Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Translated

Thursday23 November 2017

Thursday, 26 November 2015 10:37

"De uitdaging van IS is niet helemaal slecht"

Written by

“De kracht van IS, van islamistische militanten en van degenen die bereid zijn te sterven om ‘kruisvaarders’ uit hun landen te verdrijven, niet-moslims te onthoofden, de sharia op te leggen en het Westen aan te vallen ligt in een leegte in de ziel van de westerse mens.

Veel Europeanen zijn de ‘hollow men’ (holle mensen) uit de beschrijving van T.S. Eliot.

Ze hebben de christelijke wieg van hun geloof afgezworen, zich verontschuldigd voor de zonden van hun voorouders en smartengeld proberen te betalen, La Dolce Vita omarmd, het materialisme en het hedonisme, zeventig jaar geprofiteerd van de Amerikaanse defensie, opgehouden met kinderen te hebben, hun grenzen opengegooid om volkeren uit de voormalige koloniën naar het continent te laten komen en het te laten herbevolken, en vaderlandsliefde de rug toegekeerd om diversiteit en globalisme te vieren.

Ze hebben de wereld bij zich thuis uitgenodigd. En de wereld, die komt genieten van de overvloedige vruchten die de welvaartsstaat te bieden heeft en zal op een dag dankzij het westerse concept van ‘één man, één stem’ regeren over de landen die door hun voorouders geregeerd werden.

De gekoloniseerden worden stilaan de veroveraars.

De uitdaging van IS is niet helemaal slecht. Ze zal uitmaken of Europa al dan niet de wil heeft om te overleven.”

Pat Buchanan

Bron: Buchanan

Thursday, 15 October 2015 09:21

Sociologie van het populisme Featured

Written by

Noot van de vertaler: voor de rest van dit (radio-)interview kunt u op “Lees meer” klikken.

[Peter] KapernZegt u nu, meneer Bude, dat er een punt bestaat waarop de systeemkritiek die u vastgesteld en omschreven hebt ook voor het systeem gevaarlijk kan worden?

[Heinz] Bude: Ze kan gevaarlijk worden als ze aansluiting vindt bij diegenen over wie we nu helemaal niet gesproken hebben, en die een soort nieuwe klasse van werkende armen [neue Proletarität, n.v.d.v.] in de Duitse maatschappij vormen. Ik zou hen het proletariaat van de diensteneconomie noemen. Dat zijn de mensen die uw pakketten aan huis bezorgen. Zij hebben het gevoel dat hun prestaties niet opwegen tegen het geld dat ze maar verdienen en de sociale erkenning die ze maar krijgen. Dat zijn meestal mensen die niet stemmen, die zich helemaal niet voor politiek interesseren. Als zij zich verbinden met de ontgoochelden en verbitterden uit de middenklasse van de Duitse maatschappij en in feite de boodschap meekrijgen dat ons een verkeerd beeld van de Duitse maatschappij wordt voorgehouden, dat we géén sterke maatschappij zijn, dat we géén uiterst succesvolle maatschappij zijn, maar wel een maatschappij die mensen beledigt en met voeten trapt, en als zich dan een autoritaire rebel, zoals ik hem juist genoemd heb, als spreekbuis aandient – “ik spreek voor jullie en ik weet waar het op staat” – dan vrees ik dat er een potentieel is van zeker 25%, wanneer men het proletariaat van de diensteneconomie zou meerekenen. Iets van dezelfde omvang als het Franse Front National.

Bron: Deutschlandfunk

“Vanaf 1 oktober 2015 sta ik het gebruik van mijn TREEFINDER-software niet langer toe in de volgende EU-landen: Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk, Nederland, België, Groot-Brittannië, Zweden, Denemarken – de landen die samen de meeste niet-Europese immigranten opvangen. Voor alle andere landen blijft de oude licentie geldig. De VS zijn reeds uitgesloten van Treefinder sinds februari 2015. Dit alles is in overeenstemming met de licentieovereenkomst die sinds de eerste versies in de TREEFINDER-handleiding vermeld staat, en mij het recht voorbehoudt om de licentieovereenkomst op elk ogenblik te veranderen. Ik kan dat doen, omdat TREEFINDER mijn eigendom is.

De reden: ik ben niet langer bereid mijn werk ten dienste te stellen van het politieke systeem in Europa en Duitsland, waarvan de wetenschap deel uitmaakt. Er is geen echte democratie en ik ga met bijna geen enkel beleid akkoord. In het bijzonder het immigratiebeleid. Immigratie naar mijn land schaadt mij, schaadt mijn familie, schaadt mijn volk. Al wie immigranten uitnodigt of verwelkomt in Europa en Duitsland is mijn vijand. Immigratie is in het belang van de grote bedrijven, niet van de volkeren. Ik ben niet tegen het helpen van vluchtelingen, maar ze moeten strikt van ons, Europeanen, gescheiden worden gehouden, alleen tijdelijk worden geholpen tot ze terugkeren naar huis en hier niet worden geïntegreerd als goedkope arbeidskrachten en bijkomende consumenten. Immigratie stelt de ineenstorting van het kapitalisme, de laatste crisis ervan, nodeloos uit. Hoe eerder het systeem ineenstort, hoe meer schade kan worden voorkomen. Mogelijk een burgeroorlog in Europa. Om nog te zwijgen over het verlies van ons Europese genetische en culturele erfgoed.”

Gangolf Jobb

Bron: Treefinder

Een maand geleden werd een Duits meisje van 7 jaar in Chemnitz (Saksen) verkracht door een migrant. Haar mama had haar laten spelen in een park ter nagedachtenis van de slachtoffers van het fascisme, zoals er in Duitsland veel zijn.

Het nieuws heeft niet veel ophef veroorzaakt, en wij zijn het pas een maand later te weten gekomen.

Ik kreeg zin om haar te schrijven.

Mijn liefste kleine Europese meid
Mijn kleine zus

Jij weet het niet.

Mijn kleine engel, jij hoeft niet te begrijpen wat je overkomen is. Dus: sta me toe dat ik het jou uitleg, waarschijnlijk voor later.

Wil je mij begrijpen, dan moet ik je eerst een beetje geschiedenis vertellen. Het is namelijk zo dat in de vorige eeuw twee grote oorlogen de Europeanen hebben getraumatiseerd. Vooral de tweede, die het gevolg was van de eerste, heeft de gewetens danig beroerd. Een man wou zijn land redden en Europa en de volkeren ervan naar het toppunt van hun macht voeren, ten koste van andere mensen en volkeren. Hij heeft vele misdaden gepleegd. Oh, hij was niet de enige, maar de mensen hebben alleen die van hem onthouden. Ze hebben dat “het fascisme” genoemd.

Dan heeft die man, die Duitser was zoals jij, de oorlog verloren. De Verenigde Staten kregen voet aan de grond in Europa en namen de cultuur en de politiek van de Europese landen over. De Europeanen, die zijn beetje bij beetje verzonken in een gevoel van diep berouw over hun verleden. Ze zijn zichzelf beginnen te haten. Te denken dat ze stoute mensen zijn. En je weet, mijn schat, wie zichzelf haat, krijgt zin om te sterven, zo simpel is dat. Wanneer je je zult interesseren voor filosofie, lief kind, zul je beter kunnen begrijpen wat met het “Europese nihilisme” of de “Europese crisis” wordt bedoeld door grote meneren als Nietzsche of Husserl. Maar in afwachting daarvan moet je weten dat je geboren bent op een ogenblik dat de grote mensen om je heen leven met een gevoel van schuld en in een toestand die “schizofrenie” wordt genoemd, wat betekent dat ze blij zijn om in een hoogontwikkelde samenleving te leven, maar tegelijk beschaamd zijn om te zijn wie ze zijn. Ze denken dan ook dat hun verleden, en hun identiteit die eruit voortkomt, niets hebben om trots op te zijn.

Daarom maken ze parken zoals dat waarin jij aan het spelen was. Parken om hen eraan te herinneren hoe stout ze wel geweest zijn, wat voor slechte mensen ze wel zijn. Ze zijn zelfs blij dat ze zichzelf haten, ze zijn er trots op dat ze zichzelf zoveel verwijten. Als je wat psychologie zult studeren op de universiteit, dan zul je weten dat het een perverse toestand is, een ziekelijke trots. Je moet weten dat dat de toestand is waarin veel Europeanen verkeren.

Omdat die toestand de grote mensen tot zelfmoord drijft, hebben zij – stel je voor! – miljoenen en miljoenen mensen uit andere landen naar het jouwe laten komen. “Waarom?”, ga je mij vragen. Wel, omdat ze zin hebben om zich te vermengen met mensen die écht anders zijn en ook omdat dat de belangen van de hele machtigen dient, die volkeren bespelen. Ik ga daar niet verder over uitweiden, je zult er een beetje later wel meer over te weten komen en het snel doorhebben.

Te midden van dat alles, kleine schat, zijn er meisjes zoals jij. Europese engeltjes die talloze beloften in zich dragen, net zoals jouw voorouders die ongeveer alles op deze planeet uitgevonden hebben. Maar ik moet eerlijk met je zijn, kleine schat: vanwege al wat ik je net verteld heb, houden de grote mensen je een beetje voor de gek. Jij bent voor hen minder dan de mensen die met miljoenen vanuit Afrika komen. Jij bent minder dan mensen zoals degene die jou pijn heeft gedaan, omdat ze meer belang aan hen hechten. Men verbergt trouwens tragedies zoals de jouwe. Men verzwijgt ze voor de mensen. Als daarentegen je grote broer iemand zoals de migrant pijn had gedaan, die jou aangevallen heeft, weet dan dat het alle voorpagina's zou hebben gehaald. Men zou “het fascisme” aan de kaak gesteld hebben. Zo is het nu eenmaal, mijn engel.

Uiteindelijk kan dit verhaal als volgt worden samengevat: terwijl de grote mensen wenen om de “stoute dingen” van hun voorouders, wordt hun dochtertje verkracht door een vreemdeling.

Jij wist dat allemaal niet, kleine schat, daar kun je niets aan doen. Jij hebt geen schuld aan de daden van je voorouders noch aan de domheid van de volwassenen. Maar met ouder worden zul je het begrijpen. Je zult het kwaad zien dat de grote mensen hebben aangericht, soms door te denken goed te doen, maar dikwijls door het wegkwijnen van hun ziel als humanisme en vrijgevigheid te beschouwen zoals Stendhal zei, een andere grote meneer die je onder je Europese voorouders mag rekenen.

Mijn lieve schat, ik wil je echter nog één ding zeggen: hoewel de schijn bedriegt en de wereld waarin je bent geboren verschrikkelijk is, ben je niet alleen. Er zijn méér en méér mensen voor wie jij wel telt en die bereid zijn om hun leven te geven voor een kleine Europese meid als jij. En die mensen zullen niet vergeten wat er met jou gebeurd is.

Een dikke knuffel, mijn kleine zus in Europa.

Bron/Source: Rochedy.fr

Media

Wednesday, 19 August 2015 12:47

4GW

Written by

“De evolutie van de oorlog en het internationale recht is een ander belangrijk thema. Met de ‘humanitaire oorlogen’ waarvan we vandaag getuige zijn, veranderen oorlogen in politieacties die de soevereiniteit van de staten schenden. Zoals Carl Schmitt beschreven heeft, zijn alle traditionele onderscheiden tussen frontlijn en achterland, strijders en burgers, reguliere en irreguliere troepen, politie en leger, buitenlandse en binnenlandse politiek langzamerhand opgeheven.
 
In een tijd waarin de ‘hete vrede’ de ‘koude oorlog’ afgelost heeft, verdwijnt uiteindelijk de grens tussen oorlog en vrede: wanneer de wapens zwijgen, wordt de oorlog met propaganda en ‘heropvoeding’ voortgezet. Men verliest zelfs uit het oog dat het doel van de oorlog vrede is.”

Bron: De Benoist, A. (2011), Die Aktualität Carl Schmitts, Sezession 42, p. 15.

Page 1 of 2

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter