Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday23 November 2017

Tuesday, 24 May 2011 16:10

Di Rupo aan zet!

Written by 

In de soap die de elite nu al bijna een jaar speelt - en die in normale landen regeringsvorming heet – staat weer een andere marionet van de Belgische burgerij op de bühne. Elio, het politieke en menselijke misbaksel uit Bergen, heeft even een time-out genomen als burgemeester van die stad om het Endspiel in te zetten.

De bedoeling is deze keer om de N-VA uit het spel te knikkeren en dat terwijl die partij daar als een koe op zal staan kijken. En dit alles zal dan mede mogelijk zijn gemaakt door de nationalistische partijen zelf: N-VA en Vlaams Belang. Die moesten de Belgische elite zo nodig uit de penarie helpen toen die geen wettelijke basis meer bezat om verkiezingen te houden. De Belgische elite zou, zonder die verkiezingen, na de val van de regering dit land de facto hebben opgeblazen, omdat elke legitimiteit ontbrak die de elite aan de macht kon houden. Zeker ook omdat ze weigert een oplossing te zoeken voor de ongrondwettige kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde (hetzij door de oude kieskringen in het land te herstellen, hetzij door BHV te splitsen). Dit regime stond dus voor een institutionele disfunctie die het einde van deze staat en zijn huidige elite had kunnen betekenen.

Maar de belgicistische elite – nooit te beroerd om een draai aan de grondwet en aan de wetten van het volk te geven – heeft daarop een spelletje blufpoker gespeeld én gewonnen. Daarvoor had ze echter de hulp van alle partijen nodig. En die partijen dachten maar aan een ding: de partijfinanciën. Daarom hebben alle burgerlijke partijen op dat ogenblik een maffiose deal met elkaar gesloten, waar zelf de “buitenparlementairen” van de linkerzijde in meegingen. Die hebben dan weer hun medewerking verleend, omdat zij de staat België in elk geval behouden willen zien. Het behoud van het Koningshuis en van België gaat bij dit deel van links vóór het respecteren van de grondwet. Dat dit alles in tegenspraak is met een constitutionele democratie (die op een grondwet steunt) kan niemand van de politieke elite een lor schelen. De grondwet van een staat negeren om die staat te behouden en daardoor een ongrondwettelijke staat creëren, dat heeft een andere naam: transformatie van democratie naar dictatuur. Voor extreemlinks is dat blijkbaar geen probleem. De burgerij heeft daar evenmin last van. Wie zei alweer dat de burgerij het touw zou leveren waarmee ze zichzelf zou verhangen?

De deal bestond er dus in om op een onwettige manier een stembusgang te houden en die dan door de onwettig verkozen parlementairen naderhand te laten wettigen in de Kamer. Een beetje zoals Hitler heeft gedaan: eens aan de macht gekomen zeggen dat er vanaf nu geen verkiezingen meer moeten volgen in het belang van het land en dat dat allemaal wettig is omdat de volksvertegenwoordiging dat zo heeft beslist. Waarom horen we Joods Actueel niet de schreeuwlelijk uithangen bij dergelijke praktijken? Misschien komt dat wel omdat ze fervente verdedigers zijn van de Israëlische dictatuur, maar dit terzijde.

Nu hadden de Vlaams-nationalisten, die zich al meer dan 100 jaar in de luren laten leggen door de spitsvondigheden van de belgicistische elite, niet door dat ze daarmee wel eens hun eigen nederlaag zouden kunnen organiseren. Want eens er een onwettig parlement in een land is geïnstalleerd, kan er van alles gebeuren. We spreken dan eigenlijk niet meer over een verkozen parlementaire democratie, maar over een partijenjunta. Oorlogsdeelname bijvoorbeeld is dan evident; junta’s houden van een fris oorlogje, dat is bekend.

Maar diezelfde nationalisten, die zich deze keer een bekende papegaai hadden overgekocht van het Belgische establishment, zouden even gaan uitleggen aan die Belgische elite hoe democratie werkt. Want hadden zij die onwettige verkiezingen niet gewonnen, zoals door de opiniepeilingen vooraf was voorspeld? En had de N-VA daarbij niet het grootste stemmen aantal gehaald (17,8 % op Rijksniveau en 28% op Vlaams niveau; in totaal 1 135 000)? "Daar kon de Belgische elite toch niet naast kijken", zei die pas aangeschafte papegaai met de naam Siegfried Bracke.

Bracke en de N-VA waren intussen vergeten dat luttele jaren voordien een andere partij de grootste van het land was geweest. Dat die partij niet toevallig óók een nationalistische partij was, waren ze voor het gemak ook al vergeten. Dat die partij toen óók één miljoen stemmen had weten te halen – en dus niet aan de kant kon worden geschoven volgens de democraten van nu – werd toch maar mooi geflikt destijds! Dat men zich daarbij beriep op het cordon sanitaire is flagrant bedrog van de politieke elite. Dat cordon bestaat formeel niet meer sinds 2004, toen het Vlaams Blok werd ontbonden en de partij zich omvormde tot Vlaams Belang. Want het cordon sanitaire is ooit gevormd naar aanleiding van het 70-puntenplan van het Vlaams Blok en daar dit plan werd afgevoerd bij de naamsverandering van de partij in 2004 maakt het dat cordon zonder voorwerp.

Er bestond dus geen door de partijen overeengekomen cordon meer in juni 2004, toen de verkiezingsuitslag vaststond. En een cordon sanitaire is trouwens wettelijk onmogelijk geworden in dit land, want het houdt het uitsluiten van mensen in op basis van een politieke voorkeur – en dat is door de antidiscriminatiewet verboden. Maar de Belgische elite en het politieke gepeupel houden zich natuurlijk niet aan wetten. Dat moesten de nationalisten van de N-VA toch wel beseft hebben toen ze in collusie met die elite gingen om onwettige verkiezingen te organiseren? En nu met Elio aan zet gaan ze dat aan den lijve ondervinden…

De regering van lopende zaken zal een regering van blijvende zaken worden. En de vrienden en economische bondgenoten van de N-VA, met name Open VLD (vroeger ook PVV oftewel Pest Voor Vlaanderen genoemd) zullen zo vlug als de weerlicht eieren voor hun liberalistische geld kiezen en de coup steunen. Zelf als de N-VA een verbond met het VB zou overwegen als tegenactie tegenover de Belgische burgerij – en door het feit dat er geen cordon meer bestaat, zou dat kunnen – zullen ze geen meerderheid in het parlement vormen. Zelfs als ze de extremistische liberaal van LDD erbij nemen, komen ze nog maar aan 40 van de 88 zetels aan Vlaamse kant. En de Walen zullen al helemaal niet de coupplannen gaan dwarsbomen van hun elite. Wat een mooi resultaat van onwettige, door burgerlijke nationalisten gesteunde verkiezingen, toch?

De Wever wordt meestal als een Vlaams genie door de nationalistische beweging geprezen. Een genie dat zich in de luren laat leggen door een elite die een politieke coup pleegt en daar zelfs steun en een schijn van wettigheid aan verleent... De burgerlijke nationalisten zijn ware genieën! Of is het geen kwestie van slim of dom zijn, maar veeleer een kwestie van geldzucht die de burgerlijke nationalisten drijft? In ruil voor geld en mandaten de houdbaarheidsdatum van België verlengen. En Di Rupo en consoorten hebben al gezegd hoe lang ze de status van dit land nog willen rekken: tot Wallonië op de economische sporen zit, wat het zal toelaten om ons een schop onder onze kont te geven. Bij wijze van afscheidsgeschenk, samen met het overgrote deel van de Belgische staatsschuld.

Daarom zal Elio een verbond aangaan met de christelijke vakbond, die op haar beurt Leterme zal steunen binnen CD&V om deze regering van lopende zaken om te vormen naar een van blijvende zaken. De economische en sociale inertie die daardoor in Vlaanderen ontstaat, kan de Walen niks schelen. Punt is dat hun eigen economische planning – gesteund op nationale transfers – blijft sporen met de doelstelling van Waalse autonomie op middellange termijn. Want dat niemand zich illusies make over de bedoelingen van de PS en de Walen in het algemeen. Reeds op 28 oktober 1978 op het eerste congres van de PS werd het streefdoel  van die partij duidelijk omschreven:  Wallonië moet een financiële autonomie nastreven die toelaat dat het een eigen economische politiek kan nastreven.

Guy Mathot verwoordde het als volgt: “Er bestaat geen geschikte economische politiek voor Wallonië zolang Wallonië zelf de macht niet heeft om een dergelijke politiek zelf uit te werken en toe te passen, in functie van de doeleinden die Wallonië zichzelf stelt. Het economische herstel en de strijd tegen de werkloosheid passeren via de schepping van wetgevende en executieve regionale machten.” Jean-Maurice Dehousse ging nog verder: “Ofwel krijgen we die bevoegdheden door een grondwetsherziening ofwel creëren we een situation de fait: wij schrijven zelf een nieuwe grondwet.”

Wat op dat congres nog ontbrak, was een financieel plan om die doelstellingen te verwezenlijken. Dat heeft de Waalse elite nu goedgemaakt en dankzij de collaboratie van Vlaamse partijen zullen ze dat financiële plan rondkrijgen. Daarvoor moeten dus nog een aantal jaren reusachtige transfers van Vlaanderen naar Wallonië doorgaan. Op een democratische manier was dat niet meer mogelijk: de Vlaamse meerderheid in dit land wou deze roof stoppen.

Een blokkade van de verkiezingen in 2010 had dit imperialistische streven van de Walen dan ook kunnen tegengaan of hen dwingen tot ernstige toegevingen. De Vlaams-nationalen hebben echter door mee te werken aan die verkiezingen voor hun partijsubsidies gekozen – en het Vlaamse volk zal daarvoor moeten betalen. Daarom moet er een alternatief komen. Een revolutie van en door het volk zoals in Spanje, waar alle onbruikbare ideeën op de vuilhoop worden gegooid en nieuwe vormen van politiek kunnen ontstaan.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter