Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home Dossiers Vakbonden

Tuesday22 August 2017

 

Terwijl het profitariaat van de particratie gemiddeld tussen de 6.000 en 10.000 euro per maand in hun zakken blijven stoppen, moet nu (vooral middenklasse-) gezinnen waar twee mensen uit werken gaan om rond te komen... een loonstop slikken. 

Net als in elke dictatuur zien we dat de apparatchiks van de EU-sovjet (want dat zijn onze politici) onze corporatistische traditie van overleg tussen werkgevers en werknemers uithollen. Nu tellen alleen de oekazen van de liberaaldictatuur en de god van de concurrentiekracht nog. Het nieuwe heilige kalf van de elite.

Dat op deze manier de tegenstellingen tussen bedrijven die uitvoeren en zij die voor de binnenlandse markt werken vergroot wordt is blijkbaar van geen tel. Dat de consumptie op de binnenlandse markt zal dalen door een loonstop is nochtans evident. En ook de dienstensector zal daardoor een krimp krijgen. En dat in tijden waar iedereen bang is voor wat nog komen gaat. En goed wetende dat de dienstensector in ons land reeds ver de industriële overtreft.

Daarom is het juist noodzakelijk dat er een platform tot onderhandelen bestaat tussen werkgevers en werknemers. Dat is juist wat de klassentegenstellingen neutraliseert en waar mensen die verschillende belangen hebben als corporaties met elkaar kunnen onderhandelen. In dergelijk corporatistisch systeem kunnen ook de belangentegenstellingen van de verschillende kapitaalgroepen beter tot uiting komen. Want het is toch duidelijk dat niet alle sectoren eenzelfde belang hebben bij de discusie over een loonstop. Niet alle kapitaalbezitters hebben eenzelfde belang te verdedigen net alsook de werknemers niet altijd dezelfde belangen hebben. In sommige sectoren kunnen besparingen wel terwijl die in andere tot minder afzet op de binnenlandse markt leiden. Het overleg tussen de corporatieve belangengroepen is daar bij uitstek het middel om een vergelijk in te vinden die in het belang van de verschillende groepen - maar ook in het belang van de natie - zijn.

Een dictaat zoals vandaag opgelegd wordt door een vreemde staat, de EU, is dat juist niet. Deze manier van werken, waar een elite de oekazen van het transnationaal kapitalisme oplegt zal alleen de klassenstrijd aanwakkeren in de natiestaten terwijl het de inkomens uit arbeid naar beneden haalt. Voor het transnationaal kapitaal lijken er alleen maar voordelen met deze werkwijze. Ze overtuigen de massa dat de natiestaat niet meer werkt terwijl juist zij die daar verantwoordelijk voor zijn - zoals de loonstop van vandaag - bewijst meer winsten  te zullen genereren.

Wij solidaristen staan voor intersociaal overleg als basis tot de vorming van een corporatieve staat. Dat deze verfijnd en aangepast moet worden aan de huidige tijd, is daarbij evident. Maar binnen de liberaaldictatuur steunen wij het consensusmodel inzake sociale afspraken. En binnen de solidaristische maatschappij die wij voorstaan zullen wij deze consensus laten samenvallen met de belangen van de natie en de staat.

En dit is geen tegenspraak, kameraden. Want in een solidaristische staat zal de politiek in dienst van het volk staan. En dat in zijn geheel. En de consensus zal in het belang van iedereen zijn. Omdat de staat van iedereen zal zijn.

En niet  meer, zoals nu, in handen van een kliek profiteurs in dienst van het buitenland.

Published in Artikels
Tuesday, 02 October 2012 16:36

Weg met politieke postjes

Morgen staken de bonden tegen de drieledige structuur van de NMBS Holding. Die bestaat nu uit drie verschillende componenten. De eis tot ontkoppeling van de toenmalige geïntegreerde spoorwegmaatschappij NMBS kwam er destijds van de in Brussel, Straatsburg en Frankfurt bivakkerende Eurosovjet, die daarmee de liberalisering van de Europese spoorwegen wou forceren.

De politieke elite zag hier echter haar kans schoon om enkele van haar bendeleden aan een rijkelijk vergoede baan te helpen. Zo verdienen de drie topmanagers van de Belgische spoorwegen 460.000 euro op jaarbasis. Al vlug werd duidelijk dat deze structuur niet werkt voor een bedrijf zoals het spoor waar alles op alles afgesteld moet zijn om de zaken efficiënt te laten draaien. De bedoeling van de EU en een deel van het Belgische establishment was ook om door de opsplitsing bij de NMBS, zoals gezegd, een privatisering in gang te zetten. Deze privatisering is echter maar gedeeltelijk gelukt en dan alleen maar bij het vrachtvervoer. En daar het vrachtvervoer winstgevender is dan het reizigersvervoer, is dit ook een van de oorzaken van de dalende inkomsten van de NMBS.

Dat een privatisering van het spoor geen goed idee is, toont ons het voorbeeld van het Verenigd Koninkrijk waar de staat nu elk jaar 4 miljard pond naar privébedrijven doorsluist om de treinen te doen rijden en waar tegelijkertijd de prijs voor een rit 5 tot 10 keer zo duur is als in landen zoals het onze of Duitsland. In feite is het staatsaandeel in de kosten gedurende de 18 jaar dat de Britse spoorwegen geprivatiseerd zijn niet verminderd maar juist omhoog gegaan - van oorspronkelijk 1,4 miljard tot de huidige 4 miljard pond.

We moeten dus een verdere privatisering tegengaan en het herstel van de eengemaakte NMBS-stuctuur kan daar de aanzet toe zijn. Ook kunnen we op die manier de statuten van de werknemers beschermen. Het N-SA steunt daarom de staking van morgen voor een eengemaakt bedrijf en voor het einde van de partijpolitieke verkaveling die een opgesplitste structuur tot gevolg heeft.

De schuld van het spoorbedrijf bedraagt nu ongeveer 3,8 miljard, waarbij 2,8 miljard bij de NMBS ligt. Dit is echter een historische schuld die de NMBS Holding heeft overgeërfd van de oude maatschappij. Het is duidelijk dat men die oude schuld, een schuld van de staat, moet inlossen. Het kan niet dat die schuld op de rekening blijft staan van (hoofdzakelijk) de NMBS. Dit is een irreële situatie die men kan vergelijken met een soort "bad bank", waarin de staat haar schulden opsplitst over verschillende componenten van eenzelfde bedrijf.

Wij nationaaldemocraten eisen dan ook dat de staat de schulden betaalt die hij zelf gemaakt heeft. De elite betaalt wel de schulden van de privébanken als die dreigen over kop te gaan, dat ze dan maar eerst de eigen schulden betaalt die een dienstverlenend bedrijf belemmeren om optimaal te werken voor de gemeenschap en de staat. En een waar veel meer banen op het spel staan dan bij de banksector.

Daarom: steun de staking, die een sterke staat met sterke bedrijven moet garanderen!

Published in Blog
Friday, 07 September 2012 14:31

Terwijl partijbonzen feesten

Terwijl de partijbonzen van het Vlaams Belang zich een duur speeltje permitteren en zich daarmee uitleven voor het verkiezingscircus van volgende maand, staat de gewone partijmilitant in zijn blootje.

Terwijl militanten door justitie worden vervolgd voor partij-activiteiten en de kosten van het geding en de boetes zelf mogen ophoesten, vieren de bonzen feest.

Terwijl militanten uit de vakbond worden gezet vanwege hun kandidatuur op lijsten van het VB en zo jarenlang allerlei premies zullen verliezen, vieren de bonzen feest.

Terwijl een frontorganisatie van de partij, de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV), voor haar juridische strijd geld moet gaan schooien op de IJzerwake, vieren de bonzen feest.

Terwijl de afdelingen van de partij (behalve die van Antwerpen) zich financieel en op vlak van begeleiding moeten beredderen met wat ze zelf bij elkaar kunnen schrapen, vieren de bonzen feest.

Terwijl de plannen klaarliggen om personeel af te danken na de verkiezingen, vieren de bonzen feest.

Er is een parallel te trekken tussen de bonzen van de banken en die van de particratie: zelfs met tegenvallende resultaten krijgen zij (of  geven zij zichzelf) bonussen.

En er is nog een parallel te trekken: het feit dat uiteindelijk die bonussen door de staat betaald worden. De Belgische staat in dit geval. Wat is het leuk om in België "separatist" te zijn!

Published in Blog
Thursday, 10 May 2012 20:33

Werklozen krijgen kwart minder uitkering

Gejuich alom bij een deel van de massa dat door het liberalisme zo gek is gemaakt dat ze   bereid is de eigen sociale bescherming om zeep te helpen.

Plots worden links en de socialisten (die deze maatregelen mee mogelijk maken) gezien als mensen met verantwoordelijkheidzin. Eindelijk worden de werklozen aangepakt, menen zij die meeschuiven op het ritme van de liberaaldemocratie en die daarom graag meegaan in het verhaal van blinde besparingsdrift.

Dat men werklozen kan en moet dwingen om werk aan te nemen als het er is en dat men daarvoor niet mensen die geen werk vinden op droog moet zetten, daar heeft de goegemeente niet aan gedacht.

De uitkeringen moeten naar omlaag en liefst helemaal afgeschaft, vinden zij. En vanaf november krijgen zij gedeeltelijk hun zin. In feite krijgt de elite haar zin, maar dat onstapt aan het begripsvermogen van de door het liberalisme geïndoctrineerde massa. Dat de regering feitelijk geen zaken heeft met de hoogte en de modaliteit van de uitkering, omdat de werkloosheidsvergoeding eigenlijk een verzekering is betaald door werkgevers en werknemers en aldus door een corporatief orgaan van beiden bepaald moet worden, dat laat links- en rechtsliberalen siberisch.

Stel je voor dat de regering morgen gaat bepalen dat je bij een autoongeval maar een deel terugkrijgt van waar je eigenlijk verzekerd voor bent. Met als reden dat er veel misbruik gemaakt wordt van de verzekering en er te veel fraude gepleegd wordt. Het kot zou te klein zijn en men zou zeggen dat de regering er geen zaken mee heeft. Men zou zeggen dat het de  verzekeringscontroleurs zijn die nagaan of er recht op vergoeding is. En als die er niet uit wijs raken, dat er dan rechtbanken over gaan.

Wel, bij de werkloosheidsverzekering bestaan die mechanismen ook. Ten eerste is er de Rijksdienst voor Arbeidsbemiddeling (RVA) die bij een aanvraag tot uitbetaling nagaat of je wel recht hebt op een uitkering. Komen de verzekerden en de RVA niet tot een akkoord, dan zijn er ten tweede arbeidsrechtbanken.

Dus de hoogte van de uitkering heeft niets te maken met het feit dat er teveel misbruik zou zijn. Het laks beleid van de controlerende instantie  is hier wel verantwoordelijk. Wat heeft trouwens mogelijk misbruik met de hoogte van een uitkering te maken?

De waarheid is dat de elite op bevel van Europa moet besparen, maar bovenal dat Europa de werkenden wil verplichten om slechtbetaalde jobs aan te nemen. Dan moet men het bestaan van die "moeilijk in te vullen" jobs met een kistje zout nemen. Want er zijn in totaal meer dan 800.000 werklozen in plaats van de 400.000  die de overheid vermeldt.

En als men zo veel jobs op overschot heeft, waarom zijn er dan 120.000 laageschoolden actief in  dienstenchequebedrijven? Waarom subsidieert de overheid dan 20 euro per gewerkt uur in die branche? Zo kost een tewerkgestelde in die branche 140 euro per dag en dus 2.940 euro op een maand aan subsidie. Dat zijn dure werklozen, als je het ons vraagt.

En omdat men nu geen binnenlandse krachten (waaronder veel ingevoerde vreemdelingen) meer vindt om binnen die sector te werken (een staatssector in feite), voert de elite nu nog meer Polen en andere vreemdelingen in om die op te vullen.

Terwijl er dus 800.000 mensen aan de dop hangen.

En waarom neemt men van die werklozen de vergoeding grotendeels af en geeft men aan vreemdelingen tot 2.940 euro subsidie, terwijl de blanke werkloze die jobs onstolen wordt? Dat zou men zich eens moeten afvragen.

Maar wij weten het antwoord al.

De elite heeft nu zo veel vreemdelingen ingevoerd, dat zij op de arbeidsmarkt onze mensen verdringen. En anderzijds heeft de elite een massa werklozen bijgemaakt door korte werkopdrachten in de OCMW te orgaiseren, waarna die vreemdelingen ook aan de dop kunnen.

En wie zal de grap mogen betalen?

Dat zijn onze eigen mensen, die met de rug tegen de muur staan, geen werk vinden maar gekort worden op hun uitkering.

En dat liberaal tuig maar juichen.

Voor de rekening van het eigen volk.

Published in Artikels

De titel bovenaan dit stuk lijkt misschien voor veel mensen niet gepast om een 1 Mei-viering aan te kondigen. Toch is de titel zeer actueel en omschrijft het perfect waar wij ons als werkende mensen sociaal en economisch bevinden in dit land.

Want waarom werken wij?

En waarvoor hebben de voorgaande generaties al die jaren gewerkt?

Wij hebben allemaal zeker gewerkt om in onze dagelijkse behoeften te voorzien. Maar wij zijn al lang niet meer een klasse van paupers van honderd jaar geleden.

Door strijd, door hard werken en door politieke emancipatie hebben wij onzelf als werkende bevolking uit het moeras van het pauperisme gehaald. Velen van onze klasse en van ons volk werken (in tegenstelling tot vroeger) niet louter meer om brood op de plank te krijgen.

Veel arbeidersgezinnen en werkende mensen hebben in de loop der jaren geld opzij gezet, vaak gepaard met veel zweet. Anderen hebben zich blauw betaald aan een eigen woning en mogen zich nu eigenaar van die woning noemen. Jongeren gaan ten einde dit doel te bereiken op termijn langdurende verbintenissen aan die financieel zwaar wegen.

Op deze manier hebben wij collectief de welvaart helpen vergroten en jongeren doen dit nu ook. Sparen en/of een huis kopen genereert op zichzelf weer werk voor anderen. Anderen hebben een bedrijf opgestart, wat tot nog meer werkgelegenheid en welvaart leidt.

En dus  zou je van de staat (en van de politieke  elite die haar beheert) mogen verwachten dat de eerste zorg naar hen gaat die voor deze welvaart hebben gezorgd. Maar de economische en politieke elite verzuimt dit te doen. Zij had en heeft niet de belangen van de arbeiders en de werkende mensen voor ogen gehad in de voorbije jaren, integendeel, steeds meer wordt voorrang aan de belangen van banken en financieel casinokapitaal gegeven.

Published in Artikels

Op 30 januari, dag van de algemene staking, begaven de leiders van de drie grote vakbonden zich naar het Brusselse Schumanplein, waar de instellingen van de Europese Unie gevestigd zijn, om er voor de tv-camera’s van de verzamelde internationale pers te pleiten voor de invoering van euro-obligaties. Toevallig? Nee, niet als men weet dat het Europese Vakverbond waar ze lid van zijn voor 80% gefinancierd wordt met geld van de Europese Commissie (1). Het is nota bene diezelfde Europese Commissie die de Belgische en andere Europese regeringen tot zware besparingsoefeningen veroordeelt. Zo kopen de sluwe commissarissen van de EU als het ware hun eigen tegenstanders. Schijndemocratie, het is niet alleen een euvel dat in het verre buitenland voorkomt.

Euro-obligaties zijn intussen een belangrijk strijdpunt geworden, onder meer naar aanleiding van de sociale verkiezingen in eigen land en de presidentsverkiezingen in Frankrijk. Toch is het een dom idee. “Crisisbestrijding” door oude schulden met nieuwe schulden af te betalen, grootbankiers zouden niets liever hebben dan in onzekere tijden tegen (hoge) rentes aan staten te lenen. De rentebetaling is verzekerd. Belastingen, maar ook de natuurlijke rijkdommen en het menselijke kapitaal (veelzeggend eigentijds begrip!) van een land sluiten een staatsbankroet immers zo goed als uit. Schulden maken lijkt dus een aantrekkelijke kortetermijnoplossing. En het lijkt wel de enige oplossing die vakbonden (en sociaaldemocraten) nog uit hun oude hoed kunnen toveren. Het pleidooi voor euro-obligaties is echter vooral ook een heel politiek of, liever gezegd, financieel correct idee. Als pleisters op een houten been zouden Europese schulden, bovenop de nationale schulden van de lidstaten, hooguit de doodsstrijd van de eurozone nog wat kunnen rekken. Meer ook niet. Als ze de situatie al niet zouden verergeren.

Published in Artikels
Thursday, 23 February 2012 00:08

Werken en betalen, liefst tot je erbij doodvalt

Jarenlang indoctrineert het corrupte en failliete Belgische systeem met behulp van de systeempers de werkende mens opdat ze langer zou werken. Nog langer werken is nog langer afdragen en zo kunnen we dan onze welvaartstaat behouden en de consumptiemaatschappij in stand houden, want iedereen moet toch begrijpen dat dit de waarheid is.

Dit is inderdaad de waarheid, de liberale, grootkapitalistische waarheid.

Hoe meer mensen, van waar ze ook komen, hoe meer consumptie. Hoe meer consumptie, hoe meer winst. Hoe meer winst, hoe meer macht. De wereld op zijn kop natuurlijk, vele duizenden jonge werklozen en ouderen moeten nog langer werken zonder dat hen iets te verwijten valt.

Laat ons dan ook het stempelgeld maar halveren, de ziekenzorg terugschroeven, de index afschaffen en de pensioenen op de helling zetten. En vreemde arbeidskrachten invoeren om onze lonen naar beneden te drukken, natuurlijk.

Maar ja, brave werkende mens, je weet toch wel dat je aan pensioensparen moet doen omdat binnen enkele jaren de pensioenen onbetaalbaar zijn en de kas terug leeg is?

Want als je dat niet doet, dan zijn je weinige centen die je nog over hebt afgegeven aan een privaat pensioenfonds, liefst verbonden aan gangsters van de bank (banksters) zodat die meer hebben om mee te gokken. En dan moet je later als je geen pensioen meer zou krijgen ook niet beginnen klagen.

Niemand durft het zo te zeggen, en al zeker de politici niet, maar de staat heeft wel degelijk geld om de banken te redden. Dit wil zeggen, geld om de schuld van de bank over te nemen door het bij ons te halen. En de banken ondertussen lekker royale premies aan hun criminele bazen laten uitkeren.

De staat heeft natuurlijk ook geld om ingevoerde vreemdelingen en vluchtelingen hun uitkeringen te betalen; zodat er voor ons eigen volk zeker niets meer over schiet. De staat heeft natuurlijk ook geld over om dubieuze staten en projecten te steunen onder het mom van ontwikkelingshulp. Geld voor hulp voor onze eigen mensen echter... vergeet het maar!

Of het nu gaat om loon, gezondheidszorg, werkgelegenheid, pensioenen, bejaardenhulp, sociale voorzieningen... Het eigen volk laat men in de kou staan, want jawel, er moet bespaard worden. En dat liefst op alles wat een gezonde volksgemeenschap nodig heeft om ook gezond te blijven.

Wat de zieke schijndemocratie ook niet wil, is dat de mensen zich organiseren en in het verzet gaan. Men heeft geen nut aan gevormde mensen die samenzitten en beseffen hoe zeer dit systeem hen al dertig jaar geleden overboord heeft gekieperd. Wanneer ze dit dan toch proberen, dan vinden ze wel de een of andere 'democratische' wet die dit dan toch verbiedt en je veroordeelt, broodrooft en je burgerrechten afneemt.

Heb jullie het gezien, mensen? Als je wil protesteren, dan zetten wij de privémilities van de staat wel in om je te veroordelen, pas dus maar goed op en wees vooral heel braaf.

Wat je ook niet mag doen, werkende mens, is staken. Want dat maakt de welvaart en het land kapot, je straft er onschuldige mensen mee. Nogmaals: de wereld op zijn kop.

Politieke dievenbendes die zichzelf en hun zieke partijen riante lonen uitkeren en ervoor zorgen dat hun familie en vriendjes een staatsloon genieten, die leggen ondertussen besparingen op aan hun eigen volk! Terwijl zij zichzelf opslag geven, sociale nutsvoorzieningen afbouwen en ratten beschermen, daartegen mag je toch niet protesteren of staken zeker!

Los van het feit dat ik als nationaal gezind mens deze Belgische staatsstructuur inderdaad naar de verdoemenis wil helpen, is het toch wel straf dat mensen die zich geroepen voelen om te staken de schuld krijgen van alles wat er mis zou gaan in dit land.

Natuurlijk steun ik die welmenende en goedgelovige vakbondsmilitant die tegen de regeringsmaatregelen in dit land protesteert ook, zelfs al kon ik die dagen niet met de bus naar mijn werk rijden.

Maar laten we ons niets wijsmaken door de leiders van deze vakbonden die helemaal niet willen dat hun achterban radicaliseert, wel integendeel. Zij proberen ons blij te maken met een dode mus, in dit geval het gevoel geven dat ze aan de kant van de werkende mens staan en hen oproepen om te protesteren tegen de regering...

Hun regering, waar hun bazen van hun kleurpartijen deel van uit maken!

Als de zieke democratische partijen het toch zo graag opnemen voor de arbeider, waarom zitten er dan zo weinig arbeiders in de parlementen? Men kan inderdaad het aantal arbeiders in de parlementen op minder dan één hand tellen, thans zijn zij de grootse demografie van onze maatschappij.

Laat u niets wijsmaken mensen, de politiek en de zogenaamde democratie is ziek, van de laagste tot de hoogste geledingen.

Het wordt daarom hoog tijd om komaf te maken met deze misdadigers die ons uitverkopen en uitpersen.

Enkel een nationaaldemocratie kan afrekenen met deze corrupte bende.

Ga de strijd aan tegen globalisering en de consumptiemaatschappij. Tegen Europa en tegen de Euro. Strijd voor een eigen sociale volksstaat!

Weg van de Wetstraat, op naar de Volksstaat!

Published in Artikels
Thursday, 02 February 2012 11:11

Bekaert schrapt 600 banen

 

                                                                                                                                 Bron/Vrouwentegenislamisering/De Standaard

 Terwijl in het land afdankingen elkaar opvolgen, terwijl in het land een linkse regering antisociale maatregelen neemt die de bevolking op termijn zal verarmen, houdt het Vlaams Belang zich met deze onzin bezig.

De intellectuele en politieke armoede van de top van de partij moet zo  gecamoufleerd worden.

Gecamoufleerd met  een campagne met posters waarop bijna-naaktfoto's van de dochter van de leider staan.

Terwijl kameraden van ons en leden van het VB bij Bekaert op de dop belanden door 600 afdankingen die op til staan in dat bedrijf, krijgen die mensen als antwoord op hun miserie  nonsens te zien en te horen van de partij.

Dat is de partij die zich in de toekomst zegt te willen profileren met een sociaal solidarisme.

Wat ze echter krijgen is een in vakantietenue gestoken "Dag Allemaal" figuur. De Morelisering van het VB krijgt zo een nieuwe swung. Morel ingeruild en vervangen door een Barbiepop van de Dewinter.

En dan maar de nieuwe generatie jongeren die actief zijn in de partij wijsmaken dat er een nieuwe koers komt die sociale thema's zal ontwikkelen.

Dat zal  dan waarschijnlijk een 'micro-economische' koers zijn.

Naakt en ontdaan van elke waarde.

Published in In de Media
Monday, 30 January 2012 14:48

Open brieven en liberaal egoïsme

 

Wanneer je een pet draagt, is het moeilijk de mensen te bereiken zonder bij voorbaat in een hoekje geduwd te worden. Je standpunten passen binnen een vastomschreven context, maar je krijgt meestal niet de kans om die context uit te leggen.

Daarom is het ook moeilijk de stem van een bepaalde maatschappelijke groep te helpen vertegenwoordigen. Wanneer vertegenwoordig je die stem immers en wanneer ben je eigen standpunten aan het vertalen in hun verzuchtingen? Dat laatste is populisme, of het nu gaat over sociale problemen te manipuleren tot etnisch conflict of sociale verworvendheden tot logistieke problemen, dat is even laakbaar.

Een studentenvertegenwoordiger van het liberalisme schrijft dus een open brief in eigen naam en krijgt ruime bijval. Dat is heel joviaal en onbaatzuchtig en natuurlijk, studenten missen niet graag hun examens! Maar hebben deze studenten tussen hun examenstress door die brief wel goed gelezen? Willen die studenten zoals Nick Roskams het publiek onderwijs privatiseren? Willen zij zich distantiëren van hun medestudenten overal ter wereld, die protesteren tegen sociale wantoestanden in (onder andere) Chili, Spanje, Griekenland, Italië en het Verenigd Koninkrijk? Vergeten wij niet iets?

Zonder deze clausules is deze brief manipulatie, punt. Niet alleen omwille van wie Nick Roskams verzwijgt te zijn, maar ook omdat hij zijn liberalisme bewust tussen de regels door laat sijpelen. En van dergelijke asymmetrische informatie hebben we al langer dan vandaag last. Wij schreeuwen al jaren van de daken dat de N-VA een liberale modelpartij is, het valt nog mee dat ze niet in de federale coalitie zitten of de besparingengolf had nu reeds een tsunami kunnen zijn. Maar nee, daarover geen discussie, dankzij de aansluitende mediamanipulatie wil half Vlaanderen nog steeds stemmen voor een dubieuze partij waar ze vrijwel niets van weten. En vanwege het notoir gebrek aan debat in dit land, moeten wij jaren later lezen dat de N-VA haar liberalisme "het best bewaarde geheim van de Wetstraat is." Nee toch, je meent het, en nu dit?!

Het moet dan ook niet verbazen dat wanneer een dergelijke open brief eenzelfde behandeling krijgt, wij oprecht verontwaardigd zijn over deze manipulatie. Is dit wat wij onder een liberaal charmeoffensief moeten verstaan? De sociale klassen worden tegen elkaar opgezet en het moet dan ook niet verbazen dat wij daar vervolgens op wijzen. Als wij dat niet beleefd genoeg doen voor de tere zieltjes, zie het als een wake up call. Geloof ons, jullie hebben nog geen echte woede meegemaakt. En dan spreken wij ook van de terugslag eens de maatschappij ontdekt dat zij voorgelogen zijn geweest door media en establishment om jullie dubbelzinnige boodschap te promoten.

Als deze open brief dus niet zo heimelijk in de context van de auteur zou worden geplaatst, zou het dan nog steeds op zoveel bijval mogen rekenen? Of zou dat juist leiden tot meer steun voor de vakbonden, in de plaats van syndicalisten nog verder te distantiëren van de studentengemeenschap en vice versa? Dat is de vraag die wij stellen en die discussie moeten wij opentrekken, want zo is dit je reinste manipulatie!

Published in Artikels
Friday, 27 January 2012 18:19

Nick Roskams en het liberaal egoïsme

Nick Roskams, we hadden nog nooit van hem gehoord, maar de laatste dagen stonden alle kranten vol met een open brief gericht aan Rudi De Leeuw van de socialistische vakbond ABVV.

Waarom die brief niet aan de voorzitter van de liberale vakbond en die van het ACV gericht was, zal te maken hebben met de politieke voorkeur van schrijver en met diens haat voor socialisten.

De open brief van mijnheer Roskams is geschreven naar aanleiding van de algemene staking die op 30 januari doorgaat en die mijnheer in zijn normale doen mateloos hindert die dag. Mijnheer is  namelijk student rechten en actief bij het LVSV (liberaal studentenverbond) en iedereen weet hoe druk die het hebben.

Published in Artikels
Page 1 of 3

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter