Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Wednesday18 October 2017

Saturday, 16 March 2013 19:39

Hitler, Stalin, zelfde strijd...

Written by  Jean Sévillia

PVDA-Broeder Nummer 1 Peter Mertens vindt het nodig aan ons op te hangen dat wij "elk jaar de verjaardag van Hitler vieren" en meer van dat fraais.  Los van het feit dat dit je reinste kolder is, horen wij Mertens wel geen afstand van Stalin nemen. Natuurlijk niet, de beloftes die hij met zijn partij maakt, doen immers behoorlijk aan diens modus operandi denken.

Daarom: laat je niet vangen!

 


 

Het volgende vond plaats in de jaren '50. De Amerikaanse zanger en communistensympathisant Paul Robeson was uitgenodigd voor een recital in de Sovjet Unie. Vrijwel onbekend in de Verenigde Staten, daar en in de hele communistische wereld was hij een ster. De stem van het Amerikaanse volk. Alle radios - en de megafoons in de straten ook - speelden zijn nummers.

Ondertussen maakten de New York Times en andere Amerikaanse kranten groot nieuws van de geruchten dat tientallen joodse intellectuelen, schrijvers en dichters gearresteerd waren onder bevel van Stalin, die hen van "zionisme" beschuldigde (dat werkt vandaag nog steeds maar met oneindig minder zware gevolgen...). In verlegenheid gebracht, vroegen de leiders van de Amerikaanse Communistische Partij aan Robeson om te zien of hij een einde kon maken aan deze "laster". Zodra hij in Moskou was, vroeg de zanger om een ontmoeting met de dichter Peretz Markish, die hij persoonlijk kende. Hem werd gemeld dat kameraad Markish rustte in een sanatorium aan de Krim en dat hij zo vlug als mogelijk terug naar Moskou zou komen.

Drie dagen later bezocht de dichter, omringd door twee begeleiders, Robeson in zijn hotel. Hij droeg een deftig kostuum, had een goede uitstraling, het gezicht gebruind door de zon aan de Krim. Het gesprek, warm en amicaal, ging over de leugens in de Amerikaanse "pers van de bourgeoisie". En Robeson keerde terug naar Amerika, boodschapper van het goede nieuws.

Peretz Markish werd teruggebracht naar zijn cel in de Loebjanka. Enkele dagen de nodige zorgen, gebalanceerd eten en een zonnebank hadden hem het uiterlijk gegeven om Robeson gerust te stellen. En Markish - zoals de andere "zionisten" - werd zonder proces en in het geheim terechtgesteld met een kogel achteraan in de nek. Zodoende kon de Amerikaanse Communistische Partij met een gesust geweten haar moedige strijd voor de bevrijding van het Amerikaanse volk voortzetten.

Het geval van Markish en anderen is slechts een topje van de ijsberg in een bloedige oceaan van stalinistische misdaden. Maar het legt een zeer eigenaardige eigenschap van het sovjetcommunisme bloot: de leugen. De leugen verheven tot kunst. De absolute leugen. De noodzakelijke leugen.

Noodzakelijk, want het stalinisme was volgens de definitie van Raymond Aron een utopie van het goede. Een messianistische belofte voor het geluk op aarde, voor de gelijkheid onder alle mensen, van de imminente wedergeboorte van een komend gouden tijdperk.

Alles was fout, maar men moest liegen en men liegt nog steeds, zodat de mensen het aanvaarden om zich voor dit ideaal zich op te offeren. Dit dreef eveneens honderdduizenden de dood in in de loopgraven van Madrid, onder de bijl van de nazistische beulen, voor de executiepeletons van de Romeinse, Griekse enz. fascisten en ook onder de guillotines van Vichy.

De tweelingsbroer en het tegenovergestelde van Stalin, Adolf Hitler, loog niet. Het nazisme werd in feite als een tegenutopie van het kwaad neergezet. Zonder te liegen of iets te vervormen heeft hij verklaard wie uitgeroeid zou worden, wie gedeporteerd zou worden, wie tot slavernij veroordeeld zou worden en wie de Übermenschen en de Untermenschen zouden zijn. Hij vervolgde iedereen die in naam van Stalin - ook daar waar hij niets te zeggen had - zich in het communistische avontuur inliet, dat die niet tot dezelfde menselijke soort als de nazi's behoorde.

Stalin heeft hun voorgelogen. En zij geloofden het, aangezien hun een lang verlangde droom werd voorgehouden. En met die leugen van nooit eerder geziene proporties heeft Stalin zoals nooit tevoren van de hoop voor een andere wereld, een prachtige wereld, een aartsparadijs gemaakt dat niet meer dan een nachtmerrie bleek te zijn.

Vertaald van het origineel: Boulevard Voltaire

 


 

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter