Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday21 September 2017

Thursday, 30 July 2015 18:51

Fernand Huts: "Ik ben bang dat er weer oorlog komt" (dat zeggen wij allang)

Written by 

Ook toen een vorige oorlog dreigde ging het feest door, net zoals nu.

Spijts het feit dat sommigen er lacherig over deden, het smalend weglachten, zoals het schoolmeestertje van de N-VA (Peter De Roover ) deed toen ik hem met deze vraag confronteerde tijdens de vragenronde na een voordracht over Europa en Vrede, zijn wij van het N-SA altijd blijven beweren dat de mogelijkheid (waarschijnlijkheid) van een (burger)oorlog in Europa bestond en bestaat. Vandaag meer dan ooit. En dit mede als gevolg van massa-immigratie. En vandaag kan de oorlog tussen Turkije en de Koerden - die op dit eigenste ogenblik weer is opgelaaid - de lont zijn die het vuur aansteekt. Die de bom zal doen barsten. Wie zal er dan nog lachen? Dat mannetje in Antwerpen dat zich nu al moet verstoppen achter paracommando’s en geheime agenten? Die dwerg met zijn Latijnse spreuken misschien? Ik denk het niet. Hijzelf en zijn familie hebben reeds hun voorzorgen genomen, ze gaan op reis met tien man van de veiligheidsdienst en twee gepantserde wagens. Hij weet wat er komt, zijn familie geniet dan ook nu al bescherming.

Ontkenners van deze feiten zijn er bij N-VA genoeg, net zoals bij alle burgerlijke partijen. (Om nog maar te zwijgen over de grote massa, die geen slecht nieuws wil horen. Zij wil niks weten van een ‘Tomorrowland’ waar bloed in plaats van drugs en drank vloeit.) Ontkenning is het resultaat en het doel van massahypnose. Zeker wanneer de ontkenners (negationisten) ook nog eens in partijpublicaties ervoor pleiten voorstander te zijn van afscheuring van grote delen van het Turks grondgebied om er de Koerden hun eigen staat (Koerdistan) te laten oprichten, wat de N-VA (nota bene een regeringspartij) doet. Sommigen denken dat ‘separatisme’ - de scheuring van een staat of land - een soort van onschuldig, voor sommigen zelfs winstgevende hobby is. Zeker Vlaams-nationalistische separatisten bekijken dat op deze manier, terwijl ze in eigen land participeren in ‘Belgische’ regering(en). Zelfs in Belgische parlementen en instellingen de eenheid van dit land in stand helpen houden. Maar terwijl ze in eigen land hun vel niet durven te riskeren, door amok te maken tegen de Belgische elite (om hun ‘separatisme’ uit te voeren), staan ze wel luid te juichen voor elke club die dat doel nastreeft in het buitenland. En het feit, dat daarbij terroristische methoden worden gebruikt, schijnt die Vlaams-nationalisten van de N-VA (en ja, ook van die van het VB) niet te storen. Het is weinig geruststellend te weten dat een dergelijke partij de minister levert die het ‘terrorisme’ moet bestrijden in ons land. Het stoort de supporters van de Koerden ook niet dat de PKK van Öcalan keiharde stalinisten zijn, bondgenoten van onze eigenste PVDA. Mooi gezelschap nochtans, een club die massamoord als politiek instrument niet ongenegen is. Is het daarom dat de N-VA geen krimp geeft wanneer Peter Mertens, volkscommissaris van de PVDA, zijn zoveelste optreden voor de VRT komt opvoeren? Zich op het scherm komt ‘ontlasten’: door met vuiligheid te smijten naar ‘racisten’, ‘enge’ nationalisten, anti-multiculturalisten en verder naar al wie die fan van de communistische concentratiekampen zo voor de ziekelijke geest komt?

Als men maar het woord afscheuring of separatisme in de mond neemt, dan juichen de heren van het belgicistisch Vlaams-nationalisme als gekken, dan kan je hun steun krijgen. Nu ja, verwacht daar ook weer niet teveel van natuurlijk. De eigen ‘nationaal-revolutionairen’ steunen ze natuurlijk nooit. Bah nee, daar zijn ze vies van! Ik kan mij niet herinneren dat burgerlijke Vlaams-nationalisten de VMO ooit gesteund hebben. Nee, zij (wij) werden ‘wandluizen’ genoemd door dat schorem van de Vlaams-nationale partijpolitiek. En ja, ook bij het VB was het niet anders. Geen voorzitter of ander kopstuk van de partij was op de begrafenis van Bert Erikson te zien. De heren leden die dag aan Belgische parlementaire buikloop. De ‘Belgische’ burgerij zou het hun ‘kwalijk’ nemen, zo werd mij gezegd, de linksen zouden het kunnen ‘misbruiken’ griende de boodschapper van dienst. Maar de Koerden van de PKK, de Basken van de ETA , de Ieren van de IRA, de Hottentotten ... mensenlief, wat steunen ze de afscheidingsbewegingen die in de wereld bestaan! Nochtans waren en zijn dat allemaal communisten, buiten de Hottentotten dan, die zijn te klein om met een hamer en een sikkel rond te zeulen. En we moeten die van IS niet vergeten natuurlijk, die gasten halen ook alles uit de kast om Syrië, Irak en Libië te splitsen, eigenlijk niet zo verschrikkelijk veel verschil met de doelstellingen van wat de Koerden willen bereiken in die landen, en dat daarna Iran aan de beurt komt is een zekerheid. Als er maar gesplitst wordt, nog zo goed, dan kunnen de grootmachten er gemakkelijker mee spelen. Kunnen die volkeren als hansworst dienen, net zoals wij voor hansworst mogen spelen binnen de Europese Unie. Immers, deze belachelijke, vernederende autonome regio Vlaanderen in Europa lijkt wel een afdeling van een supermarkt. En dat is het ook: een afdeling vol artificiële producten, met permanente afslag op de sociale welvaartstaat als doelstelling. Uitverkoop, leegkoop.

In het verleden kon men dat allemaal nog als een uiting van een soort Vlaams-nationaal kermisgevoel benoemen, folklore die werd gekoesterd: voor separatist spelen en staan juichen aan de zijlijn, bedoel ik, en wel voor buitenlandse communisten die zich voor de gelegenheid vermomd hadden als nationalist. Het was ongevaarlijk amusement. Maar vandaag dreigt ‘separatisme’ aanwakkeren - in het buitenland - toch andere koek te worden. Anders dan in eigen land, waar het thema alleen als stemmenlokker dient en door niemand serieus wordt genomen, zelfs niet door de separatisten zelf. Het bewijs ervan is, dat wanneer zij aan de macht zijn, ze niet meer spreken over ‘splitsen’ maar ijveren voor het cumuleren van Belgische mandaten. Zodat ze goed aan de Belgische staat kunnen blijven plakken. Pappen en nathouden, zo heet dat in technische termen.

Maar door de invoer van vreemde ‘culturen’ in ons land zitten er hier nu veel separatistische communisten, samen met de voorstanders van een islamitisch kalifaat (een soort van commune) in onze wijken en steden. Ze voelen zich Belg of Vlaming zeggen ze, maar staan te koken van colère als er zich in hun ‘tweede’ thuisland (hun echte thuisland eigenlijk) een akkefietje voordoet, waarbij ons land voor hen enkel dient als bevoorradingsdepot om zich tegoed te doen aan de door ons opgebouwde welvaart. Dat krijgen we dagelijks op onze nieuwszenders te zien: negers uit Congo, Somaliërs, Ethiopiërs, Roma-zigeuners, Tadzjieken, Rwandese Hutu’s (afgewisseld door Rwandese Tutsi’s), Afrikaanse Zoeloes, Koerden, Turken, Basken en verder alles wat er in de multiculturele soep aan smurrie drijft. Dat volkje komt op gezette tijden in onze straten boel schoppen, elkaar met geweld en uitroeiing bedreigend. Een vredelievende bende, dat moge duidelijk zijn. Ze doen geen vlieg kwaad, zegt de elite (ook onze politie zingt hetzelfde liedje), maar zo te zien zouden ze elkaar toch liever de schedel inslaan, terwijl ze de blanke autochtonen voor rot schelden omdat ze hier (voorlopig) hun goesting niet mogen doen. Ze gebruiken in feite onze straten om hier hun oude strijd verder uit te vechten, strijd die ze in hun eigen land ‘zogezegd’ ontvlucht zijn. Raar is dat: ze zijn ooit hun land ontvlucht, omdat daar altijd geweld en strijd heerst, maar zijn er als de kippen bij om hun ‘nationale’ strijd hier gewoon voort te zetten, in onze straten.

En nu komen we op een kritiek punt: naarmate de ‘vreemde’ gemeenschappen die in ons land woekeren hun stammentwisten in hun thuislanden zien escaleren, zullen ze die in hun gastlanden proberen te implementeren. Ongetwijfeld opgejut door de geheime diensten van hun thuislanden, maar ook met steun en opgepookt door ‘bevriende’ partijen in de gastlanden zelf (bijvoorbeeld steun van de PVDA voor de PKK, maar ook steun van de N-VA voor andere Koerdische groepen – zie de invloed van de Koerdische Zuhal Demir in die partij) en in andere partijen zitten dan weer andere soorten van minderheden die daar de dienst uitmaken. Groen! is daar al het verst in gegaan. Deze niet-confessionele partij wordt geleid door een moslima. Dat zal ons partijenstelsel sowieso op een gegeven ogenblik doen springen, het is al bezig. Wie herkent zich nog in een bestaande partij? Ze dragen niet meer de kleur van een ideologie, maar de kleur van culturele, etnische, raciale ‘diversiteit’.

In het geval van het verder escalerende conflict tussen Koerden en Turken - of beter gezegd: tussen Koerdische Turken en Turken van niet-Koerdische afkomst - kan het dus spannend worden in ons ‘Europa van de Volkeren’ en in ons eigen land. Vermits België het Madurodam van Europa is, staan wij aan de frontlijn. Dit kan een testcase voor het ontvlammen van een algemene burgeroorlog op Europese bodem worden. De cijfers zijn hallucinant te noemen, zo leven er in ons land 150.000 Turken en 30.000 Koerden. In Duitsland is het nog angstaanjagender, daar leven 3 miljoen Turken naast (nou ja, naast is een verkeerd woord) 750.000 Koerden. Als het conflict tussen de Koerden en de Turkse staat tot een open oorlog escaleert (wat nu schijnt te gebeuren naar aanleiding van de eerste bombardementen op Koerdische stellingen in Irak) zal vroeg of laat ook bij ons gevochten worden. Of dat in de vorm van terreuraanslagen of met openlijke straatopstanden zal gebeuren is onderhevig aan het feit hoe dit conflict verder zal evolueren. En ook van het feit of en hoe onze elite zich opsplitst in fracties die de verschillen (culturen) zullen steunen die in hun schoot al actief zijn.

En wij zijn betrokken partij, laat daar geen twijfel over bestaan. De Turken opereren vandaag onder NAVO-paraplu. En een bijkomend gevaar is dat de coalities aan vechtende partijen in Syrië (of waar dan ook in het Nabije Oosten) op elk ogenblik van samenstelling kunnen wisselen. Nu de Turken de autonome regio’s van de Koerden bombarderen en ze misschien zelfs zullen binnenvallen (om ze als ‘veilige zones’ te bezetten). Op dat ogenblik zullen de Koerden waarschijnlijk (met hulp van Iraakse fracties en andere spelers in de regio) Turkije aanvallen? En dan barst de bom ook in de NAVO landen los. Volgens het NAVO-verdrag zijn wij immers op dat ogenblik verplicht om Turkije te helpen. Dan zijn wij betrokken partij geworden in een (echte) oorlog, vroeger zou dat misschien (op eigen bodem) tot een paar terreuraanslagen hebben geleid in de NAVO-lidstaten, en dat zou het zijn geweest. Vandaag zullen de betrokken, maar ook hier levende volkeren de oorlog tot in onze huizen brengen. Opgejut door linkse en (door fracties van) nationalistische partijen, die de kant zullen kiezen van de ‘separatisten’, in dit geval de Koerden).

En dat is op zich dé voorwaarde voor elke burgeroorlog: de elite die zich in fundamenteel tegengestelde fracties opsplitst, terwijl er ‘gewapende’ groepen actief worden die de strijd willen (zullen) uitbreiden naar binnenlandse doelen, en wel om zo (onder andere) de steun aan de NAVO ongedaan te maken die in het buitenlandse conflict actief is. Maar ook om andere doelen te bereiken zal er dan gevochten worden. Zo zal links (samen met de vreemdelingenpopulaties in ons land en de multiculturele collaborateurspartijen) een machtsgreep proberen te plegen om een paradigmawissel van macht naar de multiculturele elites mogelijk proberen te maken. Dit zal verpakt worden als een antifascistische, antiracistische strijd, strijd tegen discriminatie en ongelijkheid, een beetje zoals de Russen de nationale revolutie in Oekraïne proberen te nekken. Rusland is dan ook het moederland wat betreft de marxistische retoriek over antifascistische strijd. Het gebruikte deze retoriek zelfs in hun concentratiekampen om het moorden te rechtvaardigen. En delen van de elite in de Europese Sovjetunie zal maar wat graag dat liedje overnemen, met als doel om hun multiculturele gedrocht Europa aan de bevolking definitief op te dringen. Frankrijk kijkt daarbij zelfs in de richting van het Middellandse Zeegbied en in ruil voor brokken van de buit laat Duitsland betijen. Daardoor valt verdere islamitische immigratie niet meer te stoppen in het kerngebied van Europa.

En als eenmaal de duivel uit de doos is, zal men een verdere fractionering van alle bevolkingsgroepen zien ontstaan. Kijk naar het voorbeeld van Irak, Syrië en Libië, waar iedereen tegen iedereen vecht. Dan zullen we een ware multiculturele revolutie meemaken, eentje die ons zal doen sidderen en beven, ons zal doen verdwijnen als volk als we ons niet organiseren; En het ziet er niet naar uit dat dat laatste zal lukken, vanwege het egoisme en malfoutisme dat we zo koesteren. Wanneer we ons niet organiseren, willen we immers niet terugvechten, wat van ons uiteindelijk de nieuwe vluchtelingen zal maken.

Ik weet niet of Fernand Huts dat heeft bedoeld toen hij in Knack van deze week zei bang te zijn voor een nieuwe oorlog in Europa, maar voor ons is het duidelijk: er zal inderdaad een oorlog uitbreken. Laten we ons daarop voorbereiden.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter