Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Monday20 November 2017

Wednesday, 06 May 2015 15:02

Niets zijn in niemandsland?

Written by 

“Een jong meisje van twaalf is in de ban geraakt van de religieuze bekeringen onder de vriendinnen van haar klas. Ze ontdekken zichzelf als moslima’s en beginnen de hoofddoek te dragen. Ze stelt daarop vragen aan haar moeder: ‘En wij? Wat zijn wij?’. Het antwoord is simpel: ‘Wij zijn niets’. Het is de moeder, een hogere leidinggevende van een bank, die het verhaal tijdens een seminarie vertelt en zelf nog ontdaan is van haar eigen bekentenis en van de leegte welke die achterlaat. Ze licht toe: ‘Ik heb haar gezegd wij zijn niets om haar duidelijk te maken dat wij vrijzinnig waren, dat wij niet van iets of iemand afhankelijk waren, dat ze vrij was”. Allicht. Wij zijn niets, vrij om te doen wat we willen. Onbepaald. Het is méér dan het ‘tijdperk van de leegte’, zoals dat door Gilles Lipovetsky werd aangekondigd, méér dan de tijd van de onverschilligheid of die van de wanhoop. Het is het onvermogen om te definiëren, aan te wijzen en te benoemen, dat ook het samenleven onmogelijk maakt, en het is de ontwapening van elke strategie (alleen voor overlevingstactieken kan in een ongedefinieerd universum plaats zijn).

Ik zie ineens de ondervraging weer door al die vrouwen en mannen die, van Madagascar tot Montana en van de Filippijnen tot Ethiopië, mij uitgehoord hebben om te weten wat ik ben. Allemaal kunnen ze zich voorstellen dat iemand een evangelische christen, een moslim, een kopt, een boeddhist, een volgeling van Zarathustra, van de grote hagedis of van de Krokodil-God kan zijn, maar niet ‘niets’.”

Hervé Juvin, La grande séparation, Gallimard.

Bron: Zentropa

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter