Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Sunday24 September 2017

Thursday, 08 September 2011 01:23

Ecolo: bondgenoot van N-VA

Written by 

In een uitgelekt rapport van WikiLeaks wordt de inhoud onthuld van een gesprek tussen leden van de Amerikaanse ambassade en de covoorzitter van Ecolo, Jean-Michel Javaux. Voor ons, nationaalrevolutionairen, zijn de houding die de Ecolo-voorman in dat gesprek tegenover de VS aannam noch zijn aanhankelijkheid aan het liberale systeem dat daarmee gepaard gaat iets vreemds.

De Amerikanen vinden Ecolo dan ook een toffe bende en hun covoorzitter een goede pee met wie wel samen te werken valt. Omdat mijnheer Javaux een jaartje in het Land van de Vrijheid heeft gestudeerd en daar, naar zijn eigen zeggen, de liefde voor de democratie eerst écht ontdekt heeft, geloven de Amerikanen dat ze deze charmante groene jongen best kunnen vertrouwen. Dat Javaux – op vraag van de Amerikanen – zegt dat hij er alles aan zal doen om de Belgische bevolking wijs te maken dat onze vrijheid afhangt van het veiligheidsbeleid in Afghanistan en Pakistan (dus door daar oorlog te gaan voeren) moet de VS-imperialisten als muziek in de oren hebben geklonken. En omdat de multiculturele extremisten van Ecolo zulke goede maatjes zijn met de Amerikanen en naar eigen zeggen ook – en vooral – omdat de meeste kaderleden van de partij uit zoontjes en dochtertjes van belangrijke kapitalistische zakenlui bestaan, hebben de Amerikanen besloten dat Ecolo een medespeler voor de Amerikaanse belangen kan zijn die ze niet mogen verwaarlozen.

Javaux zegt verder dat de vele familiebanden die bestaan tussen kaderleden van de partij en bedrijven als RTL of Umicore (een van de meeste vervuilende chemische en metaalverwerkende bedrijven van België) ervoor zorgen dat de partij brede toegang heeft tot de bazen van de industrie. Zo zegt onze groene linkse dat hij alle vergaderingen van de bazen van de industrie en van de vakbonden bijwoont; hij kent de bazen van het grote geld en de bazen van het syndicaat, dat het verdelingsmechanisme controleert en zo miljarden aan sociale-zekerheidsgeld van de Vlaamse industrie en de Vlaamse arbeiders naar het electoraat van de linkse Waalse partijen draineert. Mijnheer Javaux de linkse kapitalistenvriend verklaart verder ook nog leuk aan de Amerikanen dat veel van zijn politieke bendeleden zich dag en nacht inzetten voor illegalen en andere mee-eters uit de grote Vlaamse vetpotten die we hun jaarlijks serveren.

Dat is natuurlijk helemaal niks nieuws voor ons; het is genoegzaam bekend. Wij hebben steeds gezegd en beweerd dat de linkerzijde en het kapitaal dezelfde belangen nastreven. Het land laten overspoelen met vreemdelingen om zo de sociale omstandigheden van de blanke arbeiders beter te kunnen ondermijnen en op termijn die belangen te vernietigen. Het is ook daarom dat kapitaal en linkse groepen zich vinden in hun gezamenlijke strijd tegen wat zij als “extreemrechts” en zelfs "neonazi" definiëren. Criminaliseer uw vijand om hem monddood te maken luidt het parool nu al jaren. En haatblogs zoals die van het AFF doen in Vlaanderen dienst als spreekbuis van die politieke doelstelling. Met processen en vervolgingen als resultaat van al dat ophitsen. De media zijn, blijkens de verklaringen van Javaux, bondgenoten en handlangers in de politiek van hetze tegen iedereen die zich uit nationale reflex en op basis van nationale belangen verzet tegen immigratie en kapitalisme. De doelstellingen van de linkerzijde en het grootkapitaal situeren zich op supranationaal, Europees vlak, dat dient als overgangsfase om vervolgens naar een internationale context als eindfase van het kapitalisme te evolueren. Links stemt daarom in het parlement samen met burgerlijk en reactionair rechts ook in met oorlogsvoering in het buitenland en hulp aan de imperialistische belangen van de VS die als motor van de internationalisering moeten dienen en als bewaarder van de ultra-liberale ideologische bovenbouw, wat de belangen van de internationale elites moeten ondersteunen en vrijwaren.

Links steunt en organiseert samen met reactionair rechts de destabilisering van onze samenleving door immigratie en de daarmee gepaard gaande vernietiging van elke volksverbondenheid. Deze vernietiging van de volksverbondenheid of cohesie binnen het volk moet dienen om ultra-liberale veranderingen in onze maatschappij door te voeren die tot de beoogde transnationalisering moeten leiden. Links voert tegelijkertijd als afleidingsmaneuver ook oppositie tegen deze maatregelen om zo volksontevredenheid op te vangen en te kanaliseren om zo het begrip volk-landgenoten en etnische samenstelling als entiteit beter te kunnen ombuigen naar een multiculturele mengvorm die zij als een klasse kunnen voorstellen die gemeenschappelijke belangen zou hebben.

Linkse bewegingen en partijen zitten vol met de zonen en dochters van de hogere middenklasse en de rijke burgerij. Deze groep wil haar macht niet verliezen, maar juist consolideren in een snel veranderende maatschappij; en terwijl hun familieleden de economische hefbomen in handen hebben, gebruiken zij politieke macht om de werkende mensen – en dan vooral de blanke, autochtone arbeiders – onder de knoet te houden. Dit doen ze door schijnoplossingen voor te stellen die voor de arbeiders steeds zijn uitgemond in moord en doodslag op de nationale arbeidende klasse daar waar ze door links werden geïmplementeerd.

De uitlatingen die Javaux op de Amerikaanse ambassade heeft gedaan en die normaal nooit het daglicht zouden hebben gezien, bevestigen onze stelling dat links de eigen arbeiders verraadt en terzelfdertijd ook de belangen van een deel van de nationale machtselite dat alle belang heeft bij nationale soevereiniteit en links doet dit door aan te pappen met het internationale kapitaal. Daarom moeten we als nationaalrevolutionairen waakzaam kijken naar initiatieven zoals dat van David Van Reybrouck en zijn G1000, die in november plaatsvindt. Daar zullen nog maar eens de hogere middengroepen en de gegoede burgerij met hun linkse en internationalistische invloeden boven de hoofden van de gewone arbeiders bakens proberen uitzetten die door de burgerlijke partijen voor een groot deel zullen worden overgenomen. En de belangen van de hogere burgerij zijn, zoals we kunnen zien in het migratiedossier, niet noodzakelijk dezelfde als die van de gewone werkende man.

Dat de gewone arbeider en Vlaamse militant verder niks moeten verwachten van de N-VA als politiek alternatief mag bij dezen ook duidelijk zijn. Javaux – en daarmee Ecolo en Groen – zijn op Europees vlak bondgenoten van de N-VA, want ze zitten in dezelfde fractie in het Europese Parlement. De N-VA is net als de groenen pro-Amerika en pro-internationalisering. De N-VA wordt door velen gezien als een Vlaams-nationale partij, maar dat is zij niet. Deze partij heeft met Groen en Ecolo gemeen dat ze zich volledig inschrijft op een supranationaal niveau, met name het Europese. En daarom is het mogelijk dat ze met internationalisten zoals de Duitse groenen van de extreemlinkse gangster Cohn-Bendit samenwerken. Hoe moet men anders interpreteren dat Siegfried Bracke in alle toonaarden nieuwe verkiezingen afwijst, omdat de internationale markten dan ons land zouden aanvallen? Met deze redenering kan men overal verkiezingen afschaffen, want loert niet het gevaar dat de markten elk land afstraffen dat verkiezingen organiseert? Bracke wil echter juist dat het huidige onwettig verkozen parlement en zijn onwettige regering de bevelen van Europa (en meer bepaald die van Duitsland) uitvoeren en zo onze sociale zekerheid volledig ondermijnen.

Het doel van Duitsland is daarbij zonneklaar: zij willen goedkopere Europese toeleveranciers van half afgewerkte producten om zo de uitvoer van hun eindproducten competitief te maken op de wereldmarkt. Maar leg ons eens uit waar de belangen van Vlaanderen en het volk liggen bij deze politiek? Waar is het Vlaamse nationale belang? Sommige Vlaamse uitvoerders hebben inderdaad belang bij deze politiek, maar een Vlaams-nationale staat heeft dat niet noodzakelijk. De belangen die de N-VA verdedigt, moeten dus supranationaal worden gezien – en die zijn Europees. Of een nog ander voorbeeld: welk belang zou een Vlaamse staat hebben bij het oprichten van een eigen centrum voor gelijkheid en racismebestrijding? Er is geen Vlaams belang. Er is wel een dictaat van Europa en een belang van de supranationale staat Europa, die de interne migratie volledig "vrij" wil maken en ook de buiten-Europese migratie nog wil doen toenemen. De N-VA voert hier dus geen politiek die Vlaams-nationale belangen dient, maar een die internationale belangen dient. En laat dat nu juist dezelfde agenda zijn die linkse partijen als Groen en Ecolo nastreven. Vandaar de Europese alliantie van hen met een partij als de N-VA.

De vraag is dan ook waarom een partij als het Vlaams Belang zo krampachtig in het spoor van de N-VA wil blijven rijden. Voor de achterban en het electoraat is die tactiek diffuus en ze zal alleen maar leiden tot ideologische verwarring. De kiezers krijgen zelfs de indruk dat ze beter de N-VA versterken, want dat het toch allemaal grote mak is tussen VB en N-VA. En het is niet verwonderlijk dat mensen de partij verlaten en dat anderen zich niet meer gesteund voelen door hun partij. Het streven van het VB naar een "Forza Flandria" heeft ertoe geleid dat in de structuren van de partij en in de rangen van de verkozenen nu een eenheidsdenken is gegroeid. Dat eenheidsdenken is doordrenkt – naast islamfobie – van liberalisme. Maar liberalisme is internationalisme en dus zijn de geesten binnen het VB totaal verward. Voor de blanke Vlaamse arbeider is het nu zoeken naar een partij die zijn belangen weer op de voorgrond plaatst. Een partij die op nationalistische en antiliberale basis een politiek en ideologisch programma ontwikkelt, een partij die zowel de nationale belangen van een deel van het patronaat als die van de arbeiders harmoniseert.

De kans dat die partij VB heet, is echter klein. De top heeft de partij immers bijna volledig ontdaan van antiliberale elementen die nog ideologisch tegengas zouden kunnen geven. Het aankomende congres dat een vernieuwde economische visie moet ontwikkelen, kan dan ook geen verandering brengen. De amendementen die de koers richting solidarisme zouden kunnen stuwen kunnen niet van de basis komen, omdat men daar geen debatcultuur kent en ook in de afgelopen 20 jaar nooit heeft gekend. Iedereen die een debat wou aangaan in het verleden is uitgezuiverd of vrijwillig vertrokken uit de partij. Besturen zijn veelal repetitieve organen die de mantra’s van enkelingen in de partijleiding herhalen. De bewering van de voorzitter dat zijn partij de meeste sociale partij van Vlaanderen moet voorstellen zijn dus op zijn minst gratuit. Waar is de sociale input bij die partij en van wie moet die dan wel komen?

Ook daar is de N-VA weer een pak sluwer dan het VB. De N-VA heeft zich links ingedekt door Meervoud onderdak te geven en een alliantie met linkse partijen zoals de Groenen en Ecolo te onderhouden. Het VB heeft daarentegen niks om zich te herbronnen. Spijtig genoeg kunnen zij alleen navelstaren…

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter