partij komen die wél een onderbouwde visie zouden ontwikkelen inzake sociale en economische zaken. Dan zou de meer sociaal geïnspireerde militant of stemmer weten dat er in de partij daadwerkelijk mensen zijn die zich bezighouden met de noden van onze mensen, schrijft Francis Van den Eynde daarover op de blog van de Belfortploeg.

Daar was volksvertegenwoordiger Van Den Eynde enkele jaren geleden helemaal nog niet van overtuigd. Toen ik door het NSV-Gent werd gevraagd om als onafhankelijke spreker in debat te gaan met hem en Kris Van Dijck van de N-VA over solidarisme en sociale politiek was het niet de N-VA die een veto uitsprak tegen mijn deelname. Toen ik wou plaatsnemen aan de spreektafel was het de man die nu voor tendens- en spreekrecht pleit, Francis Van Den Eynde, die zei dat hij de zaal zou verlaten als ik zou deelnemen. Niet onmiddellijk een daad die van intellectuele moed noch van enig begrip voor tendensrecht getuigt. Eerder een getuigenis van een sectaire, bekrompen ideologische en intellectuele houding tegenover mensen die over sociaalnationalisme willen praten. En nu roept iemand als hij de partij op om het recht op vrije dialoog, debat en reflectie in ideologische zaken toe te staan. Het kan verkeren.

Dat mijnheer Van Den Eynde zich daarbij bedient van dezelfde ideologische invalshoeken als het N-SA is op zich natuurlijk hoopgevend. Al zal hij waarschijnlijk de eerste zijn om elke gelijkenis tussen zijn kritieken op de partij en die van het N-SA (en zijn ideologische invalshoeken) te ontkennen. Dat is ook een constante houding bij het VB-kader. Als men voor het eerst een ideologisch onderbouwd standpunt van een of andere groep onder ogen krijgt, dan lacht dat kader zich eerst een stuip. Vervolgens zijn er enkelingen die deze standpunten echt lezen – en begrijpen – en die daarop die standpunten gewoon pikken.

Dat kan in het VB zeer ver gaan. Zo heeft Dewinter voor zijn laatste congres gretig gebruikgemaakt van inzichten die hem aangereikt zijn door N-SA-leden die ook actief zijn binnen de partij. Hij zei daarbij meermaals dat het toch zo spijtig was dat binnen zijn eigen partij niet een dergelijke debatcultuur bestond die tot dergelijke nieuwe inzichten leidde (terwijl hij nota bene de man is die elk debat in de kiem smoort). En voor diegenen zoals Francis Van den Eynde of de redacteurs van Rechts Actueel – die denken dat ze nu wel vrij en vrank ideeën van het N-SA  mogen overnemen binnen de partij – voor hen nog een quote van Dewinter in dat verband:

“Er zitten veel goede slogans en oneliners verborgen in de dingen die jullie [d.w.z. de N-SA’ers die hem ideeën aanreikten voor amendementen op het laatst gehouden congres] zeggen. Daar kan ik prachtig gebruik van maken om onze achterban mee te bedienen. Ik zal het ook gebruiken als blokkeringsmiddel tegen het N-SA om er zo voor te zorgen dat mensen binnen de partij niet meer aansluiten bij jullie, maar in de partij actief blijven. Door slogans van jullie over te nemen zullen die denken dat we ook bereid zijn tot een inhoudelijke solidaristisch visie.”

En dat is wat het VB en zijn boegbeeld altijd al hebben gedaan – en nog steeds doen: iedereen een rad voor de ogen draaien. Het overnemen van stukken van ideeën die dienstbaar kunnen zijn voor een populistisch discours. De ideologische ideeën worden daarvoor ontdaan van hun samenhang en daarna als losse flodders naar het doelpubliek geprojecteerd. Dat Dewinter bij een inhoudelijk debat zou gaan stotteren is geen gevaar. Dewinter kijkt wel uit met wie hij in debat treedt. De achterban is intussen weer een tijdje gesust, omdat men denkt dat er inhoudelijk iets verandert.

De veranderingen zijn echter niet altijd wat ze lijken. De zwenking van Dewinter naar neoliberalisme met een zionistische saus gaat gewoon door. Op de golven van pro-amerikanisme en buitenlandse belangen. Of hoe nationalisme tot knechtschap van het internationalisme is verworden. Vlaanderen verkopen aan buitenlandse belangen – het blijkt ook een constante in de burgerlijke nationalistische beweging.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter