Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday29 June 2017

Thursday, 10 July 2014 07:49

Armoede in België: hier zijn de cijfers

Written by  Theo van Boom

De Wever is informateur af, maar dat redt het land niet. Armoede en ongelijkheid in België is een wezenlijk probleem en met fiscaal populisme raken we niet verder. De RTBF heeft een paar cijfers op een rijtje gezet:

 

Arm in België ben je vooreerst als je het moet doen met 60% van het mediaan inkomen, zijnde zo’n 1.000 eur/maand netto voor alleenstaaden en 2101 eur/maand netto voor een gezin met twee kinderen.

 

Dat betekent dat 15,3% onder de categorie “armoederisico” valt (eigen vermogen wordt niet meegeteld). Sans-papiers (wist u dat dit in het Frans “sans-abris” heet?), illegalen etc. worden ook trouwens niet meegeteld, je moet ingeschreven zijn in België.

 

In werkelijkheid valt 20,8% onder de categorie “arm” in de zin van moeilijk rond te komen tot het einde van de maand. Een vijfde dus, al kunnen we ook daar wat bemerkingen over verborgen armoede bij maken.

 

Deze cijfers dateren wel van 2011 en volgens de RWLP (réseau wallon de lutte contre la pauvreté) is dat percentage alleen maar toegenomen. Verlies van werk, steeds meer die terugvallen op OCMW etc. Vooral onder de lager opgeleiden.

 

België was daarentegen voornemens tegen 2020 de armoede met 20% te doen dalen. Een dikke 4% moet dus uit de armoede getrokken worden, wat in 2011 al meer dan de daarbij vooropgestelde 380 000 man voorstelt.

 

Leefloon dan. Sinds september 2013 betreft dit 817,36 eur/maand netto voor een alleenstaande, 544,91 eur/maand netto per persoon in een koppel en 1089,82 eur/maand netto voor iemand met een gezin ten laste. In 2011 waren er al 95 606 die daarvan moesten leven. Ook die cijfers zijn in stijgende lijn, terug in 2003 waren het er nog maar 73 950, een stijging van een kleine 30%.

 

Overigens zijn daarvan 25 803 leefloontrekkers in Vlaanderen, 43 008 in Wallonië en 26 801 in Brussel. In Vlaanderen zijn er 10,4% met een armoederisico en in Wallonië 17,8%. Voor Brussel zijn daar geen cijfers over beschikbaar, maar wanneer je weet dat er over het hele land 15,3% zijn, dan kan je er wel naar raden (hoger dan Wallonië in ieder geval).

 

De meest kwetsbare leeftijdscategorieën zijn kinderen van 0-15 jaar (18,5%) en senioren (+65, 19,4%). Nog eerder dan leeftijd staan eenoudergezinnen kwetsbaar opgesteld, daar heeft maar liefst 36,9% een armoederisico. Volgens een meer recente studie blijkt dat vandaag zo’n 420 000 kinderen des lands een armoederisico lopen.

 

Er zijn ook “nieuwe armen”, ook bekend als “werkende armen”. Daarvan zit 4,2% onder de armoedegrens. (Mijnheer De Wever? Wat was dat ook alweer over dat wie wil vast een job kan vinden?)

 

Maar daar ontsnap je niet aan door voor eigen rekening te beginnen, aangezien 1 op 6 zelfstandigen ook onder de armoedegrens valt (16,7%). Vooral als je in de landbouw, dienstverlening of handel zit ben je de klos; stel je dus maar eens voor hoe dat cijfer er uit ziet zonder de dokters, advocaten etc. mee te tellen. We hebben het hier al eens eerder gesteld: arbeiders en middenstand, een strijd.

 

De RTBF eindigt met enkele voorstellen van wat ertegen te doen. Maar aangezien de overheid beperkt is tot fiscale maatregelen, de EU en de federalisering hebben structurele hervormingen onmogelijk gemaakt, en een marktevenwicht dankzij immigratie en sociaal wanbeleid volslagen zoek is...

 

Het wordt allicht wachten op de volgende regeringen, maar maakt u zich maar geen illusies. De vraag wordt eerder hoe lang ze de kwestie nog vooruit kunnen blijven schuiven en wie daar dan een structurele oplossing voor kan bieden.

 

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter