Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Tuesday22 August 2017

Friday, 18 March 2011 23:44

Wanneer komt er een no fly-zone boven Bahrein en Saudi-Arabië?

Written by 

De hypocrisie bij de politieke klasse is soms te stuitend voor woorden. Nu weer, als de woordvoerders van de EU en de VS nog maar met een piepstemmetje om een vliegverbod boven Libië vragen, nadat ze eerst aan het schreeuwen waren dat die er moest komen. Ondertussen is de knoop doorgehakt: niet door de EU of de NAVO, maar door de VN-Veiligheidsraad. Het ziet er nu naar uit dat Libië spoedig gebombardeerd zal worden, en wel om verder bloedvergieten zogezegd te vermijden.

Niet dat wij van het N-SA voorstander zijn van enige militaire inmenging in nationale disputen, verre van! Wij zijn voor nationale onafhankelijkheid en zelfbestuur. Volkeren moeten zelf beslissen hoe ze willen leven en hoe ze bestuurd willen worden. Maar de westerse politieke elite vindt wel dat zij het recht heeft om haar eendimensionale neoliberale wereldbeeld overal te gaan opdringen. Je zou je daarom eigenlijk een breuk moeten lachen als je politieke snollen hoort verkondigen dat ze het volk steunen.

Nog leuker is het als ze met uitgestreken gezicht vertellen dat de opstandelingen hun volle steun genieten. Maar in eigen land en in de rest van de westerse wereld moeten de heren en dames van de politieke machtsclubs natuurlijk niks hebben van opstandelingen. Neem nu de opstandelingen die weigeren de multiculturele bezetting van het land te aanvaarden. Of de opstandelingen die de dictatuur van de Europese Unie afwijzen. Daar is bij de machtselite geen enkele sympathie voor. Als de elite zegt dat ze niet aanvaardt dat een dictator op zijn eigen volk schiet, is het wijs om naar die hypocrieten hun gezichten te kijken. De schijnheiligheid druipt er zo van af. Je zou gaan denken dat je hier ten lande gerust de regering mag omverwerpen (mochten we die al hebben) en dat onze ordetroepen alleen met een waterpistool zijn uitgerust om de orde te handhaven bij een gebeurlijke opstand.

Die politieke klasse is voor het gemak vergeten dat er bij alle opstanden die hier ooit plaatsgevonden hebben zonder pardon op mensen werd geschoten en dat er mensen werden gedood. Herman Van den Reeck is een van de velen die het met zijn leven mocht bekopen. Ook in 1960-‘61 vielen er doden, toen de burgerij (die nu zegt dat ze niet kan verdragen dat een dictator op eigen volk schiet in het buitenland) 18 000 rijkswachters en 20 000 soldaten tegen stakers liet inzetten. Bij de mijnsluitingen in Limburg liet de burgerij op opstandelingen (mensen die voor hun recht op werk vochten) schieten. Met doden en gewonden als gevolg.

Ja, onze burgerij is vergeetachtig. Zeker als het om het bloed gaat dat aan haar handen kleeft! En je hebt binnen die politieke klasse natuurlijk artiesten die bij wijlen volledig uit de bol gaan. Of het aan de drank ligt die ze in de loungebar van het Europese parlement schenken, weet ik niet. Maar als iemand zoals Verhofstadt daar als een gek de lof van opstandelingen begint te zingen, dan gaat er plaatsvervangende gêne door je heen. Want het is diezelfde Verhofstadt die in Brussel toeliet dat er op opstandelingen (kleine welteverstaan én van het Vlaams Belang, die hun hobby om tegen de islam te manifesteren wilden beoefenen) werd getimmerd dat het een lust was, zelfs al waren er tussen die opstandelingen ook enkele door het volk gekozen parlementairen bij: iets wat Khadaffi - de slapjanus! - niet aandurft, maar Verhofstadt dus wel! Al liet hij het eigenlijke kloppen aan de troepen van de plaatselijke kolonel van de PS, Freddy Thielemans, over. Liberalen maken niet graag zelf de handen vuil: daarvoor hebben ze sociaaldemocraten in dienst.

Of die keer toen  opstandige jongeren van Arabische afkomst, geleid door Dyab Abou Jahjah, Antwerpen aan het vertimmeren waren en de lofzanger van Arabische opstandelingen, de heer  Verhofstadt, speciale wetten wou maken om Abou in de nor te krijgen (waar hij volgens ons ook thuishoort, sámen met Verhofstadt). Dan beleeft die Verhofstadt in eigen land eens een mini-opstand met figuranten uit de Maghreb en dan wil hij die per se gaan onderdrukken… Maar mijnheer Verhofstadt toch! Je mag dat niet doen: dat zijn authentieke opstandelingen, die moet je steunen! Het zijn toch alleen maar dictators die opstandelingen iets in de weg leggen? Dat doet een rechtgeaarde neoliberaal zoals u toch niet? Die laat toch liever de boel verzieken en zijn land overnemen door opstandelingen (liefst van vreemde origine) dan dat hij iets onderneemt om de binnenvallende troepen van immigranten tegen te houden?

Nadat Verhofstadt dus zijn nummertje in het Europese parlement had opgevoerd en terwijl hij in de salons (samen met de andere gekke gasten uit het halfrond) aan het afkicken was, bleef er toch een knagend gevoel van spijt en ontgoocheling achter. Er kwam geen Europees vliegverbod boven Libië, want ondanks de vurige steun van de Britten en de Fransen was er geen eensgezindheid. Dat uitgerekend in de Veiligheidsraad gisteravond een resolutie is gestemd – en wel die een verregaande militaire interventie in Libië mogelijk maakt – komt dan ook als een verrassing. Nog verrassender is dat Duitsland, maar vooral China en Rusland zich onthielden (en niet zoals verwacht tegenstemden).

Het is duidelijk dat bepaalde westerse leiders koste wat het kost oorlog willen. Maar dat de Saoedische vrienden van Amerika juist nu Bahrein zijn binnengevallen om de sjiitische volksopstand daar neer te slaan (het regime is soennitisch) en bij die invasie ongetwijfeld ook hun vliegtuigen en helikopters zullen gebruiken, dat vormt voor de hypocriete leiders geen bezwaar. Ze zijn dan ook van hun eerste leugen nog niet gestorven. De Amerikaanse vijfde vloot, in Bahrein gestationeerd, zal dan zeker de luchtaanvallen begeleiden met haar AWACS-radarvliegtuigen. Een kwestie van goed op de opstandelingen te kunnen mikken... Boven Bahrein zal er dus nooit een no-fly-zone komen. Om nog maar te zwijgen over Saudi-Arabië!

Wat nu dus vooral in Libië telt, is dat de olierijkdommen van het land in handen van de opstandelingen blijven, dat er lucratieve contracten met Amerikaanse, Britse en Franse oliemaatschappijen kunnen worden afgesloten (wat waarschijnlijk al is gebeurd) en dat – wie weet? – de uitbreiding van de EU naar Noord-Afrika (waar de Franse minister van Buitenlandse Zaken onlangs aan herinnerde) een stap dichterbij komt.

Al die hypocrisie toont vooral één ding aan: het draait niet om mensenrechten, maar om olierechten.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter