Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Displaying items by tag: vlaanderen

Saturday16 December 2017

Wednesday, 14 November 2012 08:22

Wat te denken van Groot-Nederland?

 

België, net als alle andere EU- en EFTA-lidstaten in meer of mindere mate, bestaat de facto niet meer. De nationale economische en politieke elites zijn de afgelopen decennia naar het supranationale niveau overgegaan, waardoor zij boven de nationale twisten zijn te komen staan.

Dit is een gevolg van de globalisering, het supranationale kapitaal heeft de nationale economie uitverkocht en de politieke bevoegdheden overgedragen aan instellingen zoals de Europese Unie. Zij voelen zich dus al niet meer gehorig aan de Belgische staatsstructuur. De overgebleven elite vecht ondertussen om de restanten van onze soevereiniteit (federale en regionale overheden, administratieve posities in multinationals, toeleveringsbedrijven).

Wanneer men dit feit beseft, dan begrijpt men ook waarom wij van een post-Belgische context spreken. De Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd is een achterhoedegevecht geworden, omdat de aanhangers nog steeds denken dat er een Belgische macht te breken valt. De belgicistische strijd is ondertussen eveneens een achterhoedegevecht, omdat zij op hun beurt denken dat er nog steeds een Belgische macht te verdedigen valt. België is als schaduw van haar voormalige zelf een vehikel voor het supranationale kapitaal, net als het bedrieglijke concept van een "onafhankelijk Vlaanderen binnen de Europese Unie". Immers, hoe komt het anders dat de meest verstokte Belgische en Vlaamse patriotten voor dezelfde internationale context zijn? Waar ligt het verschil?

Wij zijn Vlaamse nationalisten, hetgeen betekent dat wij onze nationale economische en politieke soevereiniteit willen waarborgen om het in dienst van ons volk te stellen. Daarvoor moeten wij zowel de Vlaams-nationalistische als de belgicistische paradigma's overstijgen. Daarom stellen wij ook dat ons separatisme bij de Europese Unie begint. Als alternatief schuiven wij het concept van een tegenunie naar voren. De Noordwest-Europese regio's zijn economisch en politiek compatibel en zouden dus een eigen unie kunnen vormen die een tegenwicht kan bieden voor de supranationale context. Een dergelijke context is, naast een externe hefboom, ook intern beheersbaar voor de deelstaten, die nu een verwaarloosbaar gewicht hebben binnen de Europese Unie. Er wordt wel eens het argument gegeven dat een onafhankelijk Vlaanderen 15 tot 16 zetels zou krijgen in het Europees Parlement... dat is dan nog steeds op een totaal van 754 zetels! Maar binnen een Noordwest-Europese Unie zou zij ongeveer 25% van de macht hebben.

België kan gerust verdampen binnen een dergelijke unie, daar mag het volk over beslissen. Maar eigenlijk doet dit niet meer ter zake. Het aantal deelstaten binnen een tegenunie is van ondergeschikt belang aan de missie van deze unie. Wat wel belangrijk is: er is geen reden om deelstaten af te stoten. Hier verschillen wij van Groot-Nederlandse romantici, die Wallonië domweg cadeau willen doen aan Frankrijk (zelfs al is hier geen historisch precedent voor, overigens). Zulke mensen moeten zich eens vragen stellen bij de gewilligheid van een natiestaat als Frankrijk om mee te gaan in dergelijk rattachisme. Zulke mensen moeten ook beseffen dat de Nederlandse natiestaat Vlaanderen wel zal willen, maar niet binnen een federale context. Zulke mensen moeten ook beseffen dat "België" afkomstig is van het Latijns voor "Zuid-Nederland", als zij toch de romantische toer op willen blijven gaan.

De door ons vooropgestelde tegenunie is bedoeld om soeverein te staan tegenover de supranationale context, zeker in het geval van een implosie van de Europese Unie en/of een crash van de Euro (niet ondenkbaar). Maar het moet ook weerstand bieden tegenover de (nog bestaande) economische en politieke elites in Frankrijk en Duitsland. Daarom is het belangrijk Wallonië binnen een dergelijke unie te houden. Dat zij onder een corrupt PS-dictaat gebukt gaat doet er overigens niet toe, alsof de onze zoveel beter is op dit moment.

Wie ondanks alle bovenbeschreven overwegingen alsnog vindt dat Vlaanderen onafhankelijk moet worden binnen of buiten de Europese Unie, die heeft de bewijslast bij hem liggen. Wij horen zo iemand graag uitleggen wat de Europese Unie zo wenselijk maakt boven een Noordwest-Europese Unie. En als men de grenzen van Vlaanderen wil sluiten, dan zou men de schaalvoordelen zonder de Europese Unie als vehikel moeten kunnen verantwoorden. Opnieuw, wij horen het graag.

Natuurlijk moet een tegenunie ook een eenheidsproject voorstellen om de economische en politieke hefboom te garanderen. Voor een Noordwest-Europese Unie kan een ambitieus en prestigieus economisch integratieproject worden opgestart, de rivierdelta wordt op dit moment bijvoorbeeld verdeeld door het anarchokapitalisme van de Europese Unie, om van de ontstolen zeewateren nog maar te zwijgen. Een gemiste kans voor grootheid.

Om een politieke eenheid te bekomen kan deze Unie desnoods een Delta Unie, Heel-Nederland, Bourgondisch Kreis of zelfs Zeventien Provinciën genoemd worden. Er kan gedebatteerd worden over de politieke sociale en culturele integratie, maar dit zou tenminste ons eigen Noordwest-Europees project zijn. Dit terwijl de Europese Unie ontworpen is als transatlantisch integratieproject. Daarom ook is de idee van een gaullistisch Europa ("De Derde Macht") een doodgeboren kind voor de multipolaire wereld van morgen. En dat geldt zowel economisch, politiek als cultureel, iets wat niet terug te draaien valt.

Hoe het ook zij, de nood aan een economische en politieke tegenunie om onze veel te kleine en veel te verdeelde regio's mee te verdedigen tegen supranationale invloeden, daar bestaat geen alternatief voor.

 

 

 


 

Nota

Om verwarring te voorkomen:

  • Groot-Nederland is de unie tussen Nederland en Vlaanderen, veelal een romantische notie en vaak nog eens inclusief Frans-Vlaanderen. Het is een idee waar Vlaamse onafhankelijkheid aan vooraf dient te komen en waar geen plaats voor Wallonië of Luxemburg wordt weggelegd.
  • Heel-Nederland is een unie gebaseerd op de huidige Benelux. Het einde van België is hier geen vereiste bij, maar zou dit ook niet in de weg moeten liggen.
  • Sommige Groot-Nederlandse romantici vinden het begrip "Groot" te beperkend klinken en gebruiken ten onrechte "Heel-Nederland". Wallonië beschouwen zij niet als Nederlands, omwille van de doorgedreven verfransing en/of vanuit een historisch revisionisme.
Published in Q&A

 

Spanje staat klaar om als klein visje #3 door de grote boze oceaan verzwolgen te worden. Spooksteden in het midden van nergens, een recentelijk gesloten luchthaven Madrid-Zuid (op 200km van Madrid), een bankrun van €100 miljard op drie maanden (wat niet handig is wanneer je vooral aandoenlijke zombiebankjes hebt)... Enfin, we weten het ondertussen wel. Double-dip recession, want wee het gebeente van wie het woord depressie durft te gebruiken.

Maar Spanje is voor velen dan ook grotendeels een paellabestemming.  De Spanjaard is mañana en moet je niet mee laten draaien in het Germaansch calvinisme van de Noord-Europeanen... Behalve natuurlijk de Catalaan, de Vlaming van het Zuiden, de dierenrechtenactivist, de antifascistische nationalist, toonbeeld voor de N-VA... Oeps.

De herfinanciering (en voorzichtige nationalisering maar dat mag niet) van de Spaanse banken door de LTRO's van de EU heeft weinig uitgehaald. En met stijgende rente en dalende investeringen, dreigt de financiële gezondheid over de kop te gaan. En dat geldt ook voor Catalonië, waar Spanje's grootste probleemkind Bankia ligt.

De oplossing voor Catalonië? Wel, de autonome regio roept nu op dat de federale overheid vooruit moet met centraal gestuurde regionale herstellingsplannen, want anders houden zij het zelf niet vol. De federalisering van Spanje houdt in dat zowat de helft van de belastingen door de regio's zelf geïnd en gespendeerd worden. Dat werkte in het voordeel van de Catalanen, tot de immo ineenstortte en men nu met zo'n 13 miljard euro aan schulden voor dit jaar zit, dat ze met haar eigen draagvlak niet meer kan herfinancieren. Dat is overigens meer dan 1/3de van de totale 36 miljard EUR, terwijl de regio zelf voor niet meer dan 1/5de van de nationale economie staat, mooi rolmodel.

Maar Catalonië kan dan toch zelf naar de internationale markt stappen? Wel, niet wanneer je zelf schuldig bent aan de onlangs weer verlaagde rating (alsof het iets zou uitmaken in een tijd dat zelfs Duitsland haar obligaties niet aan de man krijgt). De ECB dan? Ja, zouden ze wel willen, dan zijn zij volledig van de 'Spaanse dwingelandij' verlost. En hier komen we dan ook aan de clou van het verhaal.

Om herfinanciering van de ECB te krijgen, zullen lidstaten moeten gehoorzamen aan het plan Merkel: het Europees Fiscaal Pact. Dat legt vanaf 2013 strenge regels op aan de individuele begrotingen, gecontroleerd vanuit Brussel. Haal je die niet, dan privatiseer je nog maar wat meer.

De 'nationalistische' regering van Catalonië staat achter dit pact, de regerende coalitie was dan ook reeds toen de socialistische regering in Spanje aan de macht was in de sociale uitgaven aan het kappen. En die weg (nu onder rechtsliberale federale regering) wil zij verder op. Door nu de fiscale autonomie over te dragen aan het neoliberale project van Brussel, komt Catalonië zo dichter bij een 'stabiele' (uche) 'autonomie' (kuch) binnen een 'verenigd' (proest) 'Europa der Volkeren' (hatsjie!). En gezien de ondemocratische en financieelkapitalistische structuur van de EU is het een dwaling te denken dat hier ooit een sociaal project uit voort kan komen. Laat staan dat de Catalaanse regerende CDC dat ooit zou steunen.

En wie had hier ook alweer een geforceerde fiscale unie voorspeld? Juist.

Trouwens, iemand die niet akkoord ging met dat Pact is nog zo'n jacobijns gedrocht, het Verenigd Koninkrijk. Hoe gaat het eigenlijk op dat eiland? Onafhankelijk Ierland heeft gisteren in een referendum ook voor het Pact gestemd. Nog zo'n 'nationalistisch' toonbeeld, 14% werkloos, ineenstorting van het BBP en 70.000 man die het land vorig jaar uitgevlucht zijn, op zoek naar betere oorden. Hm! Met zulke cijfers zie je dat ook zij een ineenstorting van hun belastinginkomen mogen verwachten. Daarmee wordt het Fiscaal Pact óf een dode letter óf een sociaal bloedbad.

En dan is er Schotland, waar de SNP deze maand haar Yes-campagne gelanceerd heeft voor het onafhankelijkheidsreferendum in 2014. De SNP, nog zo'n broertje van de hoera-identitairen van de N-VA, wil Schotland in de Europese Unie als onafhankelijke lidstaat, met de euro en de hele reutemeteut. Maar dat kunnen de Schotten heus wel, want zij hebben olie. Afgezien van dat het onzeker is hoe zij die van het Verenigd Koninkrijk gaan lospeuteren, is er nog steeds Peak Oil in 2015. Hoe wil Schotland daarop een eigen economische toekomst uitbouwen? En gaat zij de megaleningen om haar banken het hoofd boven water te houden aan Londen terugbetalen? Het Schots draagvlak is op dat vlak nog meer miserabel dan dat van Catalonië.

Of... zal men in dat referendum niet gewoon besluiten dat het beter is Schotland binnen een meer coherente, versatiele en niet-EU-gehorige Britse Unie te houden? Niet dat wij het land van 'The City' verdedigen, maar het gaat hier om het mechanisme.

Gezien de afslachting van pro-besparingspartijen in recente verkiezingen (Duitsland, Frankrijk, Griekenland etc.), zullen wij de komende jaren een wederopstanding van sociale partijen zien, om nog niet van een sociale (en nationale) revolutie tegen Europa te spreken. Waar staan we dan met de pseudonationalistische neoliberalen zoals de CDC, Fine Gael, SNP en de N-VA?

Wij zagen dit als eersten al van ver aankomen en nu volgt dan ook een nieuwe voorspelling: regionalistische partijen worden de komende jaren ideologisch ontmaskerd als universalistische fascisten en electoraal weggevaagd als neoliberale verraders. Quebec is al voorgegaan, maar dat lijkt iedereen moedwillig te vergeten. En ook de N-VA kan maar zolang nog de façade hooghouden.

Ons alternatief is dat economisch-compatibele regio's een tegenunie oprichten naast de Europese.  Of dit nu een Belgische Unie moet worden, een Noordwest-Europese of een sexy Delta-Unie, dat doet er niet toe. Of Wallonië en Vlaanderen daarbinnen aparte lidstaten worden, dat doet er ook niet toe, vandaar dat wij altijd vanuit een post-Belgische context denken. Als zowel Vlaanderen en Wallonië een sociale politiek willen voeren, dan moeten wij samen een vuist tegen de neoliberale EU kunnen ballen. Waarom zou een sociale Noordwest-Europese Unie niet kunnen maar een asociale Europese Unie wel? Wij laten ons niet vangen door dezelfde dwalingen als economische analfabeten, de tafelspringers bij de N-VA.

Als nationalisme nog een toekomst wil als strijdmiddel tegen de dictatuur van Berlijn, Brussel en Frankfurt, dan moet zij pragmatisch kunnen zijn op dit vlak. Als het Vlaams Belang haar sociaal-economisch programma waar wil maken, dan zal zij moeten beseffen dat Vlaanderen dit draagvlak net zo min heeft als Catalonië en Schotland (cfr. Dexia-debacle). Wij leven reeds in een post-Belgische context, de onafhankelijkheidsstrijd moet geen "landerisation" worden, zoals het Front National dat noemt, maar een échte monetaire, fiscale en economische zelfbeschikking.

Published in Artikels
RVV AntwerpenZaterdag 29 mei houdt de N-SA Ronde van Vlaanderen halt in Antwerpen. De bedoeling van deze bijeenkomst is het succes en de vooruitgang van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief te consolideren door de komende maanden alle provincies aan te gaan. De standpunten, evoluties en ambities van het Alternatief zullen naar leden en sympathisanten toe verduidelijkt worden om zo iedereen bij de verdere uitbouw van het te betrekken.

Daarbij zal bijzondere aandacht uitgaan naar de Belgische politieke perikelen en wat het Alternatief voor conclusies hieruit trekt, alsook wat voor ambities het hierdoor koestert.

Wees dus welkom, zaterdag 29 mei om 20u te Klokkestraat 85, Duffel. Meer info te bekomen via This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Published in Nieuws & Pers

De crisis in Griekenland heeft het ijs nog niet gebroken, maar er wel voorzichtig scheuren in gebracht. Toen enkele jaren geleden de Italiaanse minister van Financiën de herinvoering van de lire bepleitte, leidde het nog tot algemene verontwaardiging. Vandaag suggereren topeconomen de vorming van een Zuid-Europese euro, of zelfs de drachme (om maar niet te veel paniek te zaaien is achteruit kijken altijd veiliger).

Het N-SA heeft zich, ongebonden door taboes, nu al drie jaar als barometer voor de perikelen van onze tijd bewezen. Onze standpunten worden met hoongelach onthaald tot men zich in de bittere realiteit verslikt. Ons standpunt is uit de Europese Unie te treden, maar we beseffen ook wat dit vereist en vooral wat dit tegenhoudt, even hypothetisch redeneren en anticiperen dus.

Hun oplossing

De euro heeft de nationale markten vernietigd, daar is iedereen het over eens. Maar dat is niet erg, want we hebben de Europese Unie als goederenmarkt. En doordat de goederen- en de geldmarkt niet overeen komen, kan er dus met regionale markten gespeculeerd worden. Voor de macro-economische fanaten onder ons: het Mundell-Fleming model van de Onheilige Drievuldigheid wordt weggegooid, want enkel het IS-LM model is interessant, dat werkt alleen als je geen rekening moet houden met de duivelse balance of payments.

Published in Artikels
Monday, 14 June 2010 19:53

Putsch gelukt

De onwettige verkiezingen zijn voorbij. De nationalistische burgerlijke partijen die door hun deelname het Belgische feit erkend en bevestigd hebben, hebben daarmee hun echte doelstellingen blootgelegd.

Het Vlaams Belang is daarbij sterk in het promoten van zijn tegenstanders. Dit deed het door om beurten LDD en N-VA op te vrijen en voor te stellen als bondgenoten in de strijd voor een vrij en onafhankelijk Vlaanderen. En inderdaad: de burgerlijke nationalistische partijen zijn bondgenoten. Niet in het streven naar nationale onafhankelijkheid, maar wel in hun streven om een ultraliberaal filiaal van de Belgische staat op Vlaamse bodem te installeren. Het Vlaams Belang heeft daarvoor de rekening betaald. Terecht. De Wever vreet zich vet aan VB-stemmen en Dewinter zegt in de pers dat hij gelukkig is dat hij dat voor Vlaanderen mag ondergaan. Puur masochisme of pure domheid, wie zal het zeggen?

Feit is dat de Vlaamse en Waalse burgerij onderling zullen afspreken hoe ze de sociale afbraak gaan organiseren binnen het kader van het Belgische bestel. Dat de Vlaamse burgerij de collaboratie met de Waalse socialistische staatskapitalisten wil afkopen door voor het eerst in dertig jaar een lid van de PS-kleptocratie aan het hoofd van België te plaatsen is daarbij veelbetekenend voor hóe ver de Vlaamse burgerlijke elite wil gaan in ruil voor het recht op sociale afbraak in Vlaanderen .

De Vlaamse burgerij acht zich nu sterk genoeg om in het Vlaamse landsgedeelte een ferme stap te zetten in het afbreken van het sociale model. Daarom heeft de winnaar van de verkiezingsputsch, de N-VA, de hulp nodig van de Waalse kameraden van de PS. De Walen zullen door de N-VA worden gerustgesteld dat de sociale afbraak partieel en het grootst zal zijn in Vlaanderen. Maar om dit te kunnen doen wil de Vlaamse burgerij hervormingen in de bevoegdheden van de deelstaten, zodanig dat ze Vlaanderen en de Vlaamse bevolking nog meer in de tang van het ultraliberalisme kan zetten. Dit met afbraak van sociale verworvenheden en vermindering van loon tot gevolg.

Die bevoegdheden zijn er dus niet op gericht om van Vlaanderen een zelfstandige vrije staat te maken, maar zijn louter bedoeld om op massale wijze besparingen bij de eigen bevolking te kunnen doorvoeren. Daarom gaat het discours van De Wever steeds over hervormingen van de arbeidsmarkt en belastingheffing. De andere bevoegdheden ziet Dewever liefst uitbesteed aan het buitenland. Aan de Verenigde Staten van Europa. In hoofde van de N-VA kan men dan ook niet spreken van een Vlaamse onafhankelijkheidspartij, het is een Europese integratiepartij. Met deze constructie wil de Vlaamse burgerij de mogelijkheid krijgen om haar greep op de economie stevig, en met behulp van een ultraliberaal concept, in handen te nemen. In ruil daarvoor zal de Vlaamse burgerij Di Rupo en zijn kleptocraten in hun speeltuin verder laten spelen. Want vergis u niet, de socialisten in Wallonië zijn reeds een tijdje bezig om met de massale geldtransferten die zij van de Vlaamse bevolking stelen een economische relance te voeren. Daar wordt dus werkgelegenheid gecreëerd met ons geld. Dat dit in het belang is van Belgische en dus ook Vlaamse kapitaalgroepen hoeft niet onderstreept te worden. Vergeet niet dat Brussel hierbij van oudsher als jackpot voor de Belgische elite fungeert. In Wallonië (door Vlaamse immigranten) en Vlaanderen werd en wordt gewerkt; in Brussel wordt de kassa geteld.

Zo is het reeds 180 jaar en zo werkt België. Daar verandert met het Europese integratiebelgicisme van de N-VA niks aan. Alleen: de Vlaamse bevolking zal een extra prijs mogen betalen om de Vlaams-Belgische elite uit de crisis te halen. De Walen zullen daarvan veel minder last ondervinden. Met dank aan de Europese confederalisten van de N-VA en de rest van de Vlaamse economische en politieke elite. Dat is en was de inzet van deze onwettige politieke machtsgreep. De burgerlijke media en persgroepen die als megafoon van kapitaal en liberaal kapitalisme dienstdoen, hebben Dewever gehypet. Daar de bevolking door deze media volledig kan worden gestuurd, is het resultaat niet eens verwonderlijk te noemen. De kapitaalgroepen hebben een politiek product gepromoot. Een besparings- en sociaal saneringsproduct. Is er iets nieuws onder de Belgische zon?

Published in Artikels

De jongste dagen en weken lijkt Vlaanderen overspoeld te worden door zigeuners, door de professionele multicul-adepten onder ons liefelijk "Roma" en "Sinti" genoemd. Diverse gemeenten kregen en krijgen te maken met kolonies zigeuners die zich vaak zonder voorafgaande toestemming met tientallen tegelijk een terrein toeëigenen, privaat of publiek bezit: Nieuwpoort, Wingene, Jabbeke, Oostkamp, Beernem,... Eventuele beloofde vergoedingen wegen meestal niet op tegen de schade en overlast (achterlaten afval, vandalisme, diefstallen in nabijgelegen winkels,...). Het lokale politieke niveau en dus ook de lokale politie weet vaak niet goed aan te vangen met het probleem. Sommige burgemeesters eisen het vertrek op korte termijn en laten dit ook naleven, andere dan weer omarmen het multiculsprookje en bieden op kosten van de belastingbetalers allerlei faciliteiten aan. Zo vond het Oostkampse gemeentebestuur het nodig een akkoord te sluiten met zigeuners om ze een week lang te laten kamperen in het centrum van de gemeente op gemeentegrond waarbij men mits een kleine vergoeding gebruik kan maken van diverse voorzieningen (elektriciteit, water). In Beernem mogen de "carico's" (zoals ze daar in de volksmond genoemd worden) gaan kamperen in het provinciaal domein Bulskampveld. U zou het als gewone Vlaming maar eens moeten proberen!

In Frankrijk is er de jongste weken en maanden eveneens een toestroom van zigeuners. De overlast die daarbij door de Fransen ervaren wordt, is dermate dat de burgerlijk-rechtse populist Sarkozy - horresco referens - als president heeft beslist tot massale uitzettingen van de zigeuners. Daarbij maakte hij wel de fout hen nog een aardige stuiver zakgeld toe te stoppen, ook al op kosten van de Franse belastingbetalers. Tot woede van de wereldvreemde multicul-aanhangers overigens, die de zigeunerinstroom toejuichen. Ondertussen heeft zelfs voormalig eerste minister en liberaal extremist Verhofstadt gemeend zich te moeten moeien in de uitzettingpolitiek van Sarkozy, uiteraard ten voordele van de ingeweken caravanbewoners en ten nadele van het eigen volk.

Wat het N-SA betreft, kiezen we voor een onmiddellijke uitzetting van alle zigeuners op Vlaams grondgebied. Zonder enige vorm van compensatie of premie! Vlaanderen is geen zigeunercamping! De politiek-correcte heren en dames van de traditionele partijen zouden er goed aan doen zich eens te informeren bij de gewone Vlaming over de publieke opinie inzake het droppen of tolereren van ganse kolonies zigeuners in lokale gemeenschappen, dorpen, wijken en gemeenten!

In de plaats wenden ze zich tot een nieuwe slag van opiniemakerij door uitzonderingsmaatregelen. Geen enkel statuut geeft Roma bijzondere rechten. Als zelfs hierbij niet kordaat kan worden opgetreden, dan zijn zij een symbooldossier. Immers, men heeft het recht en de mogelijkheid voor deze groepen uit te wijzen. Doet men dat niet, dan bewijst dat het totale falen van het immigratiebeleid. Hangt men het daarbij nog eens aan de grote trom via het actuele mediaspektakel, dan probeert men daarbij dit falen te maskeren via een luidruchtig maar verhoudingsgewijs verwaarloosbaar handjevol. Een handjevol, onder de honderdduizenden illegalen in het land.

Geen reden voor hier nog langer bij stil te staan, lijkt ons.

Published in Artikels

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter