Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday23 November 2017

Tuesday, 05 November 2013 10:33

N-VA: There's No More Free Lunch For The People Anymore

Written by 

 

 

De N-VA wil de staatsschuld van 387 miljard euro op 25 jaar tijd afbetalen. Op zich al een gigantische opdracht waarbij elk jaar voor bijna 16 miljard bespaard moet worden. Of een combinatie waarbij hogere belastingen worden geheven, samen met besparingen.

Volgens de N-VA moet elke deelstaat zijn aandeel betalen, probleem is dat de Waalse en Brusselse regio’s –als ze dat al zouden willen doen- niet kunnen/zullen betalen. Brussel kampt met een chronisch geldtekort en de Walen kiezen duidelijk voor een relancepolitiek, zie hun ‘Marshallplannen’, en dus niet voor besparingen.

Maar deze bedenkingen zijn klein bier bij het volgende feit: de denktank ‘Itinera’ beweerde in een recente studie namelijk dat onze schuldgraad niet 100,05% van het BBP bedraagt maar, als men de pensioenbeloften van de overheid mee in rekening neemt, 558 % hoger ligt.

Dat betekent dat onze staatschuld een gigantische hoge berg is van 650% van het BBP. Een hallucinant cijfer, een nachtmerrie.

Nu wordt duidelijk wat de N-VA bedoelt als De Wever zegt dat de partijvoorstellen eigenlijk alleen maar moeten aantonen dat ze de “perfecte” wereld -volgens de N-VA dan- belichamen. Niet een realiteit.

Want als de cijfers van ‘Itinera’ –al was het maar gedeeltelijk– juist zijn, dan spreken we niet meer over 16 miljard besparingen op jaarbasis maar een veelvoud daarvan. Rekening houdend met het feit dat de pensioenlasten over 35 jaar moeten gerekend worden. Dit omdat het hoogtepunt van die last –en het punt van onbetaalbaarheid- verwacht wordt tegen 2050. Eigenaardig genoeg juist op het ogenblik dat de huidige generatie van immigranten (die nu 30 jaar en meer zijn, dus de derde en vierde generatie) rond die tijd massaal op pensioen zullen gaan. Het fabeltje dat het juist de huidige immigranten zijn die het pensioenstelsel in stand houden is hierbij naar dromeland verwezen. De pensionering van de massa aan ingevoerde vreemdelingen zal integendeel het systeem in 2050 doen crashen. Maar dat even terzijde.

Het is bijgevolg een onmogelijkheid om tegen 2040 –dus binnen 25 jaar zoals de N-VA belooft- de staatschuld te delgen zonder het sociale en economische kader van vandaag volledig af te breken. Dat sociale kader moet met de grond gelijkgemaakt worden om nog maar een fractie van de doelstellingen te kunnen bereiken die de N-VA zich stelt inzake schuldafbouw. En de economie moet naar Griekse werk- en loonvoorwaarden worden omgeturnd. Het Duitse model van lage lonen en lage sociale bescherming volgen is niet eens voldoende, voor zij die daar zo mee oplopen. Het zal nog draconischer moeten, op zijn Grieks. We moeten dus niet wachten om bang te worden om in Griekse toestaande verzeild te raken: we zitten al in dat scenario. Alleen leven we schijnbaar nog in een ander land, dit door de politieke retoriek van onze machtsklasse. In een dromeland leven wij, het land van de ontkenning, het land van de leugen. Het land van de mooie vooruitzichten, ook waar de crisis vanzelf naar zonniger oorden trekt, maar hier geen rimpel achterlaat. Een wonderland, vol met politieke knoeiers , met een media ook die alleen maar aandacht heeft voor vreemdelingen die onze steden overspoelen en zo de crisis nog verergeren en vergroten. Maar alleen de problemen van die mensen krijgen de aandacht, niet de ramp die dreigt voor een meerderheid van het salariaat en middenstand. Ze feesten verder.

Bart De Wever weet dat hij onzin uitkraamt als hij beweert de staatschuld tot 0 te herleiden, maar er zijn anderen in zijn partij die alles schijnen te geloven wat mijnheer de professor uit zijn botten slaat. Tenzij De Wever echt van plan is om dit land economisch en sociaal te balkaniseren, natuurlijk. Want dan wordt bewaarheid wat een parlementslid van de N-VA op luchtige toon aan onze bevolking voorhoudt: ” There’s No Such Thing As A Free Lunch" (de partij schijn niet te weten dat er wel degelijk free lunches bestaan, de baccanalen die banken en financieel grootkapitaal op onze kosten inricht). Maar ja, dat zijn de "vrienden" van deze partij. Voor hen is alles mogelijk.

Alleen is de bovenstaande uitspraak –als de plannen van de N-VA in gang worden gezet- niet  helemaal correct, het moet dan heten: There’s No More Lunch For The People Anymore.

Waarom willen nationalisten überhaupt de schuld van de volksvreemde staat -België- op een liberale wijze delgen? Simpel, omdat het soort nationalisten zoals die van de N-VA geen volksnationalisten maar “euroregionalisten" zijn.

En de veelvolkerenstaat wil dat de schulden van haar leden -protectoraten- wordt gedelgd omdat ze zo als de dominante kracht binnen de EU de legitimiteit van de door hen beheerste munt -de Euro- willen veiligstellen. Vooral Duitsland is hier vragende partij vanwege haar overwicht in de uitvoer binnen en buiten de Unie.

Zo dragen wij bij tot een stabiele munt van andere staten en tegelijkertijd wordt ons de kracht ontnomen om economisch een relance te bewerkstelligen in eigen land. Op die manier blijven wij de toeleveranciers aan goedkope halfafgewerkte producten voor de Duitse industrie en betekenen we geen concurrentie voor de sterke EU landen en hun uitvoerposities. Nu reeds is onze invoer groter dan onze uitvoer, voor het eerst sinds decennia. Wij zijn consumenten geworden van de twee economische exportgiganten: China en Duitsland. De N-VA wil dan ook geen echte relance in gang zetten, maar de lonen en sociale voorzieningen drukken om zo andere Europese staten zoals Duitsland aan goedkope producten te helpen voor hun industrie. In ruil hoopt men dan een soort nep-onafhankelijkheid van hen te verkrijgen: confederalisme binnen België. Het protectoraat Vlaanderen.

Een “echte nationalist” is vandaag dan ook hij die zich van deze EU afkeert en er voor zorgt dat zijn volk over een eigen munt beschikt. Onafhankelijkheid zonder munt, dat bestaat niet. Zonder dit middel zullen we onze staatsschuld verder duur betalen en kunnen we geen eigen relance opstarten. Tenzij dan door sociale afbraak, wat voor een volksnationalist geen optie kan zijn.

We moeten weer een eigen munt hebben zodat we onze staatschuld aan nulrente kunnen herbeleggen, dit kan als we zelf terug instaan voor het drukken van geld. Dan kunnen we ook een echte relance in gang zetten, door bijvoorbeeld een gecontroleerde inflatie toe te staan, waardoor onze uitvoer kan stijgen. Maar ook omdat we dan terug zoals na de oorlog sociale akkoorden op lange termijn met de vakbonden kunnen sluiten die “besparingen met de belofte op latere betaling” toelaten. Ook met de vakbonden van werkgevers en met individuale bedrijven kan dat lukken. En wat nog belangrijker is dan tomeloze groei na te streven is het "nationaliseren” van ons industrieel apparaat en handel. Niet het ouderwetse en voorbijstreefd nationaliseren wordt hier bedoeld, maar medebeheer en zelfbeheer in de bedrijven. Mede-eigendom ook, niet alleen door aandelenspreiding, maar door reële macht en bezitstructuur in die bedrijven te organiseren. Het corporatisme opnieuw uitvinden. Dat zou een massa spaargeld naar de bedrijven kunnen doen vloeien (als mensen het gevoel hebben aan iets groots mee te werken, ook in eigen belang) zijn ze vlugger bereid om daarin te investeren.

Alleen door een nationaal gevoel aan te wakkeren en een nationaal belang voorop te stellen kunnen we uit deze crisis geraken. Niet door de politiek van een ultraliberaal Europa onder Duits-Franse controle te ondergaan, zoals “euroregionalisten” zoals de N-VA  dat willen.

Want dan dreigt een Griekse toekomst: No lunch at all -laat staan een Free Lunch- tenzij geleverd aan de gaarkeukens van "Golden Dawn".

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter