Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday23 November 2017

Tuesday, 19 January 2010 17:41

Haatblogs

Written by 

De haatblogs van het antifascisme hebben hun eerste dodelijke slachtoffer gemaakt. Op vrijdag 15 januari 2010 pleegde kameraad Dieter S. zelfmoord, nadat de rechtbank van Brugge hem enkele dagen voordien had veroordeeld tot 2 jaar effectieve celstraf vanwege deelname aan een ordinaire vechtpartij. Dat twee daders voor de rechtbank hebben getuigd dat Dieter niet had geslagen maar, integendeel, de vechtenden uit elkaar had willen halen, lapten de rechters aan hun zwarte kleed. Justitie is namelijk blind. Maar dan meer blind van woede en haat tegen nationalisten, dan blind voor de afkomst of de politieke gezindheid van verdachten. Dat is niks nieuws voor ons. Wij kennen de onafhankelijkheid van de magistratuur in dezen.

De rechtbank wou van een ordinaire vechtpartij zoals er elk weekend in alle steden van dit land tien in een dozijn plaatsvinden, een symbolische zaak maken, zo stond in het dagblad De Morgen. En waarom? Omdat een van de vechtersbazen een kleurling was en wat het nog allemaal vreselijker maakte, was het feit dat die kleurling voor een keer zelf klop had gekregen in plaats van omgekeerd, zoals het meestal gebeurt. En als een kleurling of vreemdeling klop krijgt, wordt in dit land alle hens aan dek geblazen door de  multikulneuroten. Dan is het land te klein. Als een wit gekleurde busreiziger vermoord wordt door jongeren hoort men dezelfde bende neuzelen dat het wel uitlokking door die bange blanke man zal zijn geweest en krijgen de jongeren die moorden in het openbaar een werkstrafje. Zaak gesloten. De blinde rechters wassen dan hun handen in onschuld, zoals altijd wanneer een volksgenoot door vreemden wordt gemolesteerd en/of vermoord. Bloedhanden...

 

Maar als het andersom gebeurt is het kot te klein. En als blijkt dat de vechtersbazen aanhangers zijn van een subcultuur die vijandig staat tegenover massa-immigratie of opkomt voor eigen volk... dan slaat de hysterie pas helemaal toe. En omdat die hysterie bij het normaal denkende deel van de bevolking niet altijd spontaan wil opkomen, moet men dat een beetje aanporren en daar zijn in ons land een paar heuse haatblogs voor online. Meer zelfs, er is in dit land een door de staat gerund haatcentrum om de emotie bij rechters, politici, pers en de rest van de bevolking gloeiend warm op te stoken, als dat de haatspuiers goed uitkomt. Zo is er een blog waar ze zich "AFF/Verzet" noemen en die al jarenlang politici, politie, rechters en veiligheidsdiensten opstookt en tot haat aanzet. Op die blog wordt erop aangedrongen om mensen te vervolgen en buiten de wet te plaatsen. De motivatie van de mensen achter die blog is een diepgewortelde haat tegen iedereen die zich verzet tegen de invoer van gastarbeiders of niet wenst dat dit land nog meer in een multiculturele chaos verzinkt. Dat hierbij de wet die discriminatie op basis van overtuiging verbiedt telkens weer wordt overtreden zonder enig wettelijke gevolg, doet ons vermoeden dat het hier wel eens om meer dan een hobby van een paar gefrustreerden gaat. Het is welbewuste discriminatie en haat tegen een deel van de bevolking wat die mensen drijft. Hoe anders te verklaren dat op die blog continu mensen als "neonazi", "racist", "homofoob", enz. worden bestempeld? Goed wetende dat als men iemand voor "nazi" uitmaakt men dan eigenlijk iemand in de ogen van de massa ervan beschuldigt een misdadiger te zijn. Voor hetzelfde geld kan men iemand gewoon moordenaar of gangster noemen. Maar iemand stigmatiseren als "neonazi" heeft als voordeel dat je die smerige aantijgingen en haatzaaierij kunt verpakken als democratische bezorgdheid. Achterbaksheid is het handelsmerk van antifascisten. Als je een sfeer creëert - zoals antifascisten doen - waarin de burgerij, en meer bepaald de rechterlijke macht, objectieve en onafhankelijke rechtspraak meer en meer aan haar laars lapt, dan is antifascisme duidelijk de voorbode en voorspreker van de dictatuur van een liberaal-kapitalisme dat steeds openlijker zijn gezicht toont als het gaat om onderdrukking van werklozen en arbeiders die in verzet komen tegen afdankingen en uitsluitingen en - meer in het algemeen - tegen de afbraak van sociale verworvenheden. Een dictatuur die steeds repressiever optreedt als men van het recht op vrije mening gebruik maakt. Zeker als die mening afwijkt van wat officieel als moreel juist wordt gezien: de corrupte Belgische staatsmoraal.

De wisselwerking tussen antifa-haatblogs en het CGKR is hierbij opmerkelijk. De staatsdienst die zich normaal moet bezighouden met antidiscriminatie ontpopt zich hier als een discriminerend orgaan dat de politieke klasse instrumenten aanreikt en zelfs volledige draaiboeken opstelt die de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vergadering voor een bepaald deel van de bevolking onmogelijk moeten maken. Die louter op basis van politieke gezindheid en voorkeur pure discriminatie propageert. De haat die iemand als Jozef de Witte van het antiracismecentrum in zich draagt tegenover groepen en mensen die hij als "extreem-rechts" bestempelt is nog te duiden. Die haat komt voort uit een onverwerkt verleden. Meneer De Witte heeft een oude rekening te vereffenen: hij wil zijn broer Michael De Witte wreken, die op 8 februari 1987 door het leger van El Salvador werd gedood. Meneer Dewitte en consoorten hebben het legitieme leger van El Salvador altijd als een extreem-rechts instrument gezien in plaats van het te zien als regulier leger. Dat zijn broer aan de zijde van "terroristen" vocht (het FMLN, Frente Marti Liberacion Nacional) willen we hier nog met de mantel der liefde bedekken. We kunnen immers als nationaal-revolutionairen wel begrip opbrengen voor de strijd van het FMLN tegen het Amerikaanse imperialisme in Latijns-Amerika. Maar mijnheer De Witte wil niks met de mantel der liefde bedekken of enig begrip opbrengen voor onze nationale strijd. Neen, meneer en zijn bende van het centrum voor volksverklikking willen alleen maar haat en wraak. En als gieren stellen ze zich bij elk proces - als ze het proces al niet zelf in gang steken - burgerlijke partij en proberen ze zo geld uit burgers die hen niet aanstaan hun zakken te kloppen. Zo hebben ze van Dieter S. en zijn vrienden 1.000 euro van de rechtbank toegewezen gekregen als schadevergoeding. Ze kunnen nu van een dode in zijn graf nog geld oprapen. Walgelijke praktijk.

Op de haatblogs van de antifascisten is jarenlang een campagne gevoerd tegen Dieter. En het was duidelijk de bedoeling om hem maatschappelijk te doden. Het was de bedoeling om hem te broodroven door stigmatisering en hem zo elke toekomst te ontzeggen. Dieter moest dienen als voorbeeld van hoe het met je afloopt als je een idee of ideaal gestand blijft doen. Maatschappelijke isolering en sociale wegzuivering. Het opzet van de antifa's is nationalisten te stalken en te criminaliseren, zodat ze de strijd opgeven. Hetzelfde geldt voor het antiracistische haatcentrum van Jozef De Witte. Als ze voor het bereiken van dat doel iemand moeten pesten tot die geen andere uitweg meer ziet dan uit het leven te stappen, is dat voor hen geen probleem. Spijt of schuldgevoel kennen die smeerlappen niet. Integendeel, op de blog van het AFF stond doodleuk dat ze de familie en de advocaat van Dieter hun medeleven aanboden. Hoe gestoord kun je zijn? Voor N-SA houdt deze smerige zaak een belangrijke les in. We moeten en zullen onze rangen nog meer aan elkaar sluiten. Alleen kameraadschap en alleen een organisatie die kameraadschap hoog houdt, kan aanvallen op zijn leden collectief counteren. Alleen sta je nergens. Het N-SA roept dan ook op om bij ons aan te sluiten. Zo kunnen we een vuist kunnen maken naar diegenen die mensen van ons in de dood drijven of maatschappelijk stalken.

E. Hermy
Hoofdcoördinator N-SA

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter