Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Friday28 July 2017

Sunday, 11 December 2011 14:25

De nieuwe Euro onder de loep

Written by 

 

Dit weekeinde, exact 20 jaar na het Verdrag van Maastricht, werd de eurozone wakker met een nieuwe munt. Hij heet de euro, hij ziet er hetzelfde uit, maar de mechanismen zijn permanent veranderd. Wij voorspelden dat de euro in haar oude vorm met de euro(zone)top van afgelopen donderdag 8 december en vrijdag 9 december 2011 haar zwanenzang zou zingen en dat is precies wat er gebeurd is.

Daarmee zijn de spelregels dus permanent veranderd, tijd om deze Brave New World te begrijpen, hetgeen redelijk ingewikkeld was, zelfs voor mij, dus zet je even rustig neer en laten we alles van de afgelopen dagen en de komende maanden eens binnen de juiste context plaatsen.

Wat er in een notendop uit de eurotop is gekomen (klik hier voor de volledige tekst):

Alle ministers, behalve die van het Verenigd Koninkrijk, zijn akkoord met een fiscaal pact. Dit fiscaal pact betekent dat de Europese regels de nationale wetgeving mogen annuleren, als een lidstaat zich niet aan die Europese regels houdt.

Eerst waren het ook nog Denemarken, Hongarije, Nederland, Finland, Ierland, Zweden en Tsjechië die met een njet dreigden, maar de meeste draaiden binnen de 24 uur zo'n 180° om door, ehm, Merkozy's toverstokje? Niemand weet het en de landen die het nu toch eerst langs hun parlement laten gaan, moet je niet meer serieus nemen. Kijk maar naar het Finse parlement, dat de dag voor de eurotop nog gestemd had dat het ESM (Europees Stabiliseringsmechanisme) ongrondwettelijk is, maar

dat is dus plots niet meer van belang, we omzeilen alle nationale wetgeving nu toch, blijkbaar.

Enkel het Verenigd Koninkrijk blijft dus over, maar omwille van heel eigen redenen, namelijk het financiële Walhalla genaamd 'the City', dat haar positie in het gedrang zag komen. Over kiezen tussen pest en cholera gesproken, maar dat dictator Cameron geen scrupules heeft, hebben we reeds met de rellen eerder dit jaar gezien. Hadden ze hem 60 jaar geleden regent van India gemaakt, dan was dat land nu nog onderdeel van het Britse Rijk. Maar hij heeft tenminste aangetoond dat het eindspel is begonnen.

Dus wat is nu concreet besloten/beloofd? Dit pact is eigenlijk geen revolutionair plan, maar gewoon meer van hetzelfde. De regels bestonden al, maar werden in de praktijk nooit toegepast. Nu gaan ze de lidstaten dwingen. En dat maakt het zo angstaanjagend:

1. Begrotingen werden al gecontroleerd door de EU, nu krijgen ze simpelweg dictatoriale trekjes.

2. Het EFSF (European Financial Stability Facility) zal nog meer liquiditeit aan de vernietigde landen leveren, nog meer schulden dus.

3. Het ESM wordt met de botte bijl doorgevoerd (7 juli 2012), men hoopt dat de komende 7 maanden dus niets zal gebeuren wat het nut van dit mechanisme feitelijk annuleert. Ook zal er 85% bijzondere meerderheid nodig zijn voor beslissingen, een land van minder dan 15% krijgt zo eenvoudigweg dictaten opgelegd.

4. Het IMF krijgt meer geld en invloed om de bankroete lidstaten verder te 'steunen', iets waar het IMF echt zijn waarde in heeft bewezen de laatste decennia (not!), en wat dus ook te lezen valt als dat het IMF zelf failliet is, maar dat het nu eenmaal mooi staat nog een acroniem in het plan te vermelden. Probeer te volgen: de lidstaten geven geld aan het IMF zodat zij geld van het IMF kunnen lenen om in henzelf te kunnen investeren.

Poging 2546 dus, niets nieuws, het lost geen problemen op en het enige wat we kunnen bedenken, is dat de EU hoopt dat de internationale markten helemaal achterlijk zijn. Dat zijn ze natuurlijk niet en met een neerwaartse bijstelling van de ECRI, die het meestal aan het rechte eind hebben, zal het effect binnen de komende maanden verdwijnen. En dat is dan vóórdat het verdrag in maart (vermoedelijjk) wordt goedgekeurd en vóórdat het ESM in werking treedt. De enige hoop is dat de situatie in de USA dusdanig in de belangstelling komt dat we de EU eventjes vergeten, maar wie gelooft hier nog in sprookjes? Vrijdag was er al een lauwe reactie van de markt, dus kan je nagaan. En neen, obligaties aan Europese banken, Europese instellingen, het IMF of zelfs je eigen mensen (België?) blijven verkopen lost niets op, als de internationale markt je niet geloofwaardig vindt, ben je gewoon schulden aan het rondschuiven. De bedoeling van deze hele komedie is juist investeerders wereldwijd aan te trekken, moeten we niet vergeten.

Al is het dan maar de vraag of er überhaupt nog wel investeerders zijn, 40% van het wereldwijde BNP is de som van de EU en de USA en Japan zal de komende tien jaar waarschijnlijk ook imploderen. Blijft een kleine 50% over, maar een voorstel van China (waar politieke voorwaarden aan verbonden zaten), is al afgeschoten. En de rest van de wereld maken we liever ruzie mee, dus dat laat niet veel speelruimte. Maar dat terzijde, dan maar?

Al deze beloftes komen dus in een nieuw verdrag (want dit keer menen ze het!) in maart 2012. Maar wat dan met die irritante democratische referenda die het vorige verdrag het leven zuur maakte? Wel, er zijn wat legale probleempjes met wat ze nu doordrammen. Cameron wijst hier ook op, de Europese verdragen moeten unaniem goedgekeurd worden, dus hoe ga je dit dan doorvoeren? Stel nu dat één lidstaat uit de 27 ballen groeit en een referendum organiseert. Voorbeeld: Polen, dat dan wel zogezegd blij is met Duitsland, maar door deze nieuwe regeling mogen ze daar nu 30% van het jaarlijks budget aan het IMF geven voor andere Europese landen te steunen. Polen zit niet eens in de eurozone, dus verkoop dat maar aan je bevolking, wanneer nu al slechts 17% voor de euro is en maar liefst 51% er radicaal tegen. Negeren? Een nieuwe euro? Een nieuwe EU? Wat?

Over die landen die wel in de EU zitten maar niet in de eurozone gesproken, het Verenigd Koninkrijk is nu wel behoorlijk geïsoleerd, al is de grap dat dit nieuwe verdrag 'de City' nodig zal hebben, dus is het geween van Sarkozy ook niet meer dan een politiek spelletje. Toch zullen landen die geen euro gebruiken een interessante rol gaan spelen. Wie gelooft dat landen zoals Kroatië werkelijk binnenkort toetreden tot een falende munt (die alleen maar meer gaat falen)? Dus hoe lang voordat we een EU-euro-blok tegenover een EU-sauf-euro blok krijgen? Wat dan met de kansen dat een land zoals Ierland alsnog uit de euro stapt, maar niet uit de EU (klik)? Ze kunnen bijvoorbeeld overgaan op de pond. (De eerste die nu over Iers nationalisme begint, tapdans jezelf naar de maan.) Wie zal winnen? Degenen in een wanhopige eurozone met een hoop draconische, kafkaiaanse regels? Of degenen die zich niet aan suïcidale dictaten moeten houden en zelf de spelregels mogen bepalen?

Hier is een interessant weetje: een failliet systeem in leven houden lost niets op! We zien het nu al twintig jaar in Japan en tien jaar in de USA, de uiteindelijke ineenstorting komt toch, eens de middelen uitgeput zijn. Dan stapt de een of de ander vroeg of laat toch uit dit systeem. En ondertussen komen we collectief dieper in de problemen, de schuld neemt toe, de economie wordt verder vernietigd.

En over schulden gesproken, wat met de banken, want daar ging het toch om? Welja, in de nieuwe regeling zal je dus eerst zelf een rib moeten afstaan alvorens de ECB nieuwe reddingspogingen ondersteunt. Vergeet niet dat die banken juist in de problemen zitten omdat ze door diezelfde ECB aangemoedigd werden tot obligaties van Europese landen te kopen. Dus zo kom je in een neerwaartse spiraal terecht, wat slecht nieuws is als je nu al een torenhoge schuld hebt zoals Italië of megabanken zoals Frankrijk. Die laatste zal zeer binnenkort een kredietverlaging mogen verwachten overigens, tenzij Sarkozy België dwingt het Dexiafiasco volledig te dragen. Wat een zalige Europese eenheid is dit toch!

En als die spiraal haar bodem bereikt, en een land als Italië voert de lire terug in? Ja, wij zijn pro-exit, maar dan krijgen we heel nieuwe problemen, dat is dan de facto het einde van het systeem dat de euro nu in stand houdt. Als Italië bijvoorbeeld wil vermijden dat haar hele economie een depressie moet doorstaan, zal ze eerst een geopolitiek spelletje moeten spelen om garanties van spelers zoals Rusland en China te krijgen. Dan breekt alle hel los, want dat is dan het einde van de politieke rol van de EU, die resoluut pro-Atlantisch is. Maar dan krijgen we tenminste fundamentele oplossingen, iets wat met dit nieuwe verdrag niet het geval zal zijn.

Nog iets dat we in rekenschap mogen nemen, de eigenlijke socio-economische toestand van de EU-lidstaten. Wat met het Oost/West verschil in Duitsland? De grenzen openzetten voor nog meer Oost-Europese arbeiders zou dramatisch zijn, dus wat met die voorgestelde Blue Card tegenover de plannen in het verdrag? Je hebt een unie van vrij verkeer of je hebt dat niet, waar is je geloofwaardigheid dan?

En wat met de vergrijzing? Er is slechts één land in de hele eurozone met een beetje deftige pensioenplannen, zijnde Nederland. Als we dit met belastingen moeten dragen, zijn we straks 10 maanden op een jaar voor de sociale voorzieningen aan het werken. Dus je economie moet groeien als je dit wil vermijden, maar garandeert dit verdrag enige vorm van concrete groei? Dat is, buiten Duitsland, die nu de hele eurozone mag leiden.

Conclusie

Alles zit nu nog meer verweven, maar dat garandeert geen oplossing. De euro is enkel goed geweest voor Duitsland en deze top is opnieuw een overwinning voor Das Reich. Toch waren de keuzes beperkt, zoals we reeds gesteld hadden, Duitsland zal nooit akkoord gaan met de drukpersen zomaar te starten, 'fiscale integratie' was dus de enige mogelijkheid naast het opbreken van de 'unie'.

Het probleem is, ze zullen de drukpersen alsnog moeten starten. Desnoods door landen de eurozone te laten verlaten, wat een versterking van de euro op middellange termijn zou betekenen, waardoor we dus deflatie zouden moeten tegengaan met de drukpersen.

Maar zo'n 'oplossing' is ronduit morbide, dus prutsen we nog een paar jaartjes verder. Er is niets veranderd, behalve dat de eurodictatuur haar ware gezicht begint te tonen. Tegen dit tempo zullen de echte oplossingen pas komen wanneer het te laat is. België zal hieraan ten onder gaan, regering of geen regering, zonder radicale ommezwaai vallen wij allemaal ten prooi aan een falend systeem.

Maar ach, dan komt Metallica misschien weer spelen!

Deze tijden bieden talloze kansen, spijtig dat zo weinig mensen ze aangrijpen, laat staan zich hier bewust van maken.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter