Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Monday25 September 2017

Tuesday, 03 November 2015 00:13

"Debat over integratie is achterhaald" (1)

Written by  Adriano Scianca

Grand Remplacement: naar de essentie van de strijd. Een Italiaans standpunt

Adriano Scianca is een Italiaanse intellectueel die hier zijn blik richt op het concept Grand Remplacement (“Grote Vervanging”). Als culturele verantwoordelijke van Casapound Italia (Italiaanse sociale organisatie van nationaal-revolutionaire/neofascistische inspiratie) brengt hij hulde aan Renaud Camus, omdat die de kern van de zaak heeft geraakt, de centrale as heeft geïdentificeerd waar het hele immigratiediscours om moet draaien.

Het concept Grand Remplacement (“Grote Vervanging”) is ontstaan uit de pen van Renaud Camus, een veelzijdige en controversiële Franse intellectueel, die niet echt beantwoordt aan de clichés over de rechtse intellectueel. Zo was hij kind aan huis bij de intellectuele avant-gardes, van Roland Barthes tot Andy Warhol, en is hij openlijk homoseksueel. Hij leeft tegenwoordig in een kasteel en wijdt het grootste deel van zijn tijd aan het aan de kaak stellen van hoe de Europese volkeren door vreemde volkeren worden vervangen (als gevolg van ongebreidelde immigratie).

Vandaag vindt de these van de Grote Vervanging veel weerklank onder Franse identitaire bewegingen en heeft ze – ondanks enige aarzeling van Marine Le Pens kant – ingang gevonden in het discours van het Front National. In Italië heeft alleen Lega Nord-voorzitter Matteo Salvini zich tot spreekbuis ervan gemaakt.

Men hoeft niet akkoord te gaan met alles wat de bedenker van het concept denkt of schrijft (we denken in het bijzonder aan sommige van diens openlijk pro-Israëlische stellingnames) om de doeltreffendheid ervan te erkennen. Men moet in ieder geval hulde brengen aan Renaud Camus omdat hij de kern van de zaak heeft geraakt, de centrale as heeft geïdentificeerd waar het hele immigratiediscours om moet draaien.

Het debat over integratie is achterhaald

De Grote Vervanging maakt onder meer het debat over integratie achterhaald. Dat laatste begrip, dat kan worden vertaald als het langzame proces waarmee een homogene groep vreemde elementen “verteert”, zodat ze worden opgenomen (geassimileerd) zonder afstotingsverschijnselen. Maar wat betekent integratie nog in een context waar de oorspronkelijke homogene gemeenschap die geacht wordt iemand te assimileren niet meer bestaat? Wie is degene die zich moet integreren in een wijk die voor 90% door vreemdelingen wordt bewoond?

Het scenario volgens welk de Europeanen een minderheid op hun eigen grondgebied worden maakt elk ander discours bijkomstig

Het scenario waarin de Europeanen een minderheid op hun eigen grondgebied worden, maakt dus elk discours over het criminogene effect van immigratie (wat nochtans duidelijk is), over de sociaaleconomische kosten of over de religieuze en culturele vraagstukken die ermee verbonden zijn tot iets bijkomstigs. Zo ook verliezen analyses over de beweegredenen van de migranten en de vragen over wie al dan niet “een oorlogsvluchteling is” hun betekenis.

Immigratie moet ontologisch verworpen worden

Op het eigenste ogenblik dat immigratie het voortbestaan van de Europese beschaving bedreigt, moet ze ontologisch verworpen worden, afgewezen worden als wat ze in wezen is. Elke andere overweging behoort tot het rijk van de contingente tactiek en de politieke gelegenheidsretoriek. Immigranten worden niet “aanvaardbaar”, omdat ze de wetten respecteren en belastingen betalen, behalve in een kortzichtige korte-termijnlogica.

Er bestaan echter twee bezwaren  die dikwijls worden opgeworpen tegenover de tegenstanders van de Grote Vervanging (“anti-remplacistes” zoals Camus hen noemt): de Grote Vervanging zou:

1) een verkeerde lezing van de feiten zijn;
2) een paranoïde complottheorie.

Tegenover het eerste bezwaar – volgens welk er in wezen geen sprake is van een Grote Vervanging en immigranten slechts een hele kleine minderheid vormen, er zouden er zelfs te weinig zijn – kan men twee tegenbezwaren opwerpen. Het eerste tegenbezwaar luidt: zelfs als men toegeeft dat de officiële statistieken over de aanwezigheid van immigranten goed zouden zijn (het is nochtans moeilijk voor te stellen hoe het officiële aantal illegale buitenlanders in Italië precies en juist zou kunnen zijn, aangezien die laatsten juist op illegale wijze het land zijn binnengekomen … ), dan nog zijn ze waardeloos gezien de uitdrukkelijke wil om op korte of middellange termijn astronomische aantallen nieuwe vreemdelingen in Europa in te voeren (250 miljoen volgens La Repubblica en haar “economen”).

Dus: zelfs als de immigranten vandaag werkelijk “weinig talrijk” zouden zijn, is er nog de duidelijke en openlijk geuite wil om er massa’s meer in te voeren.

Het tweede tegenbezwaar: de Grote Vervanging is reeds objectief aan de gang in bepaalde steden en wijken. Het is dus helemaal niet nodig om altijd demografische statistieken te gaan raadplegen over de noordelijke stadsrand van Parijs, over Marseille of over Brussel, het volstaat te denken aan het emblematische geval van de school in Brescia en haar lagere-schoolklas zonder Italiaanse kinderen. Het zijn voorbeelden die steeds vaker voorkomen, en op zich alarmerend en destabiliserend zijn, zonder dat men eerst het einde van het proces moet afwachten.

… noch complottheorie

De tweede beschuldiging waarmee de anti-remplacistes te maken krijgen, is dat ze een nieuwe complottheorie als verklaring aanbieden. Nochtans zijn op heden de migratiebusiness en de belangen van de Soros’en, de Rothschilds, de linkse coöperatieven en ngo’s die geld verdienen aan de opvang uitvoerig gedocumenteerd en geciteerd. Camus heeft zelf te kennen gegeven tijdens een vraaggesprek met Libero: “Niemand staat aan de basis van dit plan (…) Ik geloof vooral aan de kracht van reusachtige historische, economische en ideologische, zelfs ontologische mechanismen waarbinnen instellingen en mensen slechts radertjes te midden van andere zijn”.

De Grote Vervanging is een objectieve historische dynamiek, geen duivels plan. Het moet echter wel worden benadrukt dat de Grote Vervanging allerlei vormen van expliciete steun geniet (denk maar aan sommige studies van de Verenigde Naties, verklaringen van paus Bergoglio of – in Italië – aan voorstellen van de Partito Democratico), steun die door zijn expliciete karakter elk duister complot hoe dan ook overbodig maakt.

De Grote Vervanging en de strijd voor de essentie

De Grote Vervanging is dus een fundamenteel operationeel concept. Door het goed te verwoorden en vooral door er de gepaste conceptuele en politieke hulpmiddelen tegenover te stellen zal het de toekomst van iets veel, veel groters dan onszelf kunnen bepalen.

Bron: Polémia/Zentropa (Franse vertaling), Il Primato Nazionale (origineel)

Media

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter