Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Friday23 June 2017

Wednesday, 29 April 2009 14:24

Verhofstadt ongeschikt als voorzitter Europese Commissie

Written by 

(Redactie N-SA) Als eerste minister van België heeft hij acht jaar lang mee het pad geëffend voor de financiële en institutionele crisis waar we nu voorstaan. Maar als het hem te heet onder de voeten wordt, kiest Guy Verhofstadt het hazenpad. Vlaanderen, zelfs niet België, kunnen hem iets schelen, want de politieke klasse hier beschouwt het premierschap van België maar als een opstapje naar het voorzitterschap van de Europese Commissie. De enige staat die echt telt in de (mislukte) staat België is: de Eurostaat. Verhofstadt noemt het veelzeggend:  “De Verenigde Staten van Europa”. Van liberalen over regionalisten tot zelfs postcommunisten: iedereen bouwt lustig mee aan deze moderne Toren van Babel. Nationale staten zijn daarbij obstakels die weg moeten om Europa de bittere pil van de globalisering te doen slikken. De Europese Unie is precies die bittere pil en die globalisering. Onze strijd tegen de globalisering begint dus bij de EU! Ons separatisme begint bij de EU! Het nieuw-solidarisme pleit voor de vorming van soevereine alternatieven, sterk genoeg om de strijd aan te binden met de partijen en belangengroepen van het internationale kapitaal.  Ons alternatief ligt in de Delta-unie, niet in de Europese Unie! Daarin moeten de volkeren van de Lage Landen zich aaneensluiten als ze zich van het juk van de EU hebben bevrijd.

 

***

Verhofstadt ongeschikt als voorzitter Europese Commissie

D66 ziet de voormalige Belgische premier Guy Verhofstadt als de geknipte nieuwe voorzitter van de Europese Commissie. Zowel partijcoryfee Laurens Jan Brinkhorst als kandidaat Europarlementslid Gerben Jan Gerbrandy spreken zich uit voor Verhofstadt. Die keuze is verklaarbaar. D66 is de laatste Nederlandse partij die voor een ‘federaal Europa’ is en vindt dat Nederland het best vanuit Brussel wordt bestuurd. Verhofstadt wil dat ook en zegt zelfs te streven naar een ‘Verenigde Staten van Europa’. Juist daarom is zijn kandidatuur ongewenst. Verhofstadt is als voorzitter van de Europese Commissie de verkeerde man op de verkeerde plaats.

De kandidatuur van Verhofstadt is politiek onhaalbaar. Dat was al het geval in 2004 toen hij een gooi deed naar het voorzitterschap van de Europese Commissie maar die functie niet kreeg. Hij genoot de steun van Frankrijk en Duitsland maar stuitte op fel verzet van Groot-Brittannie, Polen, Tsjechie en Italie. De redenen voor dat verzet zijn niet veranderd. Tegenstanders van Verhofstadt vonden dat hij te ver doorschoot in zijn pleidooi voor een federaal Europa. Hij pleitte in die periode, uit onmin met de Verenigde Staten, voor een ‘Europees leger’ en wilde daarvoor een apart hoofdkwartier vestigen bij Brussel. Het is er nooit van gekomen. De kandidatuur van Verhofstadt strandde in juni 2004 tijdens het avondmaal van de Europese Raad in Brussel.

In zijn boek ‘De Verenigde Staten van Europa’ en zijn recente manifest ‘Een new age of empires’ zet Verhofstadt zijn federale visie in de hoogste versnelling. Hij pleit voor een Europese regering die een Europese belasting invoert. Daarmee moet de Europese Unie de middelen krijgen om ‘eigen, volwaardig federaal beleid’ te voeren. Hij zegt dat de Europese Unie het huidige stelsel waarin lidstaten geld afdragen aan Brussel moet vervangen door ‘Europese belastingen’. Hij doet voorkomen dat het gaat om een belastingverschuiving: de Europese belasting komt in de plaats van een nationale belasting. Maar wat hij in werkelijkheid beoogt is een belastingexplosie. Hij noemt de huidige EU-begroting van 133 miljard euro een ‘schraal bedrag’. Op pagina 49 stelt hij: ‘In alle federale staten van enige omvang beschikt de federale overheid algauw over een vijfde of een kwart van de nationale inkomsten. Dat is in verhouding twintig tot vijfentwintig maal meer dan de middelen waarover de Europese Unie beschikt’. In Verhofstadt’s ‘Verenigde Staten van Europa’ moet die begroting worden vertwintigvoudigd naar 2.660 miljard euro per jaar. Dat is een gigantisch bedrag. Die explosie wil Verhofstadt bewerkstelligen door het Europees Parlement bij de geldkraan te zetten. ‘De financiering van de Europese instellingen door eigen belastingen zou de democratische controle ook op een hoger niveau tillen. Niet langer de lidstaten, maar de Europese burgers zelf zouden via de door hen verkozen Europese parlementsleden kunnen beslissen hoeveel financiele middelen Europa toegespeeld krijgt en voor wie of voor wat die middelen zouden worden aangewend of ingezet’.

In zijn boek ‘De weg uit de crisis’ dat volgende week uitkomt, pleit hij ervoor dat de Europese Centrale Bank euro-obligaties uitgeeft zodat Europa ‘vers geld’ kan ‘investeren’. In werkelijkheid gaat het om het maken van schulden; dit keer Europese schulden naast die van de lidstaten. Alles waar Belgie aan tenonder gaat (hoge belastingen en hoge schulden) wil Verhofstadt herhalen in Europa. Daarom moet hij worden gestopt.

Verhofstadt’s illusies hangen nauw samen met de politieke impasse in Belgie. Federaalgezinde politici in Belgie hopen dat een ‘Verenigde Staten van Europa’ de problemen oplost die Belgie zelf niet meer kan oplossen. Belgie zou als het ware verdampen in die Europese staat. Maar natiestaten als Frankrijk, Groot-Brittannie, Nederland, Polen of Spanje kijken toch anders tegen aan tegen de ‘Verenigde Staten van Europa’. Zij willen natiestaten blijven in Europa. In een Europa van 27 getuigt een ‘federaal Europa’ niet van visie, maar van een vergezicht. Maar dat is nu precies ook het probleem van D66.


Publicatie: De Dagelijkse Standaard
Publicatiedatum: 28 april 2009
Auteur:
Derk Jan Eppink

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter