Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Wednesday18 October 2017

Thursday, 07 January 2016 11:13

Medeplichtige krokodillentranen

Written by 

De pre-revolutie volgens de echtgenote van een Charlie Hebdo-slachtoffer

“Jeannette Bougrab, de partner van de vermoorde cartoonist en Charlie Hebdo-hoofdredacteur Stéphane Charbonnier (Charb), is Parijs en Frankrijk ontvlucht. Ze woont en werkt tegenwoordig in Finland. In Humo vertelt ze deze week: ‘Ik geloof steeds meer dat we in een prerevolutionaire tijd leven, zoals tijdens het interbellum. De opkomst van extremistische partijen zoals het Front national (FN) is daar één van de uitdrukkingen van. Net zoals andere vormen van radicalisering – zoals religieuze – en massawerkloosheid. De toekomst doet niets goed vermoeden.’”

Bron: AFF (7 januari 2016)


Ondanks het feit dat we de analyse van mevrouw Bougrab hierboven volgen, moeten we er toch enkele zaken aan toevoegen om ze in de juiste context te plaatsen, en meer bepaald datgene waarover ze zwijgt (en gezien haar afkomst is het normaal dat ze daarover zwijgt). Dat is wat links en een deel van de hoogopgeleide elite altijd doen, selectief de geschiedenis en toekomst duiden.

Een voorbeeldje om dat te demonsteren: links loopt heel hoog op met de Franse Revolutie, met revolutionairen als Marat, Danton en Robespierre en natuurlijk met de Parijse Commune (1792). Los van het feit dat de drie genoemde mannen massamoordenaars waren, waren ze ook lid van de Nationale Conventie (wetgevende vergadering, parlement). Achter het spreekgestoelte van die Nationale Conventie (en in de zaal waar de vergaderingen doorgingen) waren grote beelden opgehangen van de Romeinse fasces – en voor wie dat niet kent, het woord “fascist” is ervan afgeleid.

U hebt het goed gelezen. Links en de liberale burgerij, die samenspanden om het volk te kunnen belazeren, aanbaden toen de fasces. (Net zoals vandaag, alleen rolden er toen duizenden hoofden.) Dat deden de Franse revolutionairen om het Romeinse Rijk te eren. En zoals wij allemaal weten, was dat Rijk een militaire, militaristische of, zo u wilt, “fascistische” onderneming avant-la-lettre. Later deed Mussolini krak hetzelfde toen hij de fasces als symbool nam. Bottomline is: links en de burgerij durven nogal eens de boel te belazeren als ze het verleden en het heden analyseren, meer bepaald de eigen rol die ze daarin hebben gespeeld of willen spelen.

En dat laatste is wat Jeanette Bougrab doet, de echte oorzaken verzwijgen, labels en symbolen aan de verkeerde begrippen hangen. Zo is voor mevrouw Bougrab het bestaan van het Front National in Frankrijk een teken dat we in een prerevolutionaire periode leven. Volgens ons is het bestaan van het FN juist het gevolg van een prerevolutionaire situatie. (En eigenlijk is het niet het bestaan van die partij, de partij is al meer dan 40 jaar oud, maar wel het electorale succes dat prerevolutionair kan worden genoemd.) De oorzaak van de huidige situatie, het eigenlijke “revolutionaire” element ervan, is daarentegen het samengaan van grootkapitaal en links, een samenwerkingsverband waarbij een hoogopgeleide (meestal progressieve) kleinburgerij als soort nieuwe “Derde” Stand optreedt en voor de revolutionaire ontwikkeling verantwoordelijk is.

Het verbond van internationalistisch grootkapitaal en de klassieke (nog overgebleven en voor haar overleven vechtende) middenklasse heeft een verbond gesloten om de samenstelling van nationale bevolkingsgroepen te veranderen, met als doel de sociale verworvenheden te herdefiniëren en de politieke macht te consolideren voor hun eigen respectieve standen. Dit verbond is transnationaal: een hoogopgeleide intellectuele derde stand, afkomstig uit de oude natiestaten, hoopt door haar collaboratie met het grootkapitaal een elite-status te verwerven via carrières (de Europese Unie bijvoorbeeld). Daarbovenop komt dat die (revolutionaire) belangengroepen een bondgenootschap hebben met het lompenproletariaat (= de door hen ingevoerde vreemdelingen). Het resultaat van dat alles is een vorm van fascisme (zij het antinationaal), niet verwonderlijk dus dat men de herinnering levend houdt aan een regime als dat van de Franse Revolutie (met haar “fascistische” symboliek).

Daar ligt de oorzaak van de huidige prerevolutionaire situatie, aan een alliantie van links en het grootkapitaal samen met een nieuwe “klasse” van hoogopgeleiden (die zowel in de publiek als in de private sectoren aanwezig zijn). Die alliantie wil de staatsstructuren op een “revolutionaire” manier veranderen. De vorming van de EU-bureaucratie is daar een emanatie van. Wat de situatie explosief en “revolutionair” maakt, is het feit dat men een “leger” de Europese landen heeft laten binnenrukken om de natiestaten te vernietigen. Dat leger is een bezettingsleger (kijk maar naar wat die huurlingenbendes in steden zoals Keulen uitrichten) en gezien de afkomst van mevrouw Bougrab is het normaal dat ze daar in alle talen over zwijgt. Komt daarbij de hoge, “structurele” werkloosheid, die is ontstaan door een overaanbod aan werkkrachten in te voeren, ja, dan krijg je een prerevolutionaire situatie. Alleen is die dus niet het gevolg van wat “extreemrechts” doet, maar wel het gevolg van wat een coalitie van rechts/links en delen van de oude middenklasse doen,

Door natiestaten te ontmantelen en bevolkingsgroepen te mengen (en zo te denationaliseren) worden de tegenstellingen binnen de oude natiestaten en de daarin levende groepen van mensen op de spits gedreven. Daarbij komen nog de mondiale financiële en economische crises welke die processen versterken en versnellen, waardoor er ook een wereldwijde oorlogsdreiging bestaat. En hup, daar komt Bougrab haar wensvoorspelling uit! Dat alles – er is nog meer aan de gang, maar dat zou een boek vergen – alsook de droom van mensen als Jeanette Bougrab (de installatie van een nieuw samenlevingsmodel: multicultureel, planetair, non-raciaal, met internationale wetten die de “rechten van de mens” opleggen aan iedereen), kortom, de links-liberale droomwereld, het is deze cocktail die ervoor zorgt dat we vandaag in een prerevolutionair tijdperk leven.

Het is dus hypocriet dat links en de burgerlijk elite nationalisten en anti-immigratie-activisten met de vinger wijzen. Het tegendeel is waar, alleen willen die volksmisleiders de wil tot verzet tegen breken die bij een deel van de bevolking leeft tegen de door hen gewilde revolutie. Bijvoorbeeld door de “revolutionaire” chaos die ze zelf veroorzaken aan anderen te wijten om zo de bevolking (of het deel ervan dat zich wil verzetten) bang te maken. En daarbij maken ze alweer gebruik van een verkeerd label, want niet zij willen de revolutie stoppen. Neen, ze willen door angst te zaaien een “contrarevolutie” onmogelijk maken. En dus zijn mensen zoals Jeanette Bougrab niet bang voor de prerevolutie. Neen, wat zij in feite vrezen, is de contrarevolutie. En die contrarevolutie, die zal links noch rechts zijn, maar door een coalitie van gelijkgestemden worden gevoerd. Eén element dat ze (tijdelijk) zal samenhouden is met name anti-globalisme. Dat is niets nieuws, want revoluties – ook contrarevoluties – zijn nooit eenduidig geweest.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter