Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Thursday14 December 2017

Sunday, 11 October 2015 14:45

Een dag vol nostalgie die oproept tot strijd vandaag

Written by 

Positieve nostalgie, dat was het warme gevoel dat gisteren als een zweep door mijn lijf joeg toen ik de VMO-tentoonstelling bezocht die kameraad Jan De Beule en zijn “jonge” ploeg hadden ingericht. Het gelukzalige gevoel dat je bloed sneller doet stromen, je hart opjaagt als gek, en wel bij het zien van de grote groep mensen die de tentoonstelling samen met jouw bezoekt.

Het “éénheid in de strijd”-gevoel dat zulks oproept bij een mens is onbetaalbaar, door niets te vervangen. Door geen geld of materiële luxe van de wereld. Het machtige gevoel omringd te worden door een pak volk dat ook vandaag nog interesse betoont voor de strijd die de VMO toen voerde. De zin voor militantisme die je met die mensen deelt. En het goede nieuws: het was vooral een jongere generatie die daar aanwezig was (naast de vele oude kameraden), maar met eenzelfde besef dat inzet nodig is. Dat is wat ons verbindt, oud en jong, verleden en heden. Fierheid ook over de oude kameraden, die je op het tentoongestelde fotomateriaal herkende. Treurnis ook bij het lijfelijke ervaren van de dood, wanneer je overleden kameraden weer tot leven ziet komen, al was het maar op beeld. Maar in je hart, je ziel leven zij zolang de strijd wordt voortgezet. Leven zij.

Het gevoel erbij te zijn geweest, dat geeft een gevoel van euforie, voldoening over het feit dat we met velen waren, dat we onvermoeid, standvastig handelden, dat we kameraadschappelijk de strijd hebben gevoerd. De liefde voor “de zaak” en de verbetenheid daartoe te hebben opgebracht, dit alles te hebben meegemaakt, er zijn geen woorden voor. Alleen wie geen echt “hart” voor het eigen volk heeft, kan op zoiets neerkijken, zoals de linkse bourgeoisie doet, die heeft alleen een “hart” voor de vreemde arbeiderklasse. Zij is altijd “hard” voor het eigen arbeidersvolk.

Maar het gevoel van nostalgie is een te korte impuls. Het verwelkt als een blad in de herfst als het niet tot de werkelijkheid van vandaag wordt gebracht. Het moet aanleiding geven tot het realisme van vandaag. Wat toen kon, dat kan nu nog steeds. Waar de mensen van de VMO in staat toe waren, dat kan de huidige generatie herhalen. Ik geloof niet in het doemdenken wat dat betreft, maar wel in de wil tot inzet, de wil tot verzet van een nieuwe generatie van activisten. Ik zie het met mijn eigen ogen. Ik hoor de vraag ernaar met mijn eigen oren. De wil bestaat. Wij ouderen zijn verplicht te helpen.

Ook al heeft partijpolitiek een volledige generatie als een roesmiddel verdoofd. Ook al heeft een volledige generatie nationalisten zich het geloof in de parlementaire democratie laten smeren door de elite (meestal dan nog beroepspolitiekers uit eigen kringen). De huidige asielinvasie heeft deze illusie echter weggeveegd. De jongeren willen van die partijpolitieke vuiligheid af. De neergang van ons sociaal systeem, het neoliberalisme dat tot een vereenzamende, individualistische ‘ik’-maatschappij heeft geleid, de rat race naar consumptievoldoening die nooit tot een eindpunt komt en zo tot frustratie en woede leidt ... Dat alles wekt bij de nieuwe generatie (maar ook bij de generatie van dertigers en veertigers) een gevoel van onmacht, uitzichtloosheid, maar bij een deel ook een wil tot strijd.

En dan is een dag vol nostalgie, een dag vol voorbeelden van oude strijd, een nuttig iets. Een dag waarop oude kameraadschappen geëerd en herdacht worden, wordt zo tot een dag van nieuwe kameraadschappen. De strijd van een volk, een sociale klasse, onze strijd, zal nooit sterven. De strijd voor sociale welvaart voor ons volk, de strijd voor ons land, die kan niet worden vernietigd. Deze strijd, kameraden, werd door de makkers van de VMO gevoerd, maar vandaag moeten jullie hem opnemen, en dat doen jullie ook. Laten we deze voortdurende, nooit eindigende strijd om ons bestaan samen organiseren. We zijn als generaties met elkaar verbonden, wij zijn één volk, wij zullen samen de strijd voeren. Wij zijn bereid!

Met dank aan Jan, Pascale en de rest van de familie De Beule, met dank aan de kameraden en aan hun echtgenotes/vriendinnen, aan hen die hebben meegewerkt om dit mogelijk te maken. Dank aan de vele jonge gasten voor hun interesse deze dag. Bedankt, kameraden!

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter