Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Wednesday22 November 2017

Friday, 08 May 2015 16:41

September 1939: Duitsers en Russen starten Tweede Wereloorlog, alleen de Russen wordt alles vergeven

Written by 

Door Russen vermoord in de bossen van Katyn: Poolse officieren en middenklasse

Nadat Duitsland Polen op 1 september 1939 was binnengevallen en de helft van het Poolse grondgebied had bezet, verklaarden Engeland en Frankrijk het de oorlog. Twee weken later, op 17 september 1939, viel Rusland op zijn beurt Polen binnen en bezette de andere helft van dat land. Dat was het gevolg van het Molotov-Ribbentroppact waarmee de Duitse en de Russische imperialisten doodleuk Oost-Europa onder elkaar hadden verdeeld. Wat de mythe onderuithaalt dat het communisme een moreel hoogstaander ideologie zou zijn dan de nationaalsocialistische. Beide zijn imperialistisch van aard.

De agressie van Duitsland (tegen een land waar Frankrijk en Engeland een verdrag mee hadden voor wederzijdse steun bij een aanval) rechtvaardigde de oorlogsverklaring van die landen tegen Duitsland, zo vertelt ons de geschiedenis. Wat blijkbaar niemand zich afvraagt - en nog altijd niet afvraagt - of zich niet wil afvragen (omdat men nu eenmaal historisch correcte geschiedenis aan de massa wil serveren) is het volgende: waarom hebben Engeland en Frankrijk toendertijd niet óók de oorlog verklaard aan Rusland? Want zowel Duitsland als Rusland pleegden agressie tegenover een bondgenoot van de geallieerden. Historisch correct zou men dus moeten spreken over de 70ste verjaardag van het einde van de Tweede Wereldoorlog die door  Duitsland én Rusland in gang was gezet, maar dat gebeurt niet. Ik laat dan nog de vraag open in hoeverre Frankrijk en Engeland überhaupt enig moreel recht hadden om in te grijpen, aangezien beide landen zelf imperialistische staten waren (en dat voor een deel nog steeds zijn).

In een boekvoorstelling ter gelegenheid van de 70ste verjaardag van het einde van de Tweede Wereldoorlog stelt de PVDA op haar webstek het boek voor van Jacques Pauwels (De mythe  van de goede oorlog). Daarin geen woord over de Russische agressieoorlog tegen Polen, en al zeker niet over de massamoord op Poolse burgers en militairen. Nochtans was de oorlogszucht van de Russen lang niet gestild bij de inval in Polen. Ook Estland, Letland, Litouwen en een deel van Roemenië werden door de Sovjets bezet. Ook Finland moest een deel van zijn territorium prijsgeven, nadat de Russen het land zwaar hadden aangevallen, daarbij vielen 25 000 Finnen (maar verloren de ‘zegevierende’ Russen 200.000 man). Het is te begrijpen dat de communisten van de PVDA de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog liefst graag in een eigen perspectief plaatsen. Want mocht men een correct verhaal vertellen over het begin van deze oorlog, dan zou men ontdekken dat communisten niét de antifascistische strijd zijn aangegaan toen democratieën door Duitsland werden aangevallen en dat ze dat integendeel pas hebben gedaan toen de USSR door Duitsland werd aangevallen. Er was (tot de inval van Duitsland in de USSR) geen sprake van communistisch verzet in België tegen de Duitse bezetter. Gewapend of ander verzet werd door de toenmalige KPB (Kommunistische Partij van België) als een provocatie bestempeld (volgens hen werden die verzetsdaden gepleegd door burgerlijke  elementen die de Duitsers tot actie tegen communisten wilde aanzetten). Tot daar het heldhaftige verzet van de roden in het begin van de oorlog. In de Belgische havens werden goederentransporten naar Duitsland niet door KP-leden gesaboteerd voor juni 1941. De Duitse nazi’s waren tot dan immers bondgenoten van Vadertje Stalin en de communisten. Dat er duizenden communistische kameraden in de kampen in Duitsland opgesloten zaten, dat kon de pret niet drukken voor de communitische bonzen in hun collaboratiewerk. Het eigen land kon de communisten ook geen bal schelen, als Moedertje Rusland maar veilig bleef, landverraders als ze waren. Dus collaboreerden ze lekker met 'den Duits'.

Waarom moeten vandaag dan alleen nationalisten zich verontschuldigingen voor de collaboratie aanbieden, mijnheer De Wever (en dat voor een historicus...)?

Ook wat betreft oorlogsmisdaden en volkerenmoord waren de Russen voorlopers op Duitsland. Zo werd op bevel van het Centrale Comité en gedagtekend door Stalin op 5 maart 1940 een order tot de liquidatie van ‘minstens’ 25 000 Poolse officieren en intellectuelen uitgevaardigd. Deze mensen werden in de bossen van het Poolse stadje Katyn (waar zich een executieplaats van de NKVD bevond) koelbloedig afgemaakt door middel van een nekschot. Op de massagraven werden bomen aangeplant. De bevelvoerende NKVD-generaal Vasili Blochin, die de moordpartij in goede banen had geleid, kreeg daarvoor de ‘Orde van het Rode Banier’. Deze massamoordenaar werd naderhand vanzelfsprekend een bondgenoot (net zoals zijn vaderland Rusland dat werd) van de geallieerden, degenen die in Europa de ‘vrijheid’ moesten brengen. In bloed gedrenkte vrijheid.

De achterafredenering dat het Duitsland van de nazi’s  in moreel opzicht (vanwege de Holocaust) het veruit het meest verdiende om te worden bestreden (en dus om het de oorlog te verklaren) is wat ze is ... een achterafredenering. Ze klopt niet. Ze klopt niet omdat er in 1939 nog geen vernietigingskampen in Duitsland operationeel waren, en men dus niet kon weten dat er een 'Holocaust' in de maak was. In Rusland evenwel waren er op dat ogenblik reeds miljoenen mensen afgemaakt in strafkampen (om nog te zwijgen over de schijnprocessen en de Holodomor). Tijdens en na de oorlog volgden er nog veel meer. Wat de redenering van vader Le Pen (dat de Holocaust een detail in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog is) toch in perspectief plaatst (er zijn tussen de 60 en 70 miljoen mensen gestorven in die oorlog). Wanneer men vandaag beweert dat men een morele oorlog tegen de Duitsers gevoerd heeft, zogezegd tegen een onmenselijk systeem, dan was dat zeker niet zo bij het begin van de oorlog. En gezien de geallieerden vanaf midden 1941 Rusland in hun bondgenootschap opnamen, verviel die redenering ook compleet tijdens de rest van het conflict. Er werd geen 'morele' oorlog gevoerd, wel een imperialistische. De rest is façade.

De moraal van het verhaal: oorlog en imperialisme kennen geen moraal. Het zijn leugendoctrines van het kapitaal.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter