Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Wednesday26 July 2017

Sunday, 10 August 2014 17:40

Een bovengrens aan privébezit... een revolutionaire gedachte

Written by 
 

 

Waarom niet de vraag durven stellen: moet er niet een bovengrens aan bezit worden vastgelegd. Want wat is de consumenten-input van super miljardairs boven een bepaald (het mag hoog zijn ) bedrag aan eigendom nog .Wat is de winst –meerwaarde-voor de economie en de samenleving bij een bovenmatige bundeling van bezit in handen van enkele individuen. Zeker wanneer de bundeling van bezit in handen is van een kleine minderheid, en dat de aangroei van dit privébezit ten koste gaat van vooral de middenklasse en zelfs de hogere middenklasse, waardoor die gaan besparen op het inkomen en de uitkeringen van de onderklasse. Het is een afvalrace, de superrijken romen de inkomens van de hogere en lagere middenklasse af, dit is nodig om tot de centralisatie van kapitaal te komen zoals we die vandaag zien, de middenklasse op haar beurt- en omdat zij de politieke macht bezit ,kan ze dat vrij gemakkelijk doen- duwen de lonen en inkomens van de rest van de 99% niet superrijken naar beneden . Omdat volgens hen de loonmassa die naar de werkende bevolking gaat  te hoog is ( blijkbaar ook van henzelf ,want prijzen van diensten van vrije beroepen en middenstand zullen te hoog liggen , dit omdat ze zijn gebaseerd op de hogere lonen van de massa, en er bij een lagere loonmassa minder consumptie zal zijn voor deze diensten en producten aangeboden door deze middengroepen. Dus zullen de prijzen (en bijgevolg) de inkomens) van hen( logischerwijze) ook naar omlaag moeten. 

 

Zo krijg je het eigenaardige fenomeen dat de middenklasse-via haar politieke vertegenwoordigers- niet alleen zichzelf verarmd, maar ook ( om  op hun beurt het eigen verliest goed te maken tegenover de superrijke klasse ) dat verlies probeert te compenseren  op de massa van werkende mensen, dit door lager lonen(weliswaar in eerste instantie het brutoloon) te verlagen. Zo wordt de lagere klasse financieel drooggelegd omdat het korten op brutolonen de eigen kosten voor collectieve diensten  zal verhogen,objectief gaat de koopkracht dus achteruit, wat de facto een netto-loonverlies betekend.. Dit ondanks de propaganda van de elite dat dit niet het geval is (deze propaganda is echter nodig om de massa mee te krijgen in het verhaal van loonderving) We nemen niet u loon af, wel dat van de staat is de redenering, raar dat juist de bezetters van de staat (de politieke elite) met een dergelijk verhaal op de proppen komt, en de massa daar schijnt in te trappen.

De anarchistische prins Kropotkin wist reeds dat een economische dictatuur veel erger ,en gevaarlijker is dan een politieke dictatuur ( laten we de discussie, dat de ene de ander nodig heeft, even buiten beschouwing  ). Omdat een economische dictatuur door de middenklasse wordt ondersteunt ,onder meer omdat ze er financieel belang ,en er in termen van politieke macht, weinig last van heeft. Volgens Kropotkin is het dus alleen mogelijk een -revolutie – in gang te zetten ,en te laten slagen (en de revoluties in verschillende landen tijdens de 19de en 20ste  eeuw in Rusland en elders bewijzen zijn theorie ) omdat daar het kapitaal gecentraliseerd was in handen van de adel, bij een klein percentage van de bevolking dus. Deze massale centralisatie van kapitaal in handen van een kleine groep van mensen werd door deze revoluties teruggedraaid, tenminste voor een tijd toch. Tot voor enkel jaren de globalisering ( en daarmee de centralisatie van kapitaal) terug een dominante  factor werd ,omdat het proces  in omgekeerde richting ging.

 

 Waar de adel vroeger kapitaal, grondbezit en slaven als bezit centraliseerden –en als reacties daarop revoluties uitbraken van zij die toen als middenklasse bestonden .Dit om zo de centralisatie van kapitaal in handen van een klein groep ongedaan te maken. De middenklasse deed dit in samenwerking met -de ene keer nationalisten, de andere keer socialisten en communisten. Vandaag zijn het de 1% rijksten in de wereld die de positie van de adel hebben ingenomen. Zij zijn de nieuwe adel. Een revolutie, in de vorm van een globalistische vrijemarkteconomie heeft het proces terug omgedraaid in hun voordeel.

Er is tot vandaag echter geen tegenrevolutie mogelijk geweest –zeker niet in Europa- omdat de rijke elite-  via haar economische dictatuur ( de wereldwijde liberale vrijhandel ) de hogere middenklasse liet meeprofiteren van het systeem. De politiek klasse teerde (en doet dit nog- kijk naar de N-VA in Vlaanderen en de PS in Wallonië )dan weer op de serviliteit tot die hogere middenklasse. De politieke legitimiteit voor het systeem werd richting massa verder ontleend door kruimels naar de onderklasse te strooien. Deze kruimels kwamen niet voort uit een herverdeling van kapitaal (zeker niet in ons land) zoals men vaak beweert (omdat men zo een illusie van een democratisch verdelend liberalisme in stand wou houden) maar door leningen aan te gaan op de kapitaalmarkten ( waar het grootkapitaal nog eens winst op kon maken).Zo puren de grote kapitaalgroepen zelfs winst uit ons sociale systeem. Dacht u, dat ,mochten zij de kost van immigratie moeten betalen ze er geen eind aan hadden gesteld?

Maar doordat de centralisatie ( door een kleine groep van mensen) van enorme kapitalen, voor een groot deel ten koste gaat van de middenklasse ,zal de band tussen beide groepen steeds losser komen te zitten. Zij zullen op termijn elkaars tegenstanders en vijanden worden. Waardoor ook de politieke klasse zal verschuiven van positie ( en er nieuwe partijen naar boven zullen komen) die de verschoven stellingen zullen bemannen. Volgens Kropotkin ligt daar de mogelijkheid tot revolutie en maatschappijverandering, en vandaar dat men vandaag al de vraag moet stellen: moet er geen bovengrens aan bezit worden vastgelegd. Het is een revolutionaire eis die alle klassen kan verenigen( buiten de 1% rijksten dan ).Het is ook een nodige eis, want door een verdere centralisatie van kapitaal zal er aan de basis , en in de breder samenleving een tekort aan besteedbaar kapitaal ontstaan, wat nu reeds voelbaar is voor wie en huis wil kopen bijvoorbeeld. Er is geld genoeg op de kapitaalmarkt, maar men krijgt het moeilijk geleend. De miljonairstaks van de communisten moet ook als katalysator dienen tot een opstand die gesteund wordt door de middenklasse, maar  is een pleister op een open wond. Om nog maar te zwijgen van het feit dat die taks door de middenklasse zelf zal worden betaald. Toch is het een goede tactische zet van hen, en noopt sociale nationalisten tot een tegenvoorstel zoals het onze, om zo de massa niet in een communistische val te laten trappen.

 

Meer nog ,een grens aan eigendom stellen, gaat veel verder en is fundamenteler van aard dan het communistisch voorstel van een miljonairstaks. Is dit utopisch , alles wat door de mens is gemaakt, kan worden aangepast en verandert .Het is dus geen kwestie van utopie ,maar van wil en noodzaak .En wat hebben we daarvoor nodig , een vrije geest ,durf en nieuwe politieke organisaties. En is dit een communistische eis, helemaal niet, want hij stelt geen einde aan het privébezit. Het maakt wel een einde aan de concentratie van dat privébezit .Omdat dit systeem (de concentratie van kapitaal )het hebben van 'bezit' voor de grote massa van de middenklasse,  zeker voor de onderklasse, onmogelijk maakt. Overbodig bezit ( wat kan een mens met het zoveelste miljard doen?) naar het volk -of naar de natie als collectief  overdragen kan ons uit de crisis helpen. Het alternatief is een oorlog, en wie wil dat.

 

De burgerij beweert dat geen enkele vrijheid 'absoluut' is, of kan zijn, neem de vrijheid van spreken als voorbeeld. Waarom zou de vrijheid, om oneindig veel kapitaal te verzamelen, dan wel absoluut zijn. En voor "rechtse" liberalen die deze tekst weer als bewijs zien van het extreem-linkse en cultuurvreemd gedrag van onze solidaristische beweging, even dit. De Joden schreven reeds in de Thora dat men op het Sabbatsjaar alle schuld moest kwijtschelden ( de concentratie van kapitaal ongedaan moest maken dus) wat kan men dan tegen ons voorstel hebben. Het past toch in de Joods- Christelijke traditie waar "rechtse liberalen" zo mee dwepen! Voeg de daad bij het woord ,in plaats van alles in links-rechts perspectief te zien. Solidarisme 2.0 maakt fusion van ideologieën mogelijk, dat is dringend nodig.Ook voor hen die nieuw leven in een oude partij willen blazen.Maar de kans dat dit slaagt is klein. Oude ideeën sterven niet vlug, ze verdwijnen gewoon in de mist van de geschiedenis.

 

< Een belangrijke voorschrift betrof het sabbatsjaar. Elke zevende jaar moet elke schuldeiser de schuld kwijtschelden van wie bij hem geld geleend had. Als je een volksgenoot als slaaf hebt, moet je die bij het zevende jaar zijn vrijheid teruggeven; je mag hem dan niet met lege handen laten vertrekken <

 

 

 

------------------------------------------------------------------

 

De Franse miljardair Bernard Arnault heeft in 2013 340 miljoen euro winst gemaakt met zijn Belgische firma’s. De Belgische fiscus kreeg daarvan nog geen 5 miljoen euro. Dat schrijft De Tijd zaterdag.

 

De firma’s hebben zopas hun jaarrekeningen ingediend bij de Nationale Bank van België voor het jaar 2013. Daaruit blijkt dat de winst voor belastingen amper verschilt van de winst na belastingen.Door een samenspel van notionele intrestaftrekken, opgestapelde verliezen, DBI-aftrekken, dubbelbelastingverdragen met Luxemburg en belastingvrije reserves is op die winst maar 4,86 miljoen euro belasting betaald of 1,5 procent.
--------------------------
 
Het één procent rijkste Belgen bezit niet 12 maar 17 procent van de rijkdom. Dat bewijst een nieuwe berekening van ECB-econoom Philip Vermeulen.

 

Ook blijkt dit uit een grootschalige enquête van de Europese Centrale Bank (ECB) naar vermogens  dat het kransje van het ene procent rijkste Belgische gezinnen ruim 12 procent van de rijkdom controleert. Maar uit nieuwe berekeningen van ECB-econoom Philip Vermeulen blijkt dat dat een sterke onderschatting is.De one percent bezit geen 12 procent, maar 17 procent van het vermogen. Ze zijn bovendien dubbel zo rijk als uit de ECB-studie blijkt. Elk gezin met een rijkdom van meer dan 2,6 miljoen euro behoort tot het rijkste procent.

 

Niet alleen voor België is het verschil na herrekening groot. Voor Nederland is dat het spectaculairst: de happy few bezit geen 9 procent, maar 17 procent. In Italië stijgt het aandeel van de superrijken van 14 naar 20 procent. 

 

Bron: De Standaard

 

 

 

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter