Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Monday25 September 2017

Friday, 22 April 2011 14:36

Europese kieskring is stap naar superstaat

Written by 

De transnationale politieke elites die samenhokken in het Europese Parlement – en daar helpen om de nationale staten waar zij uit voortkomen verder af te breken – gaan vandaag een stap verder in het ontmantelen van de nationale soevereiniteit. Er wordt voorgesteld om een (supra)nationale Europese kieskring in te voeren. Deze kieskring moet de politieke eenmaking van de superstaat vorm geven. De kandidaat – en er zullen in eerste instantie 25 kandidaten zijn – die in alle landen van de Unie de meeste stemmen samenraapt, kan zelfs aanspraak maken op het voorzitterschap van de Europese Commissie. Het gaat hier dus om niet meer of niet minder dan een verdoken Europese presidentsverkiezing.

Links-liberalen zoals Yves Desmet van De Morgen vinden het een “goed idee”. Eindelijk weerwerk tegen dat anti-Europese en “populistische nationalisme”, schrijft hij, want dat kent toch alleen maar “angst voor de andere en egoïsme voor het eigene”. En dit terwijl “globalisering en internationalisering niet alleen een bedreiging maar ook en vooral een opportuniteit bieden”, stelt hij. Dat een liberaal-socialist het eigene verwerpt, is op zijn minst raar te noemen. De liberaal-socialistische stroming heeft het “eigene” in de vorm van vette mandaten en dikke aandelenbrokken in allerlei PPS (publiek-private samenwerkingen ) immers dicht tegen de eigen borst gedrukt en laat zich dat eigene niet afnemen. Dat je zo ook de staat efficiënter aan de private sector kunt koppelen omdat je in deze samenwerkingsvorm niet verplicht bent de eisen in acht te nemen die vroeger bij de klassieke aanbesteding bestonden, zal wel volledig toevallig zijn. Dat je ook de Europese verplichtingen inzake open concurrentie bij die aanbestedingen ontwijkt en dus de Europese plicht om zeep helpt waar vrije concurrentie binnen de Euroruimte verplicht is, mag niet als een nationalistische techniek en zeker niet als een vorm van corporatisme gezien worden volgens mensen als Desmet.

Nochtans – en daarom steunt N-SA deze afwijkingsvormen die ons los van Europa met ons nationale patronaat laten samenwerken – zijn deze mechanismen vormen van nationaal corporatisme. Maar zo willen de links-liberalen de zaak niet benoemen. Want dan zou duidelijk worden dat het patronaat en een deel van de binnenlandse politieke elite nog wel eens nationalistischer en corporatistischer zijn dan ze eigenlijk willen toegeven. Ook binnen de traditionele partijen. Of zouden ze zelf niet beseffen dat wat ze uitspoken, is ontsproten aan corporatistische denkbeelden en voortkomt uit nationalistische (eigen) belangen?

In elk geval is dat “egoïsme voor het eigene” goed als het ten dienste van de liberale politieke mandatenklasse en sommige binnenlandse kapitaalgroepen staat. Voor het volk gelden echter andere wetten volgens Desmet. Nadat Duitse, Franse en andere Europese banken een grote financiële luchtbel hebben geblazen in landen als Ierland, Portugal, Griekenland en Spanje, door massaal geld aan die landen te lenen voor o.m. dubieuze vastgoedprojecten, mogen de egoïsten van het eigene (aldus Desmet) – d.w.z. de gewone werkende mensen van het Europese continent – nu de lucht die is ontsnapt uit die financiële luchtbel betalen.

In landen waar de financiële crisis woedt, worden mensen als citroenen uitgeperst en hun sociale model wordt versneld vernietigd. In de landen waar de banken die massaal geld in luchtkastelen staken hun standplaats hebben, mogen de werkenden dan weer miljarden ophoesten om de “heren” van de financiële sector in het kostuum te houden. En dat zal ook in België gebeuren door de sociale zekerheid uit te hollen. Dat is wat lieden als Yves Desmet waarschijnlijk bedoelen met de “opportuniteiten” van een geglobaliseerde wereld benutten. Dat laat onder andere toe dat de vroegere nationale banken nu probleemloos internationaal (inter-Europees) met geld kunnen speculeren in de grote speeltuin die de EU voor de monopolies is. Er is verder ook een grote massa werkende mensen waarop die laatste kunnen terugvallen, want in een kapitalistische maatschappij met een communistische staatsbovenbouw (wat de EU in feite is) is het nu eenmaal de standaardpraktijk om de knoeiboel te laten betalen door de werkende massa. Een overheveling van de lonen en opbrengsten uit het werk van arbeiders en kleine ondernemers naar de zakken van de grote kapitaalgroepen. Mooi Europa… Om dat allemaal in goede banen te leiden moeten we dus een “general manager” hebben. Een opper-eurocommissaris…

Voor Verhofstadt moeten die Europarlementairen, die in heel de unie kandidaat zullen zijn, de rooftochten tegen de werkende bevolking een wettelijk en democratisch tintje geven. Zoiets noemt een liberaal dan een draagkrachtversterking voor een democratie. Een liberale democratie, welteverstaan. De marxisten noemden dat altijd al internationale democratie voor een internationale solidariteit. De liberalen zijn daar wat wolliger in, maar internationalisme is wat beide nastreven. Voor de nationale identiteiten of, beter gezegd, de volkeren die gevangen zitten in dit marxistisch-liberalistische en door grootheidswaanzin gedreven experiment van extensie van nationale staten tot een Verenigde Staten van Europa is er maar één uitweg mogelijk. Ofwel betalen we ons arm aan de expansiepolitiek van de samengebundelde transnationale krachten uit de uniestaten, ofwel verlaten we deze economische, monetaire en financiële Titanic.

Voor degenen die het Europese project altijd hebben gezien als een garantie op vrede binnen Europa – en het daarom hebben ondersteund – moet het toch stilaan duidelijk worden: vrede zal deze unie niet brengen, wel burgeroorlogen die zullen voortspruiten uit de onteigeningen van loon en sociale vergoedingen van werkende mensen. En zoals we nu zien, zal Europa ook niet de vrede brengen in de wereld die het zegt na te streven. Dat tonen de oorlogsvoering tegen Libië en de betrokkenheid in Afghanistan duidelijk aan. “Europa” voert nu voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog een aanvalsoorlog uit op buitenlands territorium. Dat kadert in het hegemoniestreven van de grote leden binnen de EU, die deze eigenlijk in hun macht hebben. Daarbij speelt ook duidelijk de verdeling van macht tussen Frankrijk en Duitsland een rol: Duitsland beheerst Oost- en Midden-Europa, en Frankrijk mag zijn belangen uitbreiden in het Middellandse Zeegebied. Ons land heeft niks te winnen bij het voeren van oorlogen om territoriale macht noch bij de gewapende steun aan economische oorlogen.

De Nationaaldemocratische Partij wijst daarom de Europese superstaat af. Onze partij is daarin consequenter dan andere partijen die zich nationalistisch noemen. Wij weigeren te aanvaarden dat België “verdampt” in Europa (zoals de N-VA beweert en voorstaat), omdat ook Vlaanderen dan gelijktijdig zal verdampen. Wij weigeren ook te kiezen voor de combinatie van een euro-kritische houding en een pleidooi voor een sterke Europese defensie (zoals Vlaams Belang dat doet). Wij pleiten daarentegen voor een samenwerkingsverband van vrije, op corporatieve leest geschoeide gemeenschappen, die nationale onafhankelijkheid en soevereiniteit als basis nemen. Wij willen geen Europees superstaatsgedrocht met internationalistische aspiraties. Alleen zij die de economische expansie van de transnationale monopolies (en hun oorlogen) willen laten betalen door hun volk willen deze superstaat. Maar wij zijn hiervan overtuigd:

HET VOLK WIL NIET BESPAREN OM EEN OORLOG TE BETALEN!

Daarom houden we op 30 april een 1-mei-demonstratie in Gent. Tegen de Eurostaat en tegen oorlogsgeweld!

Eddy Hermy

De naam kent verder een bewogen geschiedenis. Ooit was Eddy Hermy de jongste vakbondsdelegee van het land, later actief in diverse organisaties. Hij heeft consequent de dissidente rol opgenomen namens het proletariaat, wat hem vaak niet in dank werd afgenomen. Afgezien van dat dit Eddy Hermy tot een van de meest controversiële figuren van het land maakt, heeft hij er zelden naast gezeten. Zijn voorspellingen over de EU, de N-VA en de economische crisis zijn de laatste jaren allemaal uitgekomen.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter