Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Friday23 June 2017

Friday, 08 May 2009 17:14

Flexibiliteitspact

Written by 

Vlaams Belang wil bij monde van zijn voorzitter een flexibiliteitspact afsluiten tussen werknemers en werkgevers. Wij vragen ons af wat voor een gedrocht dat zal moeten voorstellen. Volgens Valkeniers - die de belangen van het patronaat duidelijk meer genegen is dan de belangen van zijn doorsnee electoraat - moet een danig pact uitmonden in een intersectorieel en interprofessioneel akkoord tussen alle maatschappelijke actoren in het economische veld. Dure woorden die verbergen waar het hier om draait. Maar in zijn toespraak op 1 mei was de voorzitter van het patronale belang dan weer zeer duidelijk. Een flexibiliteitspact moet er voor zorgen dat alle contracten en sociale afspraken in de vuilnisbak kunnen worden gekieperd. Voor Valkeniers (en de rest van de liberale partij-junta) moeten de arbeidsvoorwaarden tussen patronaat en werknemer grondig gedereguleerd worden. Met andere woorden, vroegere afspraken moeten door het patronaat niet worden nageleefd of nagekomen. In de papierversnipperaar ermee! Valkeniers wil zo de politieke praktijk van veel beloven (vóór de verkiezingen) en daarna weinig geven uitgebreid zien naar het economische spectrum. Beloftes in plaats van contracten, zwart op wit. Beloftes van de groot-industrie en het patronaat aan hun werknemers, welke gek gelooft daar nu in?

 

De superwinsten die de voorbije jaren door het patronaat (het buitenlandse en het Belgische) in de eigen zakken werden gestoken zijn spoorloos. Terwijl er de voorbije jaren miljoenen euro's aan winsten werden gegenereerd door de bedrijven, heeft mijnheer Valkeniers nooit gepleit om de cao's (collectieve arbeidsovereenkomsten) opwaarts te dereguleren. Wat de lonen betrof zongen de Eigen-Volk-Eerst-partijbonzen toen mee met het koor van extreme liberalen die stelden dat de lonen en werkvoorwaarden niet mochten aangepast worden en aldus geen weerspiegeling moesten zijn van die superwinsten. De veelverdieners van het Eigen Belang veegden (en vegen) hun voeten aan de belangen van arbeiders en de rest van het gesalarieerde stemvee. De moeite niet. Maar nu het patronaat de eigen positie wil veiligstellen, zijn de heren plots wakker geschoten. Er moet minder verdiend en langer gewerkt worden, en dat alles moet in een flexibele context gebeuren. Dat de partij zo geen aansluiting meer vindt bij jongeren is niet moeilijk te begrijpen. Veel jonge mensen werken nu (noodgedwongen) via interimkantoren en weten dus wat het betekent om flexibel van de ene dagjob recht naar de volgende werkloosheidsdag gekatapulteerd te worden. Zekerheid van werk: nul; inkomen: onzeker; toekomst: een vraagteken.

Dergelijk schandalige dagloontoestanden willen wij in Vlaanderen niet langer tolereren, laat staan uitbreiden. Maar de Eigen-Belang-baronie lust er wel pap van. Zeker als het maar het gewone volk is dat moet opdraaien voor die rotzooi. Want deregulering van arbeidsvoorwaarden betekent dat vaste contracten onvast worden en vaste uren flexibel. Dat lonen dalen en dat er afgedankt kan worden dat het een lieve lust is! Zonder opzegtijden en wanneer het de werkgevers goed uitkomt. 'Eigen Volk Eerst' krijgt wel een zeer eigenaardige invulling. Dat wordt 'Eigen (te duur) Volk Buiten' en 'Goedkoop (vreemdelingen) Volk Binnen'. Waarom wil een volkspartij, die is uitgesloten van elk beslissingsniveau in dit land, toch zo graag het Belgische patronaat dienen? Is het omdat dat patronaat beloftes aan de partijtop heeft gedaan in ruil voor het verdedigen van antivolkse en ultraliberale maatregelen? Gaat men de rest van de politieke elite overtuigen het cordon op te heffen? Of is het omdat de partijtop met de broek naar beneden aan die bende smeerlappen van Lijst Dedecker wil tonen dat ze bereid is de eigen achterban en de ideologie van het solidair zijn met het eigen volk (niet te verwarren met solidarisme overigens) op te geven in ruil voor het doorbreken van het cordon sanitaire?

Op een verkiezingsdebat vroeg Francis Van Den Eynde (VB) aan het jong extremistisch vlaktaksventje van LDD (dat naast hem in het panel zat) of LDD na de verkiezingen het cordon wou breken bij de regeringsvorming. Wat een afgang, die vraag! Een partij die dertig jaar ervaring heeft en een parlementslid dat bijna 20 jaar in het parlement zit zo te zien snotteren tegen een dreumes van LDD om toch alstublieft het cordon te helpen breken. Het gezond-verstand-manneke zei daarop dat ze dat wel zagen zitten als het VB dan volledig de vlaktaks zou steunen, waarop mijnheer de VB parlementair niks anders wist te verzinnen dan als een halve seniel het ventje aan te staren. Geen lesjes van Francis deze keer over solidarisme of 'Volkssolidarität'. Die uitleg geeft hij alleen maar aan die brave jongens van de studentenclubs, die graag eens een avondje gezaag horen. Maar op een debat je lief van Forza Flandria tegenspreken? Ja jongens, dat is teveel gevraagd. Zeker als je weet dat de eigen partijbonzen graag naar bed willen met dat lief, is het niet aangeraden om dan op de stinkende liberale adem te wijzen die uit haar bek komt telkens ze een sociale maatregel in het verdomhoekje wipt.

Dus, beste kameraden, als jullie je afvragen waarom de bende aan de top van het VB zo flexibel is om de belangen van het eigen volk in de vuilnisbak te wippen, dan moet je het antwoord maar zoeken in het feit dat ze hun carrière graag willen aanvullen met wat uitvoerende mandaten. Kassa rinkel! Om dat te bereiken, steunt die top de meest agressieve vorm van liberaal kapitalisme. Flexibiliteit betekent voor die mensen het flexibel omgaan met standpunten, om zo op de gepaste tijd de kazak te keren.

Van eigen volk eerst, naar eigen zak eerst...


Eddy Hermy
Hoofdcoördinator N-SA

RR

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter