Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday21 September 2017

Friday, 22 February 2013 10:57

De repressie groeit

Written by 

Links eist het recht op om zich te verzetten tegen het huidige regime. Daar hebben we geen problemen mee. Ook als dit verzet inhoudt dat op het vlak van immigratie en maatschappijopbouw een totaal tegengestelde visie aangenomen wordt dan die van solidaristen of nationalisten tout court. Wij vinden dat dit moet kunnen in een democratie zoals ze nu georganiseerd is. Dat de staat onze vrijheden inperkt met steeds meer repressieve maatregelen zoals de wet op het terrorisme en radicalisme mogen wij niet tolereren. Zeker niet als die wetten helemaal niet tegen echte terroristen worden gebruikt. Die mogen - zoals op dit ogenblik gebeurt - in Syrië mensen uitmoorden, zoals blijkt bij het proces tegen jihadisten in Brussel. Een terrorist kan niet op de zitting aanwezig zijn. Hij is in Syrie aan de kant van de rebellen aan het vechten, zo luidt het. Intussen krijgen zijn achtergebleven spitsbroeders en echte terroristen een stafverminderg cadeau van onze justitie. Zou dat iets te maken kunnen hebben met het feit dat het Belgische regime de terroristen steunt die tegen Assad vechten? Reken maar van yes.

Voor ons mag iedereen op straat komen en daarbij mogen symbolen, die een of andere strekking hanteert, gebruikt worden zoals zij dat wensen. Ook het op het internet verbieden van symbolen (en het op basis daarvan verwijderen van blogs) is iets waar we ons allemaal solidair tegen moeten verzetten. Ook het gebruik van woorden moet vrij zijn. Zelfs als anderen die woorden als schokkend ervaren. Zo verzetten wij ons tegen het vervolgen van een jonge nationalist omdat die zich - na provocatie van een VB-parlementslid dan nog - vrij uitliet over een thema. Moeten we het eens zijn met dergelijke uitspraken? Niet noodzakelijk. Moeten we het recht op vrije meningsuiting verdedigen? Heel zeker. Ook het veelvuldig toepassen van de GAS-boetes is een verwerpelijke maatregel. Het wordt nu ook al toegepast om bij privé-evenementen niet betalende deelnemers te sanctioneren. De privatisering van de repressie wordt daarmee compleet nu de eerste de beste oetlul je een boete kan aansmeren.

En wie kunnen we beter aan het woord laten dan een linkse vakbondsleider om deze vrijheden op te eisen. Ik weet wel, ik ben niet zo naïef te denken dat hij daarbij onze rechten voor ogen heeft. Maar wij houden hem en zijn kliek aan een andere heilige koe van links progressisme: niet-discriminatie. Het recht vervalt als men de rechten van het eigen volk niet erkend. En het eigen volk wordt alleen door ons verdedigd. Door nationalisten. Die mogelijkheid mogen we ons niet laten afnemen. Daarom de oproep van de secretaris-generaal van het FGTB. Omdat wij dezelfde rechten ook voor ons opeisen. Eigen volk altijd eerst!

 Het kapitalisme doodt! Het doodt stilletjes aan de arbeiders die ziek gemaakt worden door de druk, en de nieuwe managementtechnieken die erop gericht zijn hen maximaal uit te persen in een minimum van tijd, terwijl ze hen zo veel mogelijk isoleren van hun collega’s. De explosie van de consumptie van angstremmers en de grote toename van mensen met een burn-out zijn verre van het gevolg van een individuele psychische zwakheid, maar zijn het product van het functioneren dat bestudeerd is en in de managementscholen wordt aangeleerd met als enig doel de toename van de winst op korte termijn. Voor de menselijke factor is daar geen plaats. Men beheert overigens niet het personeel, maar “human resources”, menselijke grondstoffen. Woorden hebben altijd hun belang. Maar het zijn niet de enige factoren.

Hoeveel werknemers zetten hun gezondheid niet op het spel door alcohol te drinken of pepmiddelen te nemen om het vol te houden? Hoeveel zien hun affectief leven naar de knoppen gaan door hun arbeidsomstandigheden? Hoeveel arbeidsongevallen worden verborgen uit schrik om een precair werk te verliezen, met zware fysieke gevolgen achteraf? Hoeveel zelfmoorden zijn niet het gevolg van wat mensen meemaken op hun werk?

Dat geweld is reëel. Maar dat geweld wordt niet bestraft. Het is zelfs gewettigd en wordt scherper in naam van de competitiviteit, de flexibiliteit, de strijd tegen de “ontsporing” van de loonkosten. Tegenover deze realiteit, doet de staat niet veel, want de economische gezondheid van de bedrijven moet beschermd worden en dat, ten koste van de fysieke en mentale gezondheid van de werknemers. In het kapitalistisch systeem gaat de winst voor op de mensen.

En wee hem of haar die daarover verontwaardigd is, of tegen die realiteit in actie komt. Als het protest tegen de besparingsmaatregelen die de mensen meer en meer verarmen, vergroot, staat de staat paraat om alle middelen in te zetten om de rijksten te verdedigen. We hebben het dan nog niet over Griekenland, Spanje of Frankrijk, waar de minister van Binnenlandse zaken, een zogenaamde socialist, ronduit verklaart dat tegenover de toenemende sociale woede die hij voorziet, de ordediensten moeten klaar zijn om het privébezit van de productiemiddelen te beschermen.

Bij hun manifestatie in Straatsburg, hebben de arbeiders van ArcelorMittal kunnen vaststellen dat het geen loze woorden zijn: de repressie van de CRS (de Franse veiligheidstroepen, n.v.d.r.) was totaal buiten proportie en leidde tot een drama voor een arbeider die er zijn oog bij verloor en meteen zijn toekomstperspectieven.

In België konden diezelfde arbeiders van ArcelorMittal de voorbije weken al twee keer konden ondervinden dat de ordediensten niet aan hun kant staan in hun strijd voor het behoud van hun job. We willen er trouwens op wijzen dat de repressie tegen de sociale bewegingen zowat de enige openbare dienst is waar niet gesnoeid wordt in de budgetten. De krimpende budgetten de politie slaan vooral op de administratie en op randbudgetten.

Maar daarnaast stellen we vast dat de wet nog steeds tot doel heeft om elke oppositie tegen het beleid in te perken en te herleiden tot een simpel verbaal protest, waardoor de burgers de middelen wordt ontnomen om hun democratisch recht tot effectief protest uit te oefenen. De veroordeling die op 12 februari werd uitgesproken tegen anti-ggo-militanten is dan ook veelzeggend.

Er zijn niet alleen de straffen, die in verhouding tot de gestelde daden extreem zwaar waren. Wat ons nog moet verontrusten is de weigering van het gerecht om te erkennen dat de acties van anti-ggo-militanten op het proefaardappelveld in Wetteren politiek van aard waren. Ze werden enkel beschuldigd van “vernietiging van privébezit” en “weerspannigheid”.

Deze veroordeling moest een voorbeeld stellen, het is duidelijk een boodschap die bedoeld is om militanten bang te maken. Het is te vergelijken met het proces tegen Secours rouge dat op 19 februari geopend werd. Maar als een paramilitaire privémilitie het bedrijf Meister in Sprimont komt ontmantelen, dan is de politie veel toegeeflijker, beschermt ze de barbaren en “vergeet” ze de identiteiten op te nemen.  Twee maten, twee gewichten. Het privébezit aan de ene kant, de wil om het openbaar bezit te verdedigen aan de andere kant.

Tegenover deze evoluties kunnen we niet blijven zwijgen. Samen met anderen moet de syndicale beweging mobiliseren en de politici interpelleren. Reeds in 1998 zijn we ervoor opgekomen om duidelijk te maken dat de syndicale beweging – net als andere politieke en andere sociale bewegingen – duidelijk moet worden uitgesloten van het terrein van de toepassing van de wet die slaat op criminele organisaties en zijn tegenhanger bij de inlichtingen- en veiligheidsdiensten.

Vijftien jaar later moeten we opnieuw reageren. De tekst die op 7 februari 2013 goedgekeurd werd door de senaat met de bedoeling de antiterrorismewetgeving uit te breiden, betekent een groot gevaar voor de vrije meningsuiting en de democratie. Net als in 1998 wordt een veel te breed terrein geviseerd. Net als met de gemeentelijke administratieve sancties (GAS) die er al toe leidden dat het verboden werd om simpelweg pamfletten uit te delen aan een winkel in Antwerpen, is het fundamenteel recht  tot contestatie van het huidige economisch systeem in het gedrang, en ruimer het fundament van het recht op vrije meningsuiting.

(Verschenen in Le Soir van 19 februari)

Additional Info

RR

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter