Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Monday24 July 2017

Wednesday, 24 September 2014 13:54

Tijd voor een nieuw nationalistisch elan

Written by 

 

Onderstaand stuk “Een nieuw nationalisme elan” werd twee maanden geleden geschreven, meer dan 2500 mensen hebben het sindsdien gelezen. Wat bewijst dat er wel degelijk interesse naar een ‘nationalistisch’ politiek - ideologisch denken bestaat.  Maar in de politiek kan het vlug gaan, vandaag beslist een Kamercommissie  van het Belgische parlement ( waar Vlaams nationalisten thuis zijn ) over militair ingrijpen in Irak ( en mogelijks ook Syrië). We gaan het  hier niet hebben over de geopolitiek kant van de zaak , maar over de consequenties die een deelname aan oorlog in deze landen, voor het eigen land / grondgebied heeft.

Voor het eerst sedert de tweede wereldoorlog zal België oorlogsdaden verrichten tegen een deel van de eigen bevolking. Dit omdat meer dan 400 mensen met de Belgische nationaliteit ,vechten in die landen). Een deel van de hier ingevoerde vreemde bevolking dus. Men zal proberen deze mensen te elimineren ,te doden, mensen die zich Belg noemen, en dat in de ogen van de elite ook zijn. Voor echte nationalisten is dat nooit het geval geweest, voor ons bleven het vreemdelingen. Maar voor de Belgische elite ( en voor de multiculurelen van de burgerlijke partijen ,die vandaag de jacht op hen openen ) zijn het landgenoten.

Wij hebben reeds lang beweert dat de multiculturele samenleving zal leiden tot een soort van burgeroorlog, ik werd daar dikwijls voor uitgelachen , weggezet als een onnozelaar. Maar nu lacht  niemand meer ( nu zelfs onze geheime diensten het in hun broek doen voor terugkerende jihadisten). Want aan alle voorwaarden voor terrorisme in ons land, een vorm van burgeroorlog dus . Is vandaag met deze situatie voldaan. Je hebt een ideologie (de islam ) dat niet louter een geloof is maar een unificator voor een strijd om land en macht, waardoor terroristen bij een deel van de bevolking die dit geloof/ideologie aanhangt ,zoals Mao reeds wist, als een vis in het water zal kunnen bewegen. Je hebt zo een grondslag tot rekrutering , omdat deze ideologie een basis en een verschoningsgrond voor terreurdaden bied. En, het belangrijkste , men beschikt over buitenlandse financiers die wapens en geld kunnen leveren  ( terrorisme en bij uitbreiding een burgeroorlog kan alleen succesvol zijn als er een buitenlandse basis voorhanden is , basis die rugdekking en schuilplaatsen voor strijders kan leveren, dat heeft de geschiedenis afdoende bewezen. Heeft de Europese elite dat niet afdoende bewezen in de Oekraine, waar men zo een staatsgreep -met succses- heeft helpen plegen?

Vandaag plant de burgerij om haar eigen-ingevoerde- burgers te gaan bombarderen in het buitenland, en nu reeds is men bang dat dit tot geweld in het eigen land zal leidden; terecht ,zoals wij altijd al hebben voorspelt.

Voor ons nationalisten kan deze ontwikkeling een ‘nieuw’ elan geven in onze strijd tegen massa-immigratie. Wie nooit had gedacht dat de burgerij ‘radicaler’ zou optreden dan wat men meestal als extreemrechts bestempelt ( stel u voor dat iemand van ons ooit zou hebben opgeroepen om moslims met bommen te gaan bestoken hij zou levenslang  hebben gekregen) die mag nu zijn visie aanpassen aan de raeliteit. Wanneer de belangen van de burgerij –zelfs als die belangen in het buitenland liggen, zoals nu het geval is met Irak en Syrië- dan is er plots geen sprake meer van discriminatie of vreemdelingenhaat , maar van het voeren van een realpolitik. Nu de burgerij zal overgaan tot het fysiek uitschakelen van vreemdelingen die Belg zijn, is onderstaand artikel zeker relevanter dan ooit. De trigger die een beweging tegen immigratie nodig had  is nu voorhanden. De maskers van het  vreedzaam samenleven  vallen af. De sluier van de multiculturele ramp die ons treft ,maar die lange tijd werd verdoezelt, wordt door de elite nu zelf afgerukt. Geweld is nu voor de elite legitiem, geweld tegen hun eigen –ingevoerde-burgers .

Weinigen hadden dit ooit durven vermoeden of hopen, maar voor ons is het een opportuniteit voor een  nieuw nationalistisch elan.

-----------------------------------------------------

TIJD VOOR EEN NIEUW NATIONALISTISCH ELAN
 

Dat een deel van de politiek machtskaste zich ooit tegen de door haarzelf ingevoerde immigranten zou keren, dat hebben we op deze blog jaren geleden al voorspeld. Dat dit een opportuniteit in de machtsverhoudingen kan teweegbrengen (die immigratie terug meer bespreekbaar maakt), ook dit hebben we voorspeld.

De politieke kaste, zij die de zaken van de kapitalistische bazen verzorgt, staat dan ook onder zware druk, enerzijds door de crisis, anderzijds  door de industriële achteruitgang, dit door delocatie van ons industrieel productieapparaat naar lageloongebieden binnen- en buiten Europa.

Nadat men eerst in de verschillende Europese staten het salariaat in zijn geheel, door besparingen en afbraak van sociale verworvenheden, maar ook door het spaargeld negatief te vergoeden, deze crisis heeft laten betalen, stap de politiek kaste nu over op specifieke maatregelen tegen afzonderlijke delen van de hier levende bevolkingsgroepen.

Wat men jaren als racistisch en discriminatoir heeft weggezet -wanneer nationalisten het voorstelden- is het vandaag normale politieke praktijk aan het worden om discriminatoire maatregelen door te voeren van bovenaf.

Wat nogmaals de stelling bewijst dat niks in de politiek als statisch mag worden beschouwd, zeker niet de politieke moraal of de heersende moraliteit in het algemeen.

Dus ook niet dat wat op een bepaald ogenblik als politiek correct wordt gepropageerd door de elites. Dit omdat de machtsverhoudingen binnen de elites (zeker tijdens crisissen) verschuiven, vooral omdat vandaag meer dan ooit hun economische- en financiële belangen op het spel staan. Daartoe dienen zij de macht te behouden over de staat (of die nu Europees dan wel nationaal is maakt geen verschil, het maakt wel deel uit van een andere deling binnen de elites, maar dat valt buiten dit artikel), dat is essentieel. En macht behouden over het staatsapparaat, dat wil vooral zeggen macht over de financiële middelen behouden. Waarom macht over de staat? Omdat de staat het enige georganiseerd gewapende instituut is, daar de macht over behouden/verkrijgen zoals de N-VA dit op dit ogenblik probeert te doen is een absoluut voorwaarde om ook de macht over economie en kapitaal veilig te kunnen stellen.

Zo zijn de voorgestelde maatregelen van de Nederlandse Minister van Sociale Zaken Jetta Klijsma (nota bene een socialiste) gericht tegen vreemdelingen die de Nederlandse taal niet machtig zijn een schoolvoorbeeld van een dergelijke shift in aanpak. Een morele shift dewelke een economisch belang verbergt, van non-discriminatie naar discriminatie. De Nederlandse regering wil met name dat bij werklozen die niet over de vereiste taalkennis beschikken de uitkering tot 40% wordt ingekort.

Dat dit een discriminatoire maatregel is, dat staat buiten kijf. Want buiten enkele complete zulthoofden van autochtone afkomst die hun eigen taal niet machtig zijn is deze maatregel overduidelijk bedoeld voor vreemdelingen of Nederlanders van vreemde origine die werkloos zijn. Het 70-puntenplan van het vroegere Vlaams Blok suggereerde reeds dergelijke maatregelen en het werd daarvoor afgekamd als onmenselijk en wreed, als pure discriminatie tegenover allochtonen ook. Maar zo te zien is discriminatie op basis van afkomst, ras of taal helemaal niet verwerpelijk wanneer de politieke kaste ze nodig acht omwille van besparingsmaatregelen.

De politieke kaste staat in alle Europese landen met het water aan de lippen, de crisis is zich aan het uitdiepen en verdiepen, het industriële apparaat (de productiemiddelen) zijn overgebracht naar lageloongebieden binnen- en buiten Europa. Vandaag zijn er 26 miljoen werklozen in Europa, en in ons land moet de staat elke dag 1 miljoen mensen financieel onderhouden (gepensioneerden en staatsambtenaren niet meegerekend). Ook (sommige) economieën –denk aan die van de dienstencheques en andere bedrijfssectoren- moeten financieel door de staat worden ondersteund om toch nog competitief te kunnen zijn. De staat is, in tegenstelling tot wat de liberale -zogezegd volkse- politieke grondstroom in Vlaanderen denkt en zegt, nog nooit zo nodig geweest voor het in stand houden van de macht en het bezit voor de huidige superrijke elite als vandaag.

Hoe delicaat de instandhouding (en de verdeling/herverdeling) van deze macht is, kan men afleiden uit de moeilijke regeringsvorming. Dat heeft weinig met karakterverschillen van de politici of een links-rechts tegenstelling te maken, meer met positiebepaling ten overstaan van Europa (waar de echte macht ligt over steunpakketten en investeringsbudgetten). Daar liggen ook de Vlaams-Waalse belangenconflicten/tegenstellingen van vandaag. Het is lang niet meer een culturele of identitaire strijd die wordt uitgevochten, maar een financiële. Wat niet wil zeggen dat er geen cultureel-democratisch conflict tussen de twee landsdelen bestaat (kijk maar naar de zetelverdeling) maar daar hebben de regionalisten het bijna nooit over.

Dat alles noopt echter ook tot drastische besparingen (gezien vanuit kapitalistisch-liberaal oogpunt dan) in de uitgaven om zo het kapitalisme toe te laten zich te heroriënteren, ook om haar winstposities veilig te stellen via het afleiden van collectief bezit naar privébezit (het zogenaamd redden van banken/bedrijven bijvoorbeeld).

 

De politieke en economische elite heeft haar geloof in de God van de vrije markt, Hij die alles zou reguleren naar geest en geweten en automatisch zou zorgen voor een deling van de welvaart naar alle klassen. Zo heeft ze ook tegelijkertijd de toestroom van immigranten laten gelijklopen met een massale uitvoer van productiecapaciteit. De markt zou alles wel in verhouding brengen, vraag en aanbod en dergelijke nonsens dienden als overtuigingstruuk. Dit was, dit is (het gaat nog steeds door) een misdadige beslissing geweest, het had niks met diversiteit te maken, het had niks met verdraagzaamheid te maken. Het was kortzichtigheid door het aanhouden van oude economische, op het kapitalisme gebaseerde doctrines die hen daartoe nog steeds drijft.

Het had en heeft alles te maken met een hopeloze poging tot loonbeheersing, dit door het afnemen van druk op de arbeidsmarkt te organiseren door de overvloed aan arbeidskrachten aan te laten groeien. We beschikten en beschikken in eigen land echter over arbeidsreserves genoeg, dit door de jarenlange afvloeiingen in de Waalse industriebekkens die voor een massa aan beschikbare arbeidskrachten  hebben gezorgd.

Maar men heeft  altijd geweigerd om de Waalse arbeiders in te schakelen in de Vlaamse industrie omdat die een strijdbare en syndicale traditie hadden opgebouwd en men deze mentaliteit niet naar Vlaanderen wilde zien overwaaien allicht.

In een periode van industriële ontwikkeling, die echter in ons land reeds kort na de oorlog stagneerde (wanneer men ze over het gehele Belgische grondgebied bekijkt) zou men, vanuit kapitalistisch oogpunt, deze immigratie nog hebben kunnen goedpraten. Maar omdat ze vooral werd doorgevoerd nadat onze industrie reeds aan het afkalven was, is/blijft ze misdadig.

Deze crisis bewijst vandaag reeds dat de grote kapitaalgroepen en hun politieke zaakvoerders niet zullen terugschrikken om specifieke groepen in de samenleving te viseren en over zal gaan tot discrimineren. Kijk naar de discriminatie die gesalarieerde mensen treft wanneer zij worden ontslagen bij tal van bedrijfsherstructureringen, stel dat tegenover de bonussen en lonen van CEO’s die de ontslagen organiseren. Kan dit nog anders dan als pure discriminatie worden ervaren door de op straat gezette mensen?

We hebben reeds meermaals aangetoond dat discriminatie op basis van kapitaal in een kapitalistische maatschappij de normale gang van zaken is (een voorbeeldje uit de duizenden: de rechtspraak zal voor iemand met geld altijd een stuk voordeliger verlopen dan voor hij die zich door geldgebrek niet kan laten verdedigen door een topadvocaat) iedereen weet dat en niemand noemt dit discriminatie, maar dat is het natuurlijk wel.

Als men ziet dat vandaag zelfs sociaalfilosofen als Mark Elchardus de SP.a aanraden om dringend het vraagstuk van de immigratie te herzien (en dit niet in positieve zin) omdat het de partij anders nog meer irrelevant zal maken dan ze vandaag is, dan moet men - als antiliberale nationalist - niet gaan pleiten om het discours inzake immigratie af te zwakken.

Integendeel, net nu een deel van de elite (kijk naar de N-VA, maar ook naar socialisten en liberalen) een meer kritische houding gaan aannemen in verband met immigranten en immigratie, moet men de antiliberale nationalistische standpunten terug meer op scherp stellen. Dit in plaats van ze af te zwakken. Anders riskeert men achter de politiek realiteit aan te gaan lopen. Wat een partij zoals het VB nu reeds doet.

Want waar vandaag de tolerantie tegenover allochtonen  nog volop positief lijkt, is zoals aangetoond de realiteit al aan het veranderen. De elite moet het alleen nog in verkoopbare – lees burgerlijk politieke- praktijk en woordkramerij verpakken. Wat vandaag in Nederland reeds gebeurt met de specifieke maatregelen tegenover werkloze allochtonen, dus.

De vraag hoe men dit alles moet verwoorden vanuit antiliberale nationalistische hoek is een tactische vraag.

De vraag mag niet zijn "hoe zwakken we het thema af?", dat zou een ideologische zwenking -richting liberalisme- vooropstellen, maar "hoe brengen we het aan de man met een ideologische consistente inhoud?"

Als een anti-immigratiepartij zoals het Vlaams Belang  terug enige relevantie wil krijgen zal zij zich terug aan de spits moeten hijsen ten overstaan van zij die ook dit thema zullen gebruiken tot het verwerven van politieke macht zoals bijvoorbeeld de liberalen en mogelijks ook de socialisten - maar vergeten we daarbij vooral niet de N-VA.

Verjonging van de partij is daarbij op zich geen garantie voor een hernieuwde kijk op thema als immigratie en sociale politiek. Verjonging is trouwens nooit een voorwaarde tot idelogische herbronning. Neem het voorbeeld van de vroegere Volksunie. Jongeren genoeg, zij hebben de partij kapot vernieuwd, het was iemand van de oudere generatie (Karel Dillen) die het nationalisme een nieuw elan gaf. Of de 'jongeren' die de macht overnemen bij het VB over voldoende capaciteiten tot ideologische en ethische reflecties beschikken laat ik in het midden, maar waar hebben zij daar ooit uiting aan gegeven in het verleden? Sommigen draaien al behoorlijk lang mee. En juist nu is er een totaalpakket aan inzichten en standpunten nodig. Standpunten over economie die aansluiten bij een consistent verhaal over ethische nationalistische kwesties, over een tegenmoraal die de corrupte liberale moraal op het terrein -in debatten bijvoorbeeld- kan verslaan.

Men moet een antiliberaal programma durven ontwikkelen, niet in het minst omdat daar ruimte tot groei zit. Aan liberale en ultraliberale partijen is er geen gebrek in dit land, zelfs de PS en de nog niet hervormde SP.a zitten op die kar. En dit betekent niet perse dat men de grondstroom in Vlaanderen moet ontkennen, die rechts (lees liberaal) zou zijn. Maar die invulling kan veel breder gaan dan wat men vandaag doet. Anders ook, de waarheid heeft vele gezichten.

We hebben dus een schoktherapie nodig, iets zoals het vroegere 70-puntenplan er een was.

Maar met dien verstande dat het een sociaaleconomisch programma moet zijn waar nationale waarden tegenover liberale globalistische worden geplaatst.

Een vernieuwd nationalisme, zonder zich over te geven aan het liberale globalisme en massadenken. De praktijk van een vastgeroeste, maar verder lege consumptiemaatschappij achter ons latend.

Die oude maatschappij is dood, laten we ze begraven.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter