Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Saturday19 August 2017

Sunday, 04 March 2012 22:20

Vlaams Belang in de richting van het nieuw-solidarisme geduwd

Written by 

Op het colloquium van het Vlaams Belang (zaterdag j.l.), waar hun nieuwe sociale programma werd voorgesteld, zijn opmerkelijke zaken verteld.

Voor de grote massa van de leden, net als voor de pers, is het nieuwe sociale programma gewoon het gevolg van de analyse die de partijleiding over de crisis van het liberalisme heeft gemaakt en waaruit zij nieuwe inzichten heeft verworven.

Voorzitter Valkeniers beweerde in zijn begeleidende toespraak en aansluitende interviews (net als in de tekst op de site, waar de veranderingen werden toegelicht) dat de partij zelfstandig tot die nieuwe inzichten was gekomen.

Wie zou vermoeden dat achter de mooie woorden van de voorzitter over sociaal zijn en over 'de derde weg' als ideologische optie een kloof van 180 graden schuilt, die de partij de laatste maanden heeft moeten dichten onder druk van de basis?

Onder zware druk eigenlijk, enerzijds door de georganiseerde actie van solidaristische militanten binnen de partij, anderzijds door de externe druk van de N-VA die het vroegere ultraliberale discours van het Vlaams Belang ver overtreft.

En daarom zijn de solidaristen binnen het Vlaams Belang erin geslaagd de partijleiding bakzeil te doen halen.

 

Dat de huidige standpunten sterk in contrast staan tot wat in de ontwerptekst voorgesteld was (die moesten dienen voor het sociale congres dat de partij van plan was te houden in het voorjaar) is voor weinigen bekend. En het is dan ook door de krachttoer van de militanten dat die ontwerptekst (die de partijleiding aan de leden wou opdringen) gecounterd is kunnen worden.

Waar in de ontwerpteksten nog werd gepleit om de duur van de werkeloosheid in de tijd te beperken (na drie jaar), is het Vlaams Belang nu verplicht geweest om dat te herzien en de werkloosheidsduur onbeperkt te laten in de tijd.

Een eis die het N-SA al jaren aanhoudt en die door zijn militanten binnen de partij steeds verdedigd werd.

Ook stond in de oorspronkelijke tekst dat de indexering van de lonen een rem op onze uitvoer betekent en dus moest worden afgeschaft. Ook daar zijn de eisen van het N-SA volledig overgenomen door de partij, die nu pleit voor het behoud van het mechanisme.

Dat procenten vervangen worden door centen is niet direct onze keuze, maar het behoud van het mechanisme op zich is al belangrijk. De reden dat wij procenten willen en niet centen is van solidaristische aard. Wij bepleiten een mechanisme waar iedereen naar verdienste van geniet en niet voor een gelijkschakeling naar beneden, wat op termijn door centen in plaats van procenten zal worden bereikt.

Voor hogere loonklassen is dit een de facto vermindering aan koopkracht op termijn en dus een aantasting van de index als inflatiebestrijder. Ook zal het de steun voor het mechanisme bij de hogere middenklasse doen afnemen. Dat moet worden vermeden.

Waar wij bijzonder tevreden over zijn, is dat de partij de eis van de basis heeft ingewilligd wat betreft het niet privatiseren van de sociale zekerheid. Waar in de ontwerpteksten nog sterk werd gepleit voor het privatiseren van het pensioenstelsel door de tweede en derde pijler (pensioensparen enz.) te versterken, heeft de partij nu bakzeil moeten halen door niets meer te privatiseren.

Het was, gezien de gemiddelde ouderdom van de basis, niet zo moeilijk om daar steun voor te vinden en de neoliberale optie van privépensioen af te blazen.

Ook de kritiek op de Europese Unie is in de gepresenteerde tekst versterkt.

Weliswaar heeft de partijleiding nog steeds alleen maar kritiek op wat zij de 'bureaucratisering' van de Europese Unie noemt en wil de partij nog niet erkennen dat het hier om een nieuwe staat gaat die extraterritoriaal is.  Maar elke stap in de richting die tot een afwijzing van de Unie leidt, juichen wij toe.

Onze militanten zullen dan ook hier speciale aandacht aan besteden door, zoals op de komende NSV!-betoging in Leuven, de focus op het marxistisch-liberalistische karakter van de EU te leggen. Het uiteindelijke doel moet zijn om zoveel mogelijk nationale krachten te overtuigen van de noodzaak om uit de Europese Unie te treden.

De veranderde houding van de leiding van het Vlaams Belang wat betreft sociale standpunten mag voor een groot deel worden toegeschreven aan het werk van onze militanten & sympathisanten binnen de beweging. En niet in het minst aan de publicaties op onze blog, die ongetwijfeld gevolgd worden op het VB-hoofdkwartier.

Ooit was het anders. Er was een tijd dat men op de Madou de blog van het AFF raadpleegde om te kijken wie er uit de partij moest worden gezet. Als de communisten van het AFF iemand in het vizier hadden en als "neonazi" konden neerzetten, dan kreeg die geviseerde gegarandeerd de bons.

Daar hebben wij als N-SA lessen uit getrokken. Wat het AFF kon, dachten wij, dat kunnen wij ook. Niet om eigen mensen af te vallen en in de steek te laten, maar om onze standpunten op te dringen.

Als wij de partij als ultraliberaal of Euroslaaf neerzetten, dan past de partij zich aan in onze richting. En dat is een gezondere houding dan wanneer men die kaffers van het AFF hun zinnetje gaf. Door onze entristische werkmethode zullen wij dat nog intensifiëren.

De tijd dat de partijleiding (waarvan een groot deel overlopers bewezen hebben welke belangen zij toen reeds dienden en de partij nu als afscheidsgeschenk een mes in de rug steken) kameraden en militanten kon dumpen op eenzijdig verzoek van een louche bende als het AFF, dat is definitief verleden tijd.

Dewinter heeft reeds meerdere malen gezegd dat hij het N-SA geen ruimte op rechts zal geven en telkens onze standpunten en initiatieven zal counteren. Maar voor ons is niet belangrijk hoe wij onze standpunten populariseren. Als de partij om ons klein te houden stelselmatig onze standpunten overneemt, dan stoort ons dat niet.

En zoals kleine groepen ooit de partij gedwongen hebben tot het schrijven van haar 70-puntenprogramma (wat eigenlijk een verzameling oude ideeën van verschillende groepen zoals VMO/Voorpost/Were Di/... was en helemaal niks origineels van Dewinter & co), zo zullen vandaag en morgen kleine groepen en individuen de partij in een solidaristische richting kunnen duwen.

Er staat een nieuwe generatie klaar, die zal nieuwe ideeën implementeren. En als de VB-leiding nog jonge mensen met talent wil aantrekken, dan zal ze verplicht zijn daarop in te gaan.

Vandaag hebben ze voorzitter Valkeniers nog een arm en een been moeten omwringen om voor het behoud van de index te pleiten. Hij heeft na de interviews waarschijnlijk zeep gebruikt om de vuile smaak van een door hem verdedigde volwaardige sociale zekerheid uit zijn mond te spoelen.

Maar vandaag reeds is er een nieuwe generatie die zich wil inzetten en die niet zal gedwongen worden om asociaal nationalisme te verdedigen. De komende generatie zal het woord "solidarisme" wel durven gebruiken en zich niet zoals Valkeniers verslikken in bochtenwerk zoals "partij van het gezond verstand".

Als de partij de nieuwe generatie niet ruim baan geeft in het ontwikkelen van de derde weg die het solidarisme kan zijn, dan zal ze zich in de toekomst geen zorgen meer hoeven maken over uit de band springende jongeren. Ze zal er gewoon geen meer hebben.

Dus: laat ons niet kijken van waar de krachten komen.

Laat hen zich inzetten voor onze zaak.

En dan is er, zoals het veranderde sociaal programma aantoont, veel mogelijk.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter