Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Sunday24 September 2017

Sunday, 06 March 2011 18:06

VB en N-VA zijn verontwaardigd!

Written by 

De ultra-liberale nationalisten van het VB en de N-VA verkeren in alle staten. Ze stampen woedend in het rond, omdat Vlaamse arbeiders in Antwerpen de dokken, de petrochemische industrie en de heilige koe van de metropool, met name het consumptiewalhalla de Meir, als actieterrein hebben genomen bij protesten tegen het interprofessionele akkoord (IPA).

Dat nationalisten woedend zijn op de eigen Vlaamse arbeiders en gesalarieerden omdat die de dictatoriale oekazen van een volksvreemde regering verwerpen, is al niet mis. Zeker als ze niet eens in die regering zitten en daarbovenop het land dat die oekazen oplegt, verwerpen. En als je dan nog weet dat die regering in feite een ondemocratische machtsgreep van de belgicistische machtskaste weerspiegelt en men dit in andere landen gewoon een dictatuur zou noemen, dan wordt het nog potsierlijker.

De Vlaams-nationale elite (of wat ervoor moet doorgaan) schaart zich pal achter de eisen en de belangen van een belgicistische regering en levert op die manier de eigen Vlaamse bevolking aan de belangen van het Belgische economische establishment uit.  Je staat ervan te kijken! Van de N-VA kun je dat nog enigszins begrijpen. De automatische indexering van de lonen moet verdwijnen op bevel van Europa en de N-VA is bij uitstek een ultra-liberale, pan-Europese partij die België wil inruilen voor een Groot-Europese staat. Zo baart een muis een dwerg. De enige zelfstandigheid die de partij nastreeft, is een economische. Mits die economie ultraliberaal blijft, zal Europa dat ook gedogen. Zo niet, zullen madam Merkel en nonkel Sarkozy de nationalen een schop onder de kont komen geven. Het is dus normaal dat die N-VA-sujetten moord en brand schreeuwen als een deel van het eigen volk niks van dat ultra-liberale vergif wil slikken. Die partij moet braaf het pootje geven aan de bevelen van de eurobazen en ervoor zorgen dat het eigen volk zich schikt. De Vlaamse elite is altijd dienstbaar geweest aan vreemden. Dat afleren zal nog wel een poos duren.

Waarom die van het VB moord en brand schreeuwen over acties van Vlaamse arbeiders en gesalarieerden tegen de roof die de Belgische regering op hun verworven rechten uitvoert, is totaal onbegrijpelijk. De achterban van die partij behoort nochtans vanwege haar sociologische samenstelling tot de belangengroep die heel blij mag zijn dat er zoiets als loonindexering bestaat in dit land. Niet in het minst omdat er veel gepensioneerden lid zijn van die partij: mensen die de handjes mogen kussen voor het feit dat hun koopkracht een beetje op peil blijft door dit mechanisme. Toch roept en tiert de partijbaronie dat er een eind moet komen aan al die zever. En dat de economische elite in volle rust van haar megalomane winsten moet kunnen genieten. De concurrentiekracht van de economische elite mag niet in gevaar komen volgens de heren. Raar dat men een staat en een economie niet als een geheel ziet. En die economie is bij ons weten nog altijd in handen van Belgische belangengroepen. Dat die economisch elite op de koop toe de multicultuur omarmt en steun geeft aan het cordon sanitaire waardoor het VB opgesloten zit, is nog een reden om haar niet te steunen. Dat je als partijleiding niks beter kunt verzinnen dan de hielen te gaan likken van dat establishment en zo de belangen van je eigen achterban compleet verraadt. Je staat ervan te kijken!

Maar op de keper beschouwd zijn natuurlijk alle burgerlijke partijen compleet van hun achterban losgeraakt. Want terwijl de heren en dames  uit de partijen met hoge tonen hun cinema aan het opvoeren zijn over het feit dat onze concurrentiekracht wordt geschaad, zitten zij met hun poten in de staatskas. De eurocraten zijn daarbij de meest drieste poenscheppers. Zij hebben zichzelf een onkostentoeslag van 1500 euro maandelijks toegekend. Zij pikken nu 3000 euro van de Euro Miljons als maandelijkse onkostenvergoeding in. En dit bovenop hun riante wedde van 107 000 euro per jaar. En een kleinigheid van 280 euro als ze een algemene vergadering bijwonen. Dat is een kleinigheid om tussen de tanden te steken bij grote honger.

De bijna 600 parlementairen die in een of ander Belgisch parlement zitten te vegeteren doen niet onder. Elk jaar krijgen zij 103 000 euro wedde op hun rekening gestort. Zij moeten het echter met “maar” 1800 euro in de maand aan belastingvrije onkostenvergoeding doen. Een geluk dat ze ook 0,25 cent per afgelegde kilometer vergoed krijgen. Het zou anders armoe troef zijn! Best voor de heren (en dames) dat de index bestaat dus. Het zuivere gedeelte van hun wedde (zonder eindejaarspremie en verlofgeld) werd in 1996 op 53 511 euro vastgelegd voor de berekening van hun indexaanpassingen. Want net zoals alle ambtenaren wordt hun wedde aangepast aan de index. Wat ertoe geleid heeft dat het zuivere gedeelte aan wedde nu 81 106 euro bedraagt.

Hebt u al een partijsatraap gehoord die daartegen heeft geprotesteerd? De N-VA- en de VB-mandatarissen zouden beter hun grote mond houden voor ze nog eens verontwaardigd doen over acties van Vlaamse arbeider en gesalarieerden die vechten voor hun loon of wedde. Want de wedde van parlementairen is geen wedde, maar woeker!

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter