Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Wednesday18 October 2017

Wednesday, 02 March 2011 11:16

De verkeerde vrienden?

Written by 

Wie politiek actief wordt, belandt vanzelf in een hokje, waar zich mensen met gelijkaardige interesses en gedachtegangen verzamelen. Dit hokje is ook een invloedssfeer, waar iedereen klank en weerklank kan doen gelden. Dit hokje waar ik in beland ben, is natuurlijk de Vlaamse beweging. En binnen dat hokje zou je snel denken dat het N-SA onder de radicale vleugel te categoriseren valt. Maar waarom moet ik dan vaststellen op een andere frequentie te zitten dan die vleugel en die beweging?

Wat als je merkt dat er een afstand groeit tussen jezelf en je hokje? Vanuit die vaststelling, ben ik verbaasd over het belang dat men hecht aan bepaalde woorden, zonder dat men stil staat bij de implicaties, positief en negatief, die ze oproepen. Denken we bijvoorbeeld aan "België" en "zionisme". Het lijkt me belangrijk van op een afstand te kijken naar die implicaties, om intellectueel verantwoord te blijven.

België draagt met zich een dusdanige hoop vooroordelen mee, dat er nood is aan een onderscheid tussen de onderliggende sociologische, politieke en economische vorm. Wat met het België op de taalgrens, tegenover dat tussen Gent en Luik? Wat met het onderscheid tussen Franstaligen en Franstalige politici? Valt een links concept van België, symbool voor humanisme en solidariteit, nog wel te vergelijken met een rechts concept van Vlaanderen, symbool voor verantwoordelijkheidszin en subsidiariteit? Is de historische last van 130 jaar unitarisme wel relevant tegenover de manke structuren die in nog geen 50 jaar tijd tot het huidige immobilisme geculmineerd zijn? En in welke mate wil men "af" van Wallonië als men de verdere integratie binnen de Europese Unie wenst? Wil men op die manier niet gewoon 'af' van de sociale zekerheid?

Zionisme, de Vlaamse beweging pakt er niet mee uit, maar je hoort er genoeg over. Soms zie je op een evenement iemand met een PLO-sjaal ("arafatsjaal"), waarna negen van de tien keer een leuke discussie ontstaat. Type I: "Dat zijn ook moslims, die moeten we niet steunen!" Type II: "Ja maar, ik ben voor Fatah, niet voor Hamas!" En uiteindelijk komt het erop neer dat ze allemaal islamofoob zijn, maar toch ook wel wat theorieën over Joden hebben. En als het meer recente type III, de zionist, zich ermee mengt, dan is het hek helemaal van de dam. Een echt debat is er echter niet, geen van de drie types maken het onderscheid tussen de historische joodse enclaves in Antwerpen en Brussel, mensen die geen vlieg kwaad doen, en de politieke tentakels van Israël. En sowieso, types I en II zullen er nooit iets meer mee doen dan nu en dan een artikel schrijven voor eigen kerk.

Het zal wel aan mij liggen, maar naarmate het N-SA de visie van alternationalisme en nieuw-solidarisme verder uitkristalliseert, krijg ik de indruk dat we de Vlaamse beweging steeds meer achter ons laten. Niet dat zionisme ons onberoerd laat. Niet dat wij belgicisten zijn. Maar wil iemand mij vertellen wat ik moet denken wanneer ik op eenzelfde dag (afgelopen vrijdag) deze twee zaken moet meemaken:

1. Op Facebook ontstaat een hele discussie omtrent Vlaams Belang-kamerlid Tanguy Veys zijn deelname aan een benefiet voor Israël. Vlaams-nationalisten die ik nog nooit op een pro-Palestina evenement heb gezien (want daar zijn, o rampspoed, moslims aanwezig), laat staan dat ze zelf zoiets zouden organiseren. Nee, zelfs onze pro-Palestina actie vonden ze een faux pas. Maar op Facebook staan ze in vuur en vlam en beschouwen ze de hele affaire wél als een breekpunt om nooit of te nimmer het Vlaams Belang te steunen. Nuja, op enkele individuen na dan. Rechtgeaarde solidaristen zijn het, die de "aan de kant geschoven" Francis Van den Eynde als peetvader van de radicale rechterzijde beschouwen. Van den Eynde, die zelf in de "Forza Flandria"-affaire meeging en in een publiek debat over de vlaktaks niet beter wist dan de ultraliberale LDD'er vriendelijk te vragen of ze het cordon sanitaire niet willen laten vallen. Kwestie van prioriteiten, op zo'n moment. Van den Eynde, die zichzelf solidarist noemt met als uitleg "ik noem me zo, dus ik ben zo, ik moet mij daar niet voor verantwoorden". Cum hoc, ergo propter hoc, en dan zijn wij degenen die het solidarisme verkracht hebben. Van den Eynde, die vrijwillig is opgestapt om zijn volwaardige politieke pensioen op te kunnen nemen, wat dat "aan de kant schuiven" relativeert. Van den Eynde, die nu als een broken record over Groot-Nederlandse dromen mag beginnen, met zo'n onderwerp heb je geen intriges nodig om maatschappelijk (en dus politiek) aan de kant geschoven te worden. Ja, dat mag dan wel aan een Gentse universiteitsaula spreken. Linkse studenten zijn niet op hun achterhoofd gevallen, je zal hen daar niet tegen horen ageren, die weten ook wel hoe dat gaat overkomen bij de gemiddelde student.

2. Die ochtend in mijn achtertuin (Hasselt): Verslag 1 (TVLimburg) , Verslag 2 (Nieuwsblad) . Het Vlaams Belang gaat met die redenering mee in het verhaal van UNIZO en VOKA, dat syndicalisme voorbijgestreefd zou zijn. Het IPA, geen probleem, we zagen Gerolf Annemans zijn nek zohaast verrekken met ja-geknik toen De Wever dit aan het spreekgestoelte verdedigde. De notionele intrestaftrek, geen probleem: partijvoorzitter Valkeniers wil het behouden, maar zou ook graag een verlaging van de vennootschapsbelastingen zien, naar het Europese gemiddelde toe. Dat deze twee "voorbijgestreefde" zaken alleen al op jaarbasis een grotere aderlating betekenen dan de Belgische transfers, tja. Dat de transfers enkel indirect de "voorbijgestreefde" Vlaamse arbeider raakt en tenminste nog de "voorbijgestreefde" Waalse arbeider helpt, tja. Niet dat ik voor de "voorbijgestreefde" onverantwoordelijkheidspolitiek van de PS ben, maar zolang we de "voorbijgestreefde" Waalse arbeider maar niet helpen, dan mogen de grote KMO's en multinationals wel wat extra krijgen? General Motors is blijkbaar niet "voorbijgestreefd", maar hun Opel fabrieken wel. Doet je afvragen waarom het Vlaams Belang daar na ons met een spandoek ging staan, als de arbeider toch "voorbijgestreefd" is. Misschien omwille van ons? Volgens Koen Dillen zijn wij een product van de staatsveiligheid, dus ze hoeven de moeite echt niet te getroosten, als ze er toch zo over denken.

Na bijna een jaar zonder regering bestaat dit land nog altijd, maar als die "voorbijgestreefde" arbeiders hetzelfde zouden doen als onze politici, dan geef ik dat hier nog geen drie weken! Wie is er dan "voorbijgestreefd"?!

En de voornoemde solidaristen? Die hoor je hier niet over. Die steunen de neoliberale en pro-Europese N-VA en proberen mooi weer te maken voor de cameraploeg van Koppen op het Algemeen Nederlands Zangfeest. Jawel, dezelfde cameraploeg van Thomas Vanden Bossche die ons in 2009 een week lang had gevolgd, om vervolgens met veel journalistieke acrobatie een horrordocumentaire te maken van één avond op die ganse week. Maar ik maak me geen illusies, Vlaamse schlagers zingen met de Slimste Mens zal ongetwijfeld een meer gunstige reportage opleveren dan jongeren die het kapitalisme aanklagen met een rockconcert.

Als ik zie hoe gepassioneerd de "radicale vleugel" over Tanguy Veys op een Israël-feestje kan vallen, dan mag ik mij toch even gepassioneerd afvragen of ik iets mis? Of is het lot van de arbeider hier minder relevant voor die "radicale vleugel" dan dat van de Palestijnen?

Of schrijf ik dit nu uit frustratie?

Moet ik mij allicht beginnen af te vragen of ik me met de verkeerde vrienden associeer?

Ik hoor het graag. Ik zal graag een debat zien tussen ons en zelfverklaarde solidaristen die over Israël vallen, maar de N-VA opvrijen. Of Vlaams Belangers die over de arbeider vallen, maar Sinterklaas spelen voor multinationals. Contactgegevens: of +32 (0)476/ 39 83 66. Altijd bereid!

Of roep ik nu in de woestijn?

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter