Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Displaying items by tag: Vlaams Belang

Saturday16 December 2017

 

Sinds 9/11 is er een tendens om alle legitieme problemen te herleiden tot de oneindig complexe (en tegelijk toch wat eenvoudige) islamproblematiek. Werkloosheid wordt zo de "pocket van Mohammed". Economische immigratie wordt islamisering. Internationale conflicten worden kruisvaarders tegen djihadisten. Kortom, sociale kwesties worden geforceerd etno-religieus.

Het is enkel binnen dit kaderwerk dat de politieke functie van actoren voor of tegen de islam te bepalen valt. En deze worden enkel aan het woord gelaten binnen het door het systeem opgelegde beleid van pluralisme, moderniteit en globalisering en daar waar dit haar uitingen vindt in de media (onderdeel van hetzelfde systeem), doorgaans in de vorm van paradoxale en vaak zelfs karikaturale externaliteiten (hoofddoek, Al-Qaeda...)

Hier ontstaat een markt. Actoren kunnen de polemiek ter meerdere eer en glorie van zichzelf aanzwengelen door een vergoeilijking dan wel afwijzing van de islam in het Westen te propageren, telkens echter vertrekkende vanuit dezelfde adagio's zoals "verdraagzaamheid" en "democratie".

Zodoende heeft Filip Dewinter zijn carrière aan de islamofobie vergokt en daarmee zijn partij het Vlaams Belang de dieperik in getrokken. De markt is er wel voor het Vlaams Belang, maar de problematiek ligt elders. Door een persiflage van zijn eigen partij te maken, heeft hij de media en de politiek het koord gegeven waaraan hijzelf nu bengelt. De media en politiek moesten enkel stoppen met in zijn provocaties mee te gaan. Het is zo simpel als dat om de opgeklopte politieke islamofobie te minimaliseren. En verder gaf de N-VA de genadeslag.

Op dit moment ziet het er binnen het Vlaams Belang naar uit dat er toch wat kansen ontstaan, al moet het interne debat om maatschappelijk terug relevant te worden blijkbaar nog beginnen. Dewinter zelf laat naar eigen zeggen de ruimte... zolang er maar geen moslims of socialisten bijkomen in zijn partij. Waarmee hij wil zeggen: zolang zijn mensen en zijn discours maar op hun plaats mogen blijven tot het moment wanneer hij gerehabiliteerd kan worden. Zo werkt dat natuurlijk niet.

Een perfecte cocktail om zowel de islamproblematiek als het debacle bij het Vlaams Belang te analyseren vind je soms in een klein hoekje. Een klein hoekje, zoals een artikel op de nationale website van het Vlaams Belang over de aanwezigheid van Tariq Ramadan in een debat op Reyers Laat, met systeemscollaborateur Meyrem Almaci (Groen) aan zijn zijde. De studiedienst van het Vlaams Belang, die dit artikel op de nationale site publiceerde, is een van de steunpilaren voor Dewinter zijn interne machtspolitiek. Dus hun niveau van intellectuele eerlijkheid is doorgaans al net zo beschamend als dat van Dewinter zelf, maar het is vooral bewijs van de voortzetting van diens gefaald discours.

De goed betaalde pseudo-intellectuelen van het Vlaams Belang slaan de bal op een A4'tje ruimte danig mis, dat er een aantal lessen uit te trekken vallen. Dit artikel heeft dan ook in de eerste plaats als opzet aan te tonen dat de zaken niet zo zwart-wit zijn... en dat een andere visie zich aandringt.

Tariq Ramadan

Tariq Ramadan is professor aan de universiteit van Oxford en wordt met de regelmaat van de klok in de media uitgenodigd als lifestyle coach van Europese moslims, goed, maar voor de VB-studiedienst betekent dit meteen dat het systeem en de media een extremist aan het woord laten.

Een extremist, tussen de mazen van het net geglipt tot in de hoogste regionen van het systeem? Of kan het ook zijn dat Ramadan juist zelf de collaborateur is?

Tariq Ramadan heeft zijn populariteit te danken aan dat hij inderdaad wat zinnige dingen te zeggen had/heeft. De vergelijking met salafistische clowns zoals Abu Imran gaat alleszins niet op gezien deze een grote afkeer hebben van het werelds discours van Ramadan. Maar vandaag kan men vaststellen dat hij zichzelf vooral dieper de ongeloofwaardigheid in aan het graven is.

Een voorbeeld, voor Ramadan was de Arabische Lente een islamitische ontwakening. Jihad! Ironisch genoeg zou het Vlaams Belang van Dewinter het nog met hem eens zijn in deze. Maar toen begon hij gas terug te nemen. Het werd immers voor iedereen duidelijk hoe er nogal wat Westerse inmenging bij kwam kijken (Egypte, Libië...) en de resultaten doen nu niet bepaald van een "revolutie" spreken. Het enige wat Ramadan hier speciaal maakt, is dat de Westerse media luisteren wanneer hij het zegt. Maar het zijn anderen, waar Ramadan graag van steelt, die het maanden eerder al uitschreeuwden. Het gebrek aan authenticiteit in deze "revoluties" was vanaf het begin duidelijk en Ramadan wist dat heel goed. Daarom is Ramadan dus vooral iemand die voor de vaak spreekt wanneer hij anders zijn geloofwaardigheid dreigt te verliezen. Zijn positie is dubbel, maar hij doet er alles aan om niemand anders de ruimte te laten.

Maar is de man dan geen 'dissident' of 'extremist'? Als hij dat was, in alle eerlijkheid, was hij dan ooit zo welkom bij de systeempers? Echte dissidenten tegen het systeem ontbreekt het helaas nog steeds aan (vooral onder moslims in Europa), wat alleen al het debat buiten de schijnwerpers moeilijk maakt. Maar daarin is Ramadan niet het bewijs van zijn eigen legitimiteit. Hoe kan je ook legitiem zijn wanneer je door de salafistische Amerikaanse legerbasis Qatar gefinancierd wordt en in Londen woont? Kijk hier om te zien hoe de man dit op hilarische wijze uit de weg gaat.

En dit nu niet om in samenzweringslogica te spreken, dat doet de VB-studiedienst wel voor ons. Zij zien er "taqiyya" in (liegen als het helpt, haast talmoedisch) op een nogal conspirationistische wijze. Voor de Vlaams Belangers blijft de hoofdzaak dat deze "charismatische" intellectueel met een dubbele agenda werkt om zo de "islamisering" door te duwen.

Nu, die dubbele agenda is er, maar wel vanuit een ander opzicht. Immers, wanneer je de islam als uiting van de Verlichting begint te verdedigen, dan mag je hier inderdaad wel van een dubbele tong spreken. Zijn conclusie is dat de (soennitische) islam perfect een plaats kan innemen in de mondialistische wereldorde. Hij propageert daarvoor hetzelfde liberalisme, individualisme en mensenrechtendenken als dat van het progressieve systeem. Dat maakt van Ramadan dus inderdaad een extremist, maar niet het soort dat het Vlaams Belang overal ziet. In de plaats van de islamisering van het Westen, wil hij juist de verwestersing van de islam.

Zijn hele discours, tot de hoofddoek toe, valt vanuit deze optiek te verdedigen (en te bekritiseren). Tariq Ramadan is een expert in het toedienen van neutraliserende homeopathie. Hij wil inderdaad enkele onaanvaardbare ideeën erdoor duwen en dit doet hij inderdaad door ze op te lossen in een mengeling van waarheden en subversie. Daarmee houdt hij zijn achterban geïnteresseerd en zo kan hij langzaam maar zeker het dosage verhogen. 

Echter, de ideeën die onaanvaardbaar zijn, die handelen paradoxaal genoeg net over het tegenovergestelde van waar het Vlaams Belang hem van beticht. Ramadan verantwoordt zich niet tegenover hopeloze islamofoben, zijn doelpubliek zijn de moslims zelf. En voor hen is Ramadan zijn sociaal-theologische context net geen onaanvaardbaar idee, hooguit een discussiepunt. Sterker nog, Ramadan zijn discours staat bekend als behoorlijk emanciperend, al zal Dewinter zijn harem aan Vrouwen tegen Islamisering dat niet graag horen. Maar daarin merken we dan ook dat de visie die Dewinter en zijn entourage aan het Vlaams Belang heeft opgelegd omtrent de islam danig karikaturaal is, tegen Ramadan zouden zij geen schijn van kans maken. En, opnieuw, de media hoeft hen gewoonweg niet uit te nodigen om een dergelijk nondebat te winnen.

Maar wat zijn de onaanvaardbare ideeën dan? Waar Ramadan vooral toe aanzet is dat moslims zijn collaboratie aannemen. Hij wil dat moslims binnen zijn denkkader handelen, want dat is in overeenstemming met het systeemdenken. Collaboreren met de grote systeempartijen (zoals Meyrem Almaci) en meegaan in en deelnemen aan de mondialistische agenda, zowel hier als in Arabische landen. Het Tweede Vaticaans Concilie, dus, toegepast op de islam.

Dit maakt van hem geen emancipeerder. Dat hij naast Meyrem Almaci plaatsneemt is hier een sprekend voorbeeld van zijn agenda voor de politieke neutralisering van moslims. De oproep die Ramadan lanceert gaat twee richtingen uit. Enerzijds de polarisering tussen moslims en niet-moslims opvoeren, door over een 'islamitische stem' te spreken. Dat is communautariserend, maar als het Vlaams Belang de anti-islam stem aanmoedigt, dan heeft zij hier geen recht van spreken. Maar anderzijds neutraliseert hij met datzelfde idee, door van stemmen zowat het enige instrument van verzet te maken. Voorbij dat moet volgens hem vooral nergens een bewuste strategie achter gezocht worden (feiten omzeilt hij systematisch) en filibustert hij liever over de zin van het leven. Wat een revolutionair.

Dus, waar is dat extremisme waar de VB-studiedienst over spreekt? Dat kan enkel komen vanwege de obsessieve islamofobie en een gebrek aan intellectuele zin. Als zij dit echter tegenspreken, ook goed. Dan zal dat betekenen dat zij zich als ongewilde zonen van het systeem beschouwen en dit dus willen verdedigen door het debat binnen in de plaats van tegen het systeem te voeren. Dewinter zijn liefdesverklaringen aan de N-VA indachtig, overigens. En dientengevolge blijft de media zo de touwtjes in handen houden wat het lot van het Vlaams Belang betreft als de islamofobe partij van Dewinter.

Zoals Filip Dewinter (of zijn ghostwriters en VB-studiedienst) de verkeerde argumenten gebruikt tegen een Europese islam, zo gebruikt Tariq Ramadan (en het systeem waar hij deel van uitmaakt) de verkeerde argumenten om de islam een plaats in Europa te geven. Maar wie uitgenodigd wordt voor dit vals debat, dat kiest het systeem zelf.

Waarom nodigt Reyers Laat immers geen Belgische moslimafgevaardigde uit? Het is waar dat zij niet mondig genoeg zijn om een aanhang te krijgen, wat niet in hun voordeel spreekt. Zoals huidig voorzitter van het Vlaams Belang Gerolf Annemans (duidelijk onvoorbereid en dus meer oprecht dan na overleg met Filip Dewinter zijn gedapo) op Russia Today zei: "Of de [moslim]gemeenschap reageert, of de samenleving zal reageren [...]" (vanaf 5:55).  Helemaal waar, dus waarom laten zij het toch toe dat een Egyptische Zwitser in hun naam komt spreken? Te druk bezig met de jihad? Of was het weer voetbal op de televisie? Maar anderzijds ook omdat ze bewust niet aan het woord gelaten worden. Nogmaals, Dewinter-adepten, de systeempers zoekt collaborateurs, maar zij collaboreert niet tegen haarzelf.

En dat brengt ons dan nu bij een paar zinnetjes in het voornoemde artikel die een lawine aan gevolgen met zich meedraagt voor het Vlaams Belang...

Caroline Fourest

Citaat uit het artikel:

Ramadam ontmaskert (nvdr. wij maken de -dt fout niet en het moet trouwens ook Ramadan zijn)

De Franse onderzoeksjournaliste Caroline Fourest bestudeerde de boeken, cassettes en spreekbeurten van Ramadan en concludeert in haar boek ‘Frère Tariq’ (Broeder Tariq, 2004) dat hij zich naar buiten opstelt als een moderne moslim, maar er in werkelijkheid dubieuze ideeën op nahoudt. Fourest stelde vast dat Ramadan op zijn cassettes, die onder moslimjongeren in de Franse banlieues gretig aftrek vinden, onder andere zegt dat een goede moslimvrouw niet aan sport mag doen en nooit in een ruimte met een vreemde man mag verkeren.

Twee mogelijkheden. Mogelijkheid nummer een, de auteur van dit artikel en zijn collega's zijn het Frans niet meer machtig en weten dus niet wie Fourest is. In welk geval hij/zij ook niet over Tariq Ramadan zou(den) mogen oordelen. Mogelijkheid nummer twee, de auteur en zijn collega's scharen zich achter Caroline Fourest. Op de VB-studiedienst zet men Caroline Fourest neer als autoriteit. En als dat het gevolg is van de maffieuze aanstellingen op de conto van Dewinter, dan onthult dat hoogst verontrustwekkende zaken over diens eigenlijke politieke agenda (over "taqiyya" gesproken).

Even Caroline Fourest kaderen, want een schepsel zo kleurrijk als zij verdient de aandacht. Kort samengevat, wat islam betreft is zij zowat de mediatieke tegenpool van Tariq Ramadan. Maar, in tegenstelling tot Ramadan, is Fourest danig hysterisch en manifest oneerlijk dat zij een heel eigen categorie uitmaakt.

Neen, dit vraagt niet eens een argumentatie zoals bovenstaande analyse van Ramadan eventueel voer voor discussie zou kunnen zijn. Ramadan is een charlatan en ontwijkt het debat, maar hij heeft tenminste kennis en kunde van zaken. Caroline Fourest is ronduit manisch in het regelrecht braken van leugens. Er is zelfs jurisprudentie, zij is inmiddels al veroordeeld geweest voor haar laster. In "Broeder Tariq" ("Frère Tariq", 400 pagina's), het boek dat door de VB-studiedienst wordt aangehaald, zijn meer dan 200 feitelijke (!) fouten vastgesteld. Dit staat gewoonweg niet ter discussie, dit zijn feiten. En dan gaat het dus nog niet over de talloze intellectueel correcte stellingnames tegen haar drogredeneringen. Of dat zij bijvoorbeeld de twijfelachtige eer is bekomen in Pascal Boniface (voorzitter van het Franse Institut de relations internationales et stratégiques, dus niet zomaar iemand) zijn boek "Les intellectuels faussaires" ("de valse intellectuelen") voor te komen.

Maar dat is nog maar het topje van de ijsberg. In deze is Caroline Fourest immers niet veel anders dan Van Rooy junior en senior dat zijn bij het Vlaams Belang. Met zulke figuren valt een gebrek aan niveau de VB-studiedienst dus nog te vergeven. Maar hier wringt het schoentje: Fourest is militant extreemlinks. Die veroordeling? Die dateert van oktober j.l. vanwege een biografie getiteld "Marine Le Pen". Caroline Fourest en mede-auteur (en levenspartner, Fourest is lesbienne) Fiammetta Venner werden veroordeeld tot het betalen van een hele rits boetes, zelfs voor het Franse gerecht was het dit keer te gortig. Geen zorgen, vorige week nog werden haar wonden gezalfd door het Franse establishment door haar de titel uit te reiken van Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres. Wat een revolutionair.

En zo iemand is een referentiebron geworden voor de Dewinter-getrouwen? Op zijn allerminst is haar vlak na die prijsuitreiking in de bloemetjes zetten een behoorlijke steek naar Marine Le Pen. Dat Dewinter het Front National liever kwijt dan rijk is, dat was al eerder duidelijk met zijn liefdesverklaringen aan en financiering van Franse regionalistische en anti-FN micropartijen voor zijn Steden tegen Islamisering clubje, al zou hij daar wel wat eerlijker in mogen zijn. Maar Fourest, thans maar 37 jaar jong, heeft een carrière gemaakt door de meest groteske verwijten in het gezicht van iedereen die haar niet aanstaat te smijten. Zo is zij kampioen in reductio ad hitlerum, Frankrijk is collectief schuldig voor de nazi's. Religie is anti-feministisch en katholicisme is misogynie.

Ja, om dat laatste niet te vergeten, als de VB-studiedienst haar boekje "Frère Tariq" legitieme lectuur vindt, dan zullen zij ook niets tegen kunnen hebben op de katholieke tegenhanger van Fourest, "Les nouveaux soldates du Pape", waarin zij het katholicisme met dezelfde logica door het slijk haalt. Wanneer zij niet tegen de islam aan het fulmineren is, dan militeert zij immers wel voor abortus en voor het homohuwelijk (tegenwoordig zelfs samen met Femen). Zij heeft dan ook al van jongs af aan meerdere functies gehad binnen holebi-instituten.

Natuurlijk is het jodendom zoals gewoonlijk de uitzondering, anders was zij niet zo mediatiek gedoogd. Zij wil dat iedereen « qui peut ressembler, de près ou de loin, à de l’antisémitisme » uit de media geweerd wordt. Dit is ronduit antidemocratisch. Let vooral op, het gaat hier niet om schuimbekkende antisemieten, het gaat hier om alles wat er ook maar een beetje ("de loin") mee geassocieerd kan worden een podium ontnemen! Ondertussen vindt ze het wel nodig om haar collega Bernard-Henri Lévy van een genetisch ingegeven mediageilheid te betichten vanwege... "zijn Marokkaanse of Algerijnse wortels"! Want dat mag wel?

En dus, zo iemand is een referentiebron geworden voor de Dewinter-getrouwen?

Conclusie

De "Boerka-bikini"-campagne, "met het mes tussen de pampers geboren", "het moskee-lied"... het is zo langzamerhand een grap geworden, maar wel een die enerzijds irrelevante uitingen over iemand als Tariq Ramadan lanceert en anderzijds meegaat in de agenda van een extreem-links figuur zoals Caroline Fourest. Als mecenas voor de meest platte vorm van neoconservatieve islamofobie, heeft Dewinter met zijn machtsgreep op het Vlaams Belang een heel eigen valse intellectuele stroming trachten te creëren. Van debat is er hier nooit sprake geweest. En het betoog is maar net zo relevant als de media dat wil maken, maar daarvoor is het enerzijds veel te mager en intellectueel oneerlijk, anderzijds al net zo dubbel als de agenda van Tariq Ramadan. Maar, vooral, dit ruikte altijd al naar een poging om van het Vlaams Belang een aanvaarde systeempartij te maken zoals de PVV in Nederland. Deze strategie is in dat geval flagrant mislukt.

De media en de politiek heeft geen nood aan het Vlaams Belang als islamofobe systeempartij te aanvaarden. Maar zowel het systeem als de partij hebben ook geen nood aan een echt debat te lanceren over de islam. Wil Gerolf Annemans als nieuwe voorzitter de partij echter terug relevant maken, dan zal er meer nodig zijn dan enkele cosmetische ingrepen. Dat een liefdesverklaring aan Caroline Fourest veroorloofd wordt door haar betaalde medewerkers, dat is te veelzeggend over de richting die Dewinter met de partij heeft genomen.

Een alternatief dringt zich aan. Niemand wil nog Vlaams Belanger worden, niemand wil zich er nog mee associëren en de op hysterische wijze polariserende standpunten zullen hoe langer hoe minder voeling bij de bevolking vinden. Er is niet alleen nood aan serieus te nemen maatschappelijke nuance (tegenover de islam, tegenover Ramadan), er is ook en vooral nood aan een niet-collaborerend politiek discours (tegenover het systeem, tegenover Fourest).

Alle problematiek op een amalgaam smijten van voor en tegen de islam is, zoals afgelopen (en komende?) verkiezingen aantonen, schadelijk. Schadelijk voor de nationale belangen en schadelijk voor de militanten, die nillens willens verbrand worden voor een doodlopende weg. Tot nog toe kon de N-VA als ventiel voor wie er tabak van had dienen, maar nu ziet het ernaar uit dat de partij zich zal moeten heruitvinden (jammer dan voor Dewinter en zijn babes) of op termijn moet splitsen.

 

Published in Artikels

Thierry Vanroy heeft in een reactie op de uitspraken van Bart De Wever over de Vlaamse beweging (herinnert u zich dit nog?), het succes van de N-VA en de nederlaag van het Vlaams Belang een analyse geschreven met een concreet voorstel ter inhoudelijke vernieuwing van die laatste. Wij herhalen wat wij toen ook al gezegd hadden:

De ontwikkelingen volgen zich in toenemende mate op, de oude paradigma's zijn dood en begraven. Ook de komende tijden zullen vormingsdagen worden ingelegd voor precies deze reden. Wie hier reeds op aanwezig is geweest, die weet de waarde van deze vormingsdagen.

 


 

 

Op 29 december 2011 zei ik het al, de Vlaamse beweging heeft afgedaan: “Jullie letten niet op de wereld, maar de wereld let ook niet op jullie. Ik ben er ook mee opgehouden.” En nu Bart De Wever: “De enige bijdrage die de Vlaamse Beweging vandaag nog kan leveren aan een onafhankelijk Vlaanderen, is ophouden te bestaan.” Ik had, net als Bart De Wever, een reden om dit te verkondigen en het zal niemand moeten verbazen dat het nu ook weer niet zo impulsief van zowel mij als van Bart De Wever kwam.

“Ach, eerst Vlaamse onafhankelijkheid, daarna zien we wel verder.” “De beweging is een huis met vele deuren.” “De V-partijen moeten samenwerken.” Wat blijft daar nog van over, nu dat Bart De Wever zelf afstand neemt? Of nog, waarom zou ik of iemand anders wel moeten luisteren, wanneer hij dat zelf niet doet?

De Vlaamse beweging wordt door haar politieke frontman Bart De Wever gevraagd om Seppuku te plegen, om zo haar bestaansreden te bereiken. Laat dat feit eerst even heel goed doordringen. Nee, Peter de Roover, u gaat dat niet weglachen: De Wever lacht u weg. En ik lach met u en al helemaal met uw voorganger Defoort, die samen met Mei’68-pedofiel Cohn-Bendit nu door de Europese wandelgangen huppelt. Want dat vinden u en De Wever minder kwalijk. Op dat vlak ken ik mijn prioriteiten wel. De Wever zijn commentaar is geen nieuwe marsrichting, geen opbouwende kritiek. Dit is een eindpunt. Al wie nu nog kritiek heeft op de Vlaamse beweging, staat in zijn recht. Vooral electoraal, terwijl het juist daar taboe is om aan de beweging te raken.

Maar eigenlijk was ik erover opgehouden. Toch krijg ik nog steeds pertinent vragen over mijn standpunten en dan vooral over mijn lidmaatschap van het Vlaams Belang. Dus, in een poging zowel de N-VA, het Vlaams Belang, de Vlaamse beweging, het nationalisme en ikzelf allemaal in één artikel te rammen: Allons-y!

Published in Artikels

Gisteren hebben de twee kopstukken van het burgerlijke nationalisme, Bart De Wever en Filip Dewinter, in De zevende dag de degens gekruist over "immigratie" en de multiculturele samenleving die daar het logische gevolg van is.

Die multiculturele samenleving is voor beide partijtenoren een niet te aanvaarden these. Niet immigratie op zich is voor de heren dus een probleem, wel het feit dat immigratie kan leiden tot een verandering van de culturele en morele waarden in een samenleving. Wat beiden evenmin aanvaarden, is het feit dat immigratie geld kost en niet enkel geld opbrengt. De uitgangspunten van hun respectieve partijen, zowel die van het Vlaams Belang als die van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, zijn immers ingegeven door de liberalistische visie die ze hebben van de samenleving.

Wat de kern van de zaak betreft, immigratie dus, daar hebben beide partijen niets tegen. In de grondbeginselen van het VB spreekt artikel 4 over inpassen en aanpassen als voorwaarde voor verblijf; er staat op geen enkel ogenblik dat immigratie moet worden verboden of tegengegaan op basis van welk motief anders dan het niet integreren. In congresteksten van die partij staat expliciet dat een jaarlijkse instroom tot 10.000 vreemdelingen op jaarbasis zelfs een voorwaarde is voor economische vooruitgang. Bij de N-VA zijn ze daar nog een stukje explicieter in: daar heet het dat van immigratie weer(?) een "positief verhaal" moet worden gemaakt. Ook daar is de kritiek op immigratie beperkt tot neveneffecten zoals de multicultuur en de te lage  productiviteit van de huidige vreemdelingenpopulatie. Dat zijn de verwijten die de N-VA  en het VB tot de andere burgerlijke politieke fracties richten. Het feit dat immigratie wordt aangewend als instrument van een liberaal-economisch arbeidsmarktbeleid staat bij geen van beide partijen echter ter discussie.

N-VA en VB redeneren als burgerlijk-nationalistische partijen vanuit een liberaal denkkader, waarin een monocultuur met een win-win resultaat vooropstaat: immigratie moet geld opbrengen en de immigranten moeten zich conformeren aan de consumptiemaatschappij en de economische cultuur van het liberale regime. Daarbij staat niet een rechtse of nationaaldemocratische monocultuur voorop, maar wel de liberalistische gelijkheidscultuur. De opstelling van beide partijen weerspiegelt in feite de veranderde mentaliteit binnen het liberale establishment, waarbij het VB en vooral de N-VA zich proberen te profileren als een burgerlijke fractie die een modern (of progressief) liberalisme voorstaat. En dat "progressisme" of wat men zou kunnen omschrijven als "rechts op vlak van de arbeid en links op vlak van de waarden" is bij de N-VA een welbewuste keuze. Bij het VB is het veeleer het gevolg van het niet durven (of niet kunnen) ontwikkelen van een alternatieve toekomstvisie. In die veranderde liberale optiek is een invoer van arbeidskrachten om het industriële kapitalisme te voorzien van een goedkoop arbeidsreservoir niet langer aan de orde, nu industrieën massaal worden afgebouwd en gedelokaliseerd. Wel is volgens beide partijen een nieuwe hoogopgeleide groep immigranten nodig voor een vernieuwde economie gebaseerd op diensten en op een hoogtechnologisch infrastructuur met hoge meerwaarde.

De economische elite denkt de crisis te kunnen bezweren door onderzoek en ontwikkeling aan te moedigen en bijvoorbeeld meerwaarde via patentrechten te genereren. Daarrond zou een dienstensector moeten worden gecreëerd die aan hoge internationale vereisten voldoet. En dat men inderdaad zal moeten overgaan tot dergelijke economische veranderingen is een feit. Alleen willen die progressieve liberalen, zij die een "moderner" kapitalisme voorstaan, zoals de N-VA en het VB, die economische ontwikkeling versnellen en ondersteunen met een nieuwe invoer van hoogopgeleide buitenlandse arbeidskrachten. En zo zal op termijn, wat op het eerste zicht een anti-immigratiediscours leek, uitdraaien op een volgende immigratiegolf om die economische noden te beantwoorden. Dit keer zullen niet zozeer de lageropgeleiden het gelag betalen voor de buitenlandse concurrentie, maar wel de middenklasse en een groot deel van de hogeropgeleiden. En het is alsof veel van onze jongeren die koude en gure wind al voelen komen aanwaaien. Er zijn immers nog nooit zoveel jonge hoogopgeleiden op zoek geweest naar een bestaan in het buitenland als vandaag. De nationale brain drain is reeds een feit.

Het besluit dat men moet trekken is dan ook dat er eigenlijk geen echte anti-immigratiepartijen (of fracties binnen het establishment) bestaan die immigratie samen met het liberalisme afwijzen. En immigratie en liberalisme zijn aan elkaar verbonden zoals een blinde aan zijn geleidehond. Daarom is het meer dan noodzakelijk dat we de immigratie-agenda van de burgerlijke partijen ontmaskeren. En de gevaarlijkste zijn daarbij diegene die een pro-immigratiepolitiek wegstoppen achter een discours van inburgerring of anti-islamisme of hun kritiek op de immigrantenpopulatie beperken tot een discussie over transfers van rijkdom. De bedoeling van die partijen is immers niet om die rijkdom te herverdelen onder het eigen volk, maar wel om die te gaan delen met de nieuwe ingevoerde vreemdelingen en de elites die daar grof geld aan zullen verdienen (zoals die dat gedaan hebben met elke gastarbeidersgolf).

Dàt is de agenda van het liberalisme, en een agenda die inherent verbonden is aan het liberalisme. En de burgerlijke Vlaams-nationale partijen zijn daarbij voorlopers en gangmakers van de meest progressieve liberale politiek van deze tijd. Daar iets aan doen is de taak van nationaal-revolutionairen. Een partij en een beweging uitbouwen die geen nieuwe immigratiegolf zal dulden. Een beweging die steunt op de krachten van het eigen volk en het eigen land. Dat is wat we nodig hebben. Ons volk bevrijden van het kapitalistische juk dat ons een multi-etnische dictatuur opdringt. Dat hebben we nodig. De rest is parlementaire prietpraat.

Published in Artikels
Friday, 07 September 2012 14:31

Terwijl partijbonzen feesten

Terwijl de partijbonzen van het Vlaams Belang zich een duur speeltje permitteren en zich daarmee uitleven voor het verkiezingscircus van volgende maand, staat de gewone partijmilitant in zijn blootje.

Terwijl militanten door justitie worden vervolgd voor partij-activiteiten en de kosten van het geding en de boetes zelf mogen ophoesten, vieren de bonzen feest.

Terwijl militanten uit de vakbond worden gezet vanwege hun kandidatuur op lijsten van het VB en zo jarenlang allerlei premies zullen verliezen, vieren de bonzen feest.

Terwijl een frontorganisatie van de partij, de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV), voor haar juridische strijd geld moet gaan schooien op de IJzerwake, vieren de bonzen feest.

Terwijl de afdelingen van de partij (behalve die van Antwerpen) zich financieel en op vlak van begeleiding moeten beredderen met wat ze zelf bij elkaar kunnen schrapen, vieren de bonzen feest.

Terwijl de plannen klaarliggen om personeel af te danken na de verkiezingen, vieren de bonzen feest.

Er is een parallel te trekken tussen de bonzen van de banken en die van de particratie: zelfs met tegenvallende resultaten krijgen zij (of  geven zij zichzelf) bonussen.

En er is nog een parallel te trekken: het feit dat uiteindelijk die bonussen door de staat betaald worden. De Belgische staat in dit geval. Wat is het leuk om in België "separatist" te zijn!

Published in Blog

Wie niet gelooft dat een volgehouden propaganda en indoctrinatie tot resultaat kan leiden, moet de toespraak van IJzerwakevoorzitter Wim De Wit op de 11de uitgave van de IJzerwake van voorbije zondag  er maar eens op nalezen.

We zullen niet ingaan op de klaaglitanie over de zoveelste kaakslag die de machtige Walen ons de voorbije tijd weer hebben toegebracht en evenmin gaan we in op de nutteloze, en vanuit ideologisch standpunt volledig misplaatste, oproep tot eenheid met de V-partijen. (Vau-partijen? - nvdr.)

Wat ons echter met grote verbazing en vreugde trof,was de oproep van de voorzitter om uit de EU te treden en - straffer nog - om ook de NAVO uit België en België uit de Navo te bonjouren (als vredesboodschap kan dat tellen, nietwaar IJzerbedevaart? - nvdr.)!

Ook het feit dat de IJzerwakevoorzitter een pleidooi voor het inruilen van de euro voor een eigen nationale munt heeft gehouden, vinden wij een leuke verrassing.

Als je weet dat de IJzerwake - en dus de voorzitter daarvan - een spin-off van het Vlaams Belang vertegenwoordigt, mogen we dan aannemen dat ook die partij gewonnen is voor de standpunten die het N-SA reeds meer dan 5 jaar geleden heeft ontwikkeld en sindsdien met volharding propageert? Want inderdaad, wat de voorzitter nu voorstelt, zijn de eisen die het N-SA nu al 5 jaar verkondigt.

Nog maar enkele jaren terug, toen wij voor het eerst (en als eerste) in dit land het verlaten van de eurozone alsook van haar militaire verlengstuk, de NAVO, propageerden, werden wij door Vlaams Belangers voor halve gekken uitgemaakt.

Nu het zelfs voor de grootste politieke blinden duidelijk is geworden dat de EU en de euro ons naar een economische crash zonder weerga zullen leiden, zijn onze oorspronkelijke argumenten alomtegenwoordig. Dat de NAVO als instrument van het VS-imperialisme dienst doet om de soevereiniteit van vrije staten zoals Iran, Libië, Syrië en - niet te vergeten - ons eigen land te ondermijnen, dat wisten wij al van vóór de euro-crisis. En dat dit VS-imperialisme daarvoor het fort "Israël" gebruikt, dat moest toch al langer duidelijk zijn?

Nochtans meenden de nationalen van het Vlaams Belang dat verzet tegen de VS (en vooral tegen Israël) getuigde van een extreemlinkse opstelling, waarvan de leiding van het Belang ons liever beschuldigde dan van een ongemakkelijke extreemrechtse associatie. En nu moeten we meemaken dat de voorzitter van de IJzerwake de vermeende extreemlinkse slogans van het N-SA niet alleen onderschrijft, maar ze ook nog kopieert (of is het eerder plagieert?).

Het kan verkeren, zei Bredero.

Volgehouden propaganda en beïnvloeding, volgehouden vorming van kaders en militanten via onze organisatie, daar gaat het om. De rest zal ons vroeg of later volgen. En als zij door interne tweestrijd op een bepaald ogenblik  afhaken, dan is het onze tijd. De tijd voor nationale revolutie en het verlaten van de praat- en kletsbanken van de Belgische parlementen.

Published in Nieuws & Pers

Het establishment is hypocriet - dat wisten we al - maar dat zij die zich anti-establishment noemen niet moeten onderdoen voor de eersten kunt u hieronder lezen. Mocht het niet zo intriest zijn, dan zou je het als een grap kunnen zien. Een wansmakelijke grap, dat wel. Want als je dan toch plots bevangen wordt door een sociaal gevoel, dan is het misschien nuttiger dat je als partij een sociaal programma ontwikkelt. Een dat antiliberaal is in de plaats van de liberale agenda van de N-VA en de rest van de liberaaldemocratie na te apen. In plaats daarvan gaat zij net als de rest van de particratie de asociale agenda verdoezelen door een paar marginale mascottes op lijsten te plaatsen, waardoor de indruk gewekt wordt dat je sociaal bezig bent. 

De liberaaldemocratie wil doen uitschijnen dat iedereen "betrokken" is. De waarheid is echter dat alleen de elite het voor het zeggen heeft. En die elite zou dan ook  de taak om de zorg voor de massa en zeker voor de zwaksten onder hen op moeten nemen. De massa en vooral de zwakkeren onder hen laten opdraaien voor de elite door die eersten "medeverantwoordelijk" te maken, getuigt van een ongehoorde decadentie van die elite.

En zo verwordt wat op het eerste zicht moet overkomen als een sociaal bewogen handeling - het op verkiezingslijsten plaatsen van verstandelijk gehandicapten - tot een antisociale schertsvertoning.

Lees hier het oorspronkelijke artikel.

Published in In de Media

Waarom niemand van het VB op de lijst van de 10 gevaarlijkste Europese politici voorkomt, is duidelijk.

Zoals het N-SA reeds herhaaldelijk heeft gesteld is de elite niet bang voor fenomenen als "steden tegen islamisering", omdat het establishment zelf meegaat in sommige aspecten van de islamkritiek die het VB uit. Met name de toenemende invloed van anti-liberale culturele standpunten uit de islam. De gevestigde elites zien in de anti-liberale houding van islamieten wat betreft moraal, en zelfs economische logica, een gevaar voor hun eigen politiek van atomisering van de maatschappij. Deze atomisering moet de individualisering nog verder opdrijven, zodat het individu nog meer machteloos komt te staan tegenover het georganiseerde kapitalisme met zijn decadentie en moreel relativisme inzake levenshoudingen en haar winst- en uitbuitingspraktijken die daarop geënt zijn.

De EU is voor de kapitaalselite en de politieke bovenbouw in nationale staten een middel om transnationaal haar afzet te vergroten. Dit staat dan nog los van het feit dat Duitsland en Frankrijk de EU zien als een hegemonisch instrument waarmee ze de Europese ruimte onder controle houden. Zij proberen de crisis van het kapitalisme in de eigen staten tegen te houden door handel en financiële transacties met kleinere vazalstaten. Dat deze politiek nu is uitgelopen op een crisis zoals in de jaren '30 hoeft geen betoog meer, ze is zichbaar voor iedereen. We beleven nu geen Duitse Weimarrepubliek, maar een Europese. Het is dan ook evident dat de Duitse financiële groepen die de pers controleren in Duitsland jacht maken op hen die deze imperiale Duitse "Europa-politiek" in gevaar brengen.

En het zijn dus niet politici die zich met een godsdienstoorlog inlaten, maar wel zij die de belangen van het Duits-Franse grootkapitaal en de landverraders van de vazalstaten in gevaar brengen die als gevaarlijke politici worden gezien.

Maar het VB is altijd een liberale partij geweest en haar leiders hebben nooit visionaire standpunten ingenomen. Ook niet toen het in het begindagen van de partij over "gastarbeiders" ging. Dillen en co, onder wie de jonge Dewinter, vonden het in de beginperiode van de partij geen goed idee om van de gastarbeidersproblematiek een hoofdthema te maken. De toestand moest niet overdreven worden (het zou nooit zo erg worden), zei men toen.

Veel te laat heeft men dan ingezien welke kant het opging. En de koeswijziging is dan nog vooral gebeurd, omdat men bij de massa een sterke weerzin tegen massa-immigratie had waargenomen. En men zijn huik naar de wind heeft gehangen. Niet echt uit principe, maar uit opportunisme.

En dezelfde non-visie kan je nu weer vaststellen als het over de EU gaat. Dewinter en co zullen wachten tot het te laat is of tot het anti-Europese standpunt een goedverkopend product is geworden.

Dan zal hij weerom zijn kazak draaien.

Too little, too late.

 

 

Het Duitse magazine Der Spiegel stelde en top-10 samen van ‘meest gevaarlijke politici in Europa.

 Het weekblad doet dat omdat het de toon in het eurodebat steeds agressiever ziet worden. De provocatieve retoriek van bijvoorbeeld de Beierse minister van Financiën Markus Söder, die zei dat “Europa nu haar tanden moet laten zien. Duitsland kan niet langer de betaalmeester zijn van de Grieken” is voor Der Spiegel een teken aan de wand.

Angela Merkels partijgenoot en Duits minister van Buitenlandse Zaken Guido Westerwelle waarschuwde voor de toon van het debat: “We moeten bedachtzaam zijn Europa niet ter dood te praten.”

Markus Söder, van de christendemocratische CSU, de Beierse zusterpartij van Angela Merkels CDU, staat op de eerste plaats van het lijstje “profiteurs van de crisis”. De confraters van Söder wakkeren de crisis aan door de gemoederen te verhitten en in te spelen op de angst, zo klinkt het.

Geert Wilders van de Nederlandse populistische anti-islampartij PVV, Silvio Berluconi van Il Popolo della Libertà (het voormalige Forza Italia) en Marine Le Pen van het extreemrechtse FN lieten zich al alle vooral negatief uit over de EU.

'Wilders is rolmodel voor anti-Europese populisten'

Volgens Der Spiegel is Wilders zelfs een rolmodel voor anti-Europese populisten, zo schrijft het NRC. Reden voor Wilders’ virulente toon, meent Der Spiegel, is de angst voor slechte verkiezingsresultaten binnenkort. Wilders, wiens verkiezingsprogramma ‘Hún Brussel, óns Nederland’ heet, wil de gulden opnieuw invoeren en uit de EU stappen. Ook Marine Le Pen mist de franc.

Van extreemrechts tot extreemlinks

Op de lijst staan politici van extreemrechts tot ultralinks. Berlusconi, Wilders en Le Pen bemannen het rechtse tot extreemrechtse front samen met de Hongaarse premier Viktor Orbán, Heinz-Christian Strache, (leider van de Oostenrijkse Vrijheidspartij), Alexander Dobrindt (voorzitter van de conservatieve Beierse Christelijke Sociale Unie), Nigel Farage (leider van de Britse Onafhankelijkheidspartij) en Timo Soini, voorman van de anti-EU-partij Ware Finnen.

Alexis Tsipras van de Griekse linkse Syrizapartij staat daartegenover, met zijn aanvallen op de trojka IMF, de EU en de ECB. Tsipras werd in Duitsland al de gevaarlijkste man van Europa genoemd, weet NRC. (SD)

De top-10:

Markus Söder Alexis Tsipras Silvio Berlusconi Marine Le Pen Timo Soini Alexander Dobrindt Nigel Farage Heinz-Christian Strache Geert Wilders Viktor Orbán

bron/Knack

Published in Artikels

 

Jurgen Ceder (links)

Tijdens het vraaggesprek op Terzake werd aan Jurgen Ceder gevraagd of hij afstand nam van het 70-puntenplan van het VB. Blijkbaar wist de troela van dienst  bij de VRT niet dat niet alleen Ceder daar al lang afstand van had genomen, maar dat ook de partij waar hij jarenlang dik geld aan heeft verdiend daar zelf ook afstand van heeft genomen. Ter vrijwaring van het partijfortuin en de dikke weddes van de partij-elite waartoe Ceder en andere tafelspringers behoorden.

De partij-elite had in feite al lang afstand genomen van een bepaald item in dat 70-puntenplan. En dat item behelsde juist de kern van de oplossing voor het immigratieprobleem en gaat over remigratie. Volgens Vanhecke en consoorten was het daarvoor al veel te laat en - wat belangrijker is - het was ook niet nodig. "inburgering" en "economische noodzaak", weet u wel... Het lied dat de liberale en linkse  elite  altijd zingt en waar de slogan "aanpassen of opkrassen" de nationalistische versie van is.

Het defaitisme aan de top van de partij over de strijd tegen immigratie voert al velen jaren de boventoon in de partij en de anti-immigratieretoriek werd dan ook vooral gebruikt omdat het een goedverkopende stemmentrekker bleek. En als er geld te verdienen valt (zonder te moeten werken), dan vertellen politici graag wat de achterban en de kiezers willen horen zonder dat ze er  zelf maar één woord van geloven.

Wat de VRT-troela van Ceder wilde horen was dus of hij afstand nam van "remigratie". En Ceder zijn antwoord was dan ook ontluisterend voor mensen die jaren in het VB hebben gestaan en nog staan. En het is nog meer ontluisterend omdat wat hij  zei niet alleen zijn mening is, maar ook de mening van de huidige partijtop van  het VB als ook die van de N-VA. Hij zei dat alle mensen die op een "wettige" wijze Belg waren geworden als zodanig moesten worden erkend. Daarmee legitimeert Ceder de misdadige Snel-Belgwet die de elite de laatste 11 jaar heeft gebruikt (misbruikt) om massaal mensen in te voeren.

En terwijl de elite nu de  Snel-Belgwet een beetje  aangepast heeft, omdat ze eindelijk inziet  hoe onze maatschappij  is ontwricht en onze sociale zekerheid blut is geraakt- en het zo niet verder kan. Juist op een dergelijk moment zegt een man die zich nationalist durft noemen  en  voormalig  kaderlid van een anti-immigratiepartij was dat hij alle regularisaties uitgevoerd door de liberale en linkse elite erkent en verdedigt. De kracht van verandering, zegt het baasje. De vernietigende kracht van verraad zal hij bedoelen.

Bedankt Ceder en Vanhecke voor de steun aan de liberale elite en voor de 600.000 nieuwe Belgen met wie het koninkrijk nu is gezegend!

Published in Blog

 

De Europese Unie kan structureel nooit werken. Vroeger werd je verguisd voor zo'n stelling, vandaag mag iedereen het zeggen. Fundamenteel komt het hierop neer. Het Verdrag van Maastricht, de grondslag voor de Europese Unie, werd onder héél specifieke voorwaarden geratificeerd door de BRD, namelijk: fiscale discipline op nationale basis en dus nooit of te nimmer euro-obligaties of Federal Reserve-esque drukpersen. Maar de keerzijde van de euromunt is dat de Germaanse industriegigant hierdoor een internationale afzetmarkt cadeau kreeg. De euro is goedkoper in Duitsland omdat haar buren minder productief zijn, waardoor haar export relatief goedkoper is en waardoor de netto kapitaalstroom dus naar Duitsland gaat.

Dat dit verhaal tot nog toe door is kunnen blijven gaan is omdat wij onze fondsen ook uit Duitsland halen, anders zouden we snel zonder zitten. Met andere woorden: wij lenen van Duitsland om van Duitsland te importeren. En wij (vooral wij, België en Nederland, dus) bouwden onze economische infrastructuur uit om te exporteren naar Duitsland. Met andere woorden, wij lenen van Duitsland om onafgewerkte producten naar Duitsland te exporteren en afgewerkte producten vervolgens terug te importeren.

Wij hadden onze eieren ook niet allemaal in de Duitse mand hoeven te leggen, maar dat zou een pro-nationaal beleid vragen en tegen de geest van de Europese Unie ingaan. Enkel Duitsland (en Frankrijk een petit peu) heeft dat recht. Of waarom denkt men dat wij hier over het neokolonialisme van het leenkapitaal en het Vierde Rijk spreken?

De vlucht vooruit

Wat men nu bespreekt is de facto het opheffen van het Verdrag van Maastricht om de vlucht vooruit te nemen van een monetaire unie naar een politieke. Dit noemt men een 'fiscale unie,' maar hoe kan je politiek onafhankelijk staan wanneer je geen zeg hebt over je eigen geld? Dat is zoals een kind dat zich onafhankelijk noemt omdat het elke week zakgeld krijgt. Of een werkloze dat zich onafhankelijk voelt door een uitkering. En zo'n structurele maatregel moet natuurlijk absoluut nu en onmiddellijk in zeven haasten gebeuren want de crisis is acuut. Een modelvoorbeeld van wat Naomi Klein de 'Shock Doctine' noemt.

Het probleem Griekenland is even van de tafel, al ware het maar omdat de internationale kapitaalmarkten deze 2% van de Europese economie ondertussen wel hebben ingecalculeerd. Maar Spanje, de vierde grootste economie van Europa, hangt als een zwaard van Damocles boven de zoveelste Europese top die op de dag van dit schrijven begint. Zonder Spanje is het Eurogeddon, dus in deze zin is de situatie inderdaad acuut. En het voorspel spreekt boekdelen. Herman van Rompuy gaf een voorzet en Duitsland reageert (op brutale wijze en nog voordat iedereen aan tafel zat) dat er absoluut geen sprake kan zijn van een schuldenunie. Toch zal het zo vlak voor de zomer wel weer op een commedia dell'arte uitdraaien waarin iedereen na afloop zichzelf weer op de borst kan kloppen. En op naar de volgende top.

De kans van 2014

De strijd die nu gevoerd wordt is er een tussen het voortzetten van de Duitse concurrentievervalsing of het overgaan op collectieve valsmunterij. En dat alles in de naam van economische integratie. En neen, hier heeft u niets over te zeggen. De verdeeldheid in de ivoren torens is nog nooit zo groot geweest, maar men wakkert een vuur aan dat snel op de bevolking kan overschieten. In 2014 zal er dus een kans zijn.

Tenminste, indien patriottische partijen wakker worden geschud en het belang van het volk beginnen te verdedigen, maar dan moet het tegelijk gedaan zijn met de andere platitudes waar hun geloofwaadigheid onder lijdt. Het Front National heeft alleszins een mooie aanzet gegeven, maar ook daar kan het beter. De kern van de zaak is dat de legitieme boodschap van pro-nationale partijen op dit moment nog gedelegitimiseerd wordt door de achterhaalde overhead. Kijk bijvoorbeeld naar hoe het Vlaams Belang een rechtzaak tegen het ESM heeft gespannen in dezelfde week als de beruchte Zwanactie. Dewinter is alvast niet voor dat eerste bij TerZake komen opdraven. Het probleem blijft hier wel dat deze lege retoriek gemakkelijk de media haalt - terwijl de rest doodgezwegen wordt - maar met wat fantasie kan dit ook in het voordeel worden gebruikt.

De toon die men hier moet slaan is immers afhankelijk van het publieke sentiment. Dat Gouden Dageraad immigranten uit de ziekenhuizen wil verdrijven leidde tot internationale verontwaardiging. Maar Belgische dokters kunnen al maanden in de Artsenkrant lezen dat er Derde Wereldtoestanden gaande zijn in Griekse ziekenhuizen. Men moge het dus delegitimeren, deze boodschap resoneerde genoeg bij het kiespubliek om nu meer zetels dan de stalinistische KKE te halen, terwijl die laatste met dezelfde modus operandi historisch veel sterker uitgebouwd was dan Gouden Dageraad. Dit is de boodschap die bij een dergelijk fenomeen moet worden meegenomen, niet hoe "verantwoordelijk" die partij zou zijn, aldus het gezwans van Filip Dewinter.

Daarvoor hoef je Gouden Dageraad nog niet eens te steunen, overigens. Gouden Dageraad is geen bende neonazi's, het is 7% van de Griekse kiezers. En als die 7% neonazi's zijn, dan verandert dat nog niets. Die 7% heeft een mandaat gegeven aan een politieke partij, wij hebben het land waar de democratie geboren is geen lessen te lezen.

Het slaat alleszins beter aan bij de bevolking dan wat het enige Europarlementslid van het Vlaams Belang, Philip Claeys, nu doet. Je hoort hem bijna nooit en nu lanceert de man zowaar een besparingsplan! Hoewel dit de efficiëntie en effectiviteit van de Europese instellingen ongetwijfeld zal helpen en... Tja, dat is het eigenlijk. In de plaats van oppositie tegen de Europese Unie te voeren, wil Claeys blijkbaar de Vincent van Quickenborne van Europa worden zodat zij haar "geloofwaardigheid" (sic) kan terugwinnen! Aan zijn eigen geloofwaardigheid als oppositievoerend politicus hecht Claeys duidelijk minder belang. Al moet het niet verbazen als de antivakbondsleider, euroliberaal, partijsaboterend ego en Europees medewerker Rob Verreycken er voor iets tussenzit. Men kan zich afvragen of Claeys daar niet gewoon een zitje warmhoudt voor Filip Dewinter, maar als de Europese campagne van het Vlaams Belang nogmaals over Turkije en het spook van de islamisering van Europa gaat, dan zou een nieuwe partij in Vlaanderen meer kans maken.

Dreigt deze kans overigens niet door links gekaapt te worden? Peter Mertens haalt met zijn slim geschreven boek de laatste tijd terug de media en de PVDA komt volgens de laatste peilingen nu al uit op 3,4%. De bevolking moet daar alleszins niet op het heil rekenen, dat is ook makkelijk te bewijzen. Zij trekken uniform de kaart van de euro-obligaties zonder twee keer na te denken over wie het beleid vervolgens zal bepalen. Het internationale socialisme is en blijft de voorhoede van het supranationale kapitalisme.

De vlucht vooruit zal hoe dan ook genomen worden om tenminste tot 2014 de Europese Unie aan de kunstmatige beademing te houden. Hoe het Europese landschap er dan uit zal zien, dat weet niemand. Maar met de subsidies die Gouden Dageraad nu krijgt van de Griekse staat, met de afschaffing van de kiesdrempel in Duitsland (NPD) en interessante ontwikkelingen in de fluistergangen van nationalistische partijen in het Europees Parlement, is het wel zeker dat het aantal nationalisten in het EP explosief zal toenemen.

En dat zal dan de kans zijn voor een écht alternatief op en tegenbeweging voor de Europese Unie.

Er is dus werk aan de winkel!

Published in Artikels

Vrijdag 22 juni verzamelde een groep van 20-30 N-SA-leden, Vlaams Belangers en sympathisanten zich om steun te betuigen aan Frans Wymeersch, slachtoffer van een politieke veroordeling die hem tien jaar lang zijn burgerrechten zal kosten.

De afwezigheid van de pers was opvallend Die laatste heeft het blijkbaar te druk met hoerajournalistiek voor de nieuwe repressiewetten, zodat de gewone burger in de waan blijft dat deze wetten bedoeld zijn tegen Shariah4Belgium. Het zijn vooralsnog enkel nationalisten die de eigenlijke repressie ondervinden. En zo, terwijl eurocraten de dood en de miserie van hun eigen kiezers op het geweten hebben door een crisis waar enkel zij schuldig aan zijn, worden rechtbanken ingezet tegen hen die hiertegen in het verzet komen.

Het valt niet op.

Na het uitdelen van pamfletten aan voorbijgangers en gemeenteraadsleden, hielden Jan De Beule en Eddy Hermy een toespraak. Ook Femke Pieters, tweede op de Vlaams Belang lijst Sint-Niklaas, wilde graag namens de afdeling en namens zichzelf steun aan Frans Wymeersch uitspreken, waarvoor dank.

De boodschap was duidelijk: laat je niet doen! Durf Spreken!

Stop de repressie, vrijspraak voor alle politieke vervolgden!

Published in Nieuws & Pers
Page 1 of 3

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter