Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday14 December 2017

Saturday, 21 December 2013 10:38

Bankhervorming is boerenbedrog: alleen ‘nationalisering' van banken zal werken

Written by 

De politieke elite is er weer in geslaagd om met schijnmanoeuvres het huidige banksysteem in stand te houden. Banken moeten volgens de nieuwe wet een onderscheid maken tussen ‘spaarbank en ‘investeringsbank’, iets wat vroeger (vóór de liberaliseringswaanzin) reeds bestond. Dit is eerder een semantische opdeling: de kapitalistische doctrine ziet speculatie via investeringsoperaties immers niet als gokken, maar als investeren met de opportuniteit tot winstmaximalisatie (dit bij goede marktverhoudingen).

Wie zal dus een goede investering van een gokbiljet onderscheiden: de politici (of ex-politici) die in de raden van bestuur van banken zitten? Zullen die ‘winst-opportuniteiten (door banken aangestuurde ‘bubbels’) ontmoedigen? Want voor die ontploffen, zijn dat immers legitieme opportuniteiten binnen de markt. Financieel (bank)kapitalisme kan immers maar gedijen wanneer luchtspiegelingen voor reële economische waarden worden gewisseld. Anders zou er sprake zijn van een op reëele economische waarde gebaseerde economie. Dat is dan niet meer een ‘kapitalistische’, maar een door productie en productiemiddelen gedreven kapitaaleconomie (ook als die zich in de dienstensector bevindt). Dat is iets helemaal anders dan ‘kapitalisme’, de verouderde marxistische meerwaarde-theorie even daar gelaten (want dat zou ons te ver voeren van het onderwerp).

Maar het probleem van over-investering (in de niet reële economie) zal met de nieuwe wet dus blijkbaar worden opvangen: de wet bepaalt dat maximaal 2,5 % van het eigen kapitaal zal mogen worden ingezet voor risicovol’ investeringskapitaal (zo luidt het althans). Klein probleem hierbij is dat grootbanken zich bij de ECB tegen bijna nultarief kunnen bevoorraden om zo hun buffer voor risicokapitaal te halen en zelfs meestal ver daarboven te gaan. Dat moet in toom gehouden met de zogenaamde stresstesten, maar die blijken onbetrouwbaar. En is de kapitaalmarkt vandaag niet een vorm van gestresseerd (artificieel) verhogen van winstmarges?

Feit blijft dat men ervan uitgaat dat een bank dus met ‘eigen middelen de meer risicovolle investeringen zal dragen. Maar sinds wanneer dragen banken met eigen geld risico? Dat moet een zienswijze zijn die stamt uit de tijd van vóór de Medici-banken, sindsdien maken private banken hun munten en biljetten zelf aan, en als ze dat niet meer alleen aankunnen, dan gebruiken ze ‘centrale banken’. Voor de rest ondersteunen ze dat met spaargeld, de rente die ze daarmee opstrijken,  is hun winst en komt van de massa aan niet bestaande geldmiddelen. Kan men de rente niet meer betalen, dan komt er een taxatie van de massa, een taxatie door de staat die in dienst staat van dezelfde elite als die van de banken. Staatsteun om de banken te redden moet als een vorm van dergelijke taxatie worden gezien, net als lage intresten op spaargeld trouwens.

En wanneer de discrepantie tussen aangemaakt ‘geld’ en uitgeleende deposito’s te groot wordt, dan krijg je een krach/crash of hyperinflatie (meestal beide). Dat dit nu nog niet is gebeurd, dat is omdat staten de ‘schulden’ opkopen. Dat is kapitalisme voor u. De rekening zal volgen. De Bazel II-richtlijnen moeten daar dan weer een antwoord op geven: de banken moeten nu 7% tot 10 % van hun uitgeleend kapitaal in reserve houden. Waanzin als je bedenkt dat ze daarbovenop voor 90% kunnen investeren (speculeren), en dat is een nog zeer voorzichtige schatting.

Binnen het kapitalisme moet men beter het zekere voor het onzekere nemen, en dat kan alleen als het volk eigen banken in bezit heeft. Die mogen niet speculeren zoals het slechte voorbeeld van ARCO en de christelijke coöperatieven hebben aangetoond natuurlijk. Maar dit was alleen mogelijk omdat men het ‘ideologisch’ concept achter de coöperatieve instellingen heeft verraden, en ook zeker uit liberale hebzucht.

Elke ‘natie’ moet terug zijn eigen ‘betaalmiddelen’ maken, dat wil zeggen: zijn eigen geld drukken los van de ECB. De spaarmiddelen moeten ingezet worden om de eigen industrie en dienstensector, het onderwijs en de handel van geld te voorzien tegen lage interesten. Dit kan alleen duurzaam wanneer de staat eigen banken bezit, die op een coöperatieve manier worden beheerd. Met echt volkstoezicht.

De lage intrest aan spaarders kan dan gecompenseerd worden door ‘winstaandelen’ in bedrijven en banken te verwerven, en die dan op hun beurt om te zetten in middelen voor bijvoorbeeld de pensioenen. Door het gemeenschapsgeld dat naar bedrijven gaat, verwerft diezelfde gemeenschap aandelen in plaats van rente. Veel efficiënter dan een miljonairstaks, en fundamenteel antikapitalistisch van opzet en doel. Nu gaat de winst van de lage interest op geld immers naar de private banksector, maar met een solidaristische banksector zal die naar de gemeenschap vloeien. En wanneer de interest drastisch zal verhogen, kunnen we toch tegendruk geven. We krijgen 'eigen' ruimte om te reageren op globale veranderingen.

Dat men met de huidige liberale marktideologie niet in staat is om de private bankensector uit te bannen, zullen we niet ontkennen. Maar we kunnen de banken wel de eigen risico’s laten nemen (en die van hen die zich desolidariseren door bij hen klant te zijn) door ze geen staatssteun meer te geven voor geld dat bij hen belegd is. Als men dan toch per se wil speculeren en zich wil desolidariseren door op korte termijn te denken, dan moeten we de liberale mens bedienen met zijn eigen ideologische consequenties. Het is dus je goede recht om geld bij een private bank te deponeren (binnen het liberaalkapitalisme welteverstaan), maar als echte vrijemarktmens moet je dan ook zelf opdraaien voor je houding als het fout loopt. Als een bank failliet gaat (door ‘speculatie’), dan moet je maar op je liberale’ blaren zitten

We zullen nooit de private banken controleren, tenzij een meerderheid van landen een ‘solidaristische’ maatschappijvisie implementeert. Tot dan zullen alleen genationaliseerde banken onder de controle van de natie’ en in het belang van het ‘volk’ kunnen opereren onder solidaristischevoorwaarden. Dat sommigen dit (onterecht) ook een vorm van socialisme noemen, dat nemen we er graag bij. De rest is boerenbedrog.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter