Solidarisme.be

twitter 64x64rss 64x64facebook 64x64

Home

Wednesday16 August 2017

Tuesday, 17 November 2015 13:20

Islamitische vrienden, laten we scheiden!*

Written by  N-SA

We leven in een land waar huwelijken ontbonden mogen worden, waar bedrijven werknemers collectief mogen ontslaan, waar zelfs partijen mogen oproepen tot de splitsing van het land zelf (separatisten mogen nota bene vanuit de regering het land ondermijnen!).

Toch rust er een moreel en politiek taboe op het “scheiden”, “ontslaan” of “splitsen” van bevolkingsgroepen in de samenleving zelf: een taboe op discriminatie, segregatie en remigratie. Oproepen daartoe is zelfs strafrechtelijk vervolgbaar. Laten we dit taboe doorbreken nu met de aanslagen in Parijs nog maar eens gebleken is dat het samenleven van bepaalde bevolkingsgroepen niet lukt, een bron is van voortdurende frustraties, criminaliteit en terrorisme. Laat ons stoppen met het gelul en de geldverspilling die er enkel en alleen toe dienen om het taboe in stand te houden. De binnenlandse vrede staat op het spel.

Neen, niet elke moslim is een jihadist, verre van zelfs. De overgrote meerderheid is inderdaad vreedzaam (hoewel sommigen er ook van overtuigd zijn dat ze met vreedzame middelen hetzelfde doel kunnen bereiken als de jihadisten: een geïslamiseerd land). De reden waarom we beter uit elkaar gaan, is eenvoudig: de aanwezigheid van moslims is de voedingsbodem en de conditio sine qua non voor elke vorm van jihadisme. Nogmaals: niet elke moslim is een terrorist, zelfs niet elke terrorist is een moslim. Maar elke moslimterrorist is wel per definitie moslim (sommigen verdraaien zelfs die simpele waarheid). Hoe meer moslims dus, hoe beter ook het jihadisme gedijt. Kijk maar Molenbeek, waar alle jihadisten van Europa zich “onzichtbaar” kunnen maken.

De Ander – de collectieve, politieke of publieke vijand – hoeft niet per definitie moreel slecht te zijn. Dat leert het vriend-/vijandbegrip van Carl Schmitt ons. (Ook bij scheidingen of ontslagen kan niet altijd een individuele schuldige aangewezen worden.) Het loutere anders-zijn volstaat om van de Ander een “vijand” of, zachter uitgedrukt, een tegenstander te maken. Dat anders-zijn impliceert volgens Schmitt echter ook dat elk politiek of publiek conflict tot een (burger)oorlog kán leiden (bij de ene tegenstelling is zoiets al waarschijnlijker dan bij de andere). Of zoals Clausewitz het al zei: “Oorlog is de voortzetting van politiek met andere middelen”.

We weten dat het politieke liberalisme, door zijn individualistische natuur, de ondeugd van de maatschappelijke tweedracht tot een deugd heeft verheven, en dat op alle mogelijke manieren: onder het mom van concurrentie, discussie, diversiteit enz. Voor alle duidelijkheid: met politiek liberalisme bedoelen we niet alleen de partijen die zich expliciet liberaal noemen, maar álle burgerlijke (“democratische”) partijen, die in hetzelfde bedje ziek zijn. Het liberalisme is de ideologie van de sociale en nationale desintegratie (of zoals Pat Buchanan ooit zei: de ideologie van de westerse zelfmoord). We zien nu waartoe het leidt.

Eendracht maakt macht dus? Volledig mee akkoord, maar dan wel op voorwaarde dat het om eendracht onder Vlamingen en Walen en, bij uitbreiding, Europeanen gaat. Als de “mensheid” immers werkelijk solidair zou zijn met de slachtoffers van Parijs, als ze de aanslagen werkelijk zou veroordelen en als de islam alléén een religie van vrede zou zijn, waarom hebben die aanslagen dan eigenlijk plaatsgevonden? Waarom dan eigenlijk vrezen voor een herhaling ervan? Nochtans was dat de boodschap die de westerse staatshoofden en regeringsleiders (onder meer Obama en Michel) verkondigden als reactie op de bloedige aanslagen van Islamitische Staat in Parijs.

Carl Schmitt zei het al: “Wer von Menschheit spricht, der möchte betrügen”. Als de bevolking van een land echter uit 195 verschillende nationaliteiten bestaat (en nog x keer meer etnieën), én als dat het uitgangspunt van het samenleven blijft, dan is ook elk pleidooi voor “nationale eenheid” in feite een verkapt pleidooi voor de mensheid en bijgevolg een leugen. Wie over “mensheid” spreekt, liegt omdat hij er belangrijke politieke tegenstellingen mee probeert te verdoezelen, in het bijzonder de etnische en religieuze conflictstof die nu meer dan ooit aanwezig is.

We moeten de moed hebben om de maatschappelijke breuklijnen die er zijn te erkennen en de existentiële vraagstukken die eruit voortkomen bespreekbaar te maken. Daartoe moeten we in de eerste plaats de “antiracistische” censuurwetten afschaffen en vervolgens bemiddelaars aanstellen die de snelle ontmanteling van de Belgische multiculturele conflictsamenleving in goede banen kunnen leiden.

*Vrij naar Lionel Vandenberghe.

N-SA

  • Over Ons
  • Meedoen
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
  • +32(0)476/39.83.66
  • Inloggen

Info

Web 2.0

Hou het laatste nieuws bij!

RSSFacebookTwitter