Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Tuesday12 December 2017

Saturday, 05 November 2011 11:31

Haal het geld waar het zit!

Written by 

De belgische regering houdt zich dezer dagen bezig met de opmaak van de begroting, het vastleggen van mogelijke uitgaven en inkomsten voor het volgende jaar. In deze crisistijd, die nu al ruim 35 jaar aanhoudt met vertragingen en versnellingen doorheen de jaren, lanceert het patronaat en de financiële elite in samenwerking met alle politieke systeempartijen aan de lopende band asociale voorstellen om vooral daar geld te halen waar de zwaksten getroffen worden. Beknibbelen op de sociale zekerheid, besparingen ten nadele van de overheid en de ambtenaren, uitkeringen bevriezen of willen verminderen in tijd,… Niemand van het N-SA die ontkent dat profitariaat zou moeten worden aangepakt. Alleen rijst bij ons de vraag: waar bevindt zich het grootste profitariaat? Waar bevindt zich het geld dat de overheid toekomt om beleid te kunnen voeren?  

Dat is in elk geval niet bij de gesalarieerde Vlaming noch bij de Vlaamse werkloze! België is een land waar het wettelijk toegelaten is dat sommige goedverdienende burgers veel minder belastingen betalen dan anderen met de hulp van enige fiscale creativiteit én een hopeloos ontoereikende en veel te ingewikkelde fiscale wetgeving. Een falende toepassing van deze bestaande wetgeving is de kers op de taart. Het aanpakken van fiscale fraude is één van de belangrijkste vormen van criminaliteitsbestrijding, het bestelen van de gemeenschap is een wijd verspreidde vorm van criminaliteit waar vooral de roepers om een hardere aanpak van criminelen zedig over zwijgen.  Het betalen van belastingen is een burgerplicht, waarbij voor ons vanuit een solidaristische invalshoek  de sterkste schouders ook de zwaarste lasten moeten dragen.

Het N-SA stelt dan ook een aantal maatregelen voor die de overheid dringend zou moeten doorvoeren om de bestaande wantoestanden te beteugelen, een financieel gezonde overheid te bekomen en toch de sociaal-economisch zwakkere volksgenoten voldoende bescherming te bieden. Deze maatregelen maken deel uit van een groter geheel en zijn allesbehalve toereikend. Zoals bekend ijvert het N-SA voor uittreding uit de EU met haar liberalistische dwingelandij van “vrij verkeer” voor goederen,  diensten, kapitaal en mensen die op deze manier misbruiken en fraude in de hand werken. Maar er zijn ook een reeks maatregelen die op lager niveau al zouden kunnen worden ingevoerd. Dit zijn er enkele.  

1. Invoering van een verbod op managementvennootschappen. Deze constructie is zeer populair bij managers, CEO’s en kaderleden van grote bedrijven om het betalen van een hoge personenbelasting en sociale bijdragen te ontwijken. Een dergelijke constructie laat toe dat men ongehinderd allerlei kosten van de belastingen kan aftrekken zoals de eigen woning, de bedrijfswagen, gsm…

2. Invoering van een verbod op eenpersoonsvennootschappen.  Met dit verbod zou de hierboven genoemde categorie in feite ook al in aanzienlijke mate verdwijnen, maar de eenpersoonsvennootschappen zijn nog ruimer. Vooral de vrije beroepers maken hiervan gebruik om belastingen te ontwijken.  Artsen, advocaten, notarissen… die voordien in de hoogste belastingschijven terecht kwamen, betalen via deze constructie al snel minder dan de helft van de belastingen. Deze vennootschappen zetten de deur wagenwijd open naar misbruiken door ondermeer de vermenging van goederen die voor beroepsdoeleinden (moeten) worden gebruikt en private goederen.  Aankopen van private goederen kunnen als beroepskost worden afgetrokken terwijl ze in werkelijkheid voor private doeleinden worden gebruikt.

3. Invoering van een strenge fiscale regelgeving voor buitenlandse kaderleden die werken in een bedrijfsvestiging in ons land. Momenteel is het zo dat de fiscus deze goedbetaalde vreemdelingen vrijwel niets laat bijdragen aan de schatkist. Sinds 1993 kunnen zij genieten van extra onkostenforfaits en belastingverlagingen. Een voorbeeld daarvan is de zogenaamde “home leave”-regel die hen een uitkering oplevert , gewoon omdat ze niet meer in hun thuisland wonen! Daarnaast hoeven zij voor iedere dag dat ze in het buitenland verblijven, geen belastingen te betalen in belgië ook al zijn ze officieel kaderlid of CEO van een hier gevestigd bedrijf. Die betalen ze overigens meestal ook niet in hun eigen land!

4. Ernstige verhoging van de belastingtarief op de inkoop van eigen aandelen. Om geld uit een vennootschap te krijgen zonder veel belastingen te moeten betalen, heeft men wettelijk de mogelijkheid om eigen aandelen in te kopen. Zo vermijdt men hoge belastingen te moeten betalen indien het geld uit de vennootschap als loon zou worden uitbetaald of indien het als dividenden wordt uitgekeerd. Momenteel bedraagt de belasting op dergelijke inkoop slechts 10% (ter vergelijking, op dividenden is dat 25%). Een onmiddellijke verhoging van tarief naar minstens 25% dringt zich op.                      

5. Strengere controles op zwarte omzet. Nog steeds geven een groot aantal bedrijven slechts een deel van hun omzet aan de fiscus aan. Het gejank vanwege de horecalobby toen beslist werd om vanaf 2013 registratiekassa’s in te voeren zegt voldoende. De “Vlaamse” horecafederatie stelde zelfs deze maatregel juridisch te zullen aanvechten omwille van het bekende modewoordje “discriminatie”. Eén op drie horecazaken zou volgens hen failliet gaan, wat meteen betekent dat in feite 30% van de inkomsten in de horeca niet wordt aangegeven. Niet enkel in de horeca maar o.a. ook in de bouwsector en de dienstverlening is deze vorm van fiscale diefstal een plaag.

6. Strengere controles op het gebruik van verrekenprijzen in afwachting van het opnieuw instellen van nationale grenzen mét accijnzen, invoerquota… en andere beleidsinstrumenten. Deze verrekenprijzen vormen een belangrijke bron van fiscale fraude bij bedrijven met dochterondernemingen in andere landen. De bedrijfsleiding bepaalt de prijs van goederen die overgedragen worden van de ene vestiging naar de andere in het buitenland zo goed als volledig zelf naar eigen goeddunken.  Hoewel men wettelijk verplicht is deze verrekenprijzen te laten overeenstemmen met de werkelijke marktprijzen, gebeurt dit in de praktijk zeer vaak niet. Hierdoor kunnen winsten worden ingeboekt in landen met lage belastingtarieven en ontloopt de overheid inkomsten waar het recht op heeft. De belgische staat beschikt over welgeteld slechts acht (8!) ambtenaren om de verrekenprijzen in ons land te controleren, het kost de schatkist jaarlijks miljoenen euro’s. 

Het N-SA stelt dat naast voorstellen zoals bovenstaande, een gezond fiscaal beleid enkel kan als een aantal grondvoorwaarden vervuld zijn:

1. Nationale controle over fiscaliteit. Geen supranationale bemoeienissen zoals door de EU.

2. Een politiek bestuur dat het primaat van de politiek over de economie opnieuw invoert.

3. Sterke vereenvoudiging van de fiscale wetgeving (afschaffing van het overgrote deel der aftrekposten).

RR

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter