Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Wednesday18 October 2017

Thursday, 02 September 2010 17:05

Reactionair communisme

Written by 

De PVDA roept in een persbericht de belgicistische burgerij op om front te vormen tegen wat zij noemt het "vecht-federalisme" van de separatisten. De PVDA (wat nochtans staat voor Partij van de Arbeid) roept zo de meest reactionaire krachten in dit land op om de ondemocratische Belgische staat met zijn erfelijke koningshuis uit de brand te gaan redden. Dat ze ook de vakbonden wil meesleuren in dit anti-arbeidersverhaal is daarbij stuitend te noemen. De PVDA roept alle democratische partijen en organisaties op om de Belgische democratie te gaan ondersteunen. Maar lag de PVDA de laatste jaren in een coma? Alle Vlaamse democratische partijen en middenveldorganisaties zijn Vlaamse organisaties. Het getuigt dan ook van een antidemocratische houding om Vlaamse organisaties en partijen op te roepen om hun eigen leden een mes in de rug te steken door de belangen van een ander gewest te gaan verdedigen.


De communisten stellen dat hun oproep een democratisch doel nastreeft, namelijk het bijeenhouden van een Belgische democratische staats- en rechtsorde. Maar het is juist dat aspect (het democratische gehalte) van die staatsorde waar het schoentje wringt. Dit land vertegenwoordigt geen democratisch regime, maar is integendeel een systeem dat de oude bourgeoisvoorrechten van een verouderd soort kapitalisme in stand wil houden. De vertegenwoordiging in dit land is ook allesbehalve democratisch: ze geeft ontoelaatbare voorrechten aan minderheden die rechten en noden van de meerderheid ondergraven, zoals een eigen investerings- en werkgelegenheidspolitiek. Zolang de burgerij gebruik kon maken van het unitarisme en de discriminerende staatsstructuur die dat inhield (de onevenredige vertegenwoordiging is maar één voorbeeld) om winsten op de kap van de Vlaamse arbeider te genereren was voor de elite alles best in orde.

De communisten van de PVDA hebben blijkbaar grondig verleerd om een juiste klassenanalyse te maken. De meest vooruitstrevende groep kapitalisten (in termen van economische vernieuwing, innovatie) zijn niet meer te vinden bij de oude belgicistische elite en haar bouwvallige structuur België. Neen, de meest vooruitstrevende groepen kapitalisten zijn juist de regionalistische burgerij en haar woordvoerders. Ook in Wallonië is dit zo. De PS is geen arbeiderspartij, maar een partij van het patronaat en de burgerij. Van de Waalse burgerij. En die PS vecht niet zoals de sukkels van de SP.A en de PVDA dat doen voor het blijvende bestaansrecht van België, maar zij ziet Vlaanderen als een cashmachine ter vernieuwing van het eigen industriële apparaat. Tegelijkertijd probeert de Waalse burgerij om Brussel volledig te annexeren met het geld van de Vlamingen. Strategisch is het een meesterzet van die Waalse burgerij. Terwijl België aan het sterven is, pikt zij het kaal. En dit terwijl linkse Vlaamse reactionairen hen helpen om met het spaargeld van de eigen arbeiders de vreemde arbeiders werk en toekomst te verzekeren. In naam van een proletarisch internationalisme. Daar zullen Vlaamse jonge gezinnen veel brood voor kopen.

Maar er is inderdaad zoals in elke dialectische benadering ook een andere agenda die speelt bij de burgerlijke elites, en dit zowel in Vlaanderen als in Wallonië. De rooftocht die de Waalse elite nu voor ogen heeft, heeft als doel een zo goed mogelijke uitgangspositie te veroveren binnen de nieuwe superstaat in wording. De Europese. En ja, ook de Vlaamse elite is met dit doel voor ogen haar positie aan het verstevigen. De N-VA en de CD&V die de agenda van Voka uitvoeren, verbergen niet eens hun bedoelingen. De mechanismen voor een sterke concurrentiepositie op de economische markt veilig stellen. En ja, daarbij zullen ze de sociale verworvenheden proberen af te breken. Maar dat zal niet anders zijn als België blijft bestaan en dat zal ook niet anders zijn in een zelfstandig Wallonië. Daarvoor hangen beide elites te veel de liberaalkapitalistische ideologie aan.

De rest van de Belgische bevoegdheden zal verdampen in de Europese staatsstructuur, maar ook daar zijn de elites van beide gemeenschappen voorstander van. Omdat het uitgangspunt van de euromarkt spoort met de bovenvermelde liberale ideologie waar de Europese Unie haar bestaan aan ontleent. Ook bij de trotskisten van de LSP (Linkse Socialistische Partij) slaan ze de bal wat betreft hun analyse van de moderne burgerij in dit land behoorlijk mis. Volgens de LSP is de N-VA niet een partij die onder controle staat van de burgerij, maar betreft het hier een partij die alleen de belangen van de middenklasse, kleine bazen en Voka vertegenwoordigt. Maar Voka niet erkennen als een woordvoerder van de burgerij in Vlaanderen is toch wel kort door de bocht gaan. Voka vertegenwoordigt 16 000 ondernemingen in Vlaanderen, samen goed voor 66% van de toegevoegde waarde. Ook staan de Voka-leden voor 65% van de werkgelegenheid in Vlaanderen. Deze organisatie dan ook niet zien als een instrument van de Vlaamse nationale burgerij is behoorlijk kortzichtig. En dat juist de nationale burgerij, met in haar zog de middenklasse, revolutionaire veranderingen mogelijk maakt zou een trotskist toch moeten weten? Of zouden ze de NEP (nieuwe economische politiek) die Lenin en Trotski in de jaren 20 van de vorige eeuw in de USSR introduceerden al vergeten zijn? Een nieuwe economische politiek waarmee de nationale burgerij in Rusland opnieuw van stal werd gehaald.

Maar de PVDA en de LSP moeten niks hebben van een nieuwe economische politiek. Zij zweren bij de oude en versleten recepten. Zij geloven nog steeds in het concept dat alleen de burgerij belang heeft bij de nationale staat. En dat de werknemers geen belang hebben bij een nationale staat. De communisten in dit land hebben blijkbaar nog niet door dat de op het marxisme-leninisme gebaseerde, historisch materialistische doctrine niet bepaald een juiste basis levert om de huidige maatschappij te begrijpen. Door de globalisering van het kapitaal en de productiemiddelen is het nu juist de bourgeoisie die afziet van het begrip nationale staat. Nationale staten zijn een hinderpaal geworden voor de elite. Om te concurreren moeten ze zich nu organiseren in supranationale staten. En die staten (zoals de Europese) moeten zich als oligopoliebedrijven gaan gedragen. Die staten steunen niet meer op vroegere mechanismen zoals vaderlandsliefde of afkomst en hebben geen behoefte aan culturele of morele of zelf volkse pijlers die de staat vroeger ondersteunden. Het betreft hier een nieuwe vorm van staat. Een louter utilitaire staatsvorm. Utilitair voor het nieuwe paradigma van het kapitalisme: de controle van grote massa’s consumenten en een geplande economie op Europese schaal. Centralisatie van enorme geldmiddelen uit de vroegere (nu nog nationale) staten die nodig zijn om zo het economische apparaat competitief te maken tegenover andere grote blokken in de wereld. Eenheid van product, eenheid van betalingsmiddel, eenheid van standaarden (ook eenheid van taal en cultuur) moet daarom nagestreefd worden. Daarbij mag men niet vergeten dat de eenheid van productiekrachten wordt georganiseerd, productiekrachten die overal inzetbaar moeten zijn en waarvan men de consumptiedwang kan aangescherpen in overeenstemming met de noden van dit apparaat. Daarom vrijheid van personenverkeer. Daarom wordt er alles aan gedaan om de “binnenlandse” (Europese) immigratie nog verder aan te scherpen met buitenlandse immigratie. Daarom wil de EU in de volgende jaren nog eens 60 miljoen buitenlandse arbeidskrachten invoeren.

Dat is vandaag de politieke agenda van de binnenlandse elite. Net zoals dat in de meeste Europese landen het geval is. Dat is de geheime agenda die achter de tweestrijd binnen de Belgische elites zit. Ze hebben België niet meer nodig en ze willen het zelfs niet meer. Het is een belemmering voor de verhuizing naar de nieuwe Europese staat. Wat ze nu doen, is alleen zo veel als mogelijk hun respectieve oorlogskassen veiligstellen.

Het N-SA is een NATIONAALDEMOCRATISCHE PARTIJ in wording. Wij anticiperen op wat de burgerij voor ogen heeft met haar gescheiden machtsbasis Vlaanderen/Wallonië, namelijk de integratie in Europa en de verdamping van de nationale staat (staten). In plaats van een reactionaire opstelling ter behoud van een verouderde burgerlijke Belgische elite voor te staan, juichen wij de stap naar nationale onafhankelijkheid toe. Wij eisen integendeel de volledige onafhankelijkheid op als een stap naar een vernieuwde volks- en werkgemeenschap. Dat na de burgerlijke revolutie, die de eigen staat zal brengen, de wegen tussen de werkende volksgemeenschap en het parasitaire kapitalisme (en zijn Vlaamse vertegenwoordigers) zullen uiteenlopen staat in de sterren geschreven. Maar evenzeer staat in de sterren geschreven dat wij als nationaaldemocraten een bondgenootschap binnen het volk en met het volk willen aangaan. Dit met de hulp van een deel van de nationale burgerij en de middenklassen die zich uit de Europese integratiechaos zullen willen losrukken op middellange termijn. Een bondgenootschap van die krachten die een totaal vernieuwde en vernieuwende economische en financiële ruimte voorstaan. Maar steunend op een nieuwe confederatie van compatibele landen en volkeren. En wars van het liberaalkapitalistische paradigma dat nu heerst. Een bondgenootschap van alle krachten die vertrouwen op de werkkracht van het eigen volk. Een bondgenootschap van die krachten die een sociale staat willen combineren met een ultramoderne economische infrastructuur. Een vernieuwende werkvloer waar iedereen inspraak heeft en waar tijdelijke opofferingen resulteren in medebezit van welvaartmechanismen. Terwijl de op het verleden gerichte linkse krachten niet willen inzien dat er een nieuwe tijd komt, staan wij klaar om op te komen voor de volkse belangen.

Een sociale republiek. Links van de arbeid, rechts van de moraal.

 


VERHUIDIGING:

Combine Di Rupo, paleis en Belgisch establishment flopt

Bevestigt nogmaals de stelling.

 


CITAAT:

“De markt waarbinnen de nieuwe elites opereren, heeft nu een internationale reikwijdte. Hun lot is verbonden met ondernemingen die over nationale grenzen heen opereren. Ze bekommeren zich meer om het soepel functioneren van het systeem als geheel dan om een van de delen. Hun loyaliteiten, als de term in deze context geen anachronisme is, zijn eerder internationaal van aard, dan regionaal, nationaal of lokaal. Ze hebben meer gemeen met hun tegenhangers in Brussel of Hongkong dan met al die Amerikanen die nog niet zijn aangesloten op het netwerk van de mondiale communicatie.”

Christopher Lasch. Uit: The Revolt of the Elites and the Betrayal of Democracy (New York, WW Norton, 1995).

Combine Di Rupo, paleis en Belgisch establishment flopt

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter