Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Friday23 June 2017

Sunday, 27 November 2011 15:38

Syrië, Iran en de machtsbalans in het Midden-Oosten

Written by 

Troepen van de Verenigde Staten zijn hun terugtrekking uit Irak aan het afronden met de deadline einde 2011. We zijn nu richting het tering naar de nering zetten van de gevolgen. Deze gevolgen betreffen het potentieel van een massieve verschuiving in de machtsbalans in de regio, met Iran die van redelijk marginaal verschuiven richting potentieel de dominante macht. Terwijl dit zich ontpopt, zijn de Verenigde Staten en Israël hun tegenzetten aan het maken.

Terwijl het onredelijk zou zijn te stellen dat Irak door Iran gedomineerd zal worden, is het wel redelijk te stellen dat Teheran een overweldigende invloed zal laten gelden in Bagdad, tot het punt dat ze Irakese initiatieven die Iran niet steunt kan blokkeren. Deze invloed zal toenemen naarmate de terugtrekking van de USA concludeert en het duidelijk wordt dat er geen plotse ommezwaai zal zijn in dit beleid. Irakese politici moeten de nabijheid van Iraanse macht in de balans meedragen, tezamen met de afstand en irrelevantie van Amerikaanse macht.

[...]

Echter, het prospect van een Syrisch regime gesteund door Iran zal de mogelijkheid openen voor een westwaartse inzet van Iraanse krachten, en die mogelijkheid alleen heeft significante gevolgen.

[...]
 
Het gevolg is dat zij die angst hebben voor dit prospect - de Verenigde Staten, Israël, Saudi Arabië en Turkije, dit zullen trachten te ondermijnen. Op dit moment is de blokkade niet meer in Irak, waar Iran nu reeds de bovenhand heeft. In de plaats, is het Syrië. En de slag wordt binnengehaald door al het mogelijke te doen in Syrië om al Assad van de troon te stoten.
 
[...]
 
De grootste bedreiging uit Iran is niet nucleair. Het kan nog zo worden, maar zonder nucleaire wapens is Iran nog steeds een bedreiging. De huidige escalatie begon in het Amerikaanse besluit zich van Irak terug te trekken, en werd bestendigd door de gebeurtenissen in Syrië. Als Iran morgen haar nucleair programma opgeeft, blijft de situatie complex. Iran heeft de bovenhand en de Verenigde Staten, Israël, Turkije en Saudi Arabië zijn aan het kijken hoe zij het in hun voordeel kunnen keren.
 
[...]
 
De Verenigde Staten heeft drie mogelijkheden. Aanvaard de evolutie en probeer te leven met wat ervan komt. Probeer een akkoord met Iran te sluiten - een pijnlijk en kostelijk akkoord. Of, trek ten oorlog. De eerste veronderstelt dat Washington kan leven met de gevolgen. De tweede hangt ervan af of Iran wel bereid is met de Verenigde Staten te onderhandelen. De derde hangt ervan af of er genoeg kracht is om oorlog te voeren en Iran's tegenaanvallen te absorberen, mer bepaald in de Straat van Hormus. Al deze factoren blijven dubieus, dus al Assad van de macht halen is doorslaggevend. Het verandert het spel en het momentum. Maar zelfs dat zal enorm moelijk worden en beladen met risico's.
 
We bevinden ons nu in de laatste act van Irak, en het is nog pijnlijker en moeilijker dan we ons hadden voorgesteld. Dit naast de Europese crisis leggen maakt het idee van een systemische crisis in het globale systeem zeer reëel.
 
Bron: Stratfor
U.S. troops are in the process of completing their withdrawal from Iraqby the end-of-2011 deadline. We are now moving toward a reckoning with the consequences. The reckoning concerns the potential for a massive shift in the balance of power in the region, with Iran moving from a fairly marginal power to potentially a dominant power. As the process unfolds, the United States and Israel are making countermoves.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter