Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Tuesday21 November 2017

Monday, 06 April 2009 14:13

Onze ideeën komen over, maar we blijven sceptisch! (incl. artikel DS, 04/04/09)

Written by 

Even geleden waren onze militanten nog eens voor de Opel-campagne (Klik hier voor meer info) aan de fabriekspoorten pamfletten aan het uitdelen. Tot hun grote verbazing daagde daar plots een tiental Vlaams Belang militanten met een spandoek op! "Vlaamse Jobs voor Vlaamse Arbeiders - Opel in Vlaamse Handen" titelde het. Tiens, waar hadden we dat nog gezien? Oh ja, op onze eigen pamfletten, die inmiddels al een maand beschikbaar waren! 

Wij van het N-SA zijn enerzijds blij dat het Vlaams Belang toch nog het licht ziet. Dit bewijst dat onze ideeën toch overkomen. Anderzijds vrezen we (om niet te zeggen: we zijn er zeker van) dat het puur voor de vorm is. Dewinter heeft zijn kant inmiddels al lang gekozen, dat hij nu en dan het wapen van schouder wisselt, is een goedkope truc die geen consequentie heeft in de koers van het Vlaams Belang.

 

 

 

Twintig procent halen ze nooit meer - Na jaren van overvloed wacht Vlaams Belang de schaarste

Incasseren en consolideren. Voor het eerst in zijn bestaan berust Vlaams Belang in een krimpscenario. 'We kunnen tegen een deukje.'

De een vindt doorsturen Dedecker 'strategische blunder', de ander haalt de schouders op

Bart Brinckman

Tien dagen geleden voerde Filip Dewinter actie bij de Antwerpse Opelvestiging. Vlaams Belang vecht voor het eigen arbeidsvolk en hoopt dat de Vlaamse overheid investeert in de noodlijdende fabriek. Zo onderscheiden Dewinter en co. zich van Lijst Dedecker (LDD) en Open VLD.

De komende weken zet Vlaams Belang zijn 'sociale reflex' in de etalage. Het promoot standpunten die wedijveren met die van de socialistische vakbond ABVV. De partij verwerpt de beperking van de werkloosheidsvergoeding in de tijd. Van de liberalisering van de havenarbeid of van de Post wil Vlaams Belang evenmin weten. De btw op energie moet dringend naar zes procent. Schaamteloos laaft de partij zich aan het ouderwets linkse programma van de Nederlandse Socialistische Partij.

Als geen ander weet Dewinter dat zijn volkse kiezerskorps het hart 'links' draagt. Zijn partij moet het hebben van arbeiders, werklozen, leefloontrekkers. Dat volkse publiek raakt de jongste tijd verslingerd aan de vrolijke brombeer uit Oostende, het wil na al die jaren andere lucht opsnuiven. In chocoladeletters schildert Vlaams Belang zijn concurrent daarom af als een ultraliberaal, en dus als asociaal ratjetoe. Na Jean-Marie Dedeckers pleidooi om de Antwerpse Opelfabriek te sluiten, klonk er spontaan gejuich op het Belanghoofdkwartier. Als de voormalige judocoach zo blijft blunderen, hoeft het op 7 juni niet eens zo slecht af te lopen.

Op een wolk

De Vlaamse verkiezingen zullen Vlaams Belang geen vijftiende overwinning op rij bezorgen. Vijf jaar geleden zat de partij op een wolk: ze was net veroordeeld wegens racisme. De goedkeuring van het migrantenstemrecht, tegen een duidelijke Vlaamse meerderheid in, ontketende een golf van verontwaardiging. Paars lag in de touwen. Bovendien was er van concurrentie van sprake. De Vlaams-nationale N-VA ging in kartel met CD&V naar de kiezer. Dedecker vertoefde nog knusjes bij de Vlaamse liberalen. Met 24 procent volgde een waanzinnig resultaat. Vlaams Belang groeide uit tot de grootste partij in Vlaanderen en telde 32 volksvertegenwoordigers

Aanvankelijk hoopte de partij dat hoge niveau te kunnen consolideren. Tegenwoordig overheerst de realiteitszin. Negentien procent (de uitslag voor de Kamer) zou al fantastisch zijn, vijftien procent (het cijfer in de peilingen) nog net aanvaardbaar.

'Het afscheid van Jean-Marie Dedecker, begin 2007, betekende ook het afscheid van de 20 procent', klinkt het. Vlaams Belang berekent dat Lijst Dedecker een derde van zijn stemmen bij extreem-rechts haalt. Zo betaalt Vlaams Belang de opmars van Dedecker cash. Voor de een geldt het doorsturen van de voormalige judocoach nog steeds als een 'strategische blunder'. De ander er zich bij neer: 'Wat zouden we in huis hebben gehaald?' Voorzitter Bruno Valkeniers draaide de bladzijde om. Voor hem telt alleen de toekomst.

Die oogt weinig benijdenswaardig. Vlaams Belang moet incasseren en vreest zelfs bij de federale verkiezingen klappen, zeker als die worden vervoegd. De strategen houden zich kloek met de gedachte dat het geknoei van de traditionele partijen (eerst paars, vervolgens CD&V) heel wat kiezers laat uitkijken naar een alternatief. Kortom, de vijver van mistevreden Vlamingen wordt een flink stuk groter dan de 24 procent van vijf jaar geleden, toen het kartel CD&V/N-VA zich profileerde als het alternatief voor paars.

Bovendien groeien LDD en N-VA als twijgjes aan de boom van de traditionele partijen, ze willen elk maar wat graag meeregeren. Vlaams Belang bezit daarom het monopolie op change, het woord valt letterlijk. De campagne zal scherpstellen op rechtlijnigheid en betrouwbaarheid, in niets te vergelijken met de 'knoeiers' aan de macht of 'verkapte tjeven' als Lijst Dedecker en de N-VA, die de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte wel lippendienst bewijzen, maar niet willen afdwingen.

Pathetiek

Helaas wordt dat geen eenvoudige klus met het worst-case scenario, twee rechtstreekse rivalen die niet met een mediacordon worstelen. De afwezigheid van Belangers in infotainmentprogramma's baart de partij veel zorgen. 'Nooit kunnen we ons als gewone mensen laten zien', luidt het. De herkenbaarheid van Vlaams Belangers staat op het spel. Jean-Marie Dedecker overspoelt daarentegen de media. Een deelname aan De slimste mens gaf de populariteit van N-VA-voorzitter Bart De Wever een superboost. Zeker de 'nefaste rol' van Woestijnvis moet het ontgelden. Eerder vroeg dan laat maakt de partij hier een zaak van.

Het gevecht om de ruimte belooft bikkelhard te worden. Vlaams Belang voelt goed aan dat het zijn unieke rol als taboebreker en als grote mond kwijt is. De Wever en Dedecker roepen om het hardst, Dewinter waagt zich niet eens aan de confrontatie. In plaats daarvan komen gerichte torpedo's richting LDD - 'de partij prijst migratie naar België aan' - of de N-VA. De Wever krijgt het verwijt dat zijn partij samen met CD&V in 2007 de afspraak met de geschiedenis heeft gemist om een verregaande staatshervorming door te voeren. Maar het klinkt allemaal voorspelbaar, het heeft daarom iets pathetisch. In deze crisistijd wordt niets gegarandeerd.

Om de storm te doorstaan, kan een teruggrijpen naar vaste waarden helpen. Zo publiceerde Dewinter enkele weken geleden Inch'Allah. Het boek hekelt de islamisering van de Europese steden. Het oude migrantenstandpunt krijgt zo een moderne hertaling, waarbij Vlaams Belang aansluiting zoekt bij buitenlandse successen zoals Geert Wilders in Nederland. Het agressieve terugkeerbeleid, ooit vormgegeven in het legendarische zeventigpuntenplan, beschouwt het tegenwoordig als 'achterhaald'. En als Dewinter ranzig uit de hoek komt, bijvoorbeeld bij de lancering van een antimoskeelied, roept Valkeniers hem tot de orde.

Geen loopjongen


Zelfs met deze weinig rooskleurige vooruitzichten zit de voormalige havenbaas van Hesse-Noord Natie stevig in het zadel. Vlaams Belang is geen partij van paleisrevoluties. Bovendien dient zich geen valabel alternatief aan voor deze streng ogende, weinig charismatische, maar niet te onderschatten partijleider. Hij voldoet volledig aan de jobomschrijving van begin 2008, toen de vervanging van Frank Vanhecke zich opdrong. Valkeniers is meer dan de loopjongen van Dewinter en Annemans. Hij woog op de jongste lijstsamenstelling en maakt van de professionalisering van de partij een erezaak.

De Antwerpenaar verkiest de luwte. Hij wil aanknopen bij het voorzitterschap van de wegdeemsterende Vanhecke, op het ogenblik dat Marie-Rose Morel diens pad nog niet had gekruist. Valkeniers ziet wel wat in het Nederlandse systeem, waar de voorzitter in de eerste plaats organiseert en managet. Hij profileert zich als spelverdeler, waarbij Dewinter en Annemans om beurten mogen scoren. Hij wil best ook nieuw personeel. Maar de avonturen met Jurgen Verstrepen en Morel scherpten de waakzaamheid aan. Morel bleek een electoraal goudhaantje. Ze was briljant en polemisch in debatten. Helaas liet ze de partij vierkant draaien toen ze een rol ambieerde die de partijtop voor haar niet had gepland. Verstrepen bleek dan weer een ongeleid projectiel. Valkeniers wees hem na financiële disputen persoonlijk de deur.

Onder zijn leiding keerde de rust weer nadat het koningspaar Vanhecke-Morel gedurende een jaar de machtsverhoudingen had gecontesteerd. Rond Nieuwjaar was Vlaams Belang al klaar met het vastleggen van de verkiesbare plaatsen. Mooi op tijd om de naweeën van mogelijke ruzies en dissidenties ver voor de verkiezingen te laten wegebben. Met een potentieel verlies van tien zetels waren de plaatsen nog nooit zo duur. Van vernieuwing is geen sprake. Dat kost te veel energie voor te weinig resultaat. De partij plooit zich helemaal terug op zichzelf.

Forza Flandria


Na het incasseren en het consolideren, net zoals elk bedrijf in deze financiële en economische crisis, hoopt de partij op een nieuw perspectief. Ooit moet die populariteit van De Wever weer normale proporties aannemen. En Lijst Dedecker blijft het werk van één man. Hoe lang zal Jean-Marie dit fysiek allemaal volhouden?

Wie weet blijft een of andere samenwerking mogelijk. De droom van een Forza Flandria, de hergroepering van de rechtse krachten in Vlaanderen, blijft springlevend, al verzeilde ze na het uitlekken van discrete contacten tussen Valkeniers en Dedecker in de diepvries. Samen zijn Vlaams Belang, de N-VA en Lijst Dedecker goed voor 35 procent. Maar het versplinterde optreden van rechts geven de traditionele partijen toch vrij baan om de macht onder elkaar te verdelen. Maar wie weet veroorzaakt de feitelijke onbestuurbaarheid van België de ultieme verschrompeling van de traditionele partijen. Zo doet het Italiaanse voorbeeld wegdromen.

Zelfs met 15 procent beschouwt Vlaams Belang zich verre van uitgespeeld. 'We hebben een kritische massa, we hebben onze organisatie, we kunnen tegen een deukje.' Voor een aantal Vlaams Belangers dreigt ondertussen levenslang. Het cordon rond figuren als Annemans en Dewinter zal nooit verdwijnen. Er klinkt haast berusting, al zorgt dat bij andere Belangers ook voor frustratie. Kamerlid Luc Sevenhans was dat isolement spuugzat. Hij trok eruit en hoopt op termijn in het schepencollege van Brasschaat een plaatsje te vinden.

Alleen door elk compromis af te wijzen, houdt Vlaams Belang stand als het ultieme alternatief. De politieke vereenzaming willen ze daar graag als prijs voor betalen. Maar Annemans en Dewinter worden ondertussen een dagje ouder. Afgelopen woensdag maakte Dewinter een afgematte indruk in het Oosterweeldebat. 'De zwarte is grijs geworden', klonk het. 'Zelfs letterlijk.' Ook bij Annemans raakt de scherpte wat afgebot.

De 'gouden generatie', die stichter wijlen Karel Dillen ooit charmeerde, heeft haar beste tijd gehad. Het wordt tijd voor nieuwe mensen. Zij zullen misschien ooit verlost zijn van dat cordon sanitaire. Maar ze moeten wel leven met het vooruitzicht dat Vlaams Belang nooit meer zal zijn dan een middelgrote partij.

© 2009 Corelio

Publicatie: De Standaard /  Vlaams-Brabant/Brussel Oost-Vlaanderen Limburg West-Vlaanderen Antwerpen Nationaal
Publicatiedatum: zaterdag 04 april 2009
Auteur: bbr;
Pagina: 18
Aantal woorden: 1532

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter