Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Displaying items by tag: europa

Saturday16 December 2017

Wie niet gelooft dat een volgehouden propaganda en indoctrinatie tot resultaat kan leiden, moet de toespraak van IJzerwakevoorzitter Wim De Wit op de 11de uitgave van de IJzerwake van voorbije zondag  er maar eens op nalezen.

We zullen niet ingaan op de klaaglitanie over de zoveelste kaakslag die de machtige Walen ons de voorbije tijd weer hebben toegebracht en evenmin gaan we in op de nutteloze, en vanuit ideologisch standpunt volledig misplaatste, oproep tot eenheid met de V-partijen. (Vau-partijen? - nvdr.)

Wat ons echter met grote verbazing en vreugde trof,was de oproep van de voorzitter om uit de EU te treden en - straffer nog - om ook de NAVO uit België en België uit de Navo te bonjouren (als vredesboodschap kan dat tellen, nietwaar IJzerbedevaart? - nvdr.)!

Ook het feit dat de IJzerwakevoorzitter een pleidooi voor het inruilen van de euro voor een eigen nationale munt heeft gehouden, vinden wij een leuke verrassing.

Als je weet dat de IJzerwake - en dus de voorzitter daarvan - een spin-off van het Vlaams Belang vertegenwoordigt, mogen we dan aannemen dat ook die partij gewonnen is voor de standpunten die het N-SA reeds meer dan 5 jaar geleden heeft ontwikkeld en sindsdien met volharding propageert? Want inderdaad, wat de voorzitter nu voorstelt, zijn de eisen die het N-SA nu al 5 jaar verkondigt.

Nog maar enkele jaren terug, toen wij voor het eerst (en als eerste) in dit land het verlaten van de eurozone alsook van haar militaire verlengstuk, de NAVO, propageerden, werden wij door Vlaams Belangers voor halve gekken uitgemaakt.

Nu het zelfs voor de grootste politieke blinden duidelijk is geworden dat de EU en de euro ons naar een economische crash zonder weerga zullen leiden, zijn onze oorspronkelijke argumenten alomtegenwoordig. Dat de NAVO als instrument van het VS-imperialisme dienst doet om de soevereiniteit van vrije staten zoals Iran, Libië, Syrië en - niet te vergeten - ons eigen land te ondermijnen, dat wisten wij al van vóór de euro-crisis. En dat dit VS-imperialisme daarvoor het fort "Israël" gebruikt, dat moest toch al langer duidelijk zijn?

Nochtans meenden de nationalen van het Vlaams Belang dat verzet tegen de VS (en vooral tegen Israël) getuigde van een extreemlinkse opstelling, waarvan de leiding van het Belang ons liever beschuldigde dan van een ongemakkelijke extreemrechtse associatie. En nu moeten we meemaken dat de voorzitter van de IJzerwake de vermeende extreemlinkse slogans van het N-SA niet alleen onderschrijft, maar ze ook nog kopieert (of is het eerder plagieert?).

Het kan verkeren, zei Bredero.

Volgehouden propaganda en beïnvloeding, volgehouden vorming van kaders en militanten via onze organisatie, daar gaat het om. De rest zal ons vroeg of later volgen. En als zij door interne tweestrijd op een bepaald ogenblik  afhaken, dan is het onze tijd. De tijd voor nationale revolutie en het verlaten van de praat- en kletsbanken van de Belgische parlementen.

Published in Nieuws & Pers

Bij de het installeren van de nieuwe Europese Commissie in november willen sommige landen terug pleiten om opvangcentra voor asielzoekers buiten de grenzen van de Unie te organiseren. Dit voorstel werd reeds vroeger door onder andere de socialist Blair gelanceerd, maar werd toendertijd door de linksliberale kliek in het Europees Parlement afgeschoten.

Vandaag gaan er dus stemmen op om deze piste terug in overweging te nemen. Door asielzoekers buiten de grenzen in opvangcentra te verzamelen zou men de tijd hebben om na te kijken of er criminelen tussenzitten en wie niet aangepast is om de Unie binnen te mogen.

Ook zou de houding van asielzoekers op die manier kunnen geëvalueerd worden, waardoor  situaties zoals de vechtpartij in een opvangcentrum van vorige week kunnen vermeden worden. Bij enig wangedrag in de opvangcentra buiten de EU-grenzen kan dan direct een verbod tot het betreden van het EU-territorium volgen.

Niet dat wij er voorstander van zijn dat er nog asielzoekers bijkomen (wij pleiten voor een asielstop en  remigratie van reeds hier verblijvende vreemdelingen) maar het zou toch al een stapje vooruit zijn in het weren van nieuwe instroom.

De kans dat dit voorstel tot opvang buiten de EU-zone het haalt is echter bijzonder klein. De linkse en liberale vreemdelingenlobby in het Europese Parlement is reeds met een petitie gestart om het voorstel tegen te houden.

En terwijl in eigen land Theo Francken van de N-VA zich uitslooft om harde actie tegen geweldenaars in  de asielcentra te eisen, organiseren zijn bondgenoten in het Europees Parlement het verzet tegen opvangcentra buiten de grenzen van de Unie. Een flink staaltje van politieke spreidstand.

Daniel "Danny le Rouge" Cohn-Bendit, de voorzitter van de Europese fractie "Groen-Europese Vrije Alliantie" waar  de N-VA bij is aangesloten, werpt zich op als koploper tegen het opvangen van vreemdelingen buiten de EU-grenzen.

Vanuit zijn standpunt logisch, de Europese Groenen zijn wereldburgers en verwelkomen iedereen die bij ons een beter leven voor zichzelf wil. Op kosten van de eigen bevolking weliswaar, maar een kniesoor die daar om maalt.

Voor de multikulcriminelen is het van het allergrootste belang dat asielzoekers zo vlug mogelijk binnen de grenzen van de Unie worden geloodst. Op het ogenblik dat ze de Unie binnen zijn, krijgen ze alle rechten die de Unie hanteert in verband met immigratie en asiel. Dat zou bij een perifere opvang niet het geval zijn.

Ook staat binnen de Unie een legioen aan organisaties klaar die van asiel een business hebben gemaakt. Werk en carrières in de mensenhandel voor een deel van de middenklasse en voor intellectuelen.

De partijen van de Europese Groenen zijn dan ook bij uitstek de politieke woordvoerders en belangenbehartigers van de sociale dumping die op mensenhandel teert.

En terwijl mijnheer Francken van de N-VA in eigen land pleit om criminele asielzoekers uit te wijzen (eigenlijk oude soep uit het 70-punten programma van het Vlaams Blok) is zijn partij in het Europees Parlement vriend en bondgenoot van hen die zich inzetten voor ALLE vreemdelingen vrije toegang tot de Unie te geven, crimineel of niet.

De N-VA is bruin als er op de Vlaamse markt stemmen moeten geronseld worden, maar meloenrood en multicultureel als het over afspraakjes in de Eurosovjet gaat die vreemdelingen voortrekken.

Met Daniel "Danny le Rouge" Cohn-Bendit als de verpersoonlijking van het criminele multiculturalisme als uithangbord.

Published in Artikels

Hoewel het Westen in volle expansie probeert te blijven, als het moet zelfs met de Moslimbroeders en door het verbreken van internationale arrestatieverdragen, kan men zo onderhand akte beginnen nemen van de toenemende oppositie van de BRICS, met name China.

Dus wat is er waar van dat Gele Gevaar? Wel, de Currency Wars zijn niet nieuw, maar de laatste tijd lijkt het alsof de "munt" in "muntoorlog" slechts een deel van het verhaal is.

Alvorens naar Europa te kijken moeten wij echter eerst een omweg maken via...

Azië: Passieve oorlog in de Pacifische oceaan

Eerst en vooral een kleine opsomming van waar de Stars & Stripes de laatste tijd het nieuws mee haalt in het Verre Oosten:

Wel, voor de een is het de oorzaak, voor de ander het gevolg, maar China is zich de laatste tijd ook nogal thalassocratisch aan het gedragen.

Betekent dit dat schuilkelders binnenkort een goede investering worden vanwege Wereldoorlog 3? Dat (nog) niet, maar kijk eens naar Japan en Zuid-Korea. Dankzij nepbedreiging Noord-Korea blijven deze stevig in de zak van de VSA, hetgeen zich vertaalt in 'gelegitimeerde' (wat?) militaire aanwezigheid, maar ook dat de twee mee gaan in het olie-embargo op Iran. En dat brengt ons bij...

Europa: China wil ons toch oh zo graag uit de nood helpen

China is toch zo bezorgd om ons, nu dat ze haar aandeel in de Amerikaanse staatsschuld afbouwt wil China dolgraag yuans in het Europese gat pompen. Ik herhaal: China wil dolgraag yuans pompen. Lees: zij vraagt erkenning voor de Renminbi als reservemunt.

Ziet iedereen hier een mooie analogie ontstaan met de pseudo-zeeslag hierboven, gezien het huidige aandeel van de USDollar in de Europese schuldenzee?

En voor wat hoort wat, dus daar tegenover staat dat wij China als markteconomie moeten erkennen en de handelsrestricties opheffen. Alleen maar normaal, daar China de laatste jaren opvallend aanwezig is geworden op het Oude Continent en ook België wordt geviseerd.

Maarre... dat is toch oud nieuws van oktober jongstleden? Inderdaad, en dit aanbod was al van de hand gedaan door de Europese Commissarissen. Maar nu dat China niet meespeelt met de Westerse agitaties t.a.v. Syrië en het olie-embargo in Iran omzeilt, moet je weten hoe laat het is wanneer zij dat aanbod vandaag gewoon weer herhalen. Allemaal onder de mantel van de liefde, als je het wil geloven.

En dit is waar het interessant wordt. Met wat er allemaal gaande is de laatste maanden, hoeft het niet te verbazen dat China de kans aangrijpt om haar buitenlands beleid aan dat van de VSA te toetsen. En Europa dient als speelbal. Dat gaat ongeveer zo:

VSA: "Iran is slecht want bommen, Saoedi Arabië zal wel compenseren, denken wij. Jullie hebben geld nodig, onze technocraten zullen jullie wel uitleggen hoe de Euro eenzelfde succesverhaal als de USDollar kan worden. En als jullie niet ja-knikken, dan leggen wij ook sancties aan jullie op."

China: "Jullie hebben olie nodig, Iran heeft olie. Jullie hebben geld nodig, wij hebben geld. En het enige wat wij in ruil vragen zijn wat betere handelsrelaties. Klinkt goed, toch?"

Men ziet olie en schulden, maar achter de schermen vechten oude en nieuwe invloedssferen een geopolitiek spel uit. Natuurlijk is de Europese Unie een transatlantisch verbond zonder notenswaardige interne politieke oppositie, dus wij hoeven ons geen illusies te maken over plotse omwentelingen op dat vlak. Deze Westerse hegemonie staat echter wel op alle fronten onder druk. Nu dat de BRICS en met name China (en allicht met uitzondering van India) hun invloed pro-actief laten gelden, blijft het dus maar de vraag hoe lang het duurt alvorens de eerste barsten zichtbaar worden.

Conclusie

Het is makkelijk gezegd dat kiezen tussen China en de VSA het kiezen tussen de pest en de cholera is (en de PVDA is hier nu al de Chinapartij, dus voor wie een voorproefje van de cholera wil...). Maar op dit moment hebben wij toch geen soeverein beleid, Europa is de speelbal van de grote spelers en komt er hoe dan ook bekaaid uit.

Daarom blijft de centrale vraag: hoe kunnen wij respect voor onze soevereiniteit afdwingen en wie is vervolgens bereid daarin mee te gaan? Een ding is zeker, met de Europese Unie en het schiet-in-je-eigen-voet beleid zal dat niet lukken, dus over prioriteiten hoeft geen twijfel te bestaan.

Published in Artikels
Wednesday, 21 March 2012 10:50

Israël-lobby betaalt anti-islam partijen

Volgens het ontslagnemende parlementslid van de PVV Hero Brinkman wordt de partij van Wilders door buitenlandse lobby's betaald.

Het is geen geheim dat de anti-islambewegingen in Europa en elders door Israëlische belangengroepen worden gefinancierd. En de wegen waarlangs die finaciering loopt kennen soms de eigenaardigste kronkels.

Zo is er multimiljonair Patrick Brinkmann (klik en klik en klik), die schuimt alle zogenaamde 'extreem-rechtse' bewegingen en partijen af die bereid zijn voor geld een anti-islamstandpunt in te nemen.

Zo kan je het meemaken dat identitairen over geheel Europa zich nu plots met Israël verbonden voelen en dat ze hun vroegere anti-immigratiestandpunten vervangen door een anti-islamdiscours.

Op zich is het verlaten van een puur economisch anti-immigratiestandpunt, zoals het N-SA en de Nationaaldemocratische Partij dat stelt, door identitairen niet moeilijk te begrijpen.

De hoofdstroom van wat zich nationalistisch noemt in Europa had zich eerder al volledig in de liberalistische logica ingeschreven. En deze logica laat wel toe om de randproblemen rond immigratie aan te kaarten, maar niet het systeem zelf.

De slogan "aanpassen of opkrassen" is daar een mooi voorbeeld van.

En in die zin vergt het dan ook geen al te grote stap voor identitaire bewegingen, net als voor burgerlijke nationalisten, om randproblemen van de immigratie (het geloof van immigranten) in de spotlights te zetten en zich exclusief daarop te richten.

En dat is wat ze dan ook doen met hun strijd tegen de islamisering van de steden.

Als die deelproblematiek (de geloofsovertuiging van immigranten) dan nog eens samenvalt met de geostrategische belangen van de Joodse gemeenschap en hun beloofde land, dan is veel mogelijk.

Published in Artikels

Eddy zijn standpunt over Frankrijk klopt natuurlijk vanuit ons perspectief van economisch imperialisme. Wij verkiezen immers minder conflict en meer competitiviteit op basis van wederzijds respect, wij willen geen oorlog met Frankrijk, maar wij willen hen ook niet als onze meesters. Toch is er nog wat anders gaande rond Dewinter zijn bezoek aan de identitaire bijeenkomst "La France en danger". Iets om hier over uit te weiden.

Om te beginnen is de titel al redelijk ironisch, gezien het hier om identitairen gaat die Frankrijk willen communautariseren. Het geprogrammeerd destabiliseren en bijgevolg uiteenvallen van België tot enkele regio's zonder macht, dat is voor identitairen zoals Fabrice Robert het ideaal voor de (nu nog) eendrachtige Franse natiestaat, dat als firewall tegen supranationale krachten kan optreden. Hadden wij nog maar zo'n luxe. En dat Dewinter ook meewerkt aan het malcontenten opvrijen met reactionaire islamofobie, maakt de twee beste vriendjes op een dergelijke conferentie.

Frankrijk is onze objectieve concurrent, maar dat betekent nog niet dat we het land willen balkaniseren of (poging tot neologisme) libiëren. Binnen het Europees project van een superstaat is de verdere atomisering van het oude Europa een weinig verborgen doel, kleine staten zijn immers makkelijk op te slorpen, grote jongens liggen de kleine Napoleons (Verhofstadt en De Wever bijvoorbeeld) enkel dwars. Ik durf zelfs te stellen, het Frankrijk van de Gaulle is ons rolmodel en onze objectieve bondgenoot. De Gaulle had onze banken en industrie niet willen overnemen, dat is de agenda achter het Europees pseudogaullisme van Sarkozy. En zijn financieeldemocratische meesters bedanken hem voor deze 'globalisering' en Europese 'verwevenheid'.

Dat regionalisme neemt diverse vormen aan. In Frankrijk en België heet dat 'identitair'. In Duitsland heet dat 'Burgerbeweging Pro-Keulen/Berlijn/NRW'. In de Verenigde Staten heet dat 'blank nationalisme' (Jared Taylor, ook een aanwezige, wil etnische enclaves politiseren). 21ste Eeuwse alternationalisten hebben geen nood aan communautaristische opdelingen, zij het in regionale, religieuze dan wel etnische scheidingslijnen. Er is nood aan consolidatie en een positief alternatief tegen dit conflictmodel. Vandaar ook dat wij spreken over vrijwillige economische remigratie als antwoord op de opgelegde economische immigratie, maar dat onderscheid vergeet men graag om ons verder te kunnen diaboliseren. Gelukkig wordt dat hoe langer hoe meer een weinig overtuigend zwaktebod van de kwaadwilligen hun ultraliberale agenda's.

Natuurlijk valt het wel op, Filip Dewinter (wat mij betreft zonder inspraak van de partij) zijn gekronkel om tegelijk op het succes van Marine Le Pen te drijven als haar te ondermijnen met anti-Franse elementen, dat heb ik al eens uitvoerig besproken. Nu net voor de verkiezingen wordt Marine haar poging tot populisme door Sarkozy gekaapt, dus wat doet Dewinter? Haar steunen, zodat de nutteloze malcontenten die nu naar Sarkozy overspringen kunnen gerecupereerd worden? Natuurlijk niet, hij gaat onder haar neus nog eens met Fabrice Robert aanpappen!

Fabrice Robert heeft aanhang, maar geen verkozenen of politieke relevantie. Dus met Dewinter zijn associaties zal het Vlaams Belang niets winnen. Waarom dan opnieuw de banden met de grootste nationalistische partij in Europa verbreken voor een stel reactionaire marginalen? Als je het mij vraagt, het lijkt me enkel voordelig voor zijn parallelle structuur, de 'Steden tegen Islamisering'. En naar de Europese verkiezingen van 2014 toe is dat natuurlijk Dewinter zijn doel. Dewinter anticipeert op uiteindelijk overal in Europa verkiesbaar te kunnen zijn, een ambitie van de eurocraten die hij alvast niet in de weg zal liggen.

Want dat is waar het uiteindelijk over gaat bij het communautarisme. Niet je land steunen, maar je belangengroep. En als het Vlaams Belang daardoor van het politieke toneel verdwijnt, dan geven Dewinter zijn vrienden hem vast alle steun tot zijn pensioen.

Maar dat zal dan wel buiten ons gerekend zijn.

 

Published in Blog

De crisis in Griekenland heeft het ijs nog niet gebroken, maar er wel voorzichtig scheuren in gebracht. Toen enkele jaren geleden de Italiaanse minister van Financiën de herinvoering van de lire bepleitte, leidde het nog tot algemene verontwaardiging. Vandaag suggereren topeconomen de vorming van een Zuid-Europese euro, of zelfs de drachme (om maar niet te veel paniek te zaaien is achteruit kijken altijd veiliger).

Het N-SA heeft zich, ongebonden door taboes, nu al drie jaar als barometer voor de perikelen van onze tijd bewezen. Onze standpunten worden met hoongelach onthaald tot men zich in de bittere realiteit verslikt. Ons standpunt is uit de Europese Unie te treden, maar we beseffen ook wat dit vereist en vooral wat dit tegenhoudt, even hypothetisch redeneren en anticiperen dus.

Hun oplossing

De euro heeft de nationale markten vernietigd, daar is iedereen het over eens. Maar dat is niet erg, want we hebben de Europese Unie als goederenmarkt. En doordat de goederen- en de geldmarkt niet overeen komen, kan er dus met regionale markten gespeculeerd worden. Voor de macro-economische fanaten onder ons: het Mundell-Fleming model van de Onheilige Drievuldigheid wordt weggegooid, want enkel het IS-LM model is interessant, dat werkt alleen als je geen rekening moet houden met de duivelse balance of payments.

Published in Artikels
Monday, 14 June 2010 19:53

Putsch gelukt

De onwettige verkiezingen zijn voorbij. De nationalistische burgerlijke partijen die door hun deelname het Belgische feit erkend en bevestigd hebben, hebben daarmee hun echte doelstellingen blootgelegd.

Het Vlaams Belang is daarbij sterk in het promoten van zijn tegenstanders. Dit deed het door om beurten LDD en N-VA op te vrijen en voor te stellen als bondgenoten in de strijd voor een vrij en onafhankelijk Vlaanderen. En inderdaad: de burgerlijke nationalistische partijen zijn bondgenoten. Niet in het streven naar nationale onafhankelijkheid, maar wel in hun streven om een ultraliberaal filiaal van de Belgische staat op Vlaamse bodem te installeren. Het Vlaams Belang heeft daarvoor de rekening betaald. Terecht. De Wever vreet zich vet aan VB-stemmen en Dewinter zegt in de pers dat hij gelukkig is dat hij dat voor Vlaanderen mag ondergaan. Puur masochisme of pure domheid, wie zal het zeggen?

Feit is dat de Vlaamse en Waalse burgerij onderling zullen afspreken hoe ze de sociale afbraak gaan organiseren binnen het kader van het Belgische bestel. Dat de Vlaamse burgerij de collaboratie met de Waalse socialistische staatskapitalisten wil afkopen door voor het eerst in dertig jaar een lid van de PS-kleptocratie aan het hoofd van België te plaatsen is daarbij veelbetekenend voor hóe ver de Vlaamse burgerlijke elite wil gaan in ruil voor het recht op sociale afbraak in Vlaanderen .

De Vlaamse burgerij acht zich nu sterk genoeg om in het Vlaamse landsgedeelte een ferme stap te zetten in het afbreken van het sociale model. Daarom heeft de winnaar van de verkiezingsputsch, de N-VA, de hulp nodig van de Waalse kameraden van de PS. De Walen zullen door de N-VA worden gerustgesteld dat de sociale afbraak partieel en het grootst zal zijn in Vlaanderen. Maar om dit te kunnen doen wil de Vlaamse burgerij hervormingen in de bevoegdheden van de deelstaten, zodanig dat ze Vlaanderen en de Vlaamse bevolking nog meer in de tang van het ultraliberalisme kan zetten. Dit met afbraak van sociale verworvenheden en vermindering van loon tot gevolg.

Die bevoegdheden zijn er dus niet op gericht om van Vlaanderen een zelfstandige vrije staat te maken, maar zijn louter bedoeld om op massale wijze besparingen bij de eigen bevolking te kunnen doorvoeren. Daarom gaat het discours van De Wever steeds over hervormingen van de arbeidsmarkt en belastingheffing. De andere bevoegdheden ziet Dewever liefst uitbesteed aan het buitenland. Aan de Verenigde Staten van Europa. In hoofde van de N-VA kan men dan ook niet spreken van een Vlaamse onafhankelijkheidspartij, het is een Europese integratiepartij. Met deze constructie wil de Vlaamse burgerij de mogelijkheid krijgen om haar greep op de economie stevig, en met behulp van een ultraliberaal concept, in handen te nemen. In ruil daarvoor zal de Vlaamse burgerij Di Rupo en zijn kleptocraten in hun speeltuin verder laten spelen. Want vergis u niet, de socialisten in Wallonië zijn reeds een tijdje bezig om met de massale geldtransferten die zij van de Vlaamse bevolking stelen een economische relance te voeren. Daar wordt dus werkgelegenheid gecreëerd met ons geld. Dat dit in het belang is van Belgische en dus ook Vlaamse kapitaalgroepen hoeft niet onderstreept te worden. Vergeet niet dat Brussel hierbij van oudsher als jackpot voor de Belgische elite fungeert. In Wallonië (door Vlaamse immigranten) en Vlaanderen werd en wordt gewerkt; in Brussel wordt de kassa geteld.

Zo is het reeds 180 jaar en zo werkt België. Daar verandert met het Europese integratiebelgicisme van de N-VA niks aan. Alleen: de Vlaamse bevolking zal een extra prijs mogen betalen om de Vlaams-Belgische elite uit de crisis te halen. De Walen zullen daarvan veel minder last ondervinden. Met dank aan de Europese confederalisten van de N-VA en de rest van de Vlaamse economische en politieke elite. Dat is en was de inzet van deze onwettige politieke machtsgreep. De burgerlijke media en persgroepen die als megafoon van kapitaal en liberaal kapitalisme dienstdoen, hebben Dewever gehypet. Daar de bevolking door deze media volledig kan worden gestuurd, is het resultaat niet eens verwonderlijk te noemen. De kapitaalgroepen hebben een politiek product gepromoot. Een besparings- en sociaal saneringsproduct. Is er iets nieuws onder de Belgische zon?

Published in Artikels
Tuesday, 04 October 2011 22:37

BIG PIS: Het Einde van België is Begonnen


Laat me met een stelling beginnen dat vast weer wat stof zal doen opwaaien:

Banken doen in 20 jaar wat de Vlaamse beweging in geen 200 jaar kon.

Dit stelt een leuke analogie, laten we de Belgische communautaire situatie dus eerst eens financieel bekijken. Kort samengevat heeft Vlaanderen een blootstelling aan slecht krediet, van een Wallonië en een Brussel in permanente staat van budgettaire crisis. Dit zowel in de vorm van transfers als gezamenlijke obligaties, waardoor Vlaanderen aan hogere tarieven moet lenen.

Dat is het zowat, in een notendop.

Dan nu het terrein van de big boys. De activa van Dexia zijn 180% van het Belgische BNP. Hoe kan dat? Omdat de financiële markten de reële economie ongeveer de afgelopen 20 jaar overtroffen hebben. De communautaire situatie betreft tenminste nog het garanderen van sociale zekerheid, werkgelegenheid, inkomen etc. Maar dat alles wordt natuurlijk genegeerd door de wereld waar we in leven, die van het financiële kapitalisme, waarvoor 'Wallonië' nog slechts uit papiertjes met andermans schulden bestaat. Schulden aangegaan op basis van financiële zeepbellen, hetgeen betekent dat na het uiteenspatten van die bellen, de toenmalige waarde vrijwel nooit meer behaald wordt (zo zal het ongeveer tot 2050 duren vooraleer Ierse huizen terug naar hun pre-crash niveau geklommen zijn).

Dexia heeft een groter dan gemiddelde blootstelling aan zulke af te schrijven verliezen (lees: Griekenland), wat met het financiële klimaat van de laatste jaren tot steeds grotere herfinancieringsproblemen heeft geleid. De chronologie van dit sneeuwbaleffect zou heel wat sexy afkortingen met saaie uitleg vragen (CDS, EFSF, LIBOR, EURUSD, SPV, FRBNY, BFSR...), laten we het dus als volgt samenvatten: Dexia heeft alle mogelijke middelen uitgeput en is zich sinds dit jaar aan het financieren met ultrakorte termijnclausules (en zelfs daar is geen interesse meer voor).

Volgende stap: nationalise ... oh nee, wacht, dat mag niet van privatiseer-happy Europa! Goed, opdelen dan! Dexia wordt dus opgedeeld in een 'goede' (dat zal wel!) en een 'slechte' bank (en die laatste krijgt staatsgaranties). Kan België zich dat veroorloven? Tja, 'relatieve gezondheid' noemt men dat, de Belgische staatsschuld is nog altijd 60% (!) minder dan die van Dexia. En voor de wijsneuzen, ja, ik weet dat dit een kromme vergelijking is, maar foefjes zoals 'bilateral netting' werken slechts zolang er geen schakel wegvalt. Dus hou jullie niet voor de gek, alsjeblieft.

In de financiële sector fluistert men al een paar maanden stiekem over de BIG PIS, zijnde de PIIGS + België. Iedereen wist dat dit er aan zat te komen; het was té stil rond België, dat zichzelf wijs maakte eerst andere katten te moeten geselen (zelfs al zijn die katten stokoud en reeds halfdood gegeseld). En nu dus de grote implosie. Afgelopen vrijdag was iedereen over de financieringswet bezig, maar dat de explosie van de CDS van België (een soort barometer van hoeveel kans er is dat een land bankroet gaat) tegelijk het einde van Dexia in de komende weken zou aankondigen, dat besefte iedereen, al durfde niemand het te zeggen.

Terug naar de stelling aan het begin van dit artikel. Het komt erop neer dat België een entiteit gaat rechthouden die groter is dan zichzelf en ook relatief meer schulden heeft. Ierland heeft dit ook gedaan in 2008, maarrrr ... Ierland had wel geen schulden destijds! Nu wel natuurlijk, véél schulden. Dus vraag je maar eens af of de + 7 miljard besparingen volgend jaar de paar honderd miljard potentiële garanties, de al even grote schuldenberg die er nu al is én de gigantische stapel van nog steeds verborgen lijken in de kast zullen helpen in de ogen van de wereld. En dat de mening van de wereld er wel degelijk toe doet en België niet het eiland is dat sommigen ervan maken, dat zullen we zien wanneer België zelf liquiditeitsproblemen krijgt, voor een groot deel door de overenthousiaste gemeenten (allemaal schuldenaar bij Dexia) gedragen, gevolgd door een verplicht rondje vernietig-je-land met het IMF (een eerste voorspelling). Noch Wallonië, noch Brussel, noch Vlaanderen zullen hieraan ontsnappen. België gaat imploderen zonder dat vlaggengezwaai daarvoor nodig zal zijn. Het hele land zal als het 'Griekenland aan de Maas' bestempeld worden en er iets niets wat daar aan te doen valt. Vergelijk dat met de communautaire kwesties en het hele Vlaanderen-Wallonië-verhaal lijkt plots op niet meer dan peanuts voor iedereen die niet op Italianen in ballententen staat te smijten.

Hoe is het zo ver kunnen komen?

Ten eerste: banken werden aangezet om zich internationaal uit te breiden (door de EU). Zo zijn we Fortis verloren aan de ABN AMRO-kwestie en nu verliezen we Dexia aan de soevereine schuldencrisis en haar geïnduceerde expansiedrang in Turkije (dat zwaar lijdt onder de Griekse crisis).

Ten tweede: banken kregen hier een middel voor van de EU, de Euro. Na een paar jaar euforische marktinflatie is er nu een veel te kleine en onwillige ECB (de NBB is niet meer dan een museum), onder de knoet van Deutschland (en Dexia is voor hen Frans, dus je kan hun reactie al verwachten).

Ten derde: banken mochten vriendjes worden met de Verenigde Staten, we weten allemaal hoe dat afgelopen is.

Ten vierde: heel veel meer, maar dit zal wel volstaan.

En nu zit België geketend door Europese dictaten: geen eigen monetair beleid, beperkte bewegingsruimte (zonder eerst privatiseringen en sociale afbraak door te voeren), geen reserves ... en een bevolking die nu heel snel en heel pijnlijk zal ondervinden wat dit concreet zal inhouden.

De ultraliberale euronationalisten van de N-VA bieden hier geen oplossing, dat zal meteen duidelijk worden. Het 'nieuwe' economische programma van het VB lijkt van een andere planeet te komen (en is toch niet van belang zolang Filip Dewinters fantasiewereld maar prioriteit krijgt). Dit zal de omnipotente halfgoden van de N-VA electoraal doen imploderen (tweede voorspelling) en de socialisten, vooral klein-links, zullen boomen (derde voorspelling).

Is er een alternatief? Ja, een dat precies dit voorspeld heeft, een dat weet wat de vreemde elites binnenkort met België zullen doen, een dat weet wat de daaropvolgende marxistische opgang zal inhouden... Een alternatief dat dit alles voorspeld heeft, oplossingen voorgesteld heeft en daar nu voor vervolgd wordt! Wij waarschuwen voor het internationale kapitaal, wij waarschuwen voor een extensie van de marxistische sirenenzang (gevaarlijk om te onderschatten, naïef om mee te sympathiseren) ... wij waarschuwen voor alles wat zeer binnenkort een zeer pijnlijke waarheid zal worden.

En wij zijn de slechteriken?!

We hebben nog een kans: nationaliseer Dexia, schrijf een ontruimingsbevel uit en geef de Europese instellingen in Brussel 48 uur om het land te verlaten, voer een eigen munt in en devalueer die, sluit de grenzen en richt een internationaal tribunaal voor financieel terrorisme op. Het zal op termijn minder schade aanrichten dat wat ons nu boven het hoofd hangt. Wie dat nu niet wil beseffen spreken we in 2014 wel, maar dan zal het te laat zijn (voorspelling vier).

Published in Artikels

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter