Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday21 September 2017

Saturday, 30 April 2011 23:21

Israël is draaischijf voor slavenhandel

Written by  Tom Peeters

[Auteur: Tom Peeters]

Israël, het beloofde land van de joodse denominatie, is blijkbaar toch niet zo koosjer als steeds beweerd wordt. Het land is sedert jaren een plek waar vrouwenhandel en uitbuiting van migrantenarbeiders welig tieren. Het land wordt zelfs door de Verenigde Staten, nochtans diens voornaamste bondgenoot, op de lijst gezet van landen die berucht zijn omwille van mensenhandel.

De VS gaat hier natuurlijk niet te ver in. Elk soortgelijk land zou al lang zware economische sancties hebben gekregen, maar omwille van de 'goede economische verhouding' wordt de laksheid van de Israëlische overheid om maatregelen te nemen, door de vingers gezien. Van een land dat er maar niet genoeg van kan krijgen om zichzelf te excuseren voor de zwarte slavernij in de 19de eeuw klinkt dit natuurlijk erg hypocriet.

Dan komen we aan bij ons volgende punt: de slavenhandel als de zwartste bladzijde (no pun intended) van de Amerikaanse geschiedenis wordt steeds voorgesteld als een voornamelijk blank-christelijke onderneming. Niets is minder waar. Niet enkel was de scheepvaart in die streek een voornamelijk Joodse onderneming, ook de slavenhandelaars zelf waren overwegend van Joodse afkomst. Niet enkel waren de schepen eigendom van joden, ook hadden ze een overwegend joodse bemanning. Het ging zelfs zo ver dat een slavenveiling niet doorging als ze net op een joodse feestdag plaatsvond. Ze werd dan eenvoudigweg uitgesteld. Statistisch gezien was er 2000% meer kans dat een jood eigenaar was van een zwarte slaaf, dan dat een blanke Amerikaan dat was. Het lijden van deze mensen mag men zeker niet minimaliseren.

Heden ten dage zijn soortgelijke praktijken in Israël bij wet geregeld. Gastarbeiders, vaak Oost-Europeanen die voor het overgrote deel tewerkgesteld zijn in de bouwsector en de landbouw, zijn aan de werkgever die op hun visa staat vermeld gebonden, en zijn dus aan diens genade overgeleverd. De werkgever kan de arbeidsvoorwaarden dus gemakkelijk naar zijn hand zetten. Als de gastarbeider een andere werkgever zoekt of heeft, wordt hij als illegaal beschouwd en zonder boe of ba gedeporteerd. Het dient niet gezegd te worden dat dit tot grootschalige sociale drama's leidt.

Ook in de prostitutie en vrouwenhandel scoort Israël hoog. Oost-Europese vrouwen worden en masse naar het beloofde land gelokt, waar hun werk als au pair of soortgelijke jobs worden aangeboden. Bij aankomst wordt hun gsm en hun identiteitsbewijs afgenomen, en worden ze door zonder enige scrupule door vrouwenhandelaars tewerkgesteld in de prostitutie, alwaar ze van 's morgens tot 's avonds verkracht worden. Degenen die het aandurven om klacht in te dienen tegen hun uitbuiters, worden zelf opgesloten in afwachting van het proces, wat soms maanden kan duren. De vrouwen zijn immers geen staatsburger, maar sans-papiers. De hoerenbazen daarentegen zijn wel staatsburger en horen bij het uitverkoren volk.

Aldus vliegt het slachtoffer in de gevangenis terwijl de boosdoener vrij mag rondlopen, in afwachting van zijn proces, en ondertussen verder zijn criminele praktijken uitoefenen. En het gaat hier niet enkel om volwassen vrouwen. 1000 van de 10,000 prostituees in Israël zijn minderjarig, een recordaantal van 10 procent! Nogmaals, dit zijn slechts de officiële cijfers. Het exacte aantal ligt waarschijnlijk nog veel hoger. Het ergste van al is dat vrouwenhandel in Israël slechts illegaal is geworden sedert 2006.

Dat Amerika heden ten dage haar eigen schuld in de slavernij toegeeft, maar soortgelijke rabiate schendingen van de mensenrechten door Israël met de mantel der liefde bedekt, kan er bij geen normaal mens in. Twee maten, twee gewichten: zelden is er een meer duidelijk voorbeeld geweest. Ook dichter bij huis vinden we mensen die Israël 'een baken van democratie en westerse waarden' in het Midden-Oosten durven noemen.

Ik zou durven voorstellen aan onder andere volksvertegenwoordiger Tanguy Veys  - in navolging van zijn vraag ivm het Poolse (tijdelijk!) opschorten van de Wiedergutmach[u]ng en zijn geslijm bij de Joodse gemeenschap om te ijveren voor een uitzondering op het ritueel slachten voor diezelfde gemeenschap - om ook nu zijn verontwaardiging te poneren en bijgevolg een schriftelijke vraag te stellen aan de Belgische Minister van Buitenlandse Zaken om er bij de Israëlische regering op aan te dringen de mensenrechten te respecteren en de vrouwenhandel en slavenhandel aldaar definitief en effectief aan te pakken. Ik kijk er al naar uit.

Bron: RechtsActueel

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter